Kanuni Sultan Süleyman, 1522 yılındaki Rodos Seferi için ordunun başı olarak, 16 Haziran 1522 Pazartesi günü İstanbul'dan ayrılarak Üsküdar'a geçmiş ve orduyu harekete geçirmiştir... O tarihlerde karadan hareket eden bütün ordularda doktorlar, aşçılar, hayvan bakıcıları, inşaat ustaları, köprü kuracak ustalar, konaklama yerlerinde çadır kurucular... gibi pek çok meslek erbapları da bulunurdu... Bunların çoğu ordunun önünde gider, geçişleri kolaylaştırır, engebeleri kaldırır, ordunun hızlı gitmesine yardımcı olurlardı... O yollarda bu gidiş ve gelişler çok meşakkatli, çok zor ve tehlikelerle dolu gidişlerdi...

Aydın üzerinden gelip, Gökbel mevkiindeki engebeli yolları geçen ordunun bir kısmı, bir süre şimdiki Yatağan İlçemizin “Nebiköy” çevresinde konaklayıp-dinlenmiş, büyük bölümü ise, başlarında Padişah Kanunî ile birlikte Bozüyük-Değirmenbaşı mevkiinde çadırlarını kurarak, günlerce burada konaklamışlardır!.. Bu arada ordu boş durmamış, Akçay üzerine bir köprü, topluca namaz kılacakları bir Camii ve bir de Hamam inşa etmişler, bu eserleri de hâlâ ayaktadır!.. Ayrıca, o tarihlerde bu mevkide ikamet eden köylülerimiz, çok yaygın olan “Sıtma Hastalığını” Padişah Kanunî'ye şikâyet etmişler, ne yapmaları gerektiğini ona sormuşlar, o da karşı dağda bulunan “Kırtaş Mevkiini” işaret ederek; “Şu bataklıktan uzaklaşıp, karşıda görünen ‘boz höyük’ tarafına gidiniz” diye öğüt vermiştir!.. Zamanla bu ‘Boz Höyük’ söylemi “Bozüyük”e dönüşmüş, bazıları şimdilerde buranın adını ‘Güzel Köy’ deseler de, resmiyette hâlâ da mahallemizin adı eski tarihi adıyla anılmaktadır!..

Ordu burada bir süre dinlendikten sonra da; sırasıyla Bayır, Pisi (Yeşilyurt), Yerkesik Kasabaları sonrasında, kara yoluyla Marmaris Limanı’na ulaşmıştır... Buradan gemilere binen ordu Rodos’u kuşattı... 20 Aralık 1522’de Rodos işgal edildi, Kanuni Sultan Süleyman da 02 Ocak 1523’te İstanbul’a döndü... Padişah Kanunî bu sırada 28 yaşında idi... Fatih zamanında alınamayan Venediklilerin elindeki Rodos’un alınması, Kanunî’ye dünya çapında bir saygınlık ve prestij sağlamıştı...

Osmanlının ‘10’uncu Padişahı’ olan Kanunî Sultan Süleyman (1494-1566), 1520 yılında tahta geçmiş, tam 46 yıl hüküm sürmüş, 1566 yılında ölmüş, yerine de nikâhlı eşi Hürrem Sultan’dan olma oğlu ‘II. Selim’ (Sarı Selim-Sarhoş Selim) tahta geçmişti...

Osmanlının 36 Padişahı içinde, 46 yıl ile tahtta en uzun kalan Padişah Kanunî’dir... İlk oğlu Şehzade Mustafa’nın ve damatları olan Pargalı İbrahim Paşa’nın boğdurması ile de anılsa; o ‘Cihan Padişahı’ olmuş bir yönetici, son nefesini de bir sefer sırasında vermiş bir kahramandır!.. Rodos Seferinde bizim buralardan geçmesi, bazı kalıcı eserler ve anılar bırakması, biz Yatağan ve Muğlalılar için de çok kıymetlidir!..  

Kadın Psikolog  her ikisi ile de önce ayrı ayrı konuşur, sonraki randevuda ikisini birden dinler, üçüncü randevuda bazı önerilerde bulunur, dördüncü randevuda karı veya kocadan birinin fedakârlık göstererek, karşı tarafa üç çocuğun, kendisinin de iki çocuğa razı gelmesini önerir, buna da kocası karşı çıkar ve der ki; “Efendim, biz size adaletli bir paylaşım sağlaman için geldik, sana eşek yüküyle de para verdik!.. Ben Matematikçiyim, 5 sayısı bir ‘Asal Sayıdır’ asla iki eşit parçaya bölünemez!.. Ben karıma diyorum ki; madem eşit paylaşım yapacaksak, beraberce bir çocuk daha yapalım, her ikimiz de eşit olarak -3’er Çocuk- alıp, bu işi bitirelim diyorum, bu teklifimi de kabul etmiyor...” deyince, Psikolog yeni bir randevu günü daha vermek isteyince her ikisi de itiraz edip, oradan ayrılırlar... Şimdilerde bu aile, mahkeme kapısında boşanmak için sıralarını bekliyorlar; siz olsanız ne yapardınız acaba?..

---Sana Başka Kadın mı Yok: Mahkemede illâ kocasından boşanmak isteyen kadının söylediği bütün kötü sözlere, hakaretlere rağmen, kocası sürekli ve çocuklar gibi ağlayıp, boşanmak istemediğini söylüyormuş... Kendisi de çok çektiği karısından boşanma aşamasındaki Yargıç, sonunda dayanamayıp, patlamış: “Ulan herkesin önünde mızıkçı çocuklar gibi ağlayıp durma, yazık senin erkekliğine!.. Seni istemeyeni, sen niye istiyorsun; dünyada sanki başka kadın mı kalmadı!?” diye azarlayıp da göndermiş...

Bazı erkekler ise daha kestirmeden giderek yollarını bulmaya çalışıyorlar; onlar hiç aile yakınlarıyla, psikologlarla, mahkemelerle uzun zaman uğraşmıyor; boşanmak isteyen karılarını, ayrılmak isteyen sevgililerini buldukları yerde vuruyor; çok kolay ulaşabildikleri silâhlarla öldürüyor, kesin çözümler üretiyorlar!..

---Biliyorsunuz ki; Gazi Meclisimizde son yıllarda (İktidar-Muhalefet Partileri Diye Ayırt Etmeden Söylüyorum) birçok bileği güçlü Milletvekili, rakiplerini yumruklayıp, tekmeleyip, yaraladı!.. Siz bunların Parti Liderlerinin hangisinin kalkıp da; “Sen ne yaptın kardeşim, senin gibi sokak kabadayılarının partimizde işi olamaz!” deyip de, bir tanesine bile soruşturma açıldığını hiç duydunuz mu? Kapı arkalarında bunların sırtlarının sıvazlandığını da pekala biliyoruz!..

Ülkemizde durum böyleyken, insanlarımızın bu halleri meydandayken, şimdi kalkıp da; “Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki gencecik çocuklarımız bu katliamları neden ve nasıl yaptılar?” diye sorma hakkımız ve yetkimiz var mı?

Geleneklerimizden, hukuktan, demokrasiden, çağdaş eğitimden uzaklaşan toplumların varacağı normal sonuçlar bunlar değil midir? Yazı başlığımı bir daha okuyunuz, ne demek istediğimi çok daha iyi anlayacaksınızdır...

Genellikle yüksek sosyo-ekonomik düzeye sahip, nüfuzlu, yetkili, eğitimli veya toplumda tanınan aileler için kullanılır... Sadece zenginlik değil, aynı zamanda toplumda saygınlık, başarı ve seçkinlik unsurlarını da içinde barındırır...

Aileye bakıyoruz: Baba; I. Sınıf Emniyet Müdürü ve Polis Başmüfettişi Emeklisi bir polis... Anne; Edebiyat Öğretmeni, bir Anadolu Lisesi’nde görevli, eğitimli bir anne... Daha 14 yaşında, 9 kişinin katili olmuş, 8. Sınıf öğrencisi, 1.79 cm boyunda, 80 kilo civarında, uzun ve çıtır saçları dağınık bir öğrenci... Rehberlik Öğretmeninin dediğine göre, çocuk üzerinde Babanın bir etkisi yok, ama Babasına her istediğini yaptıran bir çocuk!..

Ben de emekli bir Öğretmenim!.. Bizler de Psikoloji, Sosyoloji ve Pedagoji eğitimleri aldık!.. Bu çocuğun çeşit çeşit fotoğraflarına her baktığımda gördüğüm ve hissettiğim şeyler aynen şunlar oldu: Bebek yüzlü ve tombiş görünümünün altında, insana yandan, çok derin, nefret ve hışımla bakan iki gözü hemen fark ediyorsunuz!.. Bu görüntü aynen; çok sevimli ve tombul bir kedi yavrusunun, kısar süre sonra adeta bir ‘Canavara’ dönüşeceğinin sinyallerini veriyor gibiydi? Tabii ki bu benim şahsi görüşüm, merak edenler varsa, basındaki bu çocuğa ait tüm fotoğrafları tekrar inceleyebilirler?..

Basında çıkan haberlere göre, Babanın bu çocuk hakkında verdiği ilk ifadesinde, hiç de doğruları söylemediği ortaya çıktı: Hani bu silahlar sandıklarda kilitli, ulaşılamaz durumda idi? Hani şarjörleri ve mermileri ayrı yerdeydi? Hani daha önce çocuğun böyle bir silah hevesi yoktu? Araştırmalarda hep bu ifadelerin tersi çıktı, üstelik de, bu çocuğun okulunda yaptığı katliamdan sadece iki gün önce, aynı Baba bu çocuğunu alarak Polislere ait ‘Atış Poligonuna’ götürmüş, orada tabanca atışları yaptırmış ve görüntülerini de kendi elleriyle çekmiş olduğu belirlendi, Poligon görevlisi polis de açığa alındı...

Bir ailede hem anne ve hem de baba çalışıyorsa, çocukları da hep başkalarının eline kalırlar!.. Hele baba ‘Müfettiş’ ise, görevi gereği evine haftada-ayda bir uğrayabilir!.. Ünlü şairimiz ‘Can YÜCEL’ de, Müfettiş ve ‘Köy Enstitülerinin’ kurucularından biri olan babası ‘Hasan Âli Yücel’ için ne diyordu “Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim” şiirinde:

“Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk/ Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek/ Nasıl koşarsa ardından bir devin/ O çapkın babamı ben öyle sevdim!..// Bilmezdi ki oturduğumuz semti/ Geldi mi de gidici - hep, hep acele işi/ Çağın en güzel gözlü Maarif Müfettişi/ Atlastan bakardım nereye gitti/ Öyle öyle ezber ettim gurbeti...// Sevinçten uçardım hasta oldum mu/ Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a/ Bi helâlleşmek ister elbet, değil mi oğluyla?/ Tifoyken başardım bu aşk oyununu/ ‘Ohh’ dedim, göğsüne gömdüm burnumu...”

Evet, aynı durumda olan Can Yücel hiç kan dökmedi ama; herhalde şair ‘Neyzen Tevfik ve Şair Eşref’ten sonra en sinirli, en küfürbaz, en ağzı pis şairlerimizden biri oldu... Yani demek istiyorum ki; bu durumlar en çok çocuklarımızın ruh sağlıklarını etkiliyor; kimi küfürbaz oluyor, kimi intihar ediyor, kimi de başkalarını öldürebiliyor!.. Yine demek istiyorum ki; şu dünya güzeli çocuklarımıza birer anne-baba olarak, artık daha fazla zaman ayırınız, onları kucağınıza alıp seviniz, onlarla bolca oyunlar oynayınız...

Hay hay beyefendi, emriniz olur!.. Zaten şu bildiğimiz ‘Diyanet İşleri Başkanlığı’ da, 17 Nisan 2026 Cuma günkü hutbesinde bu önemli ve varoluş sebebimiz olan ’23 Nisan’ gününü yine hiç hatırlamadı, hutbesinde bir cümleyle bile yer vermedi, bu siyasetçinin saçma önerisi de bunun üzerine tuz-biber oldu!..

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, sadece çocuklarımızın bayramı değildi ki !.. 23 Nisan 1920 tarihi, bugün üzerinde yaşadığımız yeni ‘Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurulması için ‘Yedi Düvele’ karşı verilen Kurtuluş Savaşı’nı, bir gün bile ara vermeden yürüten-yöneten ‘Gazi Meclis’in adıdır!.. Yüce Atatürk, bu önemli günü, çok sevdiği çocuklarımıza ‘Bayram’ olarak armağan etmiştir!.. Hangi sebeple böyle bir gün anılmaz veya kutlanmaz!? Çocuklarımızın içkiler içecek, sabahlara kadar göbek atacak halleri yok ya !..Bir bahane ile bunu da tarihten silmek kimlerin işine gelir !? Yıllarca bu Gazi Meclis sıralarında oturup da, bu gariban milletin vergilerinden ballı maaşlar alan biri, böyle bir saçma düşünceyi neden ve ne amaçla önermek istemiştir acaba !? Bu kişi ya hemen özür dilemeli, ya da derhal siyaseti bırakarak, kendisine akıl verenlerin mahallesine çark ederek gitmelidir!..

Ahmet Davutoğlu’nun 23 Nisan’la ilgili bu önerisine hemen CHP Lideri Özgür Özel ve İYİ Parti Lideri Musavat Dervişoğlu’ndan çok sert yanıtlar geldi !.. Her ikisi de, bu öneriyi kabul etmenin, şanlı tarihimizi inkâr etmek, unutturmak olduğunu söylediler!..

Eyy sayın Ahmet Davutoğlu; daha birkaç gün önce ABD’nin Ankara Büyükelçisi Tom Barrack, hiç de üzerine vazife değilken, Antalya’daki toplantıda; “Ortadoğu’da artık demokrasi hüsrana uğramıştır!.. Ortadoğu insanı güce saygı duyar, zayıflık gösterirseniz, hep savunmada kalırsınız!.. Körfez ülkelerinin başarısı için ise; ‘Monarşilerin’ sonuç verdiğini gösteriyor!.. O bakımdan, buralarda işe yarayan yönetim şekli Güçlü Liderlik, Müşfik Monarşiler ve Monarşik Cumhuriyetlerdir!” dedi... Tabii; Suudi Arabiyya, Kuveyt, BAE... gibi ülkelere her istediğinizi satıp, istediğiniz gibi söğüşleyip, her istediğiniz pisliği yaptırıyorsunuz, değil mi? Sen bu sözü, bizim Cumhuriyet Türkiye’sinde söyleyemezsin bayım!..

Emriniz olur beyefendi, işinize öyle geliyor, böylelerini yönetmeniz de çok kolayınıza geliyor değil mi? Monarşi nedir: “Devlet yönetimi ve siyasi otoritenin, babadan oğula geçen -Krallık, Padişahlık, Şahlık- gibi yönetimlere” denir... Yoksa siz de mi bu adamın aklına uydunuz da, Cumhuriyet aleyhine böylesi tavsiyelerde bulunuyorsunuz Davutoğlu?..

Yüce Atatürk, sağlığı boyunca hiçbir Amerikan Büyükelçisi ile görüşmedi ve bütün ısrarlarına rağmen hiç birinin randevu isteğini kabul etmemişti!.. Ancak, kendisinden sonra iktidara gelenler, özellikle de II. Dünya Savaşı sonrası yönetime gelenler, Atatürk’ün bu anlamlı ve ciddi düşüncesinin mahiyetini kavrayamadılar, bu dünyanın başına belâ ülkesiyle çok yakın ikili ilişkilere girdiler!.. Bugün başımıza ne geliyorsa, Köy Enstitülerinin kapatılması dahil, insanlarımız ne gibi sıkıntılar çekiyorlarsa, hepsinin birinci nedeni, işte bu ABD ile olan ilişkilerimizdir!.. Keşke bu ilk tepkiyi öncelikle iktidar partilerimiz de gösterselerdi!..

Komşumuz İran bir direniş gösterdi, bütün Avrupa ve hatta İngilizler bile uyandı, ABD dışında başka alternatifler aramaya başladılar, biz de uyanalım artık, heyyy!..

Ateş, düştüğü yeri yakıyor dostlar!.. Ana-babasının avutamadığı, kendileri de birer başarısız öğrenci olan iki ‘Zamane Zibidisi’ çıkıp, babalarına ait silahlarla okullarına geliyor; yıllardır beraber oynadıkları, eğitim gördükleri, beraber sosyal faaliyetlere koştukları arkadaşlarına ve bunları iyi birer insan olarak yetiştirmeye çalışan Öğretmenlerine kurşun yağdırıyorlar!.. Kahramanmaraş’ta, hayatı pahasına öğrencilerini korumaya çalışan Öğretmen Ayla KARA, kendini feda ederek küçük öğrencilerini bu saldırgan Zibididen koruyor, sonuçta da kendisi görev şehidi oluyor!.. Bunlar unutulacak olaylar mıdır !?

Urfa-Siverek’te, bir inşaat işçisinin oğlu ve bu okulun eski öğrencisi olan Zibidi, babasının otomatik av tüfeğiyle 16 kişiyi yaraladı, çok şükür ki ölen yoktu!.. Birkaç gün önce sosyal medya mesajlarındaki tehditleri yüzünden gözaltına alınıp, sonra serbest bırakıldığını öğrendik!.. Neden !? Bu çocuk bir Psikoloğa-Sosyoloğa filân götürülüp de, bu sapıkça davranışlarının sebepleri niye araştırılmadı !? Bu bir ‘Liyakatsizlik’ değil mi?

Kahramanmaraş’taki olayda, çocuk daha 14 yaşında, “Birinci Sınıf Emniyet Müdürü ve Polis Başmüfettişi Emeklisi” birinin oğlu!.. Babasına ait tam ‘% Tabanca ve 7 Şarjörü’ alarak okuluna gidiyor!.. Yahu, bir insana ait bir tane silah olur!.. Belki -baba yadigârı- diye ikincisi de bulunabilir? Bu evde tam ‘5 Tabancanın ve 7 Şarjörün’ ne işi olur!? Bir yerlere savaşa mı gidiyordunuz be adam, yoksa emeklilikte bir Çete falan mı kurmuştunuz !? Görevi bir şehrin emniyetini korumak olan bu adam, daha evdeki bir tek kendi çocuğunu korumak-kollamaktan acizse, esasen tartışmamız gereken sorun işte burada yatmaktadır!..

Eski Tunceli Valisi’nin oğlu, 6 yıldır çözülemeyen ‘Gülistan Doku’ olayından sonra gözaltına  alındı... İddialar çok korkunç ve bir sürü devlet görevlisi ve koruma polisi de sorgulanıyorlar!.. Bakıyorsunuz; hepsinde bir görev ihmali, hepsinde liyakatsizlik ve hepsinde de, son yıllarda hep başımıza musallat olan; “SEN BENİM KİM OLDUMU BİLİYOR MUSUN?” şımarıklığı var...

Bütün bu olup-bitenlerden sonra, gazeteci kılıklılardan biri olan sayın Cem KÜÇÜK, katıldığı bir TV programında hiç de sıkılmadan, ya da birilerini korumak adına; “Bu tarz olaylar Avrupa ve ABD’ye, göre bizde çok düşük sayıda kalıyor!.. Şükürler olsun, bu konuda biz çok iyiyiz!..” diyebiliyor... Sadece bu sözünüz yetmez ki efendi, orada çıkıp da, bir de masalar üzerinde bir de göbek atsaydınız bari, sizin gibilere daha da çok yakışırdı!..

Daha önceleri, bu ülkede böyle olaylara hiç rastlanmazdı!.. Öğrenciler, karşıdan öğretmenlerini görünce yollarını değiştirir, yoldan geçen öğretmenlere bütün esnaf selâm verir, bilmedikleri her şeyi insanlarımız öğretmenlere sorarlardı!.. Son zamanda ise “doktor-hemşire dövmek”, görevini yapan Trafik Polisi’ne; “Sen benim kim olduğumu biliyor musun!?” diye cezadan kaçmak, yol verme kavgalarında hemen saldırmak, boşanmak isteyen kadınların en az % 90’ını dövmek-öldürmek... Veee en sonunda da peş peşe kendi okullarına otomatik silahlarla saldıran öğrenciler türemeye başladı, bu gibi olaylar adeta moda oldu!..

Peki, başımıza gelenler bunlar da, çözüm ne !? Bunların çözümü için illâ ve mutlaka ‘Liyakatli Kadrolar’ gerekiyor, herkesin Hukuka ve geleneklerimize saygılı olması gerekiyor!.. Daha da olmadı ise; aha 12 Nisan 2026 günü yapılan ‘Macaristan Seçimleri’ bize biraz olsun bir fikir, bir akıl vermiyor mu yani !?

Eski TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk’un cenaze töreni, CHP’nin önceki ve mevcut Genel Başkanlarını da bir araya getirdi. Kemal Kılıçdaroğlu ile Özgür Özel arasındaki mesafeli tutum dikkat çekerken, törendeki bu tablo, partinin haftalık siyasi gündemi ve devam eden kongre davası tartışmaları gölgesinde yankı buldu...

İstanbul'da tedavi gördüğü hastanede 92 yaşında hayata gözlerini yuman Türk siyasetinin duayen isimlerinden, eski TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk, Teşvikiye Camii'nde düzenlenen törenle son yolculuğuna uğurlandı. Devletin zirvesinden birçok ismin katıldığı tören, aynı zamanda Anamuhalefet Partisi’nin geçmiş ve mevcut liderlerinin "mesafeli" karşılaşmasına sahne oldu...

Cenaze namazı için saf tutulduğu sırada, CHP’nin eskimiş Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun camiye girişi dikkatle takip edildi... Kılıçdaroğlu'nun, protokolde yan yana geldiği CHP’nin mevcut Genel Başkanı Özgür Özel'in önünden geçerken el uzatmaması ve selamlaşmaması çok dikkat çekti... İkili arasındaki bu gerilim, o gün sosyal medyada en çok konuşulan başlıklar arasına giriverdi...

Sayın Özgür Özel’in Genel Başkan seçildiği büyük kongrenin iptali istemiyle açılan ‘Mutlak Butlan’ davasında nihai kararın bu hafta çıkması bekleniyor!.. İktidar Partisine yakın medyanın geçtiğimiz hafta boyunca; "Kongrenin iptal edileceği ve Kılıçdaroğlu’nun geri döneceği" yönündeki iddiaları da, herhalde bu törendeki gerilimin zeminini oluşturdu?.. Genel Başkan Özgür Özel’i görmezden gelen Kılıçdaroğlu’nun, CHP İstanbul İl Başkanlığı görevine 'Kayyum' tartışmalarıyla getirilen Gürsel Tekin ile bir süre ve çok candan şekilde sohbet etmesi ise, bu önemli günün bir diğer dikkat çeken ayrıntısı oldu...

Bu çok konuşulan olay üzerine, Anahtar Parti Genel Başkanı Yavuz Ağıralioğlu ile bir araya gelen CHP Genel Başkanı Özgür Özel, basın toplantısında gazetecilerin sorularını yanıtladı. Genel Başkan Özel, eskimiş Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu'nun kendisine selam vermediği görüntülerle ilgili olan ısrarlı sorulara; "Kemal Bey'in öyle bir selâmsızlık gibi durumu normalde yoktur. Kemal Bey hiçbirimizi öyle görmezden gelmez, zaten yani her fırsatta görüşüyoruz ve konuşuyoruz; onun o anda, o dini tören ve o ortamın aşırı kalabalığı yüzünden olacak bir ‘dalgınlıktır’ herhalde?.. Onun dışında asla Kemal Bey'den böyle bir şey beklemeyiz" yanıtını verdiği öğrenildi...

Bu görüntüler yüzünden, 42 yıl Türk siyasetine damga vurmuş merhum Hüsamettin Cindoruk’un, esasen konuşulması gereken özellikleri de güme gitmiş oldu? Örneğin: “Merhum Cindoruk niçin ‘Devlet Töreni’ istemedi?.. Neden ‘Devlet Mezarlığı’na gömülmekten feragat etti?” sorularının tartışılması, yine Bay Kemal’in bu davranışları yüzünden engellenmiş oldu !..

