Son yıllarda, ülkemizde, kadın cinayetlerinin sayısında önemli artışlar meydana geldi. Kadına yönelik şiddet ve bunun uç noktası olan kadın cinayetleri, tarihin her döneminde ola gelmiştir. Özellikle bu tür şiddet olayları, geri kalmış, feodal kültürün hâkim olduğu ve henüz feodalitenin kırılamadığı ülkelerde çok daha fazladır. Kadının özgürlüğünü elde ettiği, kadının toplumsal yaşamda birey olarak varlığını kabul ettirdiği, Burjuva Demokratik Devrimlerini yapmış Batılı ülkelerde bu tür olaylara pek rastlanmaz. Töre cinayetleri, namus cinayetleri gibi kadına yönelik barbarca-vahşice saldırılara; ancak bizim gibi feodal toplum yapısının etkilerinden tam olarak kurtulamamış ülkelerde rastlamak mümkündür...
Türkiye'de her geçen gün artan kadın cinayetlerine, alınan devlet önlemleri ya yetersiz kalıyor ya da alınması gereken önlemler cinayetler işlendikten sonra gerçekleşiyor. Yalnızca İl Emniyet Müdürlüklerinin ve Savcılıkların resmi kayıtlarına göre 2011 yılının son 6 ayında 27 bin kadına yönelik şiddet olayı yaşanmış durumdayken; cinayet, saldırı, yaralama, tehdit olaylarında 26 bin kadın mağdur durumda... Bu rakamlar ve olaylar her geçen gün daha da artıyor. Ülkemizde kadın ve aileden sorumlu bir bakanlık kurulmuş olmasına rağmen kadına yönelik şiddet olayları hız kesmeden devam ediyor. Kafası bozulan; eşine, kızına, sevgilisine şiddet uyguluyor. Erkeğin gücü, kadına, kendisinden güçsüz olana yetiyor.
Kadına yönelik şiddet olaylarını sadece kişisel bir sorun olarak görmemek gerekiyor. Bu olayların altında yatan toplumsal, sosyolojik ve psikolojik nedenleri de iyi tahlil etmek gerekiyor. Her ne kadar çeşitli bilim adamları tarafından yapılan “Türkiye'nin Değerler Araştırması”nda, halk halinden memnu(muş) gibi gösterilse de gerçek durum tam aksi yönde. Yoksulluk ülke genelinde her geçen gün daha da artıyor. Yoksulluğun hane ölçeğine yansıması, dramatik ve trajik durumlar meydana getiriyor. Geçim sıkıntısı, aile içi kavgaların, geçimsizliklerin en büyük etkeni. İnsanların eğitim, sağlık, iyi yaşam gibi nedenlerle yaşamdan beklentileri çok fazla... Evinin geçimini sağlamaktan aciz kalan, çocuklarının okul masraflarını karşılama konusunda yetersiz kalan aile içi bireylerin sahip oldukları psikolojik travmalar/bozukluklar; aile içi şiddeti körükleyen nedenlerin başlıcasıdır. Yoksulluğun her çeşidi; aile içi şiddetin veya kadına yönelik şiddetin temel unsurudur.
Ülkemizin kanayan yaralarından birisi de; töre-namus cinayetleridir. Bu güne kadar bu geri anlayış ve çağdışı düşüncelerden dolayı yüzlerce genç masum insan, kız-kadın hayatını kaybetti. Feodal kültür tasfiye edilmediği sürece, bu töre cinayetleri devam edecek, yine yüzlerce masum insan ecelsiz/vakitsiz toprağa gönderilecektir. Türkiye'deki siyaset kurumu, feodaliteden beslenmeyi bırakıp, onun yerine çağdaş değerleri hâkim kılan bir tavır ve tutum içine gir(e)mediği sürece, bu yargısız infazlar devam edip gidecektir. Feodal kültürün tasfiye edilemediği ülkelerde, hâkim anlayış, erkek egemen bir anlayıştır. Kadın yasalar karşısında, kâğıt üstünde erkekle birlikte her türlü hakka sahip olsa da, o düzende kadın gene ikinci sınıf bir vatandaş muamelesi görmeye mahkûmdur. Erkek egemen sistemin kendisine göre oluşturduğu namus ve ahlak anlayışı, kadına yönelik şiddetin sürmesini sağlayacaktır. Önemli olan bu anlayışın değişmesi, değiştirilmesidir...
Aile içi şiddetten kaçan kadın ve kızların sığınabilecekleri, onların yersiz-yurtsuz kalmamaları için “Kadın Sığınma Evleri” kısmî bir çözüm. Bu evlerin oluşturulması, Belediye yasasının 14/a maddesine göre, nüfusu 50 bini geçen ilçelerde bir zorunluluk. Kadın Sığınma evlerinin sayısı Mayıs 2011 itibarıyla 47, toplam kapasitesinin ise 1054 olduğu belirtiliyor. (Milliyet,3.9.2011)
Genel ve yerel yöneticilerin yapmaları gereken en önemli şey; yönetim anlayışlarının merkezine insanı koymaları ve insanı yaşatacak olan çağdaş uygulamaları hayata geçirmeleridir. İnsanı, insanca yaşatacak koşullar yaratıldıkça, töre ve namus cinayetlerinden uzak bir toplum düzeni hâkim kılındıkça ve kadın(lar) özgür birey olmanın olanaklarına sahip oldukça; içinde yaşadığımız toplum daha güçlü ve huzurlu olacaktır... Devletin, sosyal devlet olması buralardan, bunların gerçek olmasından geçiyor... Yönetenler, insan odaklı bir yönetim anlayışını benimsedikleri, yüzlerini insanlara çevirdikleri ve Kâbeleri olarak insanı kabul ettikleri takdirde; sosyal yaşam şimdikinden daha farklı bir düzeyde olacaktır...
Nazım Hikmet'ten bir şiir: Hoş geldin kadınım benim hoş geldin/ yorulmuşsundur:/nasıl etsem de yıkasam ayacıklarını/ne gül suyum ne gümüş leğenim var,/ susamışsındır;/ buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim/ acıkmışsındır;/beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam/ memleket gibi yoksuldur odam./ Hoş geldin kadınım benim hoş geldin / ayağını bastın odama/ kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi/ güldün,/ güller açıldı penceremin demirlerinde/ ağladın,/ avuçlarıma döküldü inciler/gönlüm gibi zengin / hürriyet gibi aydınlık oldu odam.../ hoş geldin kadınım benim hoş geldin.
