Kedinin eniğini taşıdığı gibi paralarını bir ülkeden bir ülkeye taşıyorlar. Nerede kendilerine uygun kârlı bir ortam görürlerse paralarını oraya taşıyorlar. Terk ettikleri ülke yıkılırmış, çökermiş umurlarında değil, dünyadaki büyük para babalarından bahsediyoruz. Paranın bir yerden başka bir yere sevk edilmesi eskisi kadar zor değil. Çuvallara, hararlara doldurup gitmeyeceksin, bilgisayarın, hesap makinelerinin tuşuna bastın mı tamam, paran bir ülkeden diğer ülkeye transfer edilmiştir. Yeter ki neresi kârlı neresi zararlı iyi takip edin.
Para verecekleri hükümetleri de sıkıştırıyorlar, “devletçilikten vazgeçin, devlet mallarını özel sektöre satın.” Bunu başardılar mı o ülkelerin yönetimleri kolaylaşır. “Åžunu şunu şöyle yapın, yapmazsanız para vermem ha!”
Finans sektörünün, halk deyimiyle söyleyelim para babalarının bu emirleri yerine getiriliyor mu? Genellikle “evet!” getirilmezse ne olur? Batışlar olur, Avrupa'daki batışların temelinde bun vardır. Öyleyse söyleyebiliriz;
Dünya Para Babalarının Elinde...
Vaktiyle batı Almanya'da iktidara gelen bir hükümet bir takım reformlar yapmak istedi. Zenginlerden alıp fakirlere verecekti. Sosyal demokratların bu programına karşı özel sektör hemen restini çekti; “bu politikanızı sürdürürseniz eğer, yatırımlarımızı başka ülkelere çekeriz!”
İpleri finans sektörünün eline kaptırmış Avrupa'nın hali yürekler acısı... Battı batacak, battı batacak...
Kalkınmayı özel sektörün eline değil de devlet sektörünün eline bırakan cumhuriyet hükümeti hem kalkınmayı sürdürüyor, hem de batmıyor...
