Mehmet Kara amcamızın yazdığı “Halkı Yurdun Efendisi Yapmak” adlı kitabı, gazetemiz Demeç’in matbaasında basımı yapılmıştır. 184 sayfalık bu kitap, geçmişte yazdığı seçilmiş köşe yazılarının bir arada toplandığı güncel siyasi yazılardır. Bir çırpıda, zevkle, bu güzel kitabı okudum. İçlerinden bir kaçını gazetemizdeki köşesinde okumuş olabilirsiniz. Siz yinede bu kitabı alın, okuyun. Eminim sizde benim gibi beğeneceksiniz. Doğa aşığı, feyz aldığımız, saygıdeğer büyüğümüz Mehmet Amca, eğitimci olmanın yanı sıra politik çalışmaları ve siyasi yazılarıyla ilçemize hizmet etmiş eli öpülesi bir büyüğümüzdür.
Çok defa bir araya geldiğimizde, ailece görüştüğümüzde Mehmet Amcadan çok etkilenmişimdir. Faydasını çok gördüm. Köşe yazılarımı onun ışığında yazdığım olmuştur.
Eşi Gülferi Teyze öldükten sonra, kızlarının yanına gitti. Gülferi teyze iyi kalpli,cana yakın,güler yüzlü kişiliğiyle Mehmet Amcaya her daim destek olmuştur.Ruhu şad olsun.Denizlide oturan yazarımız, arada bir gelir ama onun eksikliğini kendi adıma hissettikçe hüzünlenirim. İlçemize emeği büyüktür. Meclis üyeliği yaptığı dönemde vizyonu geniş olduğu için bir çok önemli esere imza atmıştır. Hep pozitif düşünür. Beşiktaş ve Ahi köy hastasıdır. Doğa sevgisi büyük olup Yatağan Ovasına koltuğunun altına kıstırdığı çantasıyla yaz-kış demeden yürüyüş yapar. Çantada mutlaka kitap olurdu. Asmalı kahvede Cumhuriyet Gazetesini okur, okuduklarını etrafındaki eş dostla paylaşarak yorumda bulunur. Sohbetine doyum olmaz. Hiç unutmam bundan on sene önce Doktor Şevket, ikimizi, Kavaklıdere üzerinden Bozdogan köylerine hasta bakma bahanesiyle gezemeye götürmüştü. Nefis pideler yemiştik. Dopdolu güzel bir gün yaşamıştık. Ömrü uzun olsun, o gün edebiyata ve şiire de doyduk.
Şimdi gelelim kendi açıklamasıyla bu kitabın neden bastırdığının öyküsüne;
“Bu kitabı niçin yazdım?”
Ben Yatağan’da doğdum 1927’de. Yatağan o zaman köydü. Şimdi kocaman bir kasaba kirli, zehirli dumanlarıyla. O köyde ben yoksul bir ailenin çocuğuydum. Toprağımız yoktu. Ortakçılıkla geçnirdik.
O yoksulluğun içinden beni Kızılçullu Köy Enstitüsü söküp çıkardı. Okudum ülkemi, insanlarını tanıdım. Dünya’yı da tanıdım, dünüyle, bugünüyle. Şunu öğrendim; ülkemiz ve dünya çok zengin. Ne yazık ki bu zenginlikler adilane dağıtılmıyor. ,insanların bir kısmı oldukça yoksul. Diğer bir kısmı da Harun kadar zengin. Bilim, teknik ve para insanlığın yararına kullanılırsa yeryüzünde yoksulluk, açlık, hastalık kalmayacak, savaş sözlüklerden kalkacak. Ama böyle bir adilane dünyayı yaratmak, adaletsiz dünyayı yaratanların işine gelmiyor. Başlıyorlar işkencelere, sürgünlere, adam öldürmelere, Tarih bunun örnekleriyle dolu. İşte bütün bunları açıklamak ve adilane bir düzeni anlatmak için bu kitapççığı yazdım.
Çağa ve topluma karşı sorumluluğu yerine getirmeye çalıştım. Bunu bir nebze yerine getirebildiysem ne mutlu bana!
İşte böyle sevgili okurlar, sözün bittiği yerdeyiz. Kendini ne güzel anlatmış demi? Sen çok yaşa Mehmet Amca… ilçemiz seninle gurur duyuyor… seni çok seviyoruz…! 
