KEMAN ÇALAN KIZ

3 Keman çalan kız, Güzel Sanatlar Lisesi müzik bölümündeokuyordu. Müzik aletlerinden keman ve viyolayı çalıyordu. Ailesinin Akbük'teyazlıkları vardı. Anne ve babası çalışıyordu. Onlar, hafta sonları Akbük'egeliyorlardı.  Keman çalan kız vekardeşi, nineleriyle birlikte kalıyorlardı. 

Yazlıkçılar arasında en küçük şeylerden dolayı birbirinişikâyet edenler oluyordu. Kimi çocuk ağlamasından rahatsız olduğu için şikâyeteder, kimi komşunun yürüyüşü sırasında çıkardığı sesten rahatsız olur, şikâyetederdi.  Kimi komşusunun kedisindenşikâyetçidir, kimi de komşunun ördeğinin “vak vak” seslerinden dolayı rahatsızolur ve şikâyet eder... Åžikâyetin biçimleri çoktur. En küçük bir ses bile,şikâyet konusu olur yazlık yerlerde. Åžikâyetler ya Jandarmaya yapılır ya daBelediye Zabıtasına... 

Keman çalan kız, okul olarak hazırlandıkları bir konser vedaha sonra Konservatuar sınavlarına hazırlık için bazen kemanını, bazen deviyolasını çalıyordu. Bu çalışmayı her gün düzenli olarak yapıyordu. Önündesehpası notalı olarak müzik aletlerini çalıyordu. Bu çalışma bazen gündüzvakitlerinde, bazen de akşamları oluyordu. Komşu yazlıkçılar, bu çalışmayızevkle dinliyordu. Kemancı kızın müzik aletlerini çalması, birçok kişiye bedavabir konser gibiydi. Büyük şehirlerde paralı olarak girip dinledikleri kemanveya viyola dinletisi onlara ücretsiz olarak sunuluyordu. Çoğu kimse bundanrahatsız değildi ama bu müzik sesinden rahatsızlık duyanlar da olmuyor değildi.Onlar, şikâyet etmeyi alışkanlık haline getirmiş tiplerdi. Onlar en küçük birşeyi şikâyet ederlerdi. Åžikâyetçi olmasalar rahat uyuyamazlardı. Mutlakaşikâyet etmeleri gerekirdi. Åžikâyet etmek, onların yaşam biçimiydi.

Kemancı kız, serin serin esen bir yaz akşamında kemanıylaçalışmış, saat 10.30 sıralarında çalışmasını bitirmişti. Ninesi ve kızkardeşiyle evlerinin balkonunda oturuyor, çaylarını içiyor, vakitgeçiriyorlardı. O sıralarda Jandarma, sitede keman çalan kızı arıyordu. Sitedeoturanlardan birisi Jandarmayı aramış, keman çalan kızı şikâyet etmişti. Jandarmabir suçluyu arar gibi sitede evinin önünde oturanlara; sitede keman çalanın kimolduğunu soruyordu. Jandarmalar, sora sora tarif üzerine keman sesinin geldiğievin önünde durdular. Jandarmalar, orada oturanlara, “burada keman çalan birisivarmış, biz onu arıyoruz” dediler. “Keman çalan burada mı?” diye sordular. Evdebulunanlar telaşlandılar, korktular, keman çalınmasından dolayı jandarmanınevin önüne gelmesine şaşırdılar. Bir an, keman çalmak suç mu acaba diyedüşündüler. Nine ve iki kız torunu bu durumdan dolayı bir an şaşkınlıkyaşadılar. Jandarma, “hakkınızda şikâyet var, müzik aleti çalmanın cezası çokağır, bundan sonra çalmayın” dediler. Kemancı Kız, “ben müzik öğrencisiyim,çalışmam lazım” diye bir şeyler anlatmaya çalıştıysa da, onlar ikna olmadı vebir daha çalmayın, çalarsanız gereğini yaparız dediler ve gittiler.

İki kız kardeş ve nineleri bu durumdan dolayı çok büyüktedirginlik yaşadılar. Endişelerinden ve korkularından dolayı sabaha kadaruyuyamadılar. Kızların ninesi, “bu nasıl şey, müzik aleti çaldı diye insanşikâyet edilir mi, bizi hangi komşumuz şikâyet edebilir, ayıp şey, varsa birrahatsızlığın gel bize söyle, niye jandarmaya şikâyet ediliyor insan” diyekendi kendine konuşuyor, şikâyet eden kişiye karşı öfke duyuyordu. Åžikâyet edenkimse, onu affedemiyordu. Yaşlı kadın, bu duygularla ve için için öfke duyarakyatağında bir sağa bir sola dönerek sabahı etti. Yapılan, komşuluğa veinsanlığa yakışmaz diye düşündü.

Nine sabahı zor etti, kimdi bu şikâyet eden, onu bulmalıydı.İlk olarak karşı komşusuna çattı, “sen misin bizi şikâyet eden?” diye. Karşıkomşu, “ben değilim” diye yemin etti. Yaşlı kadın, öfke dolu olarak bağıra bağıra konuşuyor, onun bukonuşmalarını şikâyet ettiğinden şüphe edilen kişi de dikkatle dinliyorduuzaktan. Konuşmaları dinleyen komşular, yapılan şikâyetin yanlış olduğunusöylüyor, şikâyet edeni ayıplıyorlardı. Herkes şikâyet edeni tahmin ediyordu.Åžikâyet ettiği tahmin edilen aile; komşularıyla geçinemeyen, kendilerinibeğenmiş, çok bilmiş tavırlı, çevresindekilere tepeden bakan tiplerdi.

