Hükümet bir yandan da neoliberal devlet anlayışı ile sosyal harcamaları kısmakta, eğitim, sağlık, barınma ve çalışma hayatına yönelik kamu hizmetlerini ticarileştirmektedir. Bugün sadece parası olanlar eğitim olanağına kavuşabilmekte, sağlık hizmetinden faydalanabilmektedir. Sefaletin içine sürüklediği emekçilerin yaşam koşulları güçleşirken, hükümet devlet kurumlarını bir ticari holdinge, kamusal hizmetleri de satılık bir mala dönüştürmektedir. Aynı zamanda bir yandan da yoğunluklu olarak yoksul emekçilerin yerleşim mekânlarını yıkarak "kentsel dönüşüm" adı altında, kentleri, yaşam alanlarımızı yağma ve talana teslim etmektedir. Sadece bu talanın ülkeye maliyeti ise yaklaşık 800 milyar liraya dayanmakta, bütçede maaş zamlarının oluşturduğu maliyetin 177 katını yansıtmaktadır.
2013 yılı bütçesinden kalan pay da yine emekçilere gitmemekte.. Yapısal ve yasal dönüşümü kuran hükümet, şimdi de çarkları döndürmek için kendi kurumlarını bütçe aracılığıyla finanse etmektedir.
Sağlığa ise ayrılan pay her yıl daha da düşmekte, halkın nitelikli bir sağlık hizmetine ulaşması gün geçtikçe zorlaşmaktadır. hükümet ile gelişen “paran kadar sağlık” dönemi hızlı bir biçimde hayata geçirilirken, piyasanın istemleri doğrultusunda en temel hakkımız bir pazar malı haline getirilmektedir. Tüm emekçilere dayatılan performansa dayalı ücret gibi rekabetçi özel işletmenin sömürü düzeni, sağlık sektöründe de yaygınlaştırılmaya çalışılmakta, eşit, ulaşılabilir, etkin bir sağlık hizmeti yerine başında CEO’ların olduğu, sadece parası olanın tedavi olabildiği bir sektör yaratılmak istenmektedir.
Bütçenin hazırlanmasında demokratik süreçler işlemeli, sendikalar, demokratik kitle örgütleri bütçe hazırlık süreçlerinde yer almalıdır. Kamuda reform adı altında gündeme getirilen yasalar geri çekilmeli, sosyal devleti ve demokratikleşmeyi güçlendiren, emekçilerin haklarını geliştirici yeni bir reform için, sendikaların ve demokratik kitle örgütlerinin katılımıyla çalışmalar başlatılmalıdır.
Vergi kaçırmayı özendiren ve ödüllendiren, yüksek gelir gruplarının lehine olan vergi aflarına son verilmelidir. Gelir dağılımında adaletsizliğe neden olan vergi gelirleri içindeki dolaylı vergilerin payı azaltılmalıdır.
Kamu emekçilerinin maaşlarının vergi dilimi artışından etkilenmemesi sağlanmalıdır.
Her ne ad altında olursa olsun, kamu emekçilerine verilen tüm ek ödemeler emekli aylığına yansıtılmalıdır.
Kamu harcamaları toplumsal yarar doğrultusunda yükseltilerek bütçe şekillendirilmelidir. Büyüme ve istihdamı arttırmak için kamunun yatırımcı niteliği hatırlanmalıdır.
Eğitime ve sağlığa ayrılan pay ihtiyaçlar çerçevesinde yeniden belirlenerek artırılmalıdır.
Sağlıkta tasarruf ölümdür! “Sağlıkta Dönüşüm Programı” adı altında sürdürülen yıkım politikaları durdurulmalıdır.
Kamu hizmetlerinin eşit, ücretsiz, nitelikli ve herkese ulaşılabilir olması sağlanmalıdır” dedi.