Sadece bu da değil; yakında karar verilecek olan ‘Mutlak Butlan Davası’ sonucunda, eğer Mahkeme Kılıçdaroğlu’nun ‘Genel Başkan’ olarak CHP’nin başına oturmasına karar verirse; bu eskimiş ve seçimi kaybetmiş olan Genel Başkan o koltuğa oturacak mı? 14 yıllık görevi sırasında tam 13 seçimi kaybetmiş birini, CHP üyeleri bağırlarına yine basacaklar mı acaba!? İşte esasen yanıtı verilecek sorular bunlardır diye düşünenlerden biri, bu partinin de ’30 Yıllık’ daimi üyesi olarak, ben de bunları soruyorum!?

KÖY ENSTİTÜLERİ 86 YAŞINDA, KUTLU OLSUN

Köy Enstititüleri, 17 Nisan 1940  tarihinde TBMM’nde kabul edilen 3803 sayılı yasa ile kurulmuştur. Yasanın birinci maddesi: “Köy öğretmeni ve köye yarayan diğer meslek erbabını yetiştirmek üzere tarım işlerine elverişli arazisi bulunan yerlerde, Milli Eğitim Bakanlığınca Köy Enstitüleri açılır”. Köye yarayan meslek erbabı deyince aklımıza ilk gelen başlıklar: Öğretmen, sağlıkçı, tarımcı, baytar, koopertifçi ve  teknisyen  şeklinde sıralanır. Köy Enstitüleri kısa yaşam süresinde öğretmen, sağlıkçı ve eğitmen yetiştirmiştir.  Köy Enstitüleri, Eğitmen Kursları deneyimi ile başlayan “Canlandırılacak Köy”  arayışı Köy Öğretmen Okulları ve sonra Köy Enstitüleri ile taçlanmış deneysel pedagojik bir arayıştır. Cumhuriyet,  ülke nüfusunun büyük çoğunluğunu oluşturan köyü pedagojik olarak iyi yetişmiş, modern teknik, tarım ve hayvancılık  ve aydınlanmanın temel düşünceleriyle donatılmış  köyün kendi çocuklarıyla dönüştürmeyi hedeflemiştir. Köy Enstitüleri ülkenin gereksinmelerinden doğan işlevsel, uygulamalı, laik, demokratik, bilimsel, karma eğitim yapılan  kurumlar  olup demiryollarına ve ayrıca ören yerlerine yakın yerlerde kurulmuştur. Kuruluşunun 86. Yılında Köy Enstitülerinin kurucuları Hasan-Ali Yücel ve İsmail Hakkı Tonguç ile tüm enstitü mezunlarının emeklerine, yurtseverliklerini saygıyla selamlıyorum.

PROF. DR. BİLSAY KURUÇ KİMDİR?

YKKED’in  17 Nisan 2026  tarihinde Bursa’da Aydınlanma Onur Ödülü vereceği  Bilsay Kuruç, 1935 İstanbul doğumludur. İstanbul Erkek Lisesi ve İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinde orta ve yüksek öğretimini tamamlar. 1963 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde (SBF) asistan olur. Pittsburgh ve Sussex Üniversitelerinde araştırmalar yapar, SBF'de doçent ve profesör olur. 1978-1979 yıllarında Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) Müsteşarı olarak görev yapar. Emekli olduktan sonra SBF'de lisansüstü ders vermeye devam eden Kuruç, 2011 yılından beri arkadaşlarıyla oluşturdukları "21.Yüzyıl İçin Planlama" platformuyla ülkenin geleceğine yönelik düşünce ortamının üretilmesi çalışmalarına öncülük etmektedir. Toplumsal duyarlılığını hiç kaybetmeyen Bilsay Hoca 2011 yılında yayımladığı "Mustafa Kemal  Döneminde Ekonomi" adlı kitabını bir  dönemin anlaşılması anlamında düşünsel dünyamıza armağan eder. Bisay Hoca, son yıllarda Cumhuriyet gazetesinde Köy Enstitüleri ve ekonomi ile ilgili yazdığı çok özgün makalelerle ülkemizin düşün dünyasına çok değerli katkılar yapmaktadır.

BİLSAY KURUÇ VE CUMHURİYET VE KÖY ENSTİTÜLERİ

Bilsay Hoca ile ilk tanışıklığımız yönetim kurulu üyesi olduğum İsmail Hakkı Tonguç Belgeliği Vakfının Mayıs 2017'de İzmir'de düzenlediği "Tonguç'a Taş Taşımak" adlı serginin açılışında ve panelinde olmuştu. Sayın Bilsay Kuruç’la Bodrum Dibeklihan’da 1-14 Temmuz 2017 tarihleri arasında düzenlenen “Köy Enstitüleri Günleri” etkinliğinde de beraber olduk. Sayın  Bilsay Kuruç “Köy, Toprak, Ekonomi” başlığıyla “Köy Enstitüleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu"nun” nasıl engellendiğini anlatarak çok değerli bir konuşma yapmıştı. Söyleşi sonrası geç saatlere kadar süren akşam yemeği Türkiye’nin yakın tarihine yönelik  kültür şöleniydi… YKKED Genel Merkezi olarak 23 Mayıs 2021 tarihinde  düzenlediğimiz Zoom toplantısında Sayın Bilsay Kuruç'u "Köy Enstitüleri ve Toprak Reformu" başlıklı bir konuşma ile konuk etmiştik. Pandemi koşullarında yapılan bu konuşma enstitü gerçekliğini bir başka boyuttan bakma adına ufuk açıcıydı. 

Bilsay Hoca, 23 Mayıs'taki konuşmasında YKKED yayınlarından yayımladığımız Dr. Engin Tonguç'un yazdığı "Bir Eğitim Devrimcisi İsmail Hakkı Tonguç" kitabını temel referans alarak konuşmasını gerçekleştirdi. "Demokratik Devrim" olarak tanımladığı Cumhuriyet Devriminin orta çağdan kalma bir köylü toplumu devraldığını, okuma yazma oranın çok düşük olduğunu ve Osmanlıya ait tüm alt ve üst yapı kurumlarını değiştirmeyi, dönüştürmeyi, tasfiyeyi amaçladığı saptamasını yaptı. Feodal mütegallibe, tüccar ve çok zayıf küçük sanayici  gruplarının  Cumhuriyeti   kuranlarla başlangıç   yıllarında  ittifak   halinde olduklarını daha sonraki yıllarda bu grupların karşı  devrim  cephesinde  yer  aldığını  ifade etti. Eğitmen Kursları ve Köy Enstitüleri süreçlerinin sadece eğitim değil, Cumhuriyetin köyü şekillendirme uğraşı olduğunu işaret eden Kuruç, bu yeni projeksiyonda köyün sahibi rolünün modern tarım ve hayvancılığı, pedagojiyi  bilen öğretmene verildiğinin altını önemle  çizdi. Bilsay Hoca 1940'lı yıllarda ordu içinde Alman taraftarlığının yoğun bir şekilde öne çıktığını örneklerle ortaya koyarak İnönü'nün savaşa katılmamak için verdiği büyük uğraşıyı anlattı. Aynı zamanda CHP içinde de Köy Enstitüleri sürecini kavrayamayan kesimlerin karşıtlıklarını ve ayrıca vali, kaymakam gibi mülki idarenin bu sürece ayak diremesinin altını önemle çizdi. Köy Enstitüleri hareketinin "İnönü, Yücel ve Tonguç" tarafından  hayata geçirildiğinin önemle işaret ederek  1940 'lı yıllarda Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün Tonguç

söylediği: "Daha çok Köy Enstitüsü açmalıyız. 200 bin tarımcı yetiştirmeliyiz. Her tür kaynağı sağlarım. Daha sonra bunları yaptırmazlar" diyerek oluşacak süreçleri öngördüğünü konuşmasında ifade etti.

            17 Nisan 2025 tarihinde  Cumhuriyet gazetesinde  “85. yılında Köy Enstitüleri Aydınlığı” başlıklı bir yazım yayımlanmıştı. İki gün sonra sosyal medyama Sayın Bilsay Kuruç’un bir iletisi düştü. Sayın Kuruç iletisinde: “Değerli Kemal Kocabaş, Dün Cumhuriyet gazetesinde yer alan '85. yılında Köy Enstitüleri aydınlığı'  başlıklı yazınızı mutluluk duyarak okudum.  Meselenin özünü ustalıkla ve dikkat edilmesi şart olan noktaları göstererek sunan böyle bir yazı galiba epeyi zamandır okurlar ve özellikle 1940'lar üzerinde samimiyetle düşünmek isteyenler için büyük gereksinme idi.  Çünkü, Enstitüler üzerindeki yazılar ve konuşmalar basma kalıp lastikca, 1940'larda Cumhuriyet'in giriştiği ve pek kimsenin farkında olup üzerinde ciddiyetle düşünmediği temel atılım, yani bir köylüler ülkesinde demokratik devrim atılımı yaparak bunu kazanabilmek önemi, köyün Cumhuriyet'in köyü ve köylünün de üretici, yani "efendimiz" olabilmesi davası, üzerinde düşünce oluşturma "zahmeti"ne girismeksizin terkedilmistir. Sizin bu yazınız 'düşünmeye çağrı' değeri taşıyor. Kutluyorum. Ankara'dan dost selâmlarla”… Yine  Nisan 2025’te yayımladığım “Cumhuriyet ve Köy Enstitüleri İmecesinin Aydınlık Yüzleri” adlı kitabı imzalayarak Sayın Bilsay Kuruç’a göndermiştim.Bilsay Hocam bir süre sonra bana ilettiği mesajda: “Değerli Dostum, Beni duygulandıran armağanı kargo getirdi.  Herseyden önce bütünlüğü ile nadir kadirsinaslik örneği bir kitap olmuş. Aydınlar dünyası diyebileceğimiz çevre için örnek olmuş. Dolu dolu.  Kitapta yeri olanlar, aramızda olanlar, kitaptaki çevreyi doğruca tanımış olsun olmasın, kendilerini müstesna değerlerle beslenmeyi öğrenmiş bir ailenin parçası olarak dusunecekler. Bu bütünlüğü bir kitapla sunmak apayrı bir takdiri hak ediyor.  Ben de, bunu hissederek teşekkür ediyorum. Ankara'dan dost selâmlarla”    ifadeleri vardı.

            Yaşamıyla, duruşuyla, yazdıklarıyla dünyamızı aydınlatan  Sayın Bilsay Kuruç’u sevgi ve saygıyla selamlıyorum, sağlıklar diliyorum, YKKED-2026 Aydınlanma onur Ödülü için yürekten kutluyorum…

2 Yazı Önerim :

1. https://www.cumhuriyet.com.tr/yazarlar/olaylar-ve-gorusler/85-yilinda-koy-enstituleri-aydinligi-prof-dr-kemal-kocabas-2319472
2. https://www.gazeteduvar.com.tr/82-kurulus-yildonumunde-koy-enstitulerini-yeniden-anlamak-haber-1560438

Uganda Silahlı Kuvvetleri Komutanı Muhoozi Kainerugaba, Türkiye’ye yönelik skandal paylaşımlarda da bulundu... Türkiye ile doğrudan bir çatışma istemediğini belirterek; “Türkiye ile çatışma istemiyorum. Bize karşı hayatta kalma şansları yok. Biz, ‘İsa Mesih’ ve ‘Muhammed Ali’den ilham alan bir orduyuz” ifadelerini kullandı... Ugandalı komutan, Türkiye’ye yönelik sıra dışı talepler de dile getirdi: “Eşlerim olacak Türkiye’nin en güzel kızlarını teslim etsinler, bize ödemeyi yapsınlar, ancak o zaman barış olur” dedi, iyi mi?

Açıklamalarında akıl almaz ifadeler kullanan komutan; “Türkiye’den 1 Milyar Dolar ve o ülkedeki en güzel kadını eş olarak istiyorum” dedi... Gelen tepkiler üzerine Kainerugaba; “Türklerin Twitter'da biz Afrikalılara karşı besledikleri o ateşli nefreti ortaya dökmelerini görmek güzel. Lütfen devam edin... İşte bu yüzden ‘İsrail'i seviyoruz. Onlar gerçek kardeşlerimiz. Görünüşe göre Türkiye de beni seviyor. Onlara yardım edeceğim. İlk sorun, hayat için çok kısa olmaları. Kısa boylu insanlar her zaman gereksiz yere öfkelidir” diyerek de, son saçmalıklarını yazmış, ihtimal ki yine çok sarhoşmuş?.. 2022 yılında da bu ’Zındık Adam’ , İtalya Başbakanı Bayan Meloni’ye de, başlık parası olarak ‘100 İnek’ karşılığında evlenme teklif etmişti... Bunlar da olmasa, biz Mizahçılar ne yapardık acaba?..

Şimdi belki çoğumuz dünya haritası üzerinde bu ilkel ve cahil ‘Uganda Devletini’ bulamayız? 1962’de İngiliz esaretinden kurtulup, özgürlüklerine kavuştular!.. Doğu Afrika'da yer alan, denize kıyısı olmayan Uganda, başkenti Kampala olan, Viktorya Gölü ve Nil Nehri'ne ev sahipliği yapan, tropikal iklime sahip, genç nüfuslu bir cumhuriyettir. Kahve ve çay ihracatı ile tarıma dayalı ekonomiye sahiptir... Kuzeyinde Güney Sudan, doğusunda Kenya, güneyinde Tanzanya, güneybatısında Ruanda ve batısında Demokratik Kongo Cumhuriyeti bulunur. Nüfusu 46 Milyon, ordusu da 40 Bin civarındadır ve dünyanın en genç nüfusuna sahip ülkelerinden biridir (0-24 yaş aralığı yaklaşık % 68)... Halkın çoğunluğu Hristiyan olup, önemli bir Müslüman azınlık da mevcuttur...

Herhalde ilk diktatörleri olan “İdi Amin” ismini duymuşsunuzdur? Rakiplerini öldürüp, etlerini yiyen bir ‘Yamyam’, çocuk ve kadınlara aşırı düşkün bir ‘Sapık’ ve görevden alındığında 500 Bine yakın insanın ölümünden sorumlu tutulan bir katildi!.. Mezarları olmasın diye, birçok insanı suda Timsahların, ormanda Kaplanların önüne attırmıştı...

İşte bize kafa tutup, tehdit edip, İsrail yanlısı olan Uganda Devlet Başkanının alkolik oğlu, Silahlı Kuvvetler Komutanı bu ilkel ve cahil adam bize ayar vermeye çalışıyor!.. Hani dedikleri ve istekleri sadece bir ‘sivrisinek vızıltısını’ geçmese de, bunları da biliniz istedim... Büyüklerimiz hep; “Tencere yuvarlanmış, kapağını bulmuş” derler ya? Zati böylesi yöneticiler de, gidip de İsveç, Norveç, Lüksenburg... gibi çağdaş ve demokratik ülkelerin yanında yer alacak değildi ya? Gidip de, tıpkı kendileri gibi ‘Çocuk Katili İsrail’ yanında yerlerini alacaktı tabii...

İşte böyle olaylar, kurtarıcımız ve kurucumuz Atatürk’ün, tam 103 yıl önce neden hukuku, laikliği, çağdaşlığı seçip, neden yüzünü Batı Medeniyetine çevirdiği, bu tip canlı örneklerle çok daha iyi anlaşılıyor değil mi? Ne Mutlu Türk’üm Diyene, ne güzel Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşı olabilene!..

Kesintisiz olarak 16 yıl Macaristan’ı yöneten Aşırı Sağcı - Hristiyan Milliyetçi Viktor Orban; ülkesini demir yumrukla yönetirken, basının % 85’ini de elinde bulunduruyordu... Bu son seçimlerde kendisini ABD Başkanı Donald Trump, İtalya Başbakanı Giorgia Meloni, Arjantin’in eli testereli çılgın lideri Javler Milei ve çocuk katili Binyamin Netanyahu da tam destek verdiklerini açıklamışlardı, ama Macar halkı tarafından demek ki bu sefer kabul görmediler ve bu seçimlerde büyük hezimete uğradılar!..

“Saygı ve Özgürlük” demek olan Peter Magyar’ın ‘Tizsa Partisi’ne ise, başta İspanya Başbakanı Pedro Sanchez olmak üzere, çok az sayıda Avrupa ülkesi destek veriyordu... Sonuçta, baskılardan ve geçim sıkıntısından bunalan Macar halkı, 16 senedir gözlerini boyayan, kendilerini hep gelecek vadederek aldatan Viktor Orban’a “Yeter Artık, Başımızdan Git!..” dediler...

Seçim sonrasında, bu sonuca en çok sevinenlerden biri olan İspanya Başbakanı Sanchez, yaptığı anlamlı açıklamada şöyle dedi: “Sağcı ve Aşırı Sağcı kesime sesleniyorum; dünyayı ateşe verenleri destekleyip, sonra da o yangının dumanından şikâyet edemezsiniz!.. Hem ‘kendi pastam önümde dursun’ diye düşünüp de, hem de ‘benim karnım tok olsun’ diyemezsiniz!.. Bu dünyada ‘eşit paylaşmayı’ bilmeyenler, önünde-sonunda kaybetmeye mahkûmdurlar!.. Macaristan’da da olan budur!” demiş... Ne kadar doğru söylemiş değil mi?

Bereketli Anadolu topraklarının yetiştirdiği büyük ve efsane insanımız Yunus Emre ne diyordu: “Emeksiz zengin olanın/ Kitapsız bilgin olanın/ Sermayesi din olanın/ Rehberi de Şeytan olmuştur!” demişti değil mi? Aşırı Sağcı ve Hristiyan-Milliyetçi olan 16 yıllık Macar iktidarı sahibi Viktor Orban da; artık ayyuka çıkmış olan yolsuzluklarını ve beceriksizliklerini, Hristiyan-Milliyetçi söylemlerle, baskılarla ve yalanlarla sürdürüyordu, bu seçimde Macar halkından gerekli yanıtı almıştı, son Macar seçimlerinin özeti de, izahı da budur!..

Beni en çok sevindiren ise; dünyada her şeye burnunu sokmayı gelenek haline getiren, kendini bu dünyanın tek efendisi zanneden ‘despot ikili’ Başkan Trump ve Katil Netanyahu’nun, en son Macar halkından da yedikleri bu sağlam tokat oldu!.. Öyle umuyoruz ki; İspanya Başbakanı Pedro Sanchez’in gayretleri boşa gitmez, bundan sonraki bütün seçimleri aklı-selim ve hakça paylaşım yapacak olan partiler kazanırlar, dünyayı kana boyayan diktatör ruhlu ve hırsız siyasilerden bu insanlar birer birer kurtulurlar!..

Yazımızı bitirirken, Nisan başlarında İsrail’den gelen bir iddiayı yazarak bitirelim bari... Ben yazayım da, son kararı yine sizlere bırakayım:

--- Bayan Netanyahu Hırsız mı !?

Başbakan Netanyahu'nun eski güvenlik ekibi başkanı Ami Dor, Netanyahu’nun eşi Sare Netanyahu'nun "Kleptomani" hastası olduğunu iddia ederek, otel havluları dahil, bulduğu her şeyi çaldığını öne sürdü... Bu çarpıcı iddialar, İsrail Maariv Gazetesi’nin podcast programında Ami Dor tarafından ortaya atıldı...

İddia Sahibi: Ami Dor (Netanyahu'nun eski Güvenlik Ekibi Başkanı).

İddia İçeriği: Sare Netanyahu'nun otel havluları gibi eşyaları aldığı ve kleptomani (çalma hastalığı) olduğu iddiası...

Bugünlük benden bu kadar, gerisini size bırakıyorum artık...

Ben böyle değildim, senden evveli
Fitili tükenmiş muma döndürdün
Eyvallah etmezdim kimseye asla
Elif’tim, karşında mim’e döndürdün

Yukarıda iki dörtlük şiirini okuduğunuz sevgili şair arkadaşım Songül Altınkaynak ile geçen yıl TÜYAP İstanbul Kitap Fuarında Şairler ve Bestekarlar Derneğinde tanıştık. Yan yana okurlarımıza kitaplarımızı imzaladık. Şair Songül Altınkaynak, hem hece vezni ile hem de serbest tarzda şiirler yazmaktadır. Şiirleri dokunaklı ve duygu yüklü olup şiir dünyasında büyük bir ilgi görmektedir. Şairin ilki ‘’ Adını Aşan Şiirler’’, ikicisi de ‘’ Tadını Aşan Şiirler’’ olmak üzere basılmış iki şiir kitabı vardır. Yalın Yayıncılık tarafından basımı yapılan şiir kitaplarını şiir sever okurlara tavsiye ediyorum. Alın okuyun.
Songül Altınkaynak, 1 Ocak 1960 tarihinde Van’da doğdu. Van 2 Nisan İlkokulu’ndan mezun olduktan sonra Kız Meslek Lisesi akşam bölümünde okudu. 1977 yılında evlendi. İki erkek, bir kız olmak üzere üç çocuk annesi ve 6 torun sahibidir. Henüz 13 yaşlarındayken şiir yazmaya başlayan Songül Altınkaynak yarım asra yakın defter yapraklarında demlediği şiirlerini daha sonra web sitelerinde, çeşitli sosyal medya ağlarında, antolojilerde, dergi ve gazete sütunlarında okurlarıyla buluşturmuştur. Gülvani mahlasını kullanan şaire bu mahlasını aynı zamanda editörü de olan, Araştırmacı Yazar ve Şair Celil Çınkır vermiştir. Halen İstanbul’da ikamet etmektedir.

GÜLÜMSE
Saçarken kokuyu akşamsefası
Hayallere daldığında gülümse
Canına diklenen sürgün cefası
Paydos zili çaldığında gülümse

Gönüldür bilene Hakkın divanı
Sevgiyle gönenir aşkın vatanı
Kalbinde taht kuran sevda sultanı
Uykuları böldüğünde gülümse

Sebebini yüreğinde duyarak
Bahşedilen anı bayram sayarak
Aşk yolunda rehberine uyarak
Her an nefes aralığında gülümse

Gezdirirken canı rızkın peşinde
Sevgi gelir cümle işin başında
Her nefeste hayalinde, düşünde
Gülvani’yi bulduğunda gülümse
 

Veee 08 Nisan Çarşamba günü saat 01.52’de, bütün dünyayı rahatlatan haber Beyaz Saray’dan geldi; “İran ile iki haftalık ateşkes anlaşmasına vardık, İsrail de bunu kabul etti, 10 Nisan Cuma günü kalıcı barış için İslâmabat’ta masaya oturulacak” denildi... Beş dakika sonra İran’dan da; “Bu iki haftalık saldırmazlık anlaşmasını kabul ettik, Hürmüz Boğazı’ndan petrol gemileri Devrim Muhafızları kontrolünde geçecekler” deniliyordu...

O saate kadar gazetecilik damarım tuttuğu için hiç uyumayan ben ihtiyar dallama, keyfim yerine geldiği içün bir cigara zıkkımı tüttürmek üzere balkona çıktım!.. Çevredeki onlarca apartmanın yüzlerce dairesinden, sadece iki tanesinde ışık yanıyor, gerisi de uyuyordu!.. Yahu bu millet, böyle zamanda bile nasıl uyuyordu, bu işe yine şaşırarak içeri girdim, TV’lerdeki canlı yayınları izlemeye devam ettim!..

İsrail yönetiminden bir ses-soluk yoktu ama, İran (veya Hizbullah) füzeleri Tel Aviv’e yağmaya devam ediyordu, ya bu nasıl işti böyle !? Yine Beyaz Saray’dan yapılan açıklamada; “Bu anlaşma sırasında, İsrail’in Lübnan saldırıları da duracak” denildi, yerseniz tabii...

İran, hemen daha önce istedikleri ’10 Maddelik’ barış planındaki isteklerini hatırlattı... Neler vardı bu isteklerde: “İran’ın, uluslararası bankalarda bloke edilen bütün para ve mal varlıklarının geri verilmesi... Körfez ülkelerinde bulunan ABD üslerinin boşaltılması... Savaş tazminatı yerine, Hürmüz Boğazı’ndan geçen bütün petrol tankerlerinden 2’şer Milyon Dolar ücret alınıp, bunun Umman ile paylaşılması... Kalıcı barış sonrası, İran’a hiçbir saldırının yapılmaması...” falan...

Dikkat edilirse bütün bu maddelerde, hep İran’ın istekleri vardı, barış planı kabul edilirse de, ABD ve Başkanının bütün havasına rağmen, kesin bir ‘İran Zaferi’ okunuyordu... Yani, Başkan Trump ile aylardır sığınaklarda yaşamak zorunda kalan İsrail halkının tepkileriyle Netanyahu’nun, yani bu ‘Hitler Bozuntusu’ iki liderin de karizması fena çizilmişti, ama enerji darboğazına giren bütün dünya rahatlamıştı!.. Trump’ın bu dönüşünde Papa Leo, Fransa ve İtalya yöneticilerinin ve ABD’de de çok fırlayan petrol fiyatlarının etkili olduğu söyleniyor?

