Karanlıktan Aydınlığa

Tükenir bazen kelimeler. Bakmadığından hiçbir göze,doyamadığından hiç bir söze, yaşayamadığından seve seve. Hissizleşirsin hergün, her gece. Sıkıntıdan bomba olur, patlamaya meyledersin. Yalnızlıktanyoğunlaşmış duyguların seni dirhem dirhem harcarken.

Her duygunun mübalası seni özgürlüğüne, karanlığayaklaştıran. İçtiğin zıkkımın sebebi, seni bu acizliğe sürükleyen bir kadehşaraba muhtaç eden o çok sevilen. Farkına varamazsın, az önce çakmağınınsigarayı tutuşturduğu süre kadar aslında bu hayat. O yüzden tutacaksın o çoksevilenin ellerinden, birleştireceksin ki dünyaları hayatı yaşanabilir kılasın.Her başarında yanında olanı bileceksin, her başarısızlığında omzuna yatıp,ağlayacağını. Peşinden koşacaksın ki yakalayabilesin bir tutam sevgiyi.Uçacaksın ki havalara, paylaşabilesin mutluluğu. Asıp bulutlara ayaklarınıinsanları seyredeceksin.  Öyle birdalacaksın ki mutluluğa, sarhoşluğuna doyacaksın. Öyle bir coşacaksın ki asinehri gibi tersine de olsan akacaksın. Battı balık yan giderin hesabıyla, sonsuzadek yaşamayacağız nasıl olsa. Madem bi daha aynaya baktığımızda kıraracaksaçlarımız o zaman bırakın her şeyi akışına. Uğraşın, yapmak istediğiniz için.Paylaşın, yaşamak için. Sevin, sevilmek için. Datça'ya gidin, huzura kavuşun.İçin bu dünyanın tüm şaraplarını, yaşayın yaşayabildiğiniz kadar. Sakın pişmanolmayın. Asla vazgeçmeyin! Bir şansınız var, dibine kadar kullanın !