Üstteki başlığa bakınca yeryüzünde Türklerin bitip tükendiğini, kaybolduğunu veya yenilgiye uğradığının düşüncesine kapılabilirsiniz. Kayıp Türkler, Atlas Dergisi’nin bu ayki (Kasım) sayısının en kapsamlı büyük keşif konusu olan belgeselidir. Daha önceki yazılarımda yazdığım gibi evimde günde dört gazete (Cumhuriyet, Aydınlık, Sözcü ve Hürriyet) haftada mutlaka bir kitap, ayda üç dergi (Atlas, Tempo ve Tarih Atlas) okunur. İnsan okudukça aydınlanıyor. Bu ayki Atlas Dergisi’ni mutlaka alıp okuyun. Ecdadımızın sonsuz göç belgeselinin, biz Anadolu’da yaşayan Türkleri yakından ilgilendireceği gibi Kayıp Türkleri (Dukha Halkı) tanıdıkça daha çok bu belgeselde kendinizi bulacaksınız. Dergi ayrıca 3 parça Büyük Türkiye Haritası eki de veriyor. Alın, çerçeveletin,duvara asın, ülkeniz de gözünüzün üzerinde olsun. Güzel vatanımızın kıymetini biliyor olabilirsiniz. Lakin, dünyanın en güzel coğrafi konumuna da doyasıya bakınız derim. Dünyada 24 ülke gördüm. Ama en güzeli bizim ülkemiz.biz Türklerin sonsuz göçleri daha ne kadar sürer bilemiyorum ama atalarımız zamanında iyi bir seçim yaparak Anadolu’ya yerleşmeleri isabet olmuş. Neyse dönelim Dukhalara, daha doğrusu Kayıp Türk Kardeşlerimize.
Dünya üstünde aynı dili konuştuğumuz Dukhalar, Moğolistan’ın kuzey batısında Sayan Dağları eteklerinde ren geyikleriyle doğal ortamda kıl çadır içerisinde yaşamlarını sürdürüyorlar. Aralarında her şeyin eşit bir şekilde paylaşıldığı bir düzen içerisinde huzurlu bir ortamda yaşıyorlar.
Gazeteci Selcen Küçüküstel’i Atlas Okurlarına yaptığı röportajları, belgesel haber olarak sunduğu için kutluyoruz. Fotoğrafların hepsi harika. Bakmaya ve okumaya doyamadım. Ellerinize , beyninize sağlık. Emeğinize değmiş doğrusu.
En çok ilgimi çeken bir bölümü izninizle buraya taşıyacağım. Selcen, Sagannur Köyü’nden ayrılırken bir bacağı sakat, koltuk değneği kullanan yaşlı adamın söylediği cümle; ‘Çevrende gördüğün her şeyin bir ruhu vardır, hem de her şeyin… Bu yüzden soluk aldığın her an, bunu fark etmeli ve çok dikkatli olmalısın! Böylece hiçbir canlının ruhuna saygısızlık yapmamış olursun..’
Kardeşlerimizin erdemliliğine hayran olmamak elde değil. Nehir kirlenmesin diye kovayla suyu dışarıya alarak sabunla ellerini yıkıyorlar. Bitkileri, hayvanları şaman inancına göre saygı göstererek, onlarında bir ruhu olduğuna inanarak yok etmeden azar azar kendi aralarında eşit bir şekilde pay ederek yaşamlarını sürdürüyorlar. Burada hepsini yazmak istemiyorum. Alın bir Atlas Dergisi, sizler de Kayıp Türkleri yakından tanıyın derim. İyi okumalar efendim.