Hani bizim; “Kendim ettim, kendim buldum/ Gül gibi sararıp, soldum” diye söylenen ünlü bir şarkımız vardı ya? Artık herkes şöyle demeye başladı: “ABD’de Kasım ayında yapılacak ara seçimleri kesin olarak kaybedecek olan Trump, 25. Madde işletilerek büyük ihtimalle Başkanlığı da kaybedecek, böylece hem ikinci defa bunu seçen şaşkın Amerikan halkı, hem de bütün dünya bu adamdan kurtulacak” demeye başladılar... İnşallah öyle de olur!..

Peki, İran’ın bu direnişi sonucunda, Fidel Castro’nun “Küba Devleti” de kurtuldu mu acaba? Biliyorsunuz, Başkan Trump onu da yedekte tutuyor, sıkıldıkça da, -kedinin fare ile oynadığı gibi- ekonomik yaptırımlarla Küba’yı çok zor durumlarda bırakıyordu... Ancak, bilmediği bir şey vardı; bu ülkelerin hiç biri basiretsiz ‘Venezuela’ halkı gibi değildir!.. Eğer oraya da saldırsa var ya bu ABD; tıpkı Vietnam-Afganistan-Irak... gibi, pılısını-pırtısını toplayıp da, geldikleri gibi gerisin geri giderlerdi!.. Bunlar böyle yenilgilere alıştılar artık...

Bundan sonra NATO üyeleri de, AB üyesi Avrupa ülkeleri de oturup, biraz düşünmelidirler: Daha düne kadar “Dostumuz, Müttefikimiz, Koruyucumuz” diye güvendikleri ABD’nin neler yaptığını, kendilerine nasıl davrandığını gördüler!.. Yahu adamların kendilerine bile hayırları kalmadı, diğer ülkeleri neylesinler bu sonradan ‘oluşma-toplama-devşirme’ ülkenin insanları ve yöneticileri!.. Bundan sonra herkes akıllı davranmalıdır artık...

Neyse... Seçimlerden bu yana üç yıl kadar bir zaman geçti, ancak bütün partilerden bazı Milletvekilleri ve bazı Belediye Başkanları peş peşe başka partilere geçtiler, özellikle de çoğunluğu iktidar partisine kapağı attılar!.. Bu durum en çok ‘1970’li ve ‘1990’lı yıllarda da yaşanmış, adına “Milliyetçi Cephe” ve “Çiller, Erbakan, Ecevit Hükümetleri” denilen, çok sayıda iktidar oluşmuştu... Hatırlayınız; “Güneş Motel Buluşmaları... Fırıldak Kubi Transferleri” gibi, hiç unutulmaz ve utanılası olaylar yaşanmıştı!.. İşte bugünlerde de bu siyasi tarih tekerrür etmeye başladı, Yüce Allah sonumuzu hayreyleye...

Peki, bütün bu olumsuzlukların sebebi neydi !? Sizleri bilemem, ama bence tüm siyasi partilerdeki bu ‘gel-gitlerin’ tek bir sebebi var; “Hiçbir siyasi parti, bütün adaylarını demokrasinin ilk gereği olan, bütün üyelerin katılımıyla yapılan ‘ÖN SEÇİM’  ile belirlemiyor, partilerin Genel Merkezinde toplanan birkaç yöneticiyle bu adayları belirliyorlar!.. Tabii, bu arada birçok şaibeli isim de, bu listelere konularak; “Biz bunları beğendik, siz de bunlara oy vereceksiniz!” deniliyor... Bu mu demokrasi, bu mu hukukun ve ‘Cumhuriyet’ denilen halkın kendi kendinin yönetiminin gereği yani !? Bundan sonraki bütün aday belirlemelerini ‘Ön Seçimle’ yapınız bakalım, bugün gördüğümüz hiçbir olumsuzluk yaşanacak mı !?

Bazı partilerin ‘aday belirleme’ zamanlarında biz gazeteciler neler gördük, neler; gündüz Milletvekili sırasının 5. veya 7. sırasında ismi olanları, akşam vakti 1. veya 2. sıraya geliverdiklerini gördük!.. Peki, nasıl oluyordu bunlar? Tabii ki ‘tamamen duygusal yönden’ sihirli ‘baş parmak ve işaret parmakları’ oynatılarak oluyordu!.. Bunlar hep yazılıp-çizildi, arşivlerde öylece duruyorlar!.. Ön Seçim yapılsa, bunlar mümkün olur muydu hiç !?

Maşallah, sırası geldiğinde hep demokrasiden, haktan-hukuktan lâf açılınca, bütün parti yöneticilerimiz mangalda kül bırakmıyorlar da; sıra aday belirlemeye gelince, herkes kendi adamını liste başlarına yazmaktan geri durmuyorlar!.. İşte siyasette ilk yozlaşma ve bozulma da o zaman başlıyor!.. Demokrasiyi özümsemiş çağdaş ve Batı ülkelerinde keyfi olarak aday belirleyemezsiniz, nereye aday olunacaksa, illâ ön seçimle bunlar belirlenir!.. Bunu yapmayan partilere de zaten oranın halkı asla oylarını vermezler!.. Yani, oraların halkları, her isteyenin keyfine göre ‘bostan’ topladığı tarlalar değillerdir!.. Son seçimlerin birinde, eskimiş CHP Lideri Kemal Kılıçdaroğlu ne demişti üyelerine; “Kuzu kuzu gidip, belirlediğimiz adaylara oylarınızı vereceksiniz!” demişti değil mi? İşte bu kafayla 14 yıllık Genel Başkanlığında, ‘tam 13 seçimi kaybeden’ bu zat-ı muhterem de oydu!..

Özellikle Cumhuriyeti kuran, demokrasiyi getiren bu ülkenin ilk partisi olmakla övünen CHP, tüm partilere örnek olmak için, demokrasinin olmazsa-olmazı sayılan ‘Ön Seçimi’ derhal uygulamaya koymalıdır!.. Şu duyduğumuz rezilliklerin önüne geçmenin yegane yolu budur!.. Bütün Parti Tüzüğü ve Parti Programı’nda bunlar yazılı olduğu halde, yönetimi ele geçiren herkes, -her ne hikmettense- ilk önce bu ‘Ön Seçim’ şartını unutuveriyor, bu 103 yıllık ‘Koca Çınarı’ babalarının çiftliği gibi yönetmeye kalkışıyorlar!.. Yeter ama yahu!..

Yeni bir seçime giderken, partinin tüm üyeleri bunları unutmamalı, her fırsatta parti yöneticilerine bu önemli konuyu hatırlatıp durmalı, demokrasinin gereğini yapınca da, bunun olumlu sonuçlarını mutlaka sandıklarda da göreceklerdir!.. 

ABD ve İsrail’deki halkın sokaklara çıkıp da Başkan Trump ve Başbakan Netanyahu’ya lânetler yağdırmaları, ABD Demokrat Parti’nin kendi ülke yönetimlerini suçlamaları, başarısız olduklarını sık sık dile getirmeleri, ABD İstihbaratının da aynı yönde raporları basına sızdırmaları, Tramp Hükümetindeki ani görev değiştirme ve görevden almaları; Başkan Trump ile Netanyahu’nun bacaklarının titremeye başladığının birer göstergeleridir!..

Dikkat ederseniz, artık Başkan Trump’ın eski havası, eski burnu büyüklüğü, herkese akıl verip, tepeden bakma görüntüleri, yerini ‘Alaycı ve Yalan’ açıklamalara bıraktı... Bir gün kürsüde kükreyip; “İran’ı darmadağın ettik, 150 savaş gemilerini Körfeze gömdük, orada kuzu kuzu uyuyorlar!.. Hava gücünü tamamen yok ettik, hava kontrolünü biz ele geçirdik, İran’ı eski ‘Taş Devri’ne geri götüreceğiz...” diyor; İran iki uçağını düşürünce de çıkıp; “Savaşta böyle şeyler olur, müzakerelere devam edilmeli” diyor, İran ise bütün barış tekliflerini reddediyor!.. Tabii ki durum buyken, insan bunlara soruyor; “Hani İran bitmişti!? Hani hava gücü size geçmişti, bu ABD uçaklarını Gazzeliler mi düşürdü kardeşim!?” diyesi geliyor...

Artık bence de Başkan Trump, başındaki “Epstein Belgeleri” yüzünden çok sıkışmışken, Netanyahu bunu fırsat bilerek Başkanı fena kandırdı!.. Bu savaşla, bu ahlâksız davayı unuttururuz zannettiler, ama fena yanıldılar!.. Şimdiye kadar böyle bir saldırıdan hep uzak duran Başkanlardan sonra, ‘gevşek uçkuru’ yüzünden bu tuzağa Trump düştü ve hem kendisinin, hem de ülkesinin dünyadaki saygınlığına büyük gölge düşürdü!.. Gördünüz işte; daha düne kadar bir dediğini asla iki etmeyen İngiltere bile; İspanya, İtalya, Fransa ve Almanya ile birlikte NATO çağrılarına hiç uymadılar; “Bu bizim savaşımız değil!” dediler...

Peki, “bu işten en kârlı kim çıktı?” diye sorarsanız eğer, hiç kuşkusuz, Rusya ve Putin kârlı çıktılar!.. Daha önce Rus petrolü ve doğalgazını almayan Avrupalılar sıraya girdiler, bu sefer de iki katına fiyatla Ruslardan bunları almak zorunda kaldılar!.. Bu arada İran da petrol ve doğalgaz fiyatlarının fırlamasından epeyce peşin para kazandı!.. En çok zarar görenler ise; Hindistan, Çin ve Körfez Ülkeleri oldular!.. Bir zamanların ‘Yeni Paris’i olan DUBAİ, KATAR ve BAE gibi yerlerden herkes kaçar oldu; tabii ki Küba, Umman, Afganistan, Somali, Sudan gibi gariban ülkelerin bütçelerine de yazık oldu...

İki dünya savaşı yaşamış bu kavanoz dipli dünyanın başından, yakında bunlar da geçer... Yine umuyoruz ki; bu ülkelerin aklıselim insanları bir yolunu bulup, bu aç gözlü, bu istilâcı, bu kan dökücü canavar ruhlu yöneticilerden yine kurtulacaktır!.. Şööyyle bir geriye baktığımızda; burnundan kıl aldırmayan havalı Başkan Trump ile Bebek Katili ve Komşu Ülke İstilâcısı Netanyahu’yu tarihçiler nasıl anacaklar acaba?

Tabii ki her medeni insanlar gibi, bunların da yargı önünde hesap vermelerini can-ı gönülden istiyoruz... Ancak, yaşı ilerlemiş Başkan Trump’ın buna ömrü yetecek mi? Çevresindeki ülkelerin birçok liderini kalleşçe suikastlarla öldürten Netanyahu’yu, o ülkelerin insanları yaşatacaklar mı?

İşte size dünyadan ‘Hitler’ eskisi iki lânetli lider ve ülkeleri, işte ‘Barış’ uğruna ömrünü bu uğurda yiyip-bitiren Mahatma Gandi, Nelson Mandela... gibi yüce insanlar!.. Tarihte bunların hangileri gibi anılmak isterdiniz acaba???

O yıllarda genellikle senaryolarını büyük üstat Kandemir Konduk yazıyordu, bu iki güzide sanatçımız da, bu senaryoların hakkını tam olarak teslim ediyor, seyircilerine doyumsuz gösteriler sunuyorlardı...

Tabii ki, bunların içinde ‘Yasaklar’ skeçleri büyük beğeniyle izleniyor, 12 Eylül darbesinin getirdiği yasakların gölgesinde, insanlarımıza biraz nefes aldırıyor, güldürüyor ve düşündürüyordu... Bir skeçte sade bir vatandaş, koltuğunda iki ekmekle evine giderken, darbe yasağını uygulayan Metin Akpınar önüne çıkıyor, akşam evine giden merhum Zeki Alasya’yı durduruyor ve diyor ki; “Dur!.. Buradan geçmek yasak!..” diyor... Zeki Alasya şaşkın halde; “Ben evime gidiyorum” diyor... Metin Akpınar; “Buradan geçmek yasak!..” diyor... Alasya; “İyi ama, benim evime giden tek yol bu, ben evime gitmeyeyim mi yani?” diyor... Akpınar kızıyor; “Ben sana evine gitme mi diyorum, ancak bu yoldan evine gitmek yasak diyorum!? Çok şükür bu memlekette demokrasi var, özgürlük var!.. Herkes evine gitmekte özgürdür, ama buradan geçmek yasak!.. Bu ülkenin kanunları var, gelenekleri var, bu yasaklar sizin için konuluyor, ne olur anlayın bunu artık, ben de bunları uyguluyorum, niye anlamıyorsun, yoksa sen 12 Eylül öncesine mi dönmek istiyorsun!?” diyor...

Zeki Alasya ekmekleri gösterip; “Çoluk çocuk evde beni bekliyor, izin ver de geçeyim” diyor... Akpınar kızıyor; “Kanunlar herkes için geçerlidir; evli olana, çocuğu olana farklı uygulanmaz ki!? Evine gitmekte özgürsün, ama buradan gitmen yasak!..” diyor... Alasya bu sefer; “Yani ben eve gitmeyeyim, öyle mi?” deyince, Akpınar; “Demokrasilerde çareler tükenmez!.. Bak ben seni hemen evine göndereceğim: Şimdi dön arkanı, devamlı yürü, dünya yuvarlak olduğu için, sen arka taraftan evine rahatça gideceksin kardeşim!..” deyince, Alasya soruyor; “Karadan yürüdükçe giderim de, önüme denizler, okyanuslar çıkınca ne yapacağım?” diye sorar... Akpınar’ın yanıtı hazırdır; “Yüzme biliyorsunuz değil mi, yüzünüz efendim!..” der...

Yine ‘Yasaklar’ bölümünde trafik ekipleri zil-zurna sarhoş halde araç kullanan Metin Akpınar’ı yakalarlar... Hemen kenarda bekleyen alkol kontrolü yapacak doktorun yanına götürmek isterler... Ama bir türlü oraya götürmeye muvaffak olamazlar!.. Şoför Metin Akpınar, bir yolunu bulup oradan kaçmaya çalışır, ısrarla da hiç alkol almadığını söyler!.. Her kaçışında polisler onu yakalayıp getirirler... Bu sefer de kafayı, alkol ölçen aleti elinde tutan doktora takar ve ona; “Sen bunca sene en zor Tıp okullarında, burada bunu tutmak için mi okudun?” diye alay edercesine sorar...

Sonuçta onu razı edip, alkolmetreye üfletmeyi başarırlar... Ancak, ayakta duramayan bu şoförün, hiç alkol almadığı ortaya çıkar... Metin Akpınar yine üfler, aleti sallar, yine üfler, ama alkol oranı sıfırdır; “Bakınız, bunda alkol yok!” deyip yine üfler, yine sonuç negatiftir!.. Bu sefer doktor der ki; “Bu şoför alkollü değil, bırakalım gitsin!..” deyince, komiser itiraz eder; “Madem hiç alkol almadın, senin bu halin ne yahu!? Baksana ayakta duramıyorsun!” diye çıkışır... Metin Akpınar da gülerek; “Yahu benim alnımda dallama mı yazıyor!? Bunca sık alkol kontrolü yapılan bir memlekette niye alkollü araç kullanayım ki? Ben sadece ince kâğıda sarıp, bir tek dolgulu sigara tüttürdüm, mis gibi kafayı da buldum ve aracımla trafiğe çıktım, hepsi bundan ibaret amirim!..” der...

Yeni nesil pek bilmez ama, bizler o çok katı ’12 Eylül Yasaklarını’ dolu dolu yaşadık!.. Bunlara sanatlarıyla karşı çıkan “Zeki Alasya, Metin Akpınar, Levent Kırca, Nejat Uygur, Ferhan Şensoy...” gibi büyük sanatçılarla hem güldük, hem de düşündük!.. Şimdilerde biraz kafamız daraldığında da, onların kasetleriyle hâlâ avunuyoruz işte...

İş dünyasındaki karşılığı ise şöyle özetlenebilir: “Zamanı iyi kullananların daha başarılı ve üretken olduğu, bu başarının da maddi kazanç (nakit) getirdiği vurgulanır...” Peki, bu önemli sözün kökeni nereden gelir? 18. yüzyılda ‘Benjamin Franklin’ tarafından popülerleştirilen bu söz, zamanın en büyük yatırım aracı olduğunu belirtir... Hani şu ‘ABD 100 Doları’ üzerinde taa 1914’ten beri resmi olan; ülkesinin kurucusu, bilim insanı olan kişi...

Uzun yıllar önce Ziraat Teknisyeni olan bir arkadaşım anlatmıştı: İlkokulu bitirip de, Ziraat Okulları sınavına girdikleri bizim İlçenin Atatürk İlkokulu’nda yapılan sınavda, bu atasözü ilkokul mezunu çocuklara sorulmuş... O günlerde yapılan sınavlar; “Esse Klâsik Kompozisyon Tipi” sınavlardı, şimdikiler gibi çok sorulu ‘Test Sınavı’ değildi... Bu ‘Vakit, Nakittir’ atasözünün açıklanması istenmiş; çocuklar ‘Vakit’ sözcüğünün anlamını biliyor, ama ‘Nakit’ sözcüğünün ne anlama geldiğini bilmiyorlarmış... Sınav mümeyyizi olan iki erkek öğretmene sormuşlar, onlardan çok ters cevaplar alıp, oturmuşlar... Sonradan sınıfa giren merhum öğretmenimiz Emine Coşkun, bütün çocukların bazılarının kurşun kalemlerini ısırırken, silgileriyle oynarken, bazılarını da tavana bakarken bulmuş... Niye böyle yaptıklarını sormuş? Çocuklar da ‘Nakit’ sözcüğünün anlamını bilmediklerini, onun için soruyu cevaplayamadıklarını söylemişler... Çok saygı duyduğumuz sevgili öğretmenimiz Emine Coşkun gülerek, sağ elini yukarı kaldırarak, başparmağı ile işaret parmağını oynatarak, bu sözcüğün anlamının ‘Peşin Para’ olduğuna işaret etmiş, ama yemin olsun ağzını açıp da hiç konuşmamış, yani görevini de hiç suistimale uğratmamış, masasına oturmuş... Arkadaşım; “Bu soruyu O’nun sayesinde yanıtlayıp, Ziraat Okulu sınavını öyle kazandım” diye anlatır durur, Emine öğretmenimizi hep dualarla anardı...

Tabii, o tarihlerde ekonomiyi çok iyi bilen büyüklerimiz bizi yönetmiyorlardı ki; biz çocuklar bunları nereden bilecektik? O tarihlerde meşhur ‘delik iki buçuk kuruş” demir paralar vardı, biz onu bile bulamaz, köye gelen sinemalara, sirklere, evimizin kümesinden çaldığımız yumurtalarla girer, bir simidi veya gazozu bile bu çalıntı yumurtalarla alabilirdik!..

O yıllarda tütüncü olan ailelerimiz de pek rahat değillerdi: 27 Mayıs 1960’da askerî darbe oldu, tütünleri devletin TEKEL’i yerine, fırsatçı tüccarlar yarı fiyatına alıp gittiler, parasını da taksitlerle ödediler!.. Ertesi yılın, yani 1961 yılının tütünlerini ihraç edemediler, depolarında çürüttüler, milletin balyalarını günlerce yaktılar, ateşini yaktıkları gaz yağlarının parasını bile bunların sahiplerinden aldılar!..

Hiç unutmam; köyümüzün en üretken çiftçilerinden, köylünün “Garamat” dediği Kara Ahmet Uysal amca vardı... O yıl TEKEL’e tam 24 balya tütün teslim etmiş; bundan ‘Su Çürüğü, Depo Ücreti, Nakliye, Gaz Parası’ diyerek kestikleri tütün parasından, eline sadece “35 TL” tutuşturup göndermişlerdi... O da çok kızdığı için bu parayla bir çift deri ayakkabı almış, iplerini birbirine bağlayarak, yaya olarak köye geldi!.. Kahvelerin önünden geçerken millete boynunda asılı pabuçlarını gösterip, ağız dolusu bu darbecilere söverek, sağa-sola tükürerek evine gitmişti!.. O günlerde çarşı içinde olan Jandarma Karakolu da bu olanları duymuş, üç gün boyunca ‘Garamat’ amcayı misafir edip, nezarette pamuklara sarmışlardı (!?)

Neyse... Ben ne zaman bu Atasözünü duysam, ne zaman ‘Ekonomi’ sözcüğü gündeme gelse, aklıma hep bunlar gelir, bunu sizinle de paylaşayım dedim... Ama sürç-ü lisan eyledikse de, beni bağışlamanı istirham ediyorum...

Ama bu güzide Köy Enstitüleri ilk kez ve resmen; 17 Nisan 1940 tarihinde, 3803 sayılı kanunla, Atatürk’ün vasiyeti, İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı döneminde, dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel tarafından kurulmuştur. İlkokullara öğretmen yetiştirmek amacıyla açılan bu okullar, kırsal kesimi kalkındırmayı hedefleyen Türkiye'ye özgü, özgün bir eğitim projesi olarak hayata geçirilmiştir... Temel Amaç: “Köy okullarına öğretmen yetiştirmenin yanı sıra, köyü içeriden değiştirecek ve kalkındıracak önderler yetiştirmekti!..”

Kısa zamanda istenilen başarılar elde edilmeye de başlanmıştı: Öğrenciler kendi dersliklerini idare binalarını, yatakhane ve yemekhanelerini bizzat kendileri inşa ediyor, eğitimi de “Yaparak ve Yaşayarak” öğreniyorlardı... Ben bile, 1963 yılında sınavla girdiğim Isparta-Gönen İlköğretmen Okulumu, 1944 yılı ‘4-C Sınıfı’ öğrencilerinin yaptıkları dersliklerde okumuş, bu okumuz da bize, kapatılan “Gönen Köy Enstitüsü” mirası bir okuldu... Bizler, Köy Enstitüsü öğrencilerinin kendi elleriyle diktikleri meyve ağaçlarından, üzüm bağlarından, gül bahçelerinden kalma güzelim yerlerde okumuştuk!..

Köy Enstitülerinin kapatılma süreci 1946 yılında Reşat Şemsettin Sirer'in Milli Eğitim Bakanı olmasıyla CHP döneminde başlamıştır... Reşat Şemsettin Sirer birçok köy enstitüsünü kapatmıştır, bunlardan birisi de Ankara-Hasanoğlan Köy Enstitüsü idi... Halbuki yurt dışından gelen ünlü eğitimcilerden Watson Dickerman, Kate Vixon Wofford... gibi Amerikalı eğitimciler bile, Köy Enstitüleri ile ilgili çalışmalar yapıp, olumlu ifadelerde bulunmuşlardı!..

Ancak, bu kapatılma konusu, merhum Prof. Dr. İlber Oraylı’ya da soruldu ve şu çok çarpıcı yanıtı vermişti: “Evet, bu okulları kapatanlar ‘faşist-emperyalist-kapitalist’ filân değil, bunlar tam bir geri zekâlılardır!.. Bunların hepsi, ‘Reşat Şemsettin Sirer’ ekolünden gelme, fikri sabit, cahil ve yalancı guruplardı!.. Bunlardan biri de bizim okuldaki felsefe öğretmenimizdi; ben onun kadar yalancı, bilgisiz, iftiracı ve beyinsiz bir adam görmedim!.. Sonuçta bu okullar, DP dönemindeki Milli Eğitim Bakanı ‘Tevfik İleri’ tarafından 1954 yılında tamamen kapatılsa da, esas kabahat Şemsettin Sirer gibilerindi... Merhum İnönü de bunlara pek direnemedi ve bu okullara yeterince sahip çıkamadı, ülkeye çok yazık ettiler” demişti...