Kızların ninesi, kemancı kızla birlikte bir komşusuylaJandarma karakoluna gittiler. Karakol avlu kapısındaki asker, gelenlerin nedengeldiğini sordu. Gelenler, “bir konu için komutanla görüşmek istiyoruz”dediler. Kapıdaki asker, hakem düdüğünü ağzına götürerek çaldı, karakoldan birasker geldi ve karakol binasına doğru yüründü. Bekleme salonuna gelindiğinde,refakatçi asker, “siz burada bekleyin, ben komutana haber vereyim” diyerekayrıldı.

Bekleme salonunda beklerken, yazlıkçı kıyafetiyle yaşlı birerkek geldi. Asker onu da bekleme salonuna buyur etti. Yaşlı adam oradaoturanlara şöyle bir baktıktan sonra, “Hayrola sizin ne var?” dedi. Yaşlıkadın, “torunumu keman çaldığı için şikâyet etmişler, bu suç mu değil mi,bundan dolayı gece 12'de bizim kapımıza neden jandarma dayanıyor, bunu komutanasoracağız” dedi. Adam duydukları karşısında şaşırdı, “Allah Allah, bu nasıl şeyböyle, insan keman sesinden rahatsız mı olur, bu toplum adam olmaz, tam AzizNesinlik bir olay, ben keman ve bağlama sesine bayılırım” dedi.

Bir süre sonra komutan vekili geldi. “Sorun nedir?” dedi.Yaşlı kadın durumu anlattı. Kemancı kız, “ben derslerime çalışmak için kemançalmak zorundayım, keman çalmak suç mu?” dedi. Yaşlı kadın, “torunum için müzikaleti çalabilir diye, izin belgesi istiyorum” dedi olanlara sinirlenmiş birtavırla. Komutan vekili, şikâyet konusunu yadırgamamıştı. O alışkındı böyleşeylere. “Bu da ne ki, bize olmadık şikâyetler geliyor... Kimi çocukağlamasından, kimi komşusunun yürürken çıkardığı seslerden rahatsız olduğunusöyleyerek şikâyet ediyor. Biz de böyle şikâyetlerden bıktık. Burada herkesbirbirini şikâyet ediyor. Åžikâyet etmeyi alışkanlık haline getirenler var” dedikomutan vekili...

Yaşlı kadının ısrarla izin belgesi istemesi üzerine, karakolkomutan vekili, “Biz izin belgesi veremeyiz. Biz, saat gece 12'den sonraçevreyi rahatsız eden müzik seslerine müdahale edebiliriz ancak.  Ayrıca bizi ilgilendiren müzikliişyerleridir. Biz onlara yaptırım uygulayabiliriz. Siz çalışmanıza devam edin.Gece 12'den önce vatandaş saz çalmış, keman çalmış, gitar çalmış biz onakarışmayız” dedi.

Yaşlı kadın ve kemancı kızın karakola birlikte gittiklerikomşuları, komutana, “Siz, size gelen şikâyetlerin doğruluk derecesine veciddiyetine göre neden davranmıyorsunuz, her şikâyet haklı mıdır, şikâyetedenlerin bazı şikâyetlerinin saçmalığını kendilerine söylemiyor musunuz?” diyesordu.   Karakol komutan vekili, “Bizeşikâyetler, doğrudan gelmiyor. 156 aracılığıyla Aydın'dan bize bildiriliyor.156 üzerinden gelen şikâyetler konusunda şikâyet yerine gitmek zorundakalıyoruz. Doğrudan bize telefonla gelen şikâyetlerde, şikâyetin niteliğinegöre eleme yapıyoruz, hatta bize saçma gelen şikâyetler konusunda şikâyetsahibini uyarıyor, bu konuda vatandaşı rahatsız etmemeye çaba gösteriyoruz”dedi.

Komutan vekili, yaşlı kadın ve torunu keman çalan kıza,“sizi rahatsız eden olursa bizi arayın, siz gece 12'ye kadar çalışmanızıyapabilirsiniz, 12'de çalışmanıza ara veriniz” dedi. Kemancı Kız, çalışmasının12'ye kadar sürmediğini 10.30-11'de bittiğini söyledi. Yaşlı kadın ve KemancıKız, karakol komutanın bu konuşmalarından sonra rahatladılar ve evlerinedöndüler. Yaşlı kadın, eve geldiklerinde onları bekleyen komşularına, herkesduysun dercesine, “biz karakoldan izin aldık, torunumu bundan sonra kimseşikâyet edemez” diyordu yüksek sesle... O, kendilerini şikâyet eden kişiye mesajgönderiyordu bir anlamda. Keman çalan kızı şikâyet ettiği tahmin edilenyakındaki komşuları ise, evlerinin önünde sanki bir şeylerle meşgul oluyormuşgibi, bahçedeki ağaçların arkasından, sesin geldiği yöne doğru kulakkabartıyor, yaşlı kadının karakol dönüşü söylediklerini dikkatle dinliyorlardı...

Nevzat Çağlar Tüfekçi

Akbük, 6 Ağustos 2011

Nevzatcaglartufekci@gmail.com