Bir fincan sessizlik koyarsın sabaha
Rüzgarla konuşur penceren
Kalbinin kıyısına oturur.
Kalbinin tüm izlerini izlersin yeniden
Yalnızlık sandığın,
Belki de kendinle derinde tanışıklıktır.
Bir dalga gibi çekilir gider
Geriye sen kalırsın arınmış duru, çıplak
Seçilmiş yalnızlık yıkmaz insanı
Olgunlaştırır,
Kabuğunu çatlatır,
İçinden seni doğurur.
Bütün eksikliklerini,
Severek tamamlayan biri gibi…
Yukarıda harika şiirini okuduğunuz şair Mualla Yılmaz ile 12 yıldan bu yana Atatürkçü Düşünce Derneği İzmir Bornova Şubesinden tanışırız. Bu yıl İzmir Kitap Fuarında Mask Yayınları tarafından basımı yapılmış yeni çıkardığı ‘’ Zamana Yayılmış’’ adlı şiir kitabını adıma imzalayıp hediye edince çok sevindim. İçinde harika şiirler var. Şiir severlere öneririm.
Zaman hafifliyor, geçmiş silikleşiyor
Dağların eteklerinde menekşe fısıltısı,
Bir çağrı gibi ‘’ Yeniden’’ diyor doğa
Ağaçlar dallarını göğe uzatıyor
Sanki dualar büyüyor yeşil harflerle
Rüzgar perdeyi hafifçe aralıyor
İçeriye düşen ışık eski bir masal
Ve bilirsin…
Her bahar, insan kalbinde
Gizli bir başlangıçtır.
Yorum Yazın