Halbuki, 1940 ile 1954 yılları arasında Anadolu köylerinde ve köylülerinde ne gibi değişiklikler oldu biliyor musunuz? O elleri nasırlı Köy Çocukları ilk kez bu okullarda resimler-heykeller yaptılar, piyano-keman çaldılar, duvar örmesini-çatı çatmasını öğrendiler, teknik olarak arıcılık-besicilik-süt ve süt ürünleriyle, meyve bahçelerinde Kışlık yiyeceklerini kendileri hazırladılar!.. Köyde kitap okumayı, günlük gazete alışkanlığını kazandırdılar, sulanamayan yerlere çıkrıklarla su çıkardılar, su ve yel değirmenleri kurdular, kendi işlerini kendileri görüp, ele-güne muhtaç olmadan yaşamayı öğrendiler!.. Hastalara iğne vurmayı, küçük çaplı pansumanları yapıp, erkek çocukları sünnet etmeyi bile buralarda öğrendiler!.. Eğer kapatılmamış olsalardı, bugün bir Çin, bir Japonya veya Güney Kore düzeyinde bir ülke olabilirdik; ama olmadı, yurt dışı ağızlara bakıp-aldanıp, bu ülkeye yazık ettiler!..

Evet, bu konu her açıldığında, her kapanış zamanları geldiğinde, ben de tıpkı merhum Prof. Dr. İlber Ortaylı büyüğümüz gibi bunlara ‘Geri Zekâlılar’ diye kızıyorum!..

Kendine çok güvenen ve Netanyahu’nun sözlerine kanan Başkan Donald Trump; İran’ın işini de tıpkı Irak, Suriye, Venezuela gibi birkaç günde bitireceğini düşünüyordu, ancak fena halde yanıldı-yanıltıldı!.. Çünkü karşısında, tam 2.500 yıllık geçmişi olan Pers Hanedanlığının devamı olan, savaşçı bir millet vardı; tarih bilgisinden çok yoksun olduğu için apışıp kalmıştı!.. Biraz sıkışınca, NATO üyelerini bu savaşa destek vermeye çalıştı, başta İspanya-İtalya-Fransa olmak üzere, hepsi de çıkıp; “Bu savaşı biz başlatmadık, ABD ve İsrail bize danışmadan başlattı!.. Bu bizim savaşımız değil” diyerek, destek vermediler; kızgın ve çaresiz Trump da, bu NATO’yu dağıtacağını söyledi durdu... Türkiye’ye bu arada üç füze atıldı, zarar veremedi ama, hiç kimse de bunları kimlerin attığını çıkıp da söyleyemedi!..

Peki, bu arada her iki taraf da bizim için neler dediler? Başkan Trump; “Türkiye’nin tutumundan çok memnunum!.. Bizim istemediğimiz hiçbir şeyi yapmadılar!.. Lider Erdoğan çok zeki bir siyasetçi” diye açıklamalar yaptı... Halbuki, daha 9 yıl kadar önce, bizde tutuklu bulunan ve ABD’li casusluk suçuyla yargılanan ‘Papaz Brunson’un serbest bırakılmasını istemiş, yazdığı tehdit kokan mektubunda, sayın Erdoğan’a “Aptal olma” diyerek hitap etmişti... Sonuçta Başkan Trump istediğini de almıştı, hatırladınız mı? Yani, ağzından çıkanı kendisi bile bilmeyen Başkan Trump’ın, biz hangi sözüne inanıp da güveneceğiz ki!?

Bizler, İran’a her iki saldırı zamanında tarafsız kaldık, sık sık Kurtarıcımız ve Kurucumuz Atatürk’ün; “Yurtta Barış, Dünyada Barış” sözünü öne sürerek, bu savaşa müdahil olmadık, yöneticilerimizi yürekten kutluyoruz!.. Ama, NATO bahanesiyle, askerî üslerin kullanımı için ABD baskılarının geldiğini tahmin ediyoruz? İnşallah sonuna kadar da, tıpkı II. Dünya Savaşı’nda yaptığımız gibi yine tarafsız kalır, kimseyle de kırılmayız?..

Ancak, çevremizdekilerin bizi boş bırakacaklarını da zannetmeyin!.. Bu işe bir yerden burnumuzu sokmamız için, yapmadıkları numara kalmayacaktır, göreceksiniz?.. Örneğin; birkaç gün önce Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelensky çıkıp; hiç bu işle alâkası yokken, (belki de ABD yalakalığı yapmak için) aynen şöyle dedi: “Rusya, Türkiye’de bulunan askeri üslerin fotoğraflarını çekip, İran’a veriyor, yakında İran füzeleri buralara gelebilir?” dedi... Ulan sana ne bundan, sana ne oluyor!? Sen önündeki işini halledememişsin, elin işlerine çomak sokmaya çalışıyorsun!.. Biliyor musunuz; bu Zelensky denen adam, Ukraynalı bir Yahudi ailenin evlâdıdır, aslında Netanyahu denilen ahlâk yoksunundan bir farkı da yoktur!..

Haa, Başkan Trump bizi övüp göklere çıkarırken, İranlılar susuyor mu sanki? İran Cumhurbaşkanı ‘Mesud Sezeşkiyan’ ile dışişleri Bakanı ‘Abbas Arakçi’ de, tarafsız kaldığımız için defalarca bize teşekkür ettiler; fakat, barış görüşmelerinin Türkiye’de yapılmasını da hiç istemediler!.. Hürmüz Boğazı’ndan Pakistan petrol tankerlerinin geçişine izin verdiler, ama bizimkilere yasak uyguladılar!.. Yani aslında, bunların al birini de, vur ötekine!..

Görünen o ki; önümüzdeki günler Başkan Trump ile Netanyahu için hiç de iyi görünmüyor!.. Her iki ülkenin halkları sokaklara taştılar; ABD’de 29 Mart Pazar günü tam ‘9 Milyon’ kişi sokaklarda Trump ve savaş aleyhine sloganlar atarken, Tel Aviv’de de yüz binlerce savaş karşıtı Yahudi, Netanyahu’nun derhal görevden alınmasını istediler...

Efendim, bugün size bazı tarihi gerçeklerden bahsetmek, insan olarak binlerce yıllık geçmişimizden bugüne, nerelerden ve nasıl geldiğimizi anlatmaya çalışacağım... Gönül isterdi ki, ben bunları anlatırken yanımda “Son Sümer Kraliçesi” namlı Muazzez İlmiye Çığ olsun, ölümüyle tarihi öksüz bırakan Prof. Dr. İlber Ortaylı ile Prof. Dr. Halil İnalcık da olsun isterdim... Ama bu ölümlü ve yalan dünyada her istediğimiz olmuyor işte!..

Muazzez İlmiye Çığ, tam 110 yaşında kaybettiğimiz bir ‘Bilim İnsanımız’ idi... Aile kökleri Kırım Tatarlarından gelmekteydi... Ömrü boyunca Sümerleri, Hititleri ve onların bıraktıkları tabletleri incelemekle, onları sınıflandırmakla geçirdi... Tam 30 yıl çalıştığı İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde öyle bir çığır açtı ki, bütün dünya tarihçileri sıraya girip, bu eserleri incelemeye geliyorlar... Kimseden duyamayacağınız bir gerçeği ben size söyleyeyim: Bir gün Muazzez İlmiye Çığ, bir soru üzerine aynen şöyle dedi: “Eğer benim bu tabletlerden öğrendiğim bilgileri sizlere bir açıklasam var ya; bu koca dünyada din ve inanış diye bir şey kalmaz!.. En iyisi bu bilgiler bende kalacak ve benimle beraber de gidecekler!” demişti...

O Sümer ve Hitit tabletlerinden ne öğrenmişti? Bizden neleri saklıyordu? O tabletler İstanbul Arkeoloji Müzesi’nde öylece duruyor, başkaca kimse bunların sırrına eremiyor mu? Sadece bunlar mı? Isparta-Yalvaç’ta da şunlar yaşanmış: Pisidia Antiokheia Antik Kenti Kazı Başkanı Prof. Dr. Mehmet Özhanlı, 1997’de Patara Antik Kenti’nde buldukları mezarları açtıktan sonra, ekip olarak yaşadıklarını “O Mezarlar Açılmamalıydı (Bir Lanet Hikâyesi)” başlıklı yazısında kurgusal bir dille anlattı... Mısır Firavunlarının mezarlarını ortaya çıkaran ekibin hayatını kaybetmesine göndermelerde de bulunan Özhanlı; “Ekip dağıldı, tarumar olduk” dedi... Kâbuslar görme, yılan sokması, ‘Veba-Kolera-Çiçek’ türü eski salgın hastalık mikropları, bütün Arkeologları tehdit eden olaylardır, biz de darmadağın olmuştuk...” diye yazdı, iyi mi?

Sadece bu mu? Bakınız; Mısır Firavunu Tutankamon’un mezarı 1922’de İngiliz arkeolog Howard Carter tarafından bulundu. Antik Mısır’da tanrıların yeryüzündeki temsilcisi olduklarına inandıkları Firavunların, kendileri gibi mezarları ve diğer hayatta kullanacakları mumyalanmış bedenleri de kutsal olarak görülüyordu. Bu yüzden bu mezarlara girecek kişilerin kötü şans, hastalık ve ölümle karşılaşacaklarına dair bir lânet inancı mevcuttu... Tutankamon’un mezarının açılmasından sonra bazı ani ölümler yaşandı. Keşiften kısa bir süre sonra arkeolog Howard Carter’ın evinde beslediği kuşu bir Kobra yılanı tarafından öldürüldü. Antik Mısır inancında Kobranın, Firavunu temsil etmesinden dolayı bu durum lânetle ilişkilendirildi. Kazıyı finanse eden İngiliz Lordu George Herbert, mezarı ziyaretinden altı hafta sonra bir sivrisinek tarafından ısırılıyor ve bu ısırığı tıraş olurken yanlışlıkla kesince enfekte olan yara nedeniyle kan zehirlenmesinden Kahire’de hayatını kaybediyordu... Yani, bu kazıya katılan 58 kişiden geriye, sadece 8 kişi kalmıştı... Gel de bunların ‘Lânetli’ olduklarına inanma bakalım ???

Şimdi sıkı durun, bu bilgiyi ilk önce benden duyacaksınız: Bizim ‘Göktepe Dağı’ altında bir hafta önce devasa bir “Firavun Priramidi” daha bulundu!.. Herkesten saklanan bu buluşun, Antik Mısır’daki Giza’da bulunan 4.600 yıllık ‘Keops Piramidi’nden (146,6 Metre.) daha yüksek ve daha eski olduğu söyleniyor, yakın tarihimizi yeniden yazdıracağı iddiaları da var!.. Size en sağlıklı bilgileri ‘01 Nisan’ 2026 Çarşamba günü anlatacağım, sağ olursanız görürsünüz inşallah... Hadi şimdilik bana eyvallah dostlar...

AKP Gaziosmanpaşa İlçe Başkanlığı’nda düzenlenen bayramlaşma programında konuşan AKP İstanbul Milletvekili ve eski İçişleri Bakanı Süleyman Soylu, ABD ve İsrail’in İran’a başlattıkları saldırılara ilişkin değerlendirmelerde bulundu... Sosyal medya hesabından videolu mesaj paylaşan Soylu şunları söyledi: ‘Biz bayram yaşarken; Gazze’de yaşananları, Mescid-i Aksa’nın mahzuniyetini, Lübnan’da sivillerin nasıl katledildiğini; aynı zamanda da İran’da acımasızca bilerek ve isteyerek 165 kız çocuğunun katledildiğini yaşıyoruz... Onların karşı taraftan görünen tek bir kusuru vardır: Müslüman olmak… Başka hiçbir kusurları yoktur... ‘Ama, fakat, lâkin’ deme zamanı değildir! Küffar, Müslümanlara saldırmaktadır. Bu çok net ve açıktır... Ama altını çizmek isterim ki; bizi bu kışkırtmalarla, bu ateş topunun içine sokmaya çalışanlara karşı söyleyecek sözümüz vardır... Belki farkında değiller ama, biz İsrail ile komşuyuz, sınırdaşız... Alimallah Müslümanlara yaptığı zulmün bir benzerini bize yapmaya kalkarsa; Hatay’dan İsrail toplam 5 saattir… 300-400 bin şehit veririz belki, ama İsrail diye bir memleket de Allah’ın izniyle orada kalmaz’ dedi...”

Haber, noktasına-virgülüne aynen böyleydi... Görüldüğü gibi; bizim gibi mazlum ve çaresiz ülkeler, kurtuluşumuz için hiç ummadığımız zamanlarda böyle askerî dehaları, kahramanları hemen ortaya çıkarıveriyor işte!.. Ne diyordu Süleyman Soylu büyüğümüz; “..Hatay İlimizden sadece 5 saat ilerideki İsrail’e yürür, sadece ‘300-400 Bin Şehit’ verir, İsrail’i de dümdüz ederiz Alimallah!” diyordu değil mi?

(Ba ba baaa... Bir askerî deha olan büyüğümüz bunları dedi ya; hemen hakkında eleştiriler de çığ gibi geldi!.. Yahu, büyüklerimiz hep ‘Dövüşte Yumruk Aranmaz’ derler ya? Bir İsrail için 400 tanecik şehit ne ki; sonuçta dünyayı kurtaracağız ya, o kadarcık kusur Kadı Kızında bile bulunur, bu bize yetmez mi kardeşim?..)

Ben bunları okuyunca hemen koşup ‘Coğrafya Atlası’ nın Ortadoğu bölümüne baktım... Orada aynen şöyle yazıyordu: “...Hatay ile İsrail arasında doğrudan bir kara sınırı bulunmamaktadır; iki ülke arasında Suriye ve Lübnan yer alır. Hatay ile Gazze arası kuş uçuşu, Ankara-Aydın arası (yaklaşık 450-500 Km) mesafe kadardır. Türkiye ile İsrail arasındaki en kısa kara yolu 847 Km, deniz yolu mesafesi ise, yaklaşık 690 Km'dir... Ayrıca, bu iki ülke arasında doğrudan bir kara yolu bulunmamaktadır...”

Sayın Süleyman Soylu büyüğümüzün askerî dehasına göre; 800 Bin civarındaki Türk Askeri, Hatay İlimizden marş marş ile yürüyecek, Suriye ve Lübnan topraklarından ellerini-kollarını sallayarak, bütün araçlarını da yürütüp, İsrail’e saldıracaklar, yapılan kara savaşı sonucu, bizim askerlerin yarısı şehit düşecek, ama orada İsrail diye bir devlet de kalmayacak (mış?)... İyi de efendim; bu Suriye ve Lübnan devletleri bizim babamızın çiftlikleri mi !? Bizi ne diye oradan geçirsinler ki !? Hem, olmayan bir kara yolundan 800 Bin asker nasıl gidecek, kanat takıp da, dere-tepe-ovalardan uçarak mı gidecekler !? Benim naçiz aklıma da nedense hep bunlar takıldılar !? Bu büyüğümüz, şu soruların net cevaplarını verirse eğer, bu askerî dehamıza hemen Milli Savunma Bakanlığı ve Genelkurmay Başkanlığı görevleri verilip, ülkemizin NATO’dan sorumlu ve tam yetkili Komuta Merkezi başına da getirilmelidir!..

Düşünüyorum da; Mustafa Kemal Atatürk zamanında bu büyüğümüz olsaydı eğer; merhum Atatürk; İsmet İnönü, Fevzi Çakmak ve Kazım Karabekir gibi Paşalarla hiç uğraşmaz, bütün sorumluluğu bu Süleyman Soylu büyüğümüze verirdi, hiç şüphem yok artık!.. Yaa, Çanakkale’de; “Ben size savaşmayı değil, ölmeyi emrediyorum!” diyen Yüce Kurtarıcı ve Kurucumuz, sizce de böyle yapmaz mıydı yani !?

ABD'de Rus hükümetinin, 2016'daki Başkanlık seçimlerini Donald Trump'ın lehine etkilediği iddiaları soruşturan eski Federal Soruşturma Bürosu (FBI) Direktörü Robert Mueller'ın 81 yaşında yaşamını yitirdiği bildirildi... Başkan Trump sosyal medya hesabından; "Öldüğüne sevindim. Artık masum insanları incitemeyecek" ifadelerini kullandı... (21.03.2026.)

ABD'de, Rus hükümetinin 2016'daki Başkanlık seçimlerini Donald Trump'ın lehine etkilediği iddiaları soruşturan eski Federal Soruşturma Bürosu (FBI) Direktörü Robert Mueller'ın ailesi, eski FBI Direktörü'nün hayatını kaybettiğini açıkladı... Neden ve nasıl öldüğü ise açıklanmadı... Ancak, suçlamaların Demokrat Parti kaynaklı olduğu, iki kişinin bu sebeple suçlandığı açıklandı...

Bizim yüce dinimiz böyle şeylere asla müsaade etmez, hiçbir Müslüman da, ‘ölen biri’ ardından asla böyle konuşmaz, konuşturulmaz!.. Çünkü bu durum ne insanlığa, ne vicdana, ne eğitime, ne de geleneklere ve dini inançlara asla uymaz!.. Ölen insan bu dünyadan ebediyyen ayrılmıştır, cenaze namazında da, herkes onun için “Mevtayı İyi Bilirdik” diyerek, böylece acılı ailesinin de son defa gönlü alınır...

Bir de şu Başkan Trump’ın sözlerine bakınız: Ülkenin en yüksek yönetim kademesine seçilmişsiniz, herkes sizi ‘En İyi Siyasetçi’ olarak oylarını vermiş, koca ülkenin her şeyini sana teslim etmiş; sen kalkıp, ülkenin bir biriminde görevini yapan bir FBI Direktörü ölünce, hemen arkasından; “Öldüğüne çok sevindim. Artık masum insanları incitemeyecek" diyecek kadar vicdansızca ve cahilce bir lâf edeceksin!.. Zati bütün bizler gibi, koca dünya da, İran saldırıları sonrası bu adamın ciğerinin beş para etmez olduğunu bir kere daha gördü, umarız Amerikan Halkı da görmüştür, bu kazandığı da ‘son seçim’ olacaktır, göreceksiniz!..

Yaptığı hafiflikler keşke bununla sınırlı olsa!.. ABD tarihinde bu ülkeye olan güvenin en dibe vurduğu bir dönemi yaratan da bu Başkan Trump oldu!.. Kalleş İngilizler hariç, başta İspanya olmak üzere, bütün Avrupa ülkeleri ABD ve Trump’a sırtlarını döndüler!.. İran’a saldırmak için bütün NATO’yu davet etti, kimse bu davete icabet etmeyip; “Bu bizim savaşımız değil, bu savaşı biz başlatmadık, İsrail ile ABD başlatırken de asla bize danışmadılar, ne haliniz varsa görünüz!” dediler...

Bunun üzerine ağzı bozuk Trump çıkıp; “Nankör Avrupalılar; bu NATO’yu sizin için kurmuştuk, en büyük desteği de Amerika olarak biz verdik!.. Biz olmadan bu NATO kâğıttan bir kaplandır! İleride buradan çekilmek için elimden geleni yapacağım, o zaman göreceksiniz gününüzü!..” diyerek, yine bütün dünyayı aşağılamıştı... Elin oğlu da senin gibi kendini beğenmiş, şımarık ve ağzı bozuklara bir katlanır, iki katlanır; sonunda onlar da restlerini böyle çekerler işte!..

Şimdi size tarihi bir faciadan bahsetmek istiyorum: Dünyanın en büyük gemisi TİTANİC, 14 Nisan 1912 yılında ilk yolculuğuna çıkıyordu!.. İçinde tam ‘2224 Yolcusu’ vardı... 15 Nisan 1912’de Kuzey Atlantık Okyanusu’nda, gece saat 23.40’ta bu devasa gemi bir Buzdağına çarptı, çarpma süresi sadece 37 Saniye sürdü... ‘Asla Batmaz’ denilen koca Titanic, birkaç saat sonra ikiye bölündü, cankurtaranlara erişebilenler kurtuldular, ama bu tarihi kazada tam ‘1517 Yolcu’ öldü, geminin enkazı da, Okyanusun 3.800 Metre altında yatıyor... 

Böyle Başkanlar yüzünden, ABD’nin sonu da böyle olmasın sakın !?  

İlber Ortaylı, Yunanistan'ın Preveze şehrinde düzenlenen İkinci Uluslararası Tarih ve Kültür Sempozyumu'nda; Eylül 2009. 1970 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. Burada Şerif Mardin, Halil İnalcık, Mümtaz Soysal, Seha Meray, İlhan Tekeli, Mübeccel Kıray'ın öğrencisi oldu. Ayrıca sınıf arkadaşları arasında Zafer Toprak, Mehmet Ali Kılıçbay ve Ümit Arslan da vardı...

Viyana Üniversitesinde Slav ve Doğu Avrupa dilleri hakkında öğrenim gördü. Yüksek lisans çalışmasını Chicago Üniversitesinde Halil İnalcık ile yaptı. "Tanzimat sonrası mahallî idareler" başlıklı tezi ile Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde 1974 yılında doktor, "Osmanlı İmparatorluğu'nda Alman Nüfuzu" adlı çalışmasıyla 1979'da aynı Fakültede doçent oldu.

1982 yılında üniversitelere uygulanan 12 Eylül Darbesi nedeniyle siyasi yaptırımlara tepki olarak görevinden istifa etti. Bu dönemde Viyana, Berlin, Paris, Princeton, Moskova, Roma, Münih, Strazburg, Yanya, Sofya, Kiel, Cambridge, Oxford ve Tunus'ta ders, seminer ve konferanslar verdi... 1989’da Türkiye’ye dönüp, Profesör oldu...

Tarih duayeni Prof. Dr. İlber Ortaylı, kendine münhasır, kimseye eyvallah etmeyen, düşündüğünü herkesin yüzüne söyleyen, bildiği ve inandığı her şeyi de hiç dolambaçlı yollara sapmadan, direkt olarak söyleyen bir kişiliğe sahipti... Tarihte kendi dalında tam da ‘Engin Denizlere’ benzeyen bir bilgi hazinesine sahipti... Katıldığı bütün TV ve radyo programlarında sorulan her soruya hiç teklemeden-düşünmeden-sanki ekrandan okuyormuş gibi yanıt verirdi...

Öğrencileri de onu çok sever, hiç dersini aksatmadıkları belki de tek Hocaları oydu... Derslerini sohbet havasında verir, her konunun içinde gençlere yaşadıkları hayatın tadını çıkarmalarını öğütler dururdu... Sık sık; “Geri döndüremediğimiz tek şey zamandır!.. Siz hiç, bir akarsuda, aynı suyla iki kez yıkandınız mı? Bu mümkün mü? Dünyaya da bir kere gelirsiniz, bir kere çocuk ve genç olursunuz, bunun kıymetini biliniz ve her gününüzü çok iyi yaşayınız!..” der dururdu... Kimseye torpil yapmaz, herkese eşit davranır, sadece hak eden onun dersinden sınıfı geçerdi...

Çok önemli devlet görevlerine getirildi, büyük yetkilere sahip oldu, ama o hiç ‘Mütevazılığını’ hiç bırakmadı: En sevdiği akademisyen Prof. Dr. Celal Şengör, en sevdiği gazeteci Fatih Altaylı idi... Zaman zaman bu dostlarıyla buluşur, mahalle köftecisine gider, sokak aralarında karınlarını doyururlardı... Yüksek ‘Şeker Hastası’ idi ama, o hiç perhizine dikkat etmezdi... Dik başlılığını bu sağlık sorunlarında da gösterir, kızı ve dostları buna çok üzülürlerdi...

Ülkemizde 1989 sonrasında öyle bir isim yapmıştı ki; bizim nesil, O’nun hiçbir TV programını kaçırmaz olmuştuk... Türk halkı artık diyordu ki; “Tarihi İlber Hoca anlattı ise, onun her dediği çok doğrudur, başka kimseye danışmaya gerek yoktur” demeye başlamıştık...

Daha dün, 1947 yılında doğan bu büyük insanımızı, daha 78 yaşında iken çok çabuk kaybettik, O’nun kaybıyla Büyük Tarihimiz de artık ‘ÖKSÜZ’ kaldı sevgili dostlar!.. Onu hiç unutmayacağız, unutturmayacağız; mekânı Cennet, toprağı bol olsun, ışıklar içinde yatsın inşallah!.. 

Araca yaklaşan jandarma ekipleri, araç içerisinde bir kadın ile bir erkeğin alt tarafları çıplak vaziyette olduğunu fark etti. Araçtan indirilen iki kişinin yapılan kimlik kontrolünde E.E isimli erkek ile, N.E isimli kadının baba-kız oldukları ortaya çıktı...

Amida Haber'den Zelal Sinayiç'in haberine göre, İfadesi alınmak üzere jandarmaya götürülen N.E, son 3-4 yıldır babası E.E'nin kendisine dokunarak cinsel istismara maruz bıraktığını söyledi. Baba E.E hakkında, Diyarbakır 2’inci Ağır Ceza Mahkemesi’nde “basit cinsel saldırı” suçundan dava açıldı. E.E, tutuklandı ve 13 yıl hapis cezası aldı...

İlk ifadesinde yaşananları kabul eden E.E., "kızının kendisinden hoşlandığını" iddia etti. Daha sonra E.E.'nin avukatı, dosyayı İstinaf Mahkemesi’ne götürdü. İddialara göre, bu sırada N.E de 'yapılan baskı sonucu' ifadesini değiştirerek, babasının kendisine cinsel saldırıda bulunmadığını, “kendi rızası” ile olayın gerçekleştiğini, babasından hoşlandığını söyledi. Baba N.E de; “araçta yakalandığı sırada sadece öpüştüğü” yönündeki ifadesini geri çekti, jandarma tutanaklarının aksine, çıplak yakalanmadığını, yeni ehliyet alan kızına araç sürmeyi öğrettiğini iddia etti. İki ifadeyi de dikkate alan mahkeme, E.E hakkında “delil yetersizliğinden” Aralık-2025’te beraat kararı verdi...

Beraat kararından sonra eşi S.E, bu kocası E.E’ye boşanma davası açarak boşandı. Anne S.E, kızının cinsel saldırının 7-8 yaşından beri devam ettiğini anlatması üzerine harekete geçti. Anne S.E, kızını da alarak eski eşi hakkında ikinci kez şikayette bulundu. E.E, hakkında bu kez Diyarbakır 6’ıncı Ağır Ceza Mahkemesi’nde “çocuğa cinsel istismar” suçundan dava açıldı. Savcı hazırladığı mütalaada, sanık E.E hakkında 12 yıla kadar hapis cezası istedi. Davanın ilk duruşması için 14 Ocak’a gün verilmesine rağmen, ara duruşma kararı alınarak 26 Aralık’ta görüldü. E.E, yeniden “delil yetersizliğinden” beraat etti...” Haber bu kadar... Yorum yok, bu işi siz okuyucularıma bırakıyorum sevgili dostlar!..

İkinci haber ise Muğla-Yatağan İlçemizin ‘Turgut Mahallesi’nden geldi: “Muğla'nın Yatağan ilçesinde yaşlı çiftin hayatını kaybettiği yangınla ilgili başlatılan soruşturma kapsamında iki şüphelinin olaydan hemen önce benzin istasyonundan pet şişeyle benzin aldığı kamera kayıtlarıyla tespit edildi. Yaşlı çiftten birinin de altın dişlerinin sökülerek kuyumcuya satılmaya çalışıldığı ortaya çıktı. Dehşete düşüren olayda, yaşlı çiftin oğlu, gelini, torunu, eşinin de dahil olduğu 5 kişi gözaltında...

 05 Mart'ta Yatağan’ın Turgut Mahallesi'ndeki evlerinde çıkan yangında Asım Kasap (87) ile eşi Nazire Kasap'ın (76) yaşamını yitirmesinin ardından Muğla Cumhuriyet Başsavcılığı talimatıyla başlatılan soruşturma iki Cumhuriyet Savcısı tarafından genişletilerek yürütülüyor...”

Benim ‘Anadolu İnsanım’ böyle değildi!.. Aile bağları çok sıkı, saygıda kusur edilmez, büyüklerinin sözünden çıkılmazdı!.. Komşusu aç iken, benim Anadolu insanım tok yatmaz, mutlaka onları da doyururdu!.. II. Dünya Savaşı’nda ‘Hitler Almanyası’ zulmünden kaçan Yahudilere bile hiçbir Avrupa ülkesi kabul etmezken, benim ülke yöneticilerim bunları korkmadan kabul etmiş ve korumuşlardı!.. Afganistan’dan, Suriye’den, Irak ve İran’dan kaçanları bile kapımızı açmıştık!.. Peki, ne oldu bu bizim insanlarımıza da, son yıllarda böyle zıvanadan çıktılar!? Lütfen birileri açıklasa da, dinlesek artık...

Her Yaz ayları geldiğinde Bozüyük’ün ‘Çayiçi Mevkii’ denilen yerinde çok büyük bir ‘Tuğla-Kiremit’ üretimi de yapılırdı... Konya-Kayseri dolaylarından bu mevsimde gelen 40-50 kadar gelen mevsimlik tuğla işçileri, tuğla ocağı çevresine çadırlarını kurar, kızıl topraktan elde ettikleri tuğla-kiremitleri yığınak yapar, içlerine önceden koydukları kömürleri ateşler, günlerce için için yanan bu yığınaklar, dumanın tütmesi bitince açılır, bir yandan satışları yapılırdı... Bizler de çocukluğumuzda Gırobalı Mehmet Dayımın fırınında çırak olarak çalıştığımız için, her sabah onlara bisikletlerimizle 80-100 ekmek götürürdük...

Ayrıca bizler, Yaz aylarında açılan Pınarbaşı’na, Ova Kahvehanelerine ve Bozüyük Ilıcasını çalıştıran bizim köyden merhum Ali Cinaz’ın oraya da her gün ekmek götürürdük... Ilıcaya, Türkiye’nin her yerinden hastalar gelir, en az iki-üç hafta yatıya kalarak şifa bulmaya çalışırlardı... Ilıcanın üst kısmında Muğla Valiliği’ne ait bir de ‘Vali Konağı’ vardı, Yaz aylarında Valiler aileleriyle birlikte oraya tatile gelirlerdi...

Yaz aylarında kurulan “Bozüyük Pazarı” da çok meşhurdu ve çok kalabalık olurdu!.. Ege Bölgesi’nden Çine-Aydın-Denizli-Burdur dışında; Kayseri, Sivas ve Konya’dan bile Celepler hayvan alıp-satmaya gelirlerdi... Aslında Pazar günü kurulan ‘Hayvan Pazarı’ için, taa Cuma gününden itibaren hareket başlardı... Yakın çevreden gelen hayvan satıcıları, geniş Pazar yerindeki  ‘Koca Menengeç’ ağacı çevresine hayvanlarını bağlar, köylülerden satın aldıkları kuru sap-samanlarla hayvanlarını besler, geceleri de bunları Bozüyük Jandarma Karakolu ve Köy Muhtarlığının Bekçileri korurlardı... Celepler Pınarbaşı ve Köy içindeki bolca bulunan lokantalarda karınlarını doyurur, ‘Zeybeklerin Oteli’ denen yerde yatarlardı...

Cuma ve Cumartesi günü akşam vakitlerine kadar pek alışveriş olmaz, Celepler fiyatlar üzerinde anlaşamaz ve el sıkışamazlardı!.. Ancaaakkk; Pınarbaşı, Gırobalı Mehmet, Aşçı Halilibrahim, Aşçı Nail ve Fırıncı Kazım’ın lokantalarındaki akşam yemekleri ve içtikleri rakılar sonunda pazarlıklar daha çabuk biter, birbirlerine ‘Hayırlı Olsun’ demeye başlarlardı!..

Cumartesi günü Marmaris, Bodrum, Milâs, Çine’den gelen sebze-meyve satan manavlar ve daha uzaklardan gelen celepler yüzünden, Bozüyük akşamları çok kalabalık ve hareketli olurdu!.. Kahvehaneler ve esnaf dükkânları dolup-taşar, lokantalarda oturacak yerler bulunmazdı!.. Elektriğin bile olmadığı o güzel ve nostaljik yıllarda lüks lâmbaları, kandiller, yassı pilli cep fenerleri ve çıralarla aydınlanır, insanlar çok mutlu ve hayatın da tadı çıkarılırdı!..

Alışverişlerde ne kredi kartı bilinirdi, ne senet-çek, ne faiz ve ne de ‘vade farkı’ bilinirdi!.. Ticaret veresiye yapılır, defterlere yazılır, ödemeler tütün parasında yapılırdı... Birbirini hiç tanımayan Celepler bile, çevredeki arkadaşları sayesinde malları bir haftalığına veya 15 günlüğüne veresiye alınıp-satılır, günü gelince elden ödenir, çek-senet istenmezdi!.. Sözünü tutmayanların bu pazarda tutunmaları mümkün değildi, bunu da herkes bilirdi!..

Evet, sayfa bitti ama anlatacaklarım henüz bitmedi; daha o güzel insanlardan bazılarının çok ilginç anılarını bile anlatamadık, devamı gelecek...  

“ABD Sağlık Bakanı'ndan şaşırtan itirafı: ‘Klozet kapağından Kokain çekerdim!..’

ABD Sağlık Bakanı Kennedy, katıldığı bir podcast yayınında kokain bağımlılığıyla ilgili dikkat çeken bir itirafta bulundu. (13 Şubat 2026...) ABD Sağlık Bakanı Robert F. Kennedy Jr. komedyen Theo Von'un "This Past Weekend" programında geçmişteki uyuşturucu bağımlılığından ve Covid-19 pandemisi sırasındaki tutumundan bahsetti. 40 yılı aşkın süredir bağımlılık tedavisi gördüğünü belirten Kennedy; ‘Bu bağımlılığım beni öldürecek, hayatta kalmak için her gün toplantılara gitmeliydim’ diyerek, karantina döneminde bile toplantılara katıldığını belirtti...

Hijyen konusundaki korkusuzluğuna da değinen Kennedy; ‘Mikroplardan korkmuyorum!.. Eskiden klozet kapaklarından kokain çekerdim’ diye itirafta bulundu... Pandemi sırasında toplantıların sanal ortama taşınmasını ‘yürek burkan bir durum’ olarak niteleyen Kennedy, hayatta kalmasının tek yolunun bu toplantılar olduğunu da ifade etti...

Kennedy'nin söz konusu programda yaptığı açıklamalar, hem sağlık çevrelerinde hem de muhalefette büyük tepki yarattı!.. Sağlık savunuculuğu grubu Protect Our Care'in Başkanı Brad Woodhouse; ‘İstifa Et’ diye açıklama yaptı... Aynı grup, geçen ay Sağlık Bakanlığı binasına ‘Amerika'yı Yeniden Daha Hasta Yapıyor’ ve ‘Kızamık Karargâhı’ yazıları yansıtarak, Kennedy'yi ağır şekilde protesto etmişti...”  İşte haber aynen böyleydi, iyi mi ?

Dünyanın en zengin, en gelişmiş ve askerî yönden en güçlü devleti olan Amerika Birleşik Devletleri (ABD)’nin “Sağlık Bakanı” işte bu şahıstır!.. Başkan Trump kabinesini kurarken bu adamın özelliklerini bilmiyor muydu? Hiçbir istihbarat örgütü O’nu uyarmamış mıydı? Şu adamın işgal ettiği makama bir bakın, bir de yaptığı hem sağlıksız ve hem de yasal olmayan işlere bir bakınız!? Hadi önceden bilmiyordu, şimdi öğrendi de ne oldu sanki? Böyle bir adam nasıl ‘Sağlık Bakanlığı’ koltuğunda hâlâ oturur !? Bunun akıl ve mantıkla bir izahı var mıdır !?

ABD nasıl bir ülke Allah aşkına !? Tam üç milyonu aşkın “Epstein Belgeleri” ortalığa saçıldıktan sonra; dünyanın en ünlü devlet adamları, prensler, prensesler, bilim insanları, sanatçılar ve dolar milyarderlerinin bütün marifetleri, bütün ahlâksızlıkları da ortalığa saçıldı!.. Bazı Avrupa ülkeleri dışında, bu suçların merkezi olan ABD’den bir tane bile ‘İstifa Edeni” duydunuz mu !? Eski Başkan Bill Clinton’dan sonra, mevcut Başkan Donald Trump da çıkmış, bütün bu rezil görüntülere rağmen dediler ki; “Bu belgeler bizim masum olduğumuzu ispatlıyor!” dediler, iyi mi !? Yahu bu insanlar ‘âlemi kör, milleti sersem zannedip’ de, bizim aklımızla dalga mı geçiyorlar, ne !?

Bütün bu olanlardan sonra Başkan Trump çıkıp; “Ben Cennetlik bir adamım, tek gideceğim yer orasıdır!” diyebiliyor!.. Peki, bu pis işlere hiç karışmamış, mevcut yasalara aynen uyan bizler Cehennemlik miyiz yani !? Dünya artık tersine döndü de, bundan bizlerin mi haberi yok, ne !? Tam da Mübarek Ramazan’ın geldiği şu kutsal ‘Üç Aylar’ zamanında sen bizim aklımızı muhafaza eyle Yaa Rabbim, amin !..

Orduda Din Özgürlüğü Vakfı’na, kimi komutanların, İran savaşını “Tanrı’nın planı” ve Armageddon’un habercisi olarak sunduğuna ilişkin 40’tan fazla farklı birlikten 110’u aşkın şikâyet gelmiş... Bir komutan askerlerine, “Trump, Armageddon’u tetiklemek, İsa’nın dönüşünü müjdelemek üzere bizzat İsa tarafından kutsandı” diyormuş. Dahası, bazı komutanlar, kehanete uyması için savaşın “yeterince kanlı olması” gerektiğini vurguluyormuş...

Herkes, başındaki bit kadar emin ki; bu savaşı en çok isteyen, Başkan Trump’ı da en sonunda kandırarak (veya Epstein Davası ile tehdit ederek) başlatan kişi, İsrail’in eli kanlı, çocuk katili Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun ta kendisidir!.. “İsrail’in güvenliği... İsrail’in geleceği için” diye diye; daha dün torpille kurulmuş ülkesi, sanki gökten zembille indirilmiş ve bir ayrıcalıkları varmış gibi, kendilerine güvenceye almak için saldırdıklarını söylüyordu!.. Peki, diğer ülkelerin güvenliği ne olacaktı !? Ya sürekli saldırdıkları komşu devletlerin güvenliği ne olacaktı !?

Yine sıkıştıkça hep başvurdukları gibi; güya kutsal kitaplarında bu Yahudilere, Tanrı tarafından “Vadedilmiş Topraklar” varmış... Neresiymiş bunlar?.. İçinde Türkiye’nin de bulunduğu tam 14 ülkenin bazı yerleri, taa eski Mezopotamya’ya kadar dayanan verimli topraklarmış bunlar!.. İyi de kardeşim, sen daha dün (14 Mayıs 1948 tarihinde) kurulmuş bir ülkesin!.. O da, II. Dünya Savaşı sonrası; Hitler’in aşırı hışmına uğradığınız için, bazı devletlerin iyi niyet gösterisi için kurulmuştunuz!.. Bugün ise o devletlerin hepsi bin pişman oldu ve siz yediğiniz çanağa sıçan bir devlet olup çıktınız, kendi kabınıza sığmaz oldunuz!..

ABD Demokrat Parti senatörlerinin dediği gibi; bugüne kadar sizin sözünüze uyup da hiçbir Başkanı kandıramamıştınız, şimdi “En Aptal Başkan Trump’ı” bulup, kandırmayı başardınız!.. Durduk yerde, kendilerinden binlerce kilometre uzaktaki İran’a saldırttınız!.. İşler de, hiç planladığınız gibi gitmedi, bugünlerde Başkan Trump da bu işe girdiğine bin pişman, geceleri uyuyamıyor, sinirleri gergin, ha bire ‘Basra Körfezi’ne yeni askeri kuvvetler gönderiyor, bir türlü İran’ı teslim alamadı, her gün Milyarlarca Dolar hiç yoktan masraf ediyor, borçlanıyor!..

Halbuki Başkan Trump, aynen Venezuela gibi, bir-iki günde İran’ın işini bitirip, petrol ve doğalgazlarına çöküverecekti, hayal kırıklığına uğradı, Netanyahu’nun yalanlarına aldandı!.. Kendisine yardımcı olmayan yüzlerce yıllık can dostu İngilizlere bile demediğini komadı !.. İhtimal ki; tıpkı daha önce Vietnam-Küba-Afganistan’da olduğu gibi; yaptıkları bunca savaş masrafına rağmen, belki İran’dan da kuyruğunu toplayıp, gittiği gibi geri dönecekler gibi görünüyor, bekleyip çok yakında bunu da göreceğiz inşallah !?

Neyse... Bugünü de bir fıkra ile savuşturalım bari: Yaşlı anne ve babası odada otururken, kızları içeri girip, yemeğin hazır olduğunu söyler... Tam bu sırada babası çoraplarını çıkarmaya başlar, kızı hemen; “Sen niye çoraplarını çıkarıyorsun baba?” diye sorar... Babası; “Namaz kılacağım kızım, abdest alacağım da ondan çıkarıyorum” der... Kızı gülümseyerek; “Çok iyi baba, dünyada namazını kılan kocalar, aşağı dünyada da aynı eşleriyle bir arada olurlarmış!” der... Adam kaşlarını kaldırıp; “Neee... Ben orada da bu suratız karıyla mı olacağım yani!?” diyerek, çıkardığı çoraplarını geri giymeye başlar, namaz kılmaktan da hemen vazgeçer.

ABD-İsrail’in birlikte saldırdıkları İran savaşında çok komik bir olay yaşandı: Şayet İran’da rejim yıkılıp da, teslim oluverirlerse, ABD’de sürgünde yaşayan devrik Şah Rıza Pehlevi’nin akılsız oğlu, hemen kendisini orada ‘ŞAH’ yapacaklarını zannederek, savaş başladığından beri ellerini ovuşturup duruyor ya? İşte tam bu savaşın altıncı gününde ilginç bir olay oldu:

 İran’ın devrik Şahı Muhammed Rıza Pehlevi’nin oğlu Rıza Pehlevi, Rus komedyen ikili Vovan ve Lexus’un telefon şakasına hedef oldu... Kendilerini Almanya Başbakanı Friedrich Merz’in danışmanları olarak tanıtan komedyenlerle konuşan Pehlevi, 40 dakika süren şakayı fark edemedi ve İran’a karşı 'Haçlı Seferi' çağrısı yaptığı iddiasıyla sosyal medyada gündem oldu...

Sputnik TR'de yer alan habere göre, görüşmenin dikkat çeken detaylarından biri ise komedyenlerin kullandığı sıra dışı girişi oldu... İddiaya göre komedyenlerden biri, saç ve bıyık stilini ‘Adolf Hitler’e benzeterek konuşmaya başladı ve şu ifadeleri kullandı: “Size şunu söylemem lazım: Benim dedem sizin babanızı tanıyordu… Alman ordusundaydı, 1940’larda Tahran’da bir ajandı..”. Bu açık göndermeye rağmen, Pehlevi’nin, görüşmenin bir telefon şakası olduğunu fark etmediği ileri sürüldü...

Görüşmede komedyenler, Pehlevi’ye; Almanya’nın İran’a karşı askeri harekâta hazırlandığı yönünde bir senaryo sundular... Pehlevi’nin ise bu iddiayı gerçek sanarak yanıt verdiği ve Avrupa’nın İran’a karşı daha sert bir tutum alması gerektiğini savunduğu öne sürüldü... Canlı görüntüleri ben de izledim: Hemen saçını-başını düzeltip, bu işten çok memnun olduğunu her haliyle belli ediyordu... Ama sonuçta, kendi ülkesi İran’ın kuyusu kazılıyordu!.. Buna karşı çıkacağına, daha fazla ülkeden destek beklediğini söylüyordu... Bunu da ancak, sadece ‘vatan hainleri’ yapabilirdi, o da bunu yapıyordu işte...

Bu şakacıktan görüşmede, hain Pehlevi’nin şu ifadeleri kullandığı aktarıldı: “Sadece İsrailliler ve Amerikalılar değil, daha fazla insan bu Haçlı Seferine katılmalı... Almanya’nın da bu kadar sert bir tavır almasından çok memnunum!..” demiş, iyi mi?..

Birkaç gün önceki bir basın toplantıda ABD Başkanı Donald Trump’a da sorulmuştu; “İran teslim olunca, orada Rıza Pehlevi’nin Şah olmasını istiyor musunuz?” denilmiş; Başkan Trump da; “Onu tanıyorum, iyi birine benziyor ama, ben orada kendi halkı içinden çıkma, herkesin saygı duyduğu bir liderin olmasını istiyorum” demişti... Öyle ya; tıpkı Irak, Libya, Suriye gibi, burayı da yakıp-yıkıp-petrolüne çöktükten sonra, İran’a da ‘DEMOKRASİ’ falan-filân gibi bişey getirecekti ya (!?) İşte bütün iyi niyetiyle (!) böyle diyordu, yerseniz tabii...

Hep söyler dururum ya; evet savaş çok kötü bir şey, ama böyle zamanlarda bile bazı zeki insanlarımız ‘Mizah’ yapıp da, içi kararan insanlara bir nebze olsun güldürebiliyorlarsa, dünyada bundan daha güzel bir şey olabilir mi? Sağolsunlar bu iki Rus komedyenler!..

Neyse... Biz de bir fıkrayla bu yazımızı bitirelim bugün...

“Aşağı Düştük Beaa!..”

---Dul ve güzel bir kadının birinci kattaki evinde salon camı kırılmış, hemen bir camcıyı aramış... Kısa bir süre sonra zil çalmış, kadın megafondan sormuş: “Kim o?” Trakya göçmeni camcı bağırmış: “Camcı beaa!..” Kadın kapıyı açıp, camcı kırık camı takmak için salona yürümüş, kadın da kapısı açık yatak odasına gitmiş...

Beş dakika kadar sonra yine kapı zili çalmış, kadın yine megafondan; “Kim o?” demiş... Aşağıdaki ses; “Camcı beaa!..” deyince, kadın hemen; “Bir yanlışlık var, camcı biraz önce geldi camı takıyor” deyince, bu sefer camcı öfkeyle; ”Ben camı takarken soyunacak ne vardı sanki, sana bakarken aşağı düştük beaa!..” demez mi..

Aynı haberin devamında; Senato’dan yetki almadan İran’da bir okula saldırıp, oradaki 165 kız öğrenci ve 28 öğretmeninin öldürülmesine sebep olduğu için de, affedilmez bir suç işleyen Başkan Trump’a demediğini bırakmamıştı...

Evet, son gelen haber aynen böyleydi ve Amerika şimdi bu haberle çalkalanıyor!.. Anlaşılıyor ki, artık Başkan Donald Trump, kendi partilileri dahil olmak üzere, Amerika’da halkın güvenini de büyük ölçüde kaybetmiş halde? Önümüzdeki günlerde Ortadoğu’dan daha kötü haberler ve peş peşe yeni asker cenazeleri de gelmeye başlarsa, Başkan Trump çok daha zor durumlara düşecek gibi görünüyor? Eli kanlı Netanyahu’nun aklına uyup da, bunca gücüyle apışıp kalan Başkan, bir de haklı çıkacak değildi ya, lâyığını böyle buldu işte!..

Bu Amerikan Başkanları niye böyleler acaba!? Genç nesil pek bilmez ama; bizler taa 1960’lı yıllarda Başkan Jonh F. Kennedy’yi çok sevmiştik... 1963 yılında bir suikastla öldürülünce, başta ‘Marilyn Monroe’ olmak üzere, birçok kadınla ilişkileri ortaya dökülmüş, güzel eşi ‘Jacqueline Kennedy’ de, sanki ondan intikam alırcasına, başka bir adam kalmamış gibi, Yunanlı yaşlı armatör ‘Onassis’ ile evlenmişti, hatırladınız mı !?

1990’larda Başkan ‘Bill Clinton’u çok sevmiştik... Bizim 1999’daki Marmara Depremi’nde ülkemize gelmiş, yetim kalmış bir çocuğumuzu kucaklamış, çocuk da onun burnunu sıkmış, bu görüntülerle günlerce avunmuştuk, hatırladınız mı?.. Sonra ne oldu? Bu Başkanın da ‘Oval Ofis’teki özel odasında, daha öğrenci olan stajyer olan genç bir Yahudi kızıyla seviştiğini öğrenmiş, şok olmuştuk!.. Meğerse bu Başkanın da yatmadığı ünlü kadın ve çocuk yaşta kız kalmamış, o ünlü ‘Epstein Davası’nda hepsini öğrenmiştik...

Geçtiğimiz yıla kadar görev yapan Demokratların şaşkın Başkanı John Biden’ın, karşısında hiç kimse olmadığı halde, elini uzatıp da ‘tokalaşmak’ istemesi hareketlerine tüm dünya olarak gülerken; “İyi ki onun yerine Başkan Donald Trump seçildi, bizim ülke yöneticilerimizi de çok seviyor!” diye pek seviniyorduk... Alın işte, aynı ‘Epstein Davası’nda onun da çok sık adı geçiyor, bir de çocuk katili Netanyahu’nun aklına uyup da, dünyayı ateşe atıverdi işte!.. Yahu, şu ABD’den bir tane aklı başında, ahlâklı, devlet adamına yakışır bir Başkan çıkmayacak mı?

Alın işte, size son yılların ABD Başkanlarının çetelesi ve yaptıklarını toptan veriyorum, bakın bakın da, siz de notunuzu verin gari bunlara: İşte ABD Başkanlarının Yedikleri Haltlar:

Afganistan: George W. Bush, Obama, Biden, Trump.

Irak: George W. Bush, Obama, Biden, Trump.

İran: Trump Libya: Obama, Trump.

Nijerya: Trump.

Pakistan: George W. Bush, Obama, Trump.

Somali: George W. Bush, Obama, Biden, Trump.

Suriye: Obama, Biden, Trump.

Venezuela: Trump.

Yemen: George W. Bush, Obama, Biden, Trump... Görüyorsunuz işte, hepsinde hep Başkan Trump var!.. Bu adamın yaptıkları yetmedi mi daha !? Ayrıca bu aynı ABD; Gazze’de soykırım, Küba’da abluka yaptı, yeter ama yahu...

28 Şubat günü İsrail ve ABD, İran’ın güneyindeki Minab şehrini bombaladı. Bunların arasında sadece kız öğrencilerin eğitim gördüğü ilkokul da vardı. ABD-İsrail müttefikliğinde başlayan savaş, 165 masum öğrenciyi ve 28 öğretmenini hayattan kopardı. Kentte öldürülen öğrenciler ve okul personeli anısına toplu cenaze töreni yapıldı. Olayın yankı bulmasının ardından İsrail, bölgeye herhangi bir saldırı düzenlemediğini iddia etti... Trump yönetimi de açıklamadan kaçınarak çekimser kaldı...

Cenazede binlerce kişi Minab kent meydanını doldurdu. Kalabalıktan, “Amerika’ya ölüm”, “İsrail’e ölüm” ve “Teslimiyet yok!” sloganları atıldı. Öldürülen çocuklardan birinin annesi Al Jazeera kanalına yaptığı açıklamada; “Çocuklarımız Allah’ın yolunda can verdi. Hepsi birer şehit” dedi. Başka bir acılı anne de tören sırasında yaptığı konuşmada; “Yaşananlar kelimelerle tarif edilemez. Çocuklarımızın kanı yerde kalmasın. ABD ve İsrail masum yavrularımızın kanlarında boğulsun” diyerek, ABD Başkanı Donald Trump için ise; ‘Delirmiş’ benzetmesini yaptı...

Daha düne kadar herkes; “Bu saldırıda İsrail çok uğraştı, sonunda ABD’yi ikna etti ve savaşa sürükledi!” diye düşünürken, dün Başkan Trump çıkıp; “İsrail’i ben sürüklemiş olabilirim?” diyerek, yine bilmece gibi bir lâf etti!.. ABD Demokrat Parti senatörlerinden biri ise; “Şimdiye kadar İsrail, kendisiyle birlikte savaşacak bir ABD Başkanı bulup da ikna edememişti, şimdilerde ise bu ‘Aptal Trump’ı buldular!” dedi...

Peki ya; bunlar İran’da 165 masum kız öğrenci ile 28 öğretmenlerini öldürdükten sonra, Başkan Trump’ın eşi Melania Trump’ın, Birleşmiş Milletler (BM)’ye davet edilip de, orada hem oturumu yönetip, hem de “Dünya Çocuklarının Eğitimi ve Sağlığı” konusunda konferans vermesini isteyen yalakalara ne diyelim !? Son moda giyinip de, çok garip şapkalar giymek dışında bir mahareti olmayan bu kadın, hangi çocuğa ne gibi faydalar sağlayabilir acaba !? Allah aşkına, 193 üye devleti olan bu ‘BM’ son yıllarda ne işe yarıyor !? Defalarca şikâyet edilen çocuk katili İsrail için ne yaptı, ne gibi yaptırımları uyguladı !? Bence çoktan lâğvedilmesi gereken, boşuna masraf edilen lüzumsuz bir kuruluştan öte hiçbir halta yaramayan bir kuruluş oldu!..

27 Şubat Cuma günü Cenevre’deki toplantıdan ne diye ayrılmışlardı? 02 Mart Pazartesi günü Viyana’da toplanmak üzere sözleşmişlerdi!.. Bu devlet sözüne rağmen, ABD ve İsrail, İran’ın Tahran kentine saldırarak, Dini lider Ali Hamaney ve ailesiyle, 5 tane de üst düzey komutanlarını bombalarla öldürdüler değil mi? Şimdi ise Başkan Trump çıkıp; “Biz saldırmasak, İran bize saldıracaktı, üstelik nükleer silâh da yapacaklardı” diye, çocukların bile inanmayacağı yalanları söyledi!.. Devlet terbiyesi olmayan, her konuya ‘Yeşil Dolar’ çerçevesi arkasından bakan bu yöneticiler oldukça, bakalım daha neler görüp de, neler yaşayacağız ?..

Yazımızı bir fıkrayla bitirip, biraz moral bulalım bari:

    “Bununla Otobüse Binemezsin Temel !..”

Bizim Temel bir gün otobüse binmiş... Herkes ücreti için kart basıyor, paso gösteriyormuş... Temel para vermek istemiş ve cüzdanını çıkarıp şoföre uzatmış; “Yol parasi ne kadarsa, ha puradan al Kaptan” demiş... Şoför bakmış, Temel’in verdiği para cüzdanı değil, ‘Evlilik Cüzdanı’ imiş... Şoför gülerek cüzdanı geri verirken, Temel’e; “Ula Temel, sen bununla otobüse binemezsin, ama Fadime’ye bir ömür boyu binersin, hadi in aşağıya da sen hemen evine git” demiş, iyi mi ?..

Örneğin; diyelim ki siz de benim gibi yetersiz maaşlı, emekli birisiniz!.. Her gün kabaran elektrik, doğalgaz, telefon faturalarını ödemekten daraldınız, ocakta tencerelerinizi küçültmekten, yemeklerinizi artık ‘cezveler’ içinde pişirir hale geldiniz… Pahalı tereyağı yerine margarin, Zeytinyağı yerine Ayçiçek yağı kullanıyorsunuz!.. Odalardaki doğalgazları kapata kapata, sadece yatak odanızda doğalgaz yakar hale düştünüz!.. Bundan ötürü hiç üzülmenize, dövünmenize, sürekli muhalefeti dinleyip de iktidara kızmanıza gerek yok!..

Efendim, bu işin kolayı var: 1- Akşamları artık evdeki her şeyi kapatıp, kendiniz en yakın kahvehaneye kapağı atıp, sevgili eşinizi de bir komşuya gönderiniz… 2- Telefonla bir yeri aramanız gerektiğinde, bir arkadaşınıza gidip, telefonunuzu tamire verdiğinizi söyleyip, o konuşmayı onun telefonuyla yapınız, mahcubiyetle teşekkür ediniz… 3- Zati hava çok soğuk olduğu için buzdolabınızı; sıcak olduğunda da aspilatörünüzü tedavülden kaldırınız… 4- Ütülenecek giysilerinizi, yatak ve minder altına bastırarak ütüleyiniz… 5- Yıkanacak giysi ve tencerelerinizi biriktirmeden, hemen elde yıkayınız… 6- Arabanız varsa hemen satınız, beleş Belediye araçlarını tercih ediniz… 7- Yöreniz pazarına, tıpkı Suriyeliler gibi öğleden sonraları gidiniz, sebzeleri ucuza getiriniz… 8- Sık sık verilen ‘hayır yemekleri ve lokma döktürenleri’ takip ediniz, bir öğün yemeği bedavaya getiriniz… Bir ayın sonunda göreceksiniz ki, en az % 50 tasarruf etmişsiniz!..

Meselâ; iki oğlunuz var, ikisi de evli ve kira evlerinde oturuyorlar, onlar da sizin gibi geçim sıkıntıları çekiyorlar… Efendim onun da kolayı var: Hemen bu çocukları kendi evinize taşıyıp, birer odaya yerleştiriniz, onlarla birlikte aldığınız bütün maaşlarınızı birleştiriniz!.. Bu toplu yaşamda bazı gelin-kaynana-çocuk kavgaları, banyo-tuvalet-televizyon filân kullanımında bazı sıkıntılar olsa da; Afrika ve Hindistan’da bir oda evde 18-20 kişinin yaşayabildiklerini konuşarak ve düşünerek, bu bunalımlı günler geçiştirilebilir!? Aynı evi, aynı elektriği, aynı suyu, aynı doğalgazı, aynı tencere ve ateşi kullanmanızdan, tüm maaşları tek elde toplamanızdan dolayı, bu yaşam tarzından da en az % 50 tasarruf sağlar, ay sonunda hayatınızda ilk kez olarak elde kalan parayı sevinçle paylaşabilir, yaşanan sıkıntıları bu şekilde unutabilirsiniz… Bu ara siyasetten ve özellikle de muhalefetin dediklerinden uzak kalınca sağlığınız da düzelir, iktidar büyüklerimize sinirlenmekten imtina edebilirsiniz…

Görüyorsunuz işte, istedikten sonra bu hayatta mutlu ve huzurlu olmanız da mümkündür dostlar!.. İşte size bir örnek daha: Karadeniz’de nesi varsa satıp, yüklüce bir parayla İstanbul’a gelen bizim Temel’e, uyanık bir emlakçı büyükçe bir evi çok pahalıya satıp, Temel’i kazıklamış… Parayı alıp, tapuyu verdikten sonra gerçeği anlatmış; “Bu evin bir tek kusuru var Temel kardeş; önünde tren yolu, arkasında şehir garajı var, her dakika çok gürültü olur ama, sen buna birkaç haftada alışırsın nasılsa” deyip, tüyer… Temel onun arkasından gayet iyimser şekilde bağırır; “Ha pu heeç sorun değuldur, ilk birkaç haftayu öteki mahallede oturan teyzemun evünde geçirur, heeç rahatsuz olmadan bu gürültüye aluşuruk daa!” der… Yani görüyorsunuz işte, insan biraz olumlu düşününce, bu kavanoz dipli dünyada da bir şekilde mutlu ve huzurlu olabiliyormuş, değil mi?

Ulan, heyy!.. Neler diyorum yahu ben!? Bu yukarıda okuduklarınızı ben mi yazdım yoksa!? Aha, daha dün Denizli’de bir hastaneye izinsiz giren parfüm satıcısı adam, hastasını muayene eden doktora zorla parfüm satmak ister, o da almayınca hem doktoru, hem de hastasını darp eden adam yakalanır, ama her ne hikmettense adam yine ‘serbest’ bırakılır, iyi mi? Bu ülkede artık sözün bittiği yerdeyiz!.. Ben emekli dallama da kalkmış, hâlâ huzur ve mutluluktan bahsediyorum!.. Beni bağışlayabilecek misiniz bilemiyorum ama; ben bu sözlerimden ötürü kendimi asla affetmeyeceğim dostlar, asla!..

Efendim, bizim Yüce Dinimiz Müslümanlık, sevgili Peygamberimiz 40 yaşındayken, yani 610 yılında, bu ülkenin Mekke ve Medine şehirlerinden bütün dünyaya yayılmıştı... Türkler de ilk kez İslâmiyet’i ‘Karahanlılar Devleti’ döneminde, ‘924 Yılında’ ve Saltuk Buğra Han liderliğinde kabul etmişlerdi... Yani biz Türkler, 1.112 yıldır bu dinin mensuplarıyız!.. Suudi Arabistanlılar ise tam ‘1.416 Yıldır’ Müslümandırlar... İslâmiyet oradan dünyaya yayıldığı için, Peygamberimiz oralı ve mezarı ile ‘Kutsal Kâbe’ orada olduğu için, tüm dünya Müslümanları oraya ‘Hacca ve Umreye’ giderler... Yani, İslâmiyet’in merkezi orasıdır!..

Ancak, ‘Şeriatla’ yönetilen bu Suudi Arabistan ile ‘Laik ve Hukuk Devleti’ olan bizde yaşananların çok farklı olduğunu ben, sayın Cemil Ünlütürk’ün gözlem ve anılarını okuyunca anladım!.. İşte bazıları:

1-Suudi Arabistan’da Türbe-Yatır yoktur, bunların ziyaretleri de yoktur ve yasaktır!.. Bunlara ‘gericilik-cahiliye devri alışkanlığı-putperestlik’ gözüyle bakılır...

2-Peygamberimize ait olduğu söylenen ‘Sakal-ı Şerif, Hırka-i Şerif’ gibi şeylerin kutsal ziyaretleri yapılmaz, bunlar gericilik ve şirk sayılır!..

3-İmam ve Müezzin gibi din görevlilerine devletten maaş verilmez, devlet memuru sayılmaz, Allah için yapılan bu görev karşılığında para almak ayıp, günah sayılır ve yasaktır, para alan imamların arkasında namaz kılmazlar!..

4-Bizdeki gibi birileri çıkıp da ‘Ben Medyumum’ filân dese, hemen kellesini keserler!..

5-Nakşilik, Nurculuk, Fethullahçılık... gibi tarikatlara hiç rastlanmaz, bunların şeyhleri ve müritleri olarak ortaya çıkan olursa da, hemen kelleleri kesilir!..

6-Orada ‘Kız İmam-Hatip Okulları’ yoktur, bu komik bulunur, çünkü İslâmiyet’te ‘kadından İmam olmaz’ diye bilinir!..

7-Camilerin alt kısımlarında hiçbir ticarethane yoktur, bu durum ‘İslam’ı ticarete alet etmek’ olarak görülür, asla buna izin de verilmez!..

8-Camilerde cemiyet veya kişilerin yardım toplaması yasaktır, yakalananların elleri de, hiç mahkemeye götürülmeden orada kesilir!..

9-Suudi Arabistan’da, eğer nüfus yeterli değilse, hayır için de olsa, yeni camiler yapılmasına asla müsaade edilmez!..

Şimdi bunları okudunuz değil mi? Şeriatla yönetilen Suudi Arabiyya’nın bile, bu konularda bizden çok çok ilerilerde olduğunu da anladınız mı? Kurtarıcı ve Kurucumuz Yüce Atatürk’ün 29 Ekim 1923 yılında kurduğu şu Laik ve bir Hukuk Devleti olan Türkiye Cumhuriyeti’nde yapılanlara bakınız, bir de Şeriatla yönetilen yerde olanlara bakınız!? ‘Çağdaşlık’ konusunda hangimiz daha ileride, hangimiz gerilerde kalmış, bir düşününüz gari?..

Evet, orada dört yıl görev yapmış bir Türk yetkilinin yazdıkları ve Gazeteci Can Ataklı’nın bize aktardıkları aynen böyle; her zaman her konuda küçümsediğimiz Suudi Arabiyya, bazı konularda gerçekten bizden ileri gitmiş de, haberimiz  mi yokmuş acaba!? Size de öyle gelmiyor mu, ha!?  

İsrail Ordusu İç Cephe Komutanlığının halka yönelik güvenlik talimatlarında herhangi bir değişiklik yapılmadığını da sözlerine ekleyen Defrin, vatandaşların ordudan yapılacak resmi açıklamalar dışındakilere asla itibar etmemelerini istedi... İsrail basını, ABD'nin İran'a olası saldırısını "yakın zamanda" başlatabileceği değerlendirmeleri üzerine İsrail Ordusu İç Cephe Komutanlığına yüksek alarm durumuna geçilmesi talimatı verildiğini aktarmıştı...

Kanal-12 televizyonu ise ABD'nin İran'a saldırı başlatması halinde, İsrail'in de bu saldırılara katılacağını öne sürmüştü... İsrail basınına konuşan ABD’li yetkililer, Trump'ın İran'a yönelik büyük çaplı bir saldırı talimatı vermeye "çok yakın" olduğunu, diplomatik takvimin daraldığını ve askeri seçeneklerin masada olduğunu belirtmiş, İran’da bulunan vatandaşlarının da derhal bu ülkeyi terk etmelerini bildirmişti...”

Evet, AA’nın 20 Şubat 2026 tarihli haberi aynen yukarıda aktarıldığı gibiydi... Ayrıca bu konuya ilişkin bazı dış haber kanalları da şu haberleri geçiyorlardı: “Çin, İranlılara (YLC - 8 B) gibi çok gelişmiş sensör ve radar sistemleri verdi... Bunlar sayesinde ABD’nin ‘Hayalet Uçakları’ artık tespit edilebiliyor ve vurulabiliyor!..”

Bir başka önemli haber de şöyleydi: “İranlılar, artık ABD ve İsrail Yazılımlı istihbarat mesajları yerine, Çin’in temin ettiği istihbarat yazılımlarını kullanıyor, böylece CIA ve MOSSAD bilgi sızmalarını önlüyor, bu yeni yazılımlarla korunuyor” diyorlardı...

Yani, ABD’nin İran’a hemen saldırması, öyle Irak ve Venezuela gibi olmayacak!.. Eğer bu haberler doğru ise, bu istihbarat bilgileri hem ABD’nin, hem de İsrail’in elinde de mutlaka vardır; yani İran’ın da, öyle göründüğü gibi ‘kolay lokma’ olmadığı anlaşılıyor!.. Başkan Trump’ın, İsrail’in eli kanlı Başbakanı Netanyahu’nun ağzına bakıp da, hemen neden saldırmadığı, bu haberlerden de anlaşılıyor olmalı? Onun için, zorunlu ve baskıyla bir antlaşma yaptırmaya ve bu meşakkatli savaştan kaçınmaya çalıyor da olabilir?

Ancak, bu günümüz ‘Hitler kafalı’ yöneticiler yüzünden er veya geç dünyanın başı büyük derde girecek!.. Çünkü doymuyorlar, çünkü yetinmiyorlar, çünkü bunlar terbiyeli devlet adamları değiller!.. Hepsi ticaretten veya istihbarattan gelme maceracı tipler!.. Ne Trump, ne Putin, ne de Netanyahu vicdan sahibi ve hırlı düşünceli adamlar değiller!..

Çoğu haber kanalları, ABD’nin bu Basra Körfezi’ne gönderdikleri deniz ve hava gücünün ‘günlük masraflarını’ açıkladılar, insanın dudağını uçuklatan günlük harcanan ‘Milyar Dolarlar’ bunlar!.. Bu masrafı boşuna mı yapıyorlar!? Askerler buralara turistik seyahate mi geldiler, spor olsun diye mi, yoksa tarihi gezi-inceleme turları mı bunlar!? Bir tek amaçları var; artık İran’ın da tüm petrol ve doğalgaz gelirlerine çökmek, dünyadaki tek rakipleri olan Rusya’yı, Çin’i, Avrupa Birliği ülkelerini tökezleterek, ‘Dünyanın Tek Süper Gücü’ olmak!..

Körfez’de şimdilik olan-biten budur sevgili dostlar!.. Daha önce “Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarını” beceren bu kafaların, ‘Üçüncü Dünya Savaşı’nı başlatmaları ve tüm dünya insanlarının keyfini-huzurunu-rahatını bozmalarına ramak kaldı diye düşünenlerden biriyim bendeniz de... Allah sonumuzu hayreyler inşallah!.. ​​​​​​​

ATV'de yayınlanan dizide Mine Çayıroğlu’nun hayat verdiği "Tülin" karakteri, masasında ağırladığı muhafazakâr Müslüman bir aileye akşam yemeğinde domuz eti ikram etti. O sahne, 'toplumu kutuplaştırma projesi' diye yorumlanırken sosyal medyada sert yorumların ardı arkası kesilmedi, en çok da Fikret Kuşkan eleştiriye uğradı...

Tartışmalara sebep olan sahnede Hıristiyan bir karakterin de masada yer alması sebebiyle domuz eti ikram edildiği ifade edilirken; “Türk Ortodoks Topluluğu” olay yaratan sahne sonrası yazılı bir açıklama yaparak; “Türkiye'de mütedeyyin çevrelerde ‘içki içen Müslüman’ örnekleri görülebilir; ancak istisnalar dışında seküler çevrelerde dahi ‘domuz eti yeme’ yaygın bir gerçeklik değildir!.. Biz Hristiyan Türkler bile çok nadiren domuz eti yeriz. Müslüman komşumuza ise asla domuz eti ya da alkol ikram etmeyiz!.. Bu senaryoları yazanlar kimler?” dediler...

ATV’de yayımlanan bu dizi hakkında basında çıkan haberler aynen yukarıda aktardığımız gibiydi ve halkın her kesiminden çığ gibi tepkiler geldi... Ya bu dizi maazallah Halk TV, Sözcü TV veya NOV’da yayınlansa idi, bu kanalların başına neler gelirdi acaba!? Maşallah, iki-üç gündür bekliyoruz, şimdiye kadar ne RTÜK’ten, ne dini çevrelerden ve ne de çok dindar geçinen ülke yöneticilerimizden bir tek eleştiri duyamadık!.. İnsan da oturup, ister-istemez şöyle düşünüyor: “Sakın bu olay bilerek ve isteyerek kamuoyunun gözüne sokuldu, insanlar ekonomi, işsizlik, yeni özelleştirmelerle ilgili konuşmasınlar, tam da Kutsal Ramazan başlangıcında bununla vakit geçirsinler?” diye yapılmış olmasındı !?

Basın içinden özellikle İsmail Saymaz çok eleştiri yaptı, Hülya Avşar ile Fikret Kuşkan’a demediğini bırakmayıp; “Ne diye bu senaryoyu önceden okumadınız!? 70 yaşına gelmiş Hülya Avşar’ın, bu sebeple eleştiri oklarının hedefine oturacağını nasıl bilmez!? Bu dizide oynamaktan hiç utanmadınız mı!?” diye, her kanalda bağırıp-çağırdı!.. Yahu sen bile bunun bir tezgâh olabileceğini hiç düşünemedin mi? Bunların ekmeğine yağ sürdüğünün ne zaman ayartına varacaksın kardeşim!?

‘Türk Ortodoks Topluluğu’nun söylediklerine aynen katılıyorum!.. Bu ülkede yüzlerce yıldır hangi aile bir misafirine ‘Domuz Eti’ ikram etme hafifliğini yapmış!? Ben 75 yaşındayım ve hiç duymadım!.. Hıristiyanlar bile bu işe anında tepkilerini gösterirken, bizim çok keskin Müslüman geçinenlerden yeteri kadar ses çıkmaması sizce de çok manidar değil mi? Güzel Anadolu insanlarımızın hiç birisinde, ne geçmişte ve ne de gelecekte böyle bir hafiflik yapacak bir tane insanımız yoktur, olamaz da!.. Bence bu lüzumsuz dizi derhal yayından kaldırılmalı, bu şirketin yaptığı bütün masrafların ceremesini de, buna sebep olanlar çekmelidirler!..  

Hülya Avşar’a gelince de: Sanatçılığını da, özel hayatını da artık herkes ezbere biliyor!.. Bir dizide örtünmesi, onu saygın insan yapar mı? Hülya Hanım, ses sanatçısı Yıldız Tilbe ile bir kavga içine girmişlerdi... Yıldız Tilbe ona ne demişti, hatırladınız mı: “Sen bana lâf sokacağına kendine bak Hülya hanım; sen aynen bir ‘kapı ziline’ benziyorsun; gelen basıyor, giden basıyor!..” demişti... Başka da bir diyeceğim yoktur dostlar...

Bütün gelişmiş ülkelerde de, hepimizin geleceği olan çocuklarımıza karşı büyüklerin işledikleri bütün suçlara hiç tolerans gösterilmez, bunlara en ağır cezalar verilir ve bu da caydırıcı etkisini gösterir!.. Yani, bir çocuğa karşı suç işleyen yetişkin, adeta doğduğuna pişman edilir, cezalarda hiçbir indirime ve ‘hafifletici sebep’ asla gözetilmez, bu kişi ileride hapisten çıksa bile, toplum bu kişiye hiç iyi gözle bakmaz, iş bulamaz, güvenilmez ve bu suçu işleyen kişi adeta doğduğuna pişman edilir!.. Zaten olması gereken de budur!..

Eğitimsiz ve gelişmemiş ülkelerde ise; çocuklar ve özellikle de kadınlar hep mağdur edilirler!.. Hakları verilmez, ‘ikinci sınıf vatandaş’ gözüyle bakılır, buralarda dinin de etkisiyle bir “Erkek Egemen” bir yapı hâkimdir!.. Halbuki çocuklarımız güçsüzdür, fizîken yetersiz, iyiyi-kötüyü ayıracak kapasitede değillerdir!.. Bunun için en çok korunmaya ve kollanmaya muhtaç olan gelecek neslimiz, masumlarımızdır onlar!.. Bunlara karşı işlenen suçlar en ağır şekilde cezalandırılmalıdır ki, suç işleyecek kişi, bunu yaparken ‘kırk kere’ düşünmek zorunda kalsın!..  

Son yıllarda bazı çeteler, daha az ceza aldıkları için, amaçladıkları çok pis işlerinde, yaşı küçük çocukları kandırarak, bütün suçları bunlara işletmeye başladılar!.. Daha 13-14 yaşındaki çocukların ellerinde tabancalar ve otomatik silâhların ne işi olur Allah aşkına !? Bunu yapan çete mensuplarına ‘İdam’ değil de, ya başka ne gibi ağır ceza verilebilir ki !? 5-10 yaşındaki çocuklara tecavüz edebilen yetişkin erkekler, bundan sonra yaşayıp da ne halta yarayacaklar sanki !? Bunlardan tamamen kurtulmak, bu işin en iyi yolu değil mi? ÇİN de, herhalde bunu düşünerek idamı yürürlüğe koymuş olmalı, ne bileyim ben !?

Hani büyüklerimiz sık sık; “Tarih tekerrür (tekrar) eder!” der dururlardı ya? Eski yıllarda her ülkede ‘İdam Cezaları’ vardı... Hatta bazılarında daha beterleri vardı; “Hırsızlık edenin elleri kesilir, zina edenlerin ‘Şey’leri kesilir veya iğdiş edilir, röntgencilik edenlerin gözleri oyulur, cepheden kaçanlar bulundukları yerde hemen kurşuna dizilirlerdi ya?” İnsanlık ve teknoloji geliştikçe, eğitim yaygınlaştıkça, çağdaş ülkelerde bunlar birer birer kaldırıldı, suç işleyenlere sadece hapis cezaları verilir oldu ya? Şu son yıllarda birçok suçlardaki artışlar nedeniyle, bu eski cezaları yeniden getirmek için yasa teklifleri yapılmaya başlandı!.. Ben hukukçu olmadığım için bunun doğru veya yanlış olduğunu bilemem, yorumunu da size bırakıyorum...

---Yıllar önce “Şoray Yollarda” diye bir TV programı vardı, hatırladınız mı? Bir gün sunucu yaşlı bir çiftle konuşuyordu, kadına dedi ki; “Siz bu amca ile nasıl tanıştınız teyze?” dedi... Köylü kadın açtı ağzını, yumdu gözünü veee; “Bu benden biraz böyükdü, okulda okuyordu, yandım ben buna, yandım!.. Az daha böyüyünce bu beni gaçırmaya kalktı, ben ‘anamdan habersiz olmaz, önce beni iste’ dedim, onlar da buna verdiler, yoğsam zati bununla gaçıcetktik biz!..” deyince, sunucu bu sefer adama nasıl âşık olduğunu sordu: “Üle bu maymın o günlerde çok güzel gülüyordu, uzun bacaklarıyla ceylan gibi sekiyordu, ben de bunlara yandım emme, evlendiğim günden beri benim anamı ağlatıp duruyo üle bu garı, her gün bir gözüm açık uyuyorum ben, biliyon mu?” demez mi?

Jeffri Epstein’in eski sevgilisi olan, küçük yaştaki kızlara zenginlere pazarlamaya hazırlayan bir ahlâksız kadın daha vardı, adı “Ghislaine Maxwell !..” O da yargılanmış, 2021 yılında suçlu bulunmuş ve 20 yıl hapse mahkûm olmuş, hâlâ hapiste yatıyordu!.. 09 Şubat 2026 günü ABD Senatörleri tarafından sorgulanacaktı... Ancak bu ahlâksız kadın çıkıp; “Ben Anayasamızdaki 5. Madde uyarınca ‘Susma Hakkımı’ kullanacağım, Başkan Trump beni affedene kadar da, hiçbir sorunuza cevap vermeyeceğim” dedi, iyi mi ?

Peki, kimdir bu kadın? Yayımlanan haber şöyleydi: “Epstein'in ölümünün ardından gözler önceki kız arkadaşı Ghislaine Maxwell'e çevrildi. Maxwell, Temmuz 2020'de ABD'nin New Hampshire eyaletinde bulunan malikhanesinde tutuklandı. Epstein'in çocuklara yönelik istismarına yardım ettiği, reşit olmayan kurbanları bulup onları istismara hazırladığı iddia ediliyordu. Aralık 2021'de New York'ta jüri, Maxwell'i altı suçlamanın beşinden suçlu buldu. Bu suçlamalar arasında en ciddisi "seks için reşit olmayanların kaçakçılığını yapmak" idi...

20 yıl hapis cezası aldı. Bu da 60 yaşındaki Maxwell'in ömrünün geri kalanını parmaklıklar ardında geçireceği anlamına geliyor. Oxford üniversitesi mezunu Maxwell'in, Epstein'i Bill Clinton ve Prens Andrew dahil olmak üzere pek çok varlıklı ve güçlü arkadaşıyla tanıştırdığı söyleniyor. Arkadaşları, Maxwell ve Epstein'in romantik ilişkisinin yalnızca birkaç yıl sürmesine rağmen Maxwell'in uzun süre daha onunla çalışmaya devam ettiğini belirtiyorlar.”

İşte böyle bir suçlu kadın, ABD Anayasası’nda bulunan 5. Maddeye göre ‘Susma Hakkı’ kullanacakmış ve kullandı da... Yahu, suçlu da olsa, tabii ki insanların bazı hakları olacaktır; Yaşama hakkı, tedavi hakkı, hapiste okuma ve yazma hakkı gibi... Sizleri bilemem, ama bendeniz ihtiyar dallama yazarınız olarak; işlenen suçları herkesten gizleme ve susma hakkı olduğuna inanmıyorum!.. Madem bu haltları işledin, maden bu kadar insana birçok zarar verdin, bunu kulaklarını sallaya sallaya anlatacaksın kardeşim!.. Birileri bu hakkı Anayasalara koydular diye, senin yedin bohları kimseden gizleme hakkın ve selahiyetin olamaz kardeşim!.. Hadi gidin bunu da halka sorun bakalım; bu ‘5. Maddeyi’ herkes kaldırmak isteyecektir, göreceksiniz!..

Zaman zaman bizde de oluyor; bazı insanlarımızın kafasının tası attığı günlerde bağırıyorlar; “Şu idam cezası geri gelsin, bir daha bu suçları işleyecekler mi, görün bakalım!” diyorlar... Örneğin; terörist başı APO’nun asılması konusunda meydanlarda halkın üzerine sayın Devlet Bahçeli de ‘İP’ atmıştı, yıllar sonra da İYİ Parti lideri sayın Musavvat Dervişoğlu bu ipi sayın Bahçeli’ye hediye göndermişti, hatırladınız mı?

İlahi be idamlık insanlar; siz bu ‘Susma Haklarınızı’ küçücük kızları aldatıp, onların hayatlarını kararttığınız zamanlarda düşünüp de, elin zengin ve sapık ayılarına peşkeş çekerken kullansaydınız ya !? Haklarınız şimdi mi aklınıza geldi !? Hayır kardeşim, böyle bir hak ve sığınma maddesi yoktur ve olamaz da !..

Yazımızı Almanya’dan gelen fıkra gibi bir DHA Haberi ile bitirelim:

Cinsel saldırı, kardeşlerin DNA testiyle ortaya çıktı: 'Sizin babanız, aslında dedenizdi !..' Almanya'da yaşayan Zonguldaklı 4 kardeş, 3 yıl önce ölen annelerinin ardından kendilerine yıllarca şiddet uygulayan Celalettin G.'nin (69) gerçek babaları olmadığını hem Almanya'da hem Türkiye'de yaptıkları DNA testi ile öğrendi. 13 yıl önce ölen dedeleri Selahattin G.'nin babaları olduğundan şüphelenen kardeşler, mahkemeye başvurarak soybağının belirlenmesi için dava açtı...  (03.01.2026.)

---Bugüne kadar iki ‘Dünya Savaşı’ yaşadık... I. Dünya Savaşı 28 Temmuz 1914 – 11 Kasım 1918 arsında yaşanmıştı... Avusturya Veliaht Prensi Ferdinand’ın öldürülmesiyle başlayıp, I. Dünya Savaşı sonunda İtilaf Devletleri (Müttefik Devletler olarak da bilinir) ile Almanya arasında imzalanan ‘Versay Barış Antlaşması’yla sona ermiştir... II. Dünya Savaşı ise; Almanya’nın Polonya’ya 01 Eylül 1939 ‘da saldırmasıyla başlayıp, 02 Eylül 1945 yılında Almanların ve Japonların teslim olmasıyla bitmiştir...

Peki, ‘III. Dünya Savaşı’ ne zaman olabilir? O da artık çok uzak gibi görünmüyor!.. Dün Başkan Trump ile Bebek Katili Netanyahu; “İran’ın Çin’e petrol satışının durdurulması konusunda” anlaşmışlar!.. Peki, bu durumda Çin oturup da bunlara ‘çok iyi yaptınız’ diyecek hali yok herhalde? Bu anlaşma bence III. Dünya Savaşı fitilini ateşleyen en büyük adım oldu!.. Enerjisinin % 60’ını Basra Körfezi’nden alan Çin, herhalde bunlara karşı gereğini de yapacaktır!..

---“Tanrıların Arabaları” kitabı ile dünyada ses getiren, tartışma yaratan İsviçreli ünlü yazar ‘Erich Von Daniken’ 11 Ocak 2026 tarihinde 90 yaşındayken öldü... Sizleri bilemem. Ama bu ilginç kitabı ben de birkaç defa okudum... Kitabı okurken verilen örnekleri hep şaşırarak, hep irkilerek okudum, yazarın iddialarını hep kabul ettim; ancak her kitabı kapatışımda ise yeniden irkildim ve hep; “Yok canım olamaz, bunlar doğru değildir?” diye bu yazılanlara hep kuşkuyla baktım...

---Osmanlının 36 Padişahı arasında en sert, en keskin ve en acımasız kararları alan tek Padişah, dokuzuncu padişah olan ‘Yavuz Sultan Selim (1512-1520)’ olarak bilinir değil mi? Sadece 8 yıllık tahtı zamanında sayısız başarılara imza atmıştı... Hayır!.. En sert ve en acımasız Padişah; daha 11 yaşında tahta geçen, 17 yıl tahtta kalan ve henüz 28 yaşındayken vefat eden ‘IV. Murat’ tır!.. Bunu çoğu kimse bilmez ama; bu kısacık ömründe birçok meydan muharebesi kazanıp, Bağdat’ı fethedip, İranlıları iki defa yenerek, “17. Yüzyılın Dünyadaki En Büyük Mareşali” unvanını da kazanmıştı...

---Barut; Çin’in en büyük dört icadından biri olarak ilk kez M.S. 142 yılında Doğuhan Çin Hanedanlığı döneminde icat edildi... Geliştirilmesi 9. Yüzyılda Tang Hanedanlığı zamanına kadar sürdü... Ancak, Çinliler barutu sadece eğlencelerde kullanıyorlardı... Bu icadın gücünü ilk fark eden bizim Göktürklerdir!.. En çok savaştıkları bu Çinlilere karşı, onların devasa saray duvarlarını yıkmak için Türkler kullandılar!.. Bu barutu savaşlarda ‘Top’ olarak ilk kullanan Padişahımız ise, Fatih Sultan Mehmet’in babası da olan padişahımız “II. Murad” olmuş, buradan dünyaya yayılmıştır... Zaten oğlu Fatih Sultan Mehmet de, İstanbul’u fethederken ‘Macar Urban’ ustayı çağırıp, yaptırdığı devasa toplarla, binlerce yıllık imparatorluğun ‘Geçilmez’ denilen kalın surlarını yıkıp, Bizans’ı fethetmişti...

Ehhh, bugün epeyce tarihi bilgilere sahip oldunuz değil mi? İyi... Bu dersler Ücretsiz olup, sizden KDV ve ÖTV gibi vergiler de istemiyoruz... Sadece İlçemizin tek gazetesi olan ‘Demeç Gazetemize’ abone olunuz, bu bize yetecektir!.. Hadi kalın sağlıcakla...

Carney, dün zirvede yaptığı konuşmada, Trump’ın adını anmadan, Trump dönemiyle birlikte dünyanın “eski normale” dönemeyeceğini bir kez daha açık biçimde ifade etti... “Bir geçiş değil, bir kopuşun ortasındayız” diyen Carney; Kanada’nın da faydalandığı eski düzenin, Amerikan hegemonyası, açık deniz yolları, istikrarlı finansal sistem, kolektif güvenlik ve uluslararası anlaşmazlıkları çözmeye yönelik çerçeveler, büyük ölçüde yalnızca güçlü olana yarar sağlayan bir anlatı olduğunu kabul etti. Ancak bu anlatının artık işlemediğini söyledi: “Uluslararası kurallara dayalı düzenin hikâyesinin kısmen yanlış olduğunu biliyorduk. En güçlü olan, işine geldiğinde kendini bu kurallardan muaf tuttu. Ticaret kuralları asimetrik uygulandı, uluslararası hukuk ise failin kimliğine göre değişti. Bu bir pazarlıktı. Artık işe yaramıyor...”

'Masada değilsek, menüdeyiz!..':  Ayrıca Carney, son yirmi yılda yaşanan finans, sağlık, enerji ve jeopolitik krizlerin aşırı küresel entegrasyonun kırılganlıklarını ortaya çıkardığını belirterek, büyük güçlerin bugün tarifeleri, finansal altyapıyı ve tedarik zincirlerini silah olarak kullandığını söyledi: “Entegrasyon, bağımlılığın kaynağı haline geldiğinde, karşılıklı fayda masalına tutunamazsınız” diyen Carney, orta ölçekli ülkeler için yeni dönemin temel sorusunun “uyum sağlamak” değil, nasıl ve kiminle uyum sağlanacağı olduğunu vurguladı: “Orta güçler birlikte hareket etmeli. Çünkü masada değilsek, menüdeyizdir!..”

Carney’nin bu konuşması, Trump’ın Grönland üzerindeki iddialarının transatlantik ilişkilerde ciddi bir krize yol açtığı bir döneme denk geliyor. Trump’ın, Danimarka’nın özerk bölgesi olan Grönland’ın ABD ve NATO güvenliği için “hayati” olduğunu söylemesi ve gerekirse güç kullanabileceğini ima etmesi Avrupa’da büyük tepki çekti... Carney, Kanada’nın bu konuda net bir tutum aldığını belirterek; “Kanada, Grönland ve Danimarka’nın yanındadır” dedi ve Grönland halkının kendi geleceğini belirleme hakkının koşulsuz biçimde desteklendiğini vurguladı...

Kanada basınında yer alan haberlere göre Ottawa, Trump’ın Kanada’yı “51. Eyalet” olarak anmasına varan söylemlerine karşı, savunma senaryolarını da tartışmaya açtı. Trump’ın son olarak sosyal medyada Kanada ve Venezuela’nın ABD bayrağıyla kaplandığı bir harita paylaşması, bu gerilimi daha da tırmandırdı... Carney, konuşmasını ayakta alkışlarla tamamlarken, dünyanın artık “hoş bir kurgunun sonuna” geldiğini söyledi: “Eski düzenin geri gelmeyeceğini biliyoruz. Yas tutmamalıyız. Çünkü nostalji, asla bir strateji değildir” dedi... İşte Kanada Başbakanı’nın Davos’taki konuşması ve işte dünya gerçekleri!..

Evet, son yıllarda Rusya’nın Ukrayna’yı işgali, İsrail’in Filistin’i ve Suriye’yi yutma planı, Afganistan, Irak ve Libya’dan sonra ‘İRAN’ saldırıları neyin nesi? ABD, güç kullanarak bir gecede Venezuela Liderini ve Eşini kaçırması, ‘Devlet Eşkıyalığı’ değildir de, ya nedir !? Bunlar mevcut dünya düzenini kökünden sarsan, kimsenin de gıkını çıkaramadığı olaylar değil mi? İşte başlıktaki soruyu da, bizim ‘Z Kuşağı’ dediğimiz yeni neslimiz soruyordu; “Artık dünyanın sonuna mı geldik, biz dünyanın sonuna doğan en şanssız nesil miyiz!?” diyorlar... Evet, buna da bir zahmet ‘Zorba Trump’ yanıt versin gari...

Milyonlarca emekli, Ocak ayı maaş zammının ardından gözünü Ramazan Bayramı ikramiyelerine çevirdi. Şu an 4 Bin TL olarak ödenen ikramiyeler için Ankara kulislerinde 5 Bin ila 5 Bin 500 lira olabileceği konuşuluyor... Emekli aylığı için SGK'dan düzenleme istendi... SGK Başuzmanı İsa Karakaş’ın aktardığı bilgilere göre; ekonomi yönetiminin 5 bin TL önerisine karşılık, Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın inisiyatifiyle, bu rakamın 6 bin TL’ye kadar çıkabilir” dedi...

Bir değil, iki değil, beş değil; her yıl Bayram zamanı geldiğinde, bu milletin başka yapacak ve düşünecek daha önemli işleri yokmuş gibi, günlerce bütün haber kanallarında bu lüzumsuz haberler günlerce nakarat halinde verilip duruyor!.. İnanın, bunlardan bıktık-usandık artık!.. Alt tarafı, çocukların bile beğenmediği bir para miktarı üzerinde koca koca insanlar lâf üretip, vaktimizi alıp duruyorlar!.. Zaten bir bataklık içinde olan biz emeklilere ‘Bin – 2 Bin Lira’ zam verilse ne olacak, verilmese ne olacak!? Bizim hangi derdimize ilâç olacak bu para!? Kredi kartı borçlarına mı yetecek, ev kirasını mı ödeyecek, elektrik-su-doğalgaz faturalarını mı ödeyecek; yeter artık yahu !..

Gelişmiş tüm ülkelerde bu işler böyle bazı kişilerin inisiyatifine-keyfine mi bırakılıyor !? Devlet dediğin, yerleşik bir sistem içinde, ekonomik gelişmelerin ışığında uzmanlarca bir rakam belirler, her yıl kimselere sormadan bu zamlar gerekliyse yapılır!.. Çıkıp da devletin SGK’sı; “Biz şu kadar zam belirledik ammaaa, belki sayın büyüklerimiz insafa gelirler de bu miktarı arttırabilirler?” demek nedir kardeşim !? Ciddi devlet sistemlerinde böyle bir şey asla yoktur ve olamaz da !..

Geçen günlerde Yüce Meclis kürsüsünde Türkiye İşçi Partisi (TİP) İstanbul Milletvekili sayın Av. Sera Kadıgil bir konuşma yaptı, bu anlatmak istediklerimizin tümü bu sözlerin içindeydi!.. İsteyen Meclis arşivine girerek bu konuşmanın tam metnini görebilir... Av. Sera Kadıgil dedi ki; “65 yaşına gelen Hâkimler zorunlu emekli yapılıyor... 70 yaşındaki bir vatandaş evini satmak isterse, kendisinden Heyet Raporu isteniyor!.. Ama biz, 71 yaşındaki sayın Erdoğan’ın ve 76 yaşındaki sayın Bahçeli’nin tek imzalarıyla halka ait ormanları, madenleri, fabrikaları satıyorlar!..” dedi...

Neyse... Bugün de yazımızın sonuna geldik, bir fıkrayla bitirelim:

---Bu Meret Eniştemize Hiç Benzemez!?

Bir gün TV programındaki sohbette ünlü ‘Domates Güzeli - Ayşen Gruda’ anlatıyordu: “Durakta yeşil ışığın yanmasını bekliyorduk, orta yaşlı bir kadın hiç ışığa bakmadan yola yürüdü... Acı bir frenle duran minibüs şoförü camı açıp, bu kadına aynen şöyle bağırdı: ‘Bak teyze, bu meret senin kocan olan Enişteme hiç benzemez; seni altına aldı mı, sadece sarıp-sarmalayıp-sevip de bırakmaz, sonunda herkesi öldürür!..’ dedi, durakta bekleyen herkes gülmekten yerlere yatmıştı...” dedi, stüdyoda da ortalık bir anda yıkıldı, gülüşmeler havada uçuşmuştu...

Şimdi bazılarınız çıkıp; “Günün konusuyla bu fıkra uymadı ya?” diyebilirler... Size de hiç yaranılmıyor yani, ben daha ne yazayım yahu; uysa da yazdım, uymasa da yazdım işte...   

Prof. Hatipoğlu ilk anda ne diyeceğini bilemedi, alnına terler bastı... İşim gereği ben burada programı terk ettim ve izleyemedim, o kadına ne yanıt verdiğini duyamadım... Ancak, ilerleyen günlerde bu konu sosyal medyaya düşmüş, orada futboldan anlayan bir büyüğümüz, sorunun cevabını şöyle veriyordu: “Bu konularda, önce ‘uzatma dakikaları’ oynanır; beraberlik yine bozulmazsa, ‘penaltı atışlarına’ geçilir, en çok gol atan koca, orada da bu eşiyle beraber olur!..” diyordu... Peki, bu durum sizce de uygun mu acaba?

---“Milli ve yerli enerji hamlemizle 10 milyarlarca dolar dışarı verdiğimiz paranın şu an terörden temizlediğimiz Gabar Dağı’nda günlük 80.000 varilin üzerinde günlük gravitesi yüksek petrol arzıyla ve doğalgaz 710 milyar metreküp doğalgazımızın hanelerimize ulaşmasıyla ve hakikaten bu konudaki kaynakların ortaya çıkmasıyla dışarıya gidecek bütün o meblağın bütçenin devletimizin cebinde kalarak, başta emeklilerimiz olmak üzere bütün toplum kesimlerine refah seviyesini artırıcı, refah farkı olarak bunları onlara ulaştırıcı bir misyonu, bir fonksiyonu da icra edeceğiz inşallah...” (03 Şubat 2026...) Bu sözler kime ait biliyor musunuz? İktidar partisi Gurup Başkanvekili sayın Av. Muhammed Emin Akbaşoğlu’na ait... Sizi gidi hınzır emekliler sizi; peşin parayı görünce nasıl da gülüyorsunuz değil mi, ha?

---Sosyal medyada siz de rastladınız mı bilmem; günümüz Trollerinden bir kadın, tıpkı Karadeniz fıkralardaki ‘Fadime’ gibi soruyordu: “Eyy Özgür Özel, sen 2024 yerel seçimleri öncesi, Antalya B. B. Adayı olmak isteyen Muhittin Böcek’ten tam ’20 Milyon Dolar’ aldın mı, almadın mı!?” diyordu... Ulan ‘Fadime’ kılıklı kadın, sen hiç ömründe bırak 20 Milyon Doları da, sadece ‘100 Bin Doları... Bir Milyon Doları’ hiç bir arada gördün mü!? Bu meblağın, Türk Lirası ile kaç liraya tekabül ettiğini hiç hesapladın mı?

Bu 20 Milyon Doları rüşvet verecek kadar parası olan bir adam, niye başkasının partisine gidip de, yalvararak bir İlin adaylığını ister ki? Kendisi bir parti kurar, bu ülkede iktidara gelmeye çalışır be kadın!.. Günümüzde, eline bir cep telefonu geçiren her akılsız, kendini ‘Fenomen-Trol-Bilge’ zannetmeye başladı!.. Artık o uzun saçınız ve kısa akıllarınızla, biraz da hesap-kitap yapmasını öğreniniz, olur mu? Başkasının gazıyla da, birilerini aptalca suçlamayınız!?

---Peyami Safa ne diyordu: “Bir milleti yok etmek istiyorsanız eğer, illâ ki orayı askerî olarak istilâ etmeniz gerekmiyor!.. Onlara tarihlerini unutturmak, dillerini bozmak, dinlerinden soğutmak ve dolayısıyla manevî değerlerini, ahlâkını bozmak ve soysuzlaştırmak kâfidir!..” 

