Åžehirlerimiz Kendini Anmalıdır

Reklam

Bazı il ve ilçelerimizin, “Kurtuluş Günleri” vardır ve bu özel günler, günün anlam ve önemine ilişkin olarak çeşitli etkinliklerle kutlanmaktadır. “Kurtuluş Günleri”; ülkemizin ve dolayısıyla şehirlerimizin, 1919-1922 yılları arasında, emperyalist işgal altında olup, işgalci ülkelerin askerlerine karşı verilen savaşlarla/direnişlerle, o şehrin düşman işgalinden kurtuluşunun günüdür. Bir bakıma, bu özel ve anlamlı günler; işgalci güçlerin, o şehirden uzaklaştırılmasının, dar anlamda o şehrin baskı-zulüm ve şiddet uygulamasından kurtulmasının ve özgürlüklerine kavuşmalarının gerçekleştiği günlerdir.

1919-1922 yılları arasında, 1918,de imzalanan “Mondros Anlaşması” gereği ülkemizde, 1. Dünya Savaşında Osmanlı,ya karşı zafer kazanan Batılı İtilaf Devletlerine karşı topyekÃ»n bir “Ulusal Kurtuluş” mücadelesi verilmişti. Mustafa Kemal Atatürk,ün önderliğinde, 20. Yüzyılda, birçok 3. Dünya ülkesine örnek olan bir bağımsızlık mücadelesi yaşanmıştı, Türkiye toprakları üzerinde. Ülkemiz, Güneyde Fransızların, Batıda Yunanlıların, İstanbul bölgesinde İngilizlerin, Doğuda Ruslar ve onlarla işbirliği içinde olan Ermenilerin, Güneybatı Ege,de ise İtalyanların işgaline uğramıştı. İngiliz, Fransız, Rus-Ermeni ve Yunan işgalindeki bölgelerde, emperyalist işgal en acımasız ve en şiddetli şekilde yaşanırken, bu bölgelerde anti-emperyalist mücadelenin destansı örnekleri yaşandı. Bu bölgelerdeki şehirlerimiz, daha sonra, düşman işgalinden kurtuluşlarını, her yıl anma etkinlikleriyle kutlamaya başladılar.

Anadolu,nun İtalyan işgal bölgesi olan, Kuşadası,ndan Antalya,ya kadar olan bölgede, İtalyanlara karşı aktif bir mücadele söz konusu değildir. İtalyanlar, bu bölgede, diğer emperyalist ve işgalci güçler gibi bir şiddet ve zulüm uygulamamış... Aksine yerli halkla iyi ilişkiler içinde olmaya çalışmışlar. İtalyanların bu durumuna rağmen, bu bölgelerde, onlara karşı, pasif direniş şeklinde eylemler ortaya konulmuş. Bir bakıma, İtalyan askerleri “Kuvayı Milliyeciler” tarafından taciz edilmiş hep...

Anti-Emperyalist mücadelenin sıcak savaş günleri içinde yer alan şehirlerimizin, “Kurtuluş Günleri”, o şehirlerimizin kendilerini anmaları için iyi bir neden oluşturmaktadır. “Kurtuluş Günleri” şehirlerimizin tarihiyle, kültürüyle, direniş destanlarıyla kendilerini her yıl anmaları için bir etken olmaktadır. Bir “Kurtuluş Günü” olmayan şehirlerimiz de; kuruluş günleriyle, il ve ilçe merkezi oluşlarıyla, bucak merkezi/nahiye oluşlarıyla kendilerini anmalıdırlar. Muğla il merkezinin ve ilçelerinin, bir kurtuluş günü yoktur ama bu şehirlerimizin kendilerini anmalarına neden olabilecek bir özellikleri mutlaka vardır. Bu günler, bu tarihler tespit edilerek; bunlar birer kendini anma şölenine dönüştürülmelidir. Bir şehir, sadece kurtuluş günüyle değil; kuruluşu, idare merkezi oluşu gibi nedenlerle de kendisini anabilmelidir.

Milas,ın bir kurtuluş günü yoktur ama geçmişi çok eskilere, ta antik çağa kadar uzanan bir şehirdir. Milas,ın en az beş bin yıllık bir geçmişinden söz ediyoruz, örneğin. Milas,ın kuruluş tarihini tarihçilerle birlikte tespit edip; bunu, Milas,ın kendisini anma etkinliklerine dönüştürmeliyiz. Bu şekilde, her yıl, Milas, tarihiyle-kültürüyle ve kendi kimliğiyle şehir olarak kendisini anmalıdır. Milas,ın, bir anma günü olmalıdır.

Yerel tarih araştırmalarım sırasında, Milas,ın önemli beldelerinden birisi olan, Menteşe Sancağı döneminde; limanıyla, Güneybatı Ege,nin dışa açılan kapısı konumunda olan Güllük,ün, 21 Nisan 1914,de nahiye(bucak merkezi) olduğunu öğrendim. Osmanlı,nın idari yapılanmasında, ilk olarak bu tarihte, “nahiyeler” oluşturulmuş. Bu tarihte, Milas,ın 4 nahiyesinin isimleri şöyle: Kazıklı, Selimiye, Güllük ve Ören. Bu beldelerimiz de, idare(bucak) merkezi oluşlarıyla, kendilerini anmalıdırlar. Bizim ilçe ve beldelerimizin birer kurtuluş günleri yok ama bu şehir ve beldelerimiz; kuruluş ve idare merkezi oluşlarıyla her yıl, kendilerini çeşitli etkinliklerle anmayı hak ediyorlar...