1919 yılında Kahramanmaraş'ın Fransızlar tarafından işgal edilmesinden sonra Kahramanmaraş'ta Kurtuluş Mücadelesi; peçe(namus), bayrak(bağımsızlık), din(İslam) mücadelesiyle başladı.
Bacılarının başörtüsüne el atıldığını gören Sütçü İmamlar, süt maşrapalarını bırakıp tabancalarına, kaledeki bayrağın indirildiğini gören Mehmet Aliler, kılıç, kama ve kaleme, Cuma Namazı'na el atıldığını gören Rıdvanlar, imanlarına sarılarak mücadeleyi başlatmışlardır.
Ertuğrul Firkateyni'nin batması ile yakın temaslar kurduğumuz Japonya'nın temsilcisi Türkiye'ye gelmiştir. Geliş sebebi ise; dostluklarını pekiştirmek ve Tokyo şehrine bir cami yapılması konusunda Türkiye'den yardım almaktır. Yamada adındaki temsilci Atatürk'ün huzuruna çıkıp konuyu ilettikten sonra Atatürk, kendilerinin borç içerisinde olduğunu, bu zor şartlarda böyle bir şeye kalkışamayacaklarını iletmesiyle beraber fikri hemen değişir ve bizzat kendisinin üstleneceği bir caminin yapılması konusunda Yamada'ya söz verir. Sözünü de tutar. Yılın 365 günü, güneşin doğmasıyla beraber dünyadaki ilk Sabah Ezanı, Atatürk'ün yaptırmış olduğu camide okunmaktadır.
Bir de, Murat Bardakçı'nın yayınladığı, Mustafa Kemal'in Kâbe'yi yıkmasınlar diye Arap Kralı,na yazdığı bir mektubu hatırlatmak istiyorum:
“Arabistan'da Hz. Muhammed'in bütün akrabalarının mezar taşları yıkılmaya başlamıştır ve artık bu olay rayından çıkmıştır. İşler yavaş yavaş, Resul'ün türbesini yıkmaya gelmektedir. Bütün Müslüman ülkeler tepkili. Bunu kim önleyebilir diye düşünür bu ülkeler. O yıllarda bağımsız İslam devleti olarak Afganistan, İran ve Yemen var. Fakat güçleri ve imkânları yok. İslam ülkeleri, “Peygamberimizin türbesinin yıkılmasını önlese önlese ancak Türkiye ve Atatürk önler” der ve Atatürk'e bir mektup yazarlar.
Atatürk mektubu alır almaz, Suudi Arabistan Kralı'na hitaben bir mektup dikte eder. İmzasını taşıyan mektupta ya da notada şöyle der:
Peygamberimiz Resul,ün Türbesi'nin bir taşına dokunursanız kuvvetlerimiz (silahlı kuvvetleri kastederek) Güney'e doğru inecektir, bu hareketiniz cezasız kalmayacaktır. Bütün mezarları ve türbeleri yıkan, mezar taşlarını kıran Suudi Arabistan, Atatürk'ün bu mektubundan sonra Resul'ün Türbesi'ne dokunamamıştır.”
Evet, şimdi sizi düşünce kargaşasının içine itiyorum; Ulu Önder'i anmak için tören alanına gelen türbanlı bir kız öğrenci, tören alanından kovuldu. İki kadının fiili saldırısına uğrayan türbanlı öğrenci, gözyaşlarına boğulurken hemen yanındaki bir gazi, kıza sahip çıkarak başörtüsünden dolayı kendini tebrik etti. İzmir'de düzenlenen Atatürk'ün 73. Ölüm Yıldönümü Anma Töreni'nde bir üniversite öğrencisi, sözlü tacize uğradı. Mağdur olarak ağlayan kız öğrenciye, bir Kıbrıs Gazisi sahip çıkarak teselli etti. Cumhuriyet Meydanı'nda düzenlenen törende "Atatürkçü" olduğunu iddia eden bir kadın, başörtülü bir kız öğrenciye sözlü tacizde bulundu. Hizmet Gönüllüleri Konfederasyonu tarafından çelenk koyulması sırasında öğrencinin yanına yanaşan kadın, "senin buradan gitmeni istiyorum" dedi. Kimliğini açıklamak istemeyen kadın, çevrede bulunanların tepki göstermesi üzerine, "bu insanların, karşı devrimin bir ürünü olduğunu göremiyorsanız, sizinle konuşacak hiçbir şeyim yok" dedi. Bir vatandaş, "herkes giyiminde hür değil mi?" sorusunu yöneltti. Saldırgan kadın ise, "hürriyet bu mu? Karşı devrimin simgesini kabul etmek mi hürriyet? Ben etmiyorum o zaman" diyerek alandan hızla uzaklaştı. Bu sırada gözyaşlarına hâkim olamayan N. N. E. isimli üniversite öğrencisinin yanına gelen bir Kıbrıs Gazisi, "Ne mutlu sana, tebrik ediyorum. O terbiyesizlik yapıyor. Öyle şey mi olur, Atatürk başörtüsüne karşı değildir” şeklinde teselli etmeye çalıştı. Genç kız ise, "Atatürk'ün annesi ve eşi de başörtülüydü. Bunu rejime bağlamanın ne anlamı var? İnsanların inançlarını böyle küçümsemek kime ne fayda verir? Sanki sadece kendisinin Atatürk'ü, o benim de Atam" diyerek duygularını dile getirdi.
İşin içinden çıkamadınız değil mi? Bir kadın çıkmış ve başörtüsünün Atatürk'ü sevmeye engel olduğunu ileri sürüyor. O kız, zaten bir karşıt devrimci veya Atatürk düşmanı olsaydı o töreni boykot eder gelmez, sirenler çalarken de saygı duruşunda bulunmayıp elini kolunu sallaya sallaya gezerdi. Lütfen bütün örtülü ve türbanlık kardeşlerimizi, ablalarımızı “Nuray Bezirgan” ile karıştırmayalım.
Bu ülkeyi bölmeye çalışan bölücülerin topluma kazandırılması için türlü türlü faaliyetlerde bulunanlar, ayrımcılıklara son verilerek kardeş kardeş yaşamamız isteyenler ve PKK'lının evine gidip baş sağlığı dileyip, öz şehidini ve gazisini unutanlar düşünüldüğünde, dinini hakkıyla yaşayan vatandaşlarımız da göz ardı edilmemeli ve onları dışlamaktan vazgeçilmelidir!