---ABD Başkanı Donald Trump ikinci defa seçildiğinde ne diyordu: “Ben dünyaya barışı getireceğim!.. Ben Nobel Barış Ödülü’nü alacağım, ben Cennet’e gideceğim!..” diyordu değil mi? Peki, ne yaptı? Önce İran’ı bombaladı, sonra Venezuela Cumhurbaşkanını kaçırdı, sonra da çıkıp; “Kanada benim 51. Eyaletim olacak... Grönland bizim olacak... Panama Kanalı bizimdir” dedi değil mi? Bu insanları anladınız mı peki !?

Belgeler açıklandıktan sonra ABD Başkanı Donald Trump dedi ki; “Bu belgeler beni temize çıkardı, iyi ki açıklandı!.. Ben zati hiç Jeffri Epstein’ın o meşhur adasına gitmedim!..” dedi... Eski ABD Başkanı Bill Clington köşe-bucak kaçtı ama, kurtuluş olmayınca da ifade vermeye gideceğini söyledi... İngiliz Kraliyet Ailesi, Prens Andrew’i kovup, aileden adını sildi!.. Belgelerde Fransa Cumhurbaşkanı Macron için, bu işin faili Epstein’in; “Başkan Macron Avrupa’nın en önemli lideri olmak istiyordu, sık sık bana gelir akıl danışırdı” demiş, iyi mi?

Hepsi bir yana da; siz de defalarca Başkan Trump’ın bu sapık adamla ve pazarladığı kadınlarla görüntülerini izlediniz değil mi? Ne kadar samimi, ne kadar şevk ve iştah içinde görüntülerdi onlar? Koskoca adam yerinde duramıyor, dans ediyor, kadınlara sarılıyor, Epstein’in kulağına eğilip, hınzırca bir şeyler söylüyor, o sapık da yerlere kadar eğilerek gülüyor, gözlerini kısıp, danslar ederek, bu işin tam da göbeğinde olduğunu adeta kendisi haykırıyordu!..

Şimdilerde hem MOSSAD ve hem de Ruslar için casusluk yaptığı iddiaları da ortaya atıldı... Defalarca İsrail’e ve Rusya’ya gidişinin sebebi buymuş demek ki !? Belgelerde bizi ilgilendiren Antalya-İstanbul-İzmir-Bodrum dörtgeni içinde bazı oteller ve bir de merhum Atatürk’ün kiraya verilen ‘Savarona Yatı’ ile ilgili iddialar var!.. Anlaşılıyor ki, bunlar ‘Buzdağının’ en tepedeki görünen kısmı, aşağısında daha neler var acaba? Bakalım ileride neler çıkacak, bizleri yine hayretler içinde bırakacaklar, hep beraber göreceğiz inşallah!..

Hani büyüklerimiz; “Tezekten terazinin, pohtan olur dirhemi!” derlerdi ya? Şu son yıllarda dünya devletlerinin başına, -üstelik de seçimle gelen- dünya liderlerine bir bakar mısınız: ABD’de Trump, Rusya’da Putin, Fransa’da Macron, İsrail’de Netanyahu, Arjantin’de Javier Milei, Kuzey Kore’de Kim Jong-Un... Hepsi dengesiz, hepsi tehlikeli, hepsi tedaviye muhtaç psikopatlar!.. ‘Devlet Adamı’ niteliği olmayan bu insanlardan, dünya ve insanlık için iyi şeyler beklememiz mümkün mü? Görüyorsunuz işte; her gün bir skandal, her gün bir yerin işgali, her gün daha yeni ve daha etkili silâh denemeleri, her gün ayrı tehditler!.. Böyle bir dünyada huzur ve sükûndan bahsedilebilir mi? Ulan bir gün olsun oturup da bir defacık düşünün; barış ve güven içinde yaşamayı bilsek, bu koca dünya bizim hepimize yetmez mi!? Zati yetmiyor muydu!? Ama bunlardaki aşırı hırs ve bencillik, bizlere her gün kâbusu yaşatıyorlar işte!..

Neyse... Bugün çok ciddi şeylerden epeyce bahsettik, bir fıkra ile yazımızı bitirelim:

Bizim Temel berberliğe başlamış... Bir gün arkadaşı Dursun tıraş olmaya gelmiş, dükkânda dolanıp duran kedi dikkatini çekmiş... Berber koltuğuna oturup da tam sakal tıraşı olacağı sırada Temel’e sormuş; “Ula Temel, senin bu kedi de berberliğe pek hevesli galiba, baksana hiç oturmadan dolanıp duruyor?” deyince Temel gülerek; “Ula uşağum, onunkisi berberlik hevesundan değül, ben arada müşterilerin kulak ve burunlarunu keseyirum da, hınzır onları kapup kaçayı da, ondan dolanup durayi hınzır” demez mi?

Bunu duyan Dursun, boynundaki havluyu çıkarıp, hemen dışarı kaçar...

            Enver Atılgan, “Eko Can” şiir kitabında İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç’un Dicle’ye gelişini dizelere yukarıdaki gibi  taşır.  Enver Atılgan 1931 Ergani doğumlu şair, yazar ve öğretmen örgütçüsü ve Dicle Köy Enstitüsünün ilk öğrencilerindendir. Atılgan Dicle Köy Enstitüsünü: “İlkokulu Ergani’nin tek eğitim ve öğretim kurumu olan İnkılap İlkokulunda tamamladım. İlkokul öğretim kadememizin ilk ve son basamağıydı. Benim için başka okulda öğrenimimi sürdürmek olanaksızdı. Çevrede ben ve benim gibi binlerce yoksul aile çocuklarının tüm umut kapılarının kapalı olduğu bir anda Dicle Köy Enstitüsü hızır gibi imdadımıza yetişti. Güneydoğu’da ve Doğu’da yedi ilin köy çocuklarını bağrına basan bu eğitim kurumu bir baba ocağından daha sıcaktı bizlere. Büyük eğitimci Tonguç’un köyü içten canlandırmayı tasarladığı ve bu tasarısını gerçekleştirecek elemanları yetiştirecek Köy Enstitülerinde, uygulanan iş eğitimine kolayca ayak uydurduk. Benim  şiir tutkum Dicle Köy Enstitüsünde okuduğum sıralarda başladı.  Çünkü daha önceki yaşantımızın bir devamıydı bu çalışmalar. 1944’te girmiş olduğum Dicle Köy Enstitüsünü 1948-1949 öğretim yılında bitirdim.”ifadeleriyle anlatır (1).

NAZİF EVREN VE ENVER ATILGAN

            Dicle Köy Enstitüsü kurucu müdürü Nazif Evren’le öğrencisi Enver Atılgan arasındaki öğretmen-öğrenci ilişkisi yıllar sonra büyük bir dostluğa dönüşür. Mayıs 1997’de çıkan Kıyı dergisinin 134. Sayısında Musa Alp, Nazif Evren’in vefatı sonrası yazdığı  yazısında:“1945 baharının ilk günleriydi. Yakın tren istasyonundan enstitüye elden ele tuğla taşıyorduk. Başta Nazif Hoca olmaz üzere bütün öğretmenlerimiz bizimle aynı zincirdeydi. Yanımda Enver Atılgan arkadaşımız çalışıyordu. Ayakkabısı yırtılmıştı. Biraz utangaç  bir tavırla Nazif Evren’e gösterdi. Nazif Hoca, şefkatli bir baba tavrı ile kendi yırtık postalını gösterdi: “Biraz sabret oğlum, yakında postallarınız gelecek. Nazif Hoca ile aynı yemekleri benzer kaplarda yediğimizi, benzer asker postallarından giydiğimiz günleri unutur muyuz?” diyerek Dicle imecesindeki büyük dayanışmayı anlatır. Nazif Evren, öğrencisi Enver Atılgan için: “İyi bir öğretmen ve yazar oldu. Yayımladığı yapıtlardan iki tanesini bana da gönderdi. Zevkle okudum. Birisinde beni de konu etmiş. Kendimi dev aynasında görür gibi oldum” diyerek anlatır (2). Nazif Evren yıllar sonra Dicle’yi görmek  için Ergani’ye gittiğinde Enver Atılgan’ın evinde konuk edilir ve sabaha kadar söyleşilir. Köy Enstitülü yazar Osman Bolulu, Nazif Evren-Enver Atılgan dostluğunu Kıyı dergisinin 1998’deki, 142.sayısındaki yazısında: “Enver Atılgan, Dicle Köy Enstitüsünden öğrencisiydi Nazif Hoca’nın. Onun yolundaydı,  ondan almıştı ışığını, çağdaşlığa adanmanın hızını. O da öğretmeni gibi, iyi bir öğretmendi. Gericilğe karşı savaşıma katıldı. Öğretmen örgütlerinde etkin görevlerde bulundu. Gazetecilikten kavuşturmaya kadar uzandı çileli yolu. Yılmadı, eğitim getirisinin yanında yapıtlar da verdi bize. Örnek bir yurtseverdi. Öğretmeni gibi, ardından olumlu getiriler bırakarak aramızdan göçtü” diyerek anlatır (2).

ENVER ATILGAN ANLATIYOR: DİCLE’DE BİR BAHAR SELİ

            Arkadaşım, dostum, yazar Ahmet Özer, bana ilettiği Dicle Köy Enstitüsü çıkışlı yazar, şair Enver Atılgan’ın Kıyı dergisinin  63. sayısında  yayımlanan “Dicle’de Bir Bahar Seli” adlı yazısında enstitüde  öğrenci ve öğretmenlerin çok şiddetli yağmur ve sele karşı  dına  tüm okulun  verdiği  mücadeleyi anlatır. Yazının girişinde : “…Zaman 1945 yılı başlarıydı. Dicle Köy Enstitüsü’nün 750 öğrencisi olarak her günkü gibi o gün de tarım ve inşaat alanlarındaki çalışmalarımızı tamamlamış, araçlarımızı depo nöbetçilerine teslim etmiştik. Okulumuz kuruluş aşamasında olduğu için daha çok yapı işlerinde, harç karma, kireç söndürme, duvar örme, beton dökme, kabartma ve düz köşe taşları hazırlama gibi işlerde çalıştığımızdan ellerimiz çatlak çatlak olup, sertleşir ve nasırlaşırdı. Acılarını gidermek için depoların önüne konulan içi vazelin dolu tenekelere ellerimizi, bileklerimize kadar daldırır, sonra da ovuştura ovuştura yumuşatmaya çalışırdık. Akşam yemeğinin ardında, bir saatlik okuma saatimiz olurdu. Okuma saatinden önce bir direğe asılı hoparlörün altında hep birlikte bağdaş kurar, öğretmenlerimiz ve yöneticilerimizle ”Ana haber bülteni”yle Feridun Fazıl Tülbentçi’nin hazırlayıp Adil Kürşad’ın sunduğu “Tarihten Bir Yaprak”ı dinlerdik.” der ve İkinci Dünya Savaşının korkunç anlarının yaşandığı döneme  işaret ederek  yazıya başlar.

             O akşam radyo programını dinledikten sonra enstitüyü  bekleyen  felaketten habersiz günün yorgunluğunu atmak üzere tüm okulun yatakhanelere  koştuğunu ve bir süre sonra okul  ve yatakhane nöbetçilerinin dışında herkesin derin uykuya daldığını yazar. Gecenin üçüne kadar süren sessizlik sonunda olanları: “Tam o anda okulun kampanası acı acı çalmaya başladı. Durmaksızın çalıyordu. Kampananın sesini duyan, yatakhane nöbetçileri dışarı fırlayarak durumu öğrenmek isterler. Ne var ki bardaktan boşanırcasına yağan yağmur, bilye ve ceviz  büyüklüğünde  doluya dönüşerek pencereleri dövmeye başlayınca çoğumuz meydana gelen korkunç gürültünün sesiyle kendiliğimizden uyanmıştık.  Az sonra  da yatakhane nöbetçisi  okulun tümünden sorumlu dışarı nöbetçilerle, nöbetçi öğretmen yatakhaneye doluştular. Bir taraftan arkadaşlarımızın  üzerine örtülü nevresim ve battaniyeleri  kaldırıp atıyorlar, bir taraftan  da “okulu sel bastı çabuk giyinin”  diye avaz avaz bağırıyorlardı” diyerek yaşanan süreci aktarır. Enver Atılgan, arkadaşlarının çoğu pantolonunun düğmesini ilikleyemediğini, kimi postalının bağını bağlayamadan dışarı fırladığını,  okul  başkanın “araç depolarına gidin; kazma kürek, bel, çapa ne bulursanız alıp L binasına koşun” duyurusunda bulunduğunu yazar. Anlatmaya devam ederek 20 dakika içinde tüm okulun, öğrencisiyle öğretmen ve yöneticisiyle ayakta olduğunu,  yağmurla birlikte esen şiddetli fırtınayla çatılardan kiremitlerin savrulduğunu ve zor koşabildiklerini belirterek: “Depolara gidinceye dek tepeden tırnağa ıslanmıştık. Sular giysilerimizden sızarak postallarımızı doldurmuştu. Normal çalışma zamanlarındaki gibi sırayla araç alıp yazdırma gibi bir durum da yoktu. Elimize ne geçerse  kazma, kürek, çapa alıp koşuyorduk”  anlatımıyla durumun ağırlığına işaret eder.

            Öğrenciler L binasına vardığında Dicle Nehri’nin bir kolu olan Hoşot çayı öylesine taşmıştır ki  yönünü okula çeviren çayın yanı başında olan en büyük yatakhaneyle   L binasında suların pencere  düzeyine kadar yükselmiş olduğu görülür. Bu anı Enver Atılgan: “Yatak ve nevresimler suyun üstünde  yüzüyordu. Bir kısmımız yatakhanenin suyunu boşaltmaya çalışırken, bir kısmımız da suyun yönünü boş ekin tarlalarına doğru çevirmeye çalışıyordu. Kimimiz taş kimimiz tuğla taşıyarak okulu kurtaracak bir set yapmaya çalışıyorduk. Okul müdürümüz Nazif Evren ise golf pantolonunu daha da  yukarı çekmiş, öğrencilere “Sakın çay yatağına fazla yanaşmayın, suya kapılır boğulursunuz” diye uyarıda bulunuyor, bir taraftan da elindeki kürekle kum ve çakıl taşlarını, yapmakta olduğumuz  sete atıyordu. Aslında toprak kayması sonucu çayın yatağı  genişlemişti. Kabaran suların  altında yatağı bulmak olanaksızdı.” diye yazar. Okullarının, fidanlıklarının  tarlaların, köylülerin binlerce dönüm ekili arazisinin sular altında kaldığını,  bellerine  dek suların içinde olduklarını ifade eden Atılgan:  “Gecenin bu karanlığında gemici fenerlerinin sönük ışığında tek düşüncemiz okulumuzu, daha doğrusu  bir aile olarak evimizi kurtarmaya çalışmaktı. Okulumuza gelecek  her türlü zararın faturasını devletimizin daha doğrusu bizlerin ödeyeceğinin bilincindeydik. Onun için var gücümüzle selin yönünü değiştirmeye çalışıyorduk. Ne var ki bu azgın sular, dağlardan kopmuş kayalar gibi önüne ne gelirse sürükleyip götürüyordu. Saatler geçmişti. Oluşturmaya çalıştığımız setler akan suların hızına dayanamayarak yıkılıp gidiyordu. Arkadaşlarımızın bir çoğu, öğretmenlerimizle birlikte yatakhanelere  ve dersliklere dolan suları kovalarla boşaltmaya çalışıyordu. Bunların arasında okul müdürümüz Nazif Evren’in eşi sınıf öğretmenimiz Leman Evren de bulunuyordu” şeklinde yazar.

            Günün ışımaya başladığını,  bütün  çabalara karşın bir türlü selin  yön değiştirmediğini yazan Enver Atılgan: “ Ne yapacağımızı, şaşırdığımız bir anda, arkadaşlarımızdan iri kıyım, pehlivan yapılı 20-30 kişilik bir grup birden soyunarak elleriyle de birbirlerinin omuzundan kavrayarak suyun içine atladılar. Sırtlarını selin akışını dayayıp etten bir duvar ördüler. Bir süre sırtlarına çarpan selin yön değiştirerek boş ovaya doğru akmaya başladığını şaşkınlıkla izliyorduk. Bizler de bu fırsattan yararlanarak yıkılan seti yeniden oluşturmaya başladık. Ama buz gibi suların içinde arkadaşlarımız daha ne kadar dayanabileceklerdi? Okul müdürümüz çıkmalarını istiyordu. Onlarsa setin yıkılmayacak duruma gelmesini bekliyorlardı. Nitekim çok kısa sürede seti yıkılmayacak duruma getirdik. Arkadaşlarımızı çekip çıkardık. Zatürre olmasınlar diye hemen revire gönderildiler” ifadeleriyle mücadelenin sonunu anlatır. Okullarını  saatlerce süren çabalar  sonunda bu unutulmaz sel baskınından kuratardıklarını,  öğrenci, öğretmen yönetici tümünün  bitkin  ama mutlu olduğunu, okul müdürü Nazif Evren: “Çocuklar yağmur, çamur, dolu, fırtına, demeden saatlerdir, buz gibi sularla boğuştunuz. Doğayla kavganızda utku sizin oldu. Büyük bir başarı sağladınız. Bu başarınızdan ötürü hepinizi kutlarım. Selin meydana getirdiği yıkıntıyı da en kısa zamanda gidereceğiz. Bu olayı yaşamakla ağacın önemini bir kez daha kavramış olduk. Her yıl ağaç dikmeye devam edeceğiz. Çok yorulduğunuzu biliyorum. Bugün iş başı yapmayacaksınız. Dershanelerinizde, derslerinize çalışarak dinleneceksiniz” dediğini yazar. Atılgan müdürün  bu duyurusunun tüm öğrenciler için bir ödül olduğunu,  ifade ederek araçları depoya yerleştirip  giysilerini değiştirmek üzere yatakhanelere  giderken, yağmurun yağmaya devam ettiğini belirterek: “Binlerce fidan diktiğimiz  halde yörenin ağaçsız ve ormansız oluşunun faturasını çok acı bir şekilde ödemiştik” değerlendirmesini yapar.

MÜSLÜM ÜZÜLMEZ VE ENVER ATILGAN

            Erganili yazar, araştırmacı Müslüm Üzülmez, yörenin sorunları, kültürel çoğulculuğu, toplumsal sorunları, enstitüleri ve  Enver Atılgan ile ilgili  yazılar kaleme alan bir aydın. Enver Atılgan’ın İlkokulda bir dönem öğretmeni olduğunu, üzerinde fazlasıyla emeği olduğunu yazarak:  “Sınıftaki davudi sesi ve akıcı güzel ders anlatımı hâlâ kulaklarımda. Bizlere okuma yazmanın dışında güzel şiirler okur, şarkı ve türküler söylerdi. Türkü dinlemeyi de çok severdi. Her zaman temiz ve ütülü giyim kuşamıyla, saç ve yüz bakımıyla, konuşma ve davranışlarıyla tam bir beyefendiydi. Örnek bir insan ve iyi bir eğitimciydi. Özcesi önce yol bilen sonra yol gösterendi. Aydınlık düşünceler taşıyordu. Çocuklara bilginin ışığını ulaştırıp onlarla birlikte insana yaraşır bir gelecek düşlüyordu. Yaşama aklın ve bilimin kılavuzluk etmesini, yaşama dayanak oluşturacak değer ve normların akıl ve bilimle bulunmasını istiyordu. Özgürlüğün, üretimin, kalkınmanın, ilerleme ve gelişmenin yolunun eğitimden geçtiğini bilenlerdendi. Bu nedenle, bir yandan okulda öğrencilerine ışık taşırken diğer yandan da Türkiye Öğretmenler Sendikası TÖS ve Tüm Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği TÖB-DER gibi eğitimcilerin mesleki demokratik kitle örgütlerinde hak ve hukuk için mücadele etti” ifadeleriyle öğretmenini anlatır (4).         

            Müslüm Üzülmez Enver Atılgan’ın aydın ve demokrat kimliğini: “Evet, Enver Atılgan aydındı, ama birçok özelliği olan bir aydındı: Örgütçüydü, şairdi, gazeteciydi, yazardı ve her şeyin başında iyi bir eğitim emekçisiydi. Türkiye Öğretmenler Sendikası-TÖS’ün Ergani Şubesi’nin kurucu üyesi ve sonradan da Genel Merkez Yönetim Kurulu Üyesi oluşu örgütçülüğüne en iyi kanıttır. 12 Mart darbesi sonrası TÖS kapatılır. Başta Fakir Baykurt olmak üzere yöneticiler tutuklanıp yargılanırlar. O karanlık günlerdeki Fakir Baykurt’un onurlu duruşunu: “Umudun Anıtı Sevgili Fakir Baykurt” şiirinde bakın nasıl anlatır: “Umudun anıtı/sevgili Fakir Baykurt/bu toz duman içinde/ örnek oldun bizlere/ demir parmaklıklar ardında/bir gün olsun umudunu yitirmedin/eğilmedin, bükülmedin/onca baskı onca işkence/ vız geldi sana /devrimci düşüncenden/ zerre kadar ödün vermedin.” dizeleriyle anlatır.Üzülmez TÖS’ün, o dönem Ergani’de köylüsünden kasabalısına, okumuşundan okumamışına, esnafından çalışanına, işçisinden memuruna, velisinden öğrencisine kadar genelde herkesin saygı duyduğu, değer verdiği bir kuruluştu değerlendirmesini yaparak: “Enver  Atılgan ve TÖS’ün yöneticileri, üyeleri de saygı duyulan insanlardı. Onlar Ergani’de herkesin “Hoca”larıydı” diyerek anlatır (4).

            Mart ayında yayımlayacağım “Dicle Aydınlığı” kitabını  hazırlama sürecinde yazılanlardan, okumalardan tanıştığım, 25 Ocak 1995'te aramızdan ayrılan   Enver Atılgan’ın anısına, emeğine  saygıyla…

Kaynakça:

1 )Bayrak,M. (1978).Köy Enstitülü Yazarlar,Ozanlar, TÖB-DER Yayınları, Ankara

2) Evren, N.(1998).Köy Enstitüleri Neydi Ne Değildi, Güldikeni Yeyınları, Ankara

3) Atılgan, E. (1991).Diclede Bir Bahar Seli, Kıyı Dergisi,  63. Sayısı, Ankara

4) Üzülmez, M. (2026). Enver Atılgan ve Dicle Köy Enstitüsü, Dicle Aydınlığı, (yakında basılacak)

Bu kapsamda, mesleki yeterlilik belgelerinin iptalinde uygulanan sürücü yaş sınırı da yeniden düzenlendi. Yönetmelikte 63 olan ancak fiilen 66 olarak uygulanan yaş sınırı 69'a yükseltildi. Salgın, ticaret koridorlarındaki değişim, küresel gelişmeler ve artan ticaret hacmi nedeniyle kara yolu taşımacılığı sektöründe ortaya çıkan şoför ihtiyacının karşılanması amacıyla, 2021'den bu yana geçici olarak uygulanan düzenleme mevzuatla kalıcı hale getirildi...

Buna göre 66 yaşından gün almış sürücü belgeli kuryeler, geçerli sürücü sağlık raporu ile psikoteknik açıdan sağlıklı olduklarını belgelemeleri halinde, belgelerini 69 yaşından gün alana kadar kullanabilecek. Ancak 66 yaşından sonra ilk kez SRC türü mesleki yeterlilik belgesi düzenlenmeyecek...”

Evet, zati bütün biz emekli dedeleriniz olarak, son günlerde böyle bir haber bekliyorduk, ek işler yapmak için böyle basit meslekler için müsaadelerinizi umutla gözlüyorduk!.. Bu kararı alanlardan Allah gani gani razı olsun, artık biz dedelerinizin de ek bir işleri olacak, kurye motosikletlerini kuş gibi mahalle aralarında uçuracak ve ceplerimiz biraz daha para yüzü görecek!.. Ancaaakkk, bu işleri genelde üniversite mezunu olup da iş bulamamış gençlerimiz yapıyorlardı değil mi? Şimdi bu karara onlar ne diyecekler acaba?.. Durduk yerde biz emekli dedelerine düşman kesilmesinler sakın !?

Ne yalan söyleyeyim; bu haberