YAÄžMUR KAÇAÄžI

Yağmur Kaçağı

elimden tut ,yoksa düşeceğim

yoksa bir bir yıldızlar düşecek

eğer şÃ¢irsem, beni tanırsan

yağmurdan korktuğumu bilirsen

gözlerim aklına gelirse

elimden tut, yoksa düşeceğim

yağmur beni götürecek yoksa beni

geceleri bir çarpıntı duyarsan

telâş telâş yağmurdan kaçıyorum

sarayburnu'ndan geçiyorum

akşamsa, eylül'se, ıslanmışsam

beni görsen belki anlayamazsın

içlenir, gizli gizli ağlarsın

eğer ben yalnızsam, yanılmışsam

elimden tut ,yoksa düşeceğim

yağmur beni götürecek yoksa beni

                        Attilâ İlhan

Şâirliğin ortalama bir iş olmadığını bilenler, şÃ¢irler veşiirleri hakkında mürekkep dökmenin ağırlığını da bileceklerdir. Ki adıanılacak kişi Attilâ İlhan ise, kâğıdın üstüne konan her harf mahcuptur; tümkelimelerin yanaklarında bir kızarma mevcuttur!

Attilâ İlhan, gözleri sisli kadınlardan hayâli mektuplaralabilecek kadar sevdaya müptela bir insandır. Kaldırımların, yağmurların,gecelerin, yıldızların, yalnızlığın, terk edilmişliğin, çaresizliğin,İstanbul'un, aşkın ve hayâlin şÃ¢iridir o. Âşık olan her insanın uğradığı birlimandır onun şiirleri. Mısralarını her okuyuşunuzda, yüreğinizden bir parçanınkoptuğunu hissedersiniz!

Henüz lisedeyken, sevdiği kıza Nâzım Hikmet'in şiirleriniyazıyordur Attilâ İlhan; sevdiğine, Nâzım'ca sesleniyordur: biraz gür ve yüksekbir sesle... Bu şiirler ele geçince kısa süreli olarak okuldan uzaklaştırılsada, vazgeçmez Nâzım'a olan hayranlığından; ruhunu Nâzım Hikmet'in güneşiyleısıtır. Sonraları, Nâzım'ın şiirleri gibi, zamana dayanabilecek kadîm şiirlerakar gönlünden. Kendisinin de zaman zaman belirttiği gibi, “namuslu şiirler”kalır gözlerinden geriye!

“Ben Sana Mecburum” , “Yasak Sevişmek”, “Elde Var Hüzün”şiirleri gibi “Yağmur Kaçağı” şiiri de, Attilâ İlhan'ın bir şiir kitabınaismini vermiştir. Bu haftaki köşemde, “Yağmur Kaçağı” şiirinin benim dünyamdakietkisini anlatmaya çalışacağım; mahcup harfler ve yanakları kızarmışkelimelerle..!

* * * * *

elimden tut yoksa düşeceğim

Tek bir cümleyle çok şey anlatabilmek... Şâirin sevdiğikişiye çaresizliğini apaçık belli etmesi... Elinden tutanın olmazsa,yıldızların şehre küseceğini eklemek sonraki mısraa... Şâirin yalnızlığınısöylüyor gecenin sessiz hâli:

yoksa bir bir yıldızlar düşecek...

Attilâ İlhan, sonraki mısralarda -sevdiğine şÃ¢ir olduğunu dahatırlatarak- yağmurdan korktuğunu itiraf eder. Ancak onu asıl korkutan şey,her ne kadar saklamaya çalışsa da, “yalnızlık korkusu”dur. Belki de bu yüzden,şiirin üç farklı mısraında “elimden tut yoksa düşeceğim” diye feryat eder;lâkin bu hayat kaçkınının sesini duyan olmaz. O da “meçhul sevgili”sininyağmurda ıslanmış salkım-saçak saçlarını izleyerek teselli arar.

gözlerim aklına gelirse

elimden tut yoksa düşeceğim

yağmur beni götürecek yoksa beni

Yağmurun yağmasıyla birlikte sevdiğine seslenmeyebaşlamıştır Attilâ İlhan. Gözlerinin, o “meçhul kişi”deki etkisinden emindir veona her yağmur yağdığında gözlerini hatırlatmayı istiyordur. Çünkü gözleri,savaş sonrası terk edilmiş bir şehrin yalnızlığından farksızdır! Onu, soğuk birgecenin titreten yalnızlığında sadece “meçhul kişi” ayakta tutabilir! Busebeptendir, ellerini bir boşluğa uzatıp yağmuru anlatması... Bu sebeptendir,her yağmur damlasında kendi gözlerini bulması...

geceleri bir çarpıntı duyarsan

telâş telâş yağmurdan kaçıyorum

sarayburnu'ndan geçiyorum

Gece, birçok insanı düşünmeye sevk ettiği gibi şÃ¢irleri dedüşünmeye/ yazmaya davet eder. Attilâ İlhan, bir gece vakti, ıslak kaldırımlıSarayburnu sokaklarından efkâr dolu bir halde yalnız başına geçerken,yüreğinden yükselen çarpıntıları sevdiğinin de duymasını çok istemektedir.Telaşı, peşini bırakmayan iki düşmandan ileri gelmektedir: yağmur ve yalnızlık.Vakit akşamdır ve mekân İstanbul...

akşamsa eylül'se ıslanmışsam

beni görsen belki anlayamazsın

içlenir gizli gizli ağlarsın

Attilâ İlhan, eylül akşamındaki yağmurun üstünde durarak,eylül ayında “meçhul kişi”yle beraber yaşadığı anları bir daha hatırlar veartık kendisinin ağladığı gibi sevdiğinin de gizli gizli içlenip ağladığınakanaat getirir! Mısralara da yansıdığı üzere, o sert yaratılışlı adam,ağladığını itiraf etmekten çekinmez!

Şâir, çok defa vurguladığı yalnızlığını tekrar ederekbitirir şiirini. Attilâ İlhan, yanılmıştır ve çok yalnızdır:

eğer ben yalnızsam yanılmışsam

elimden tut yoksa düşeceğim

yağmur beni götürecek yoksa beni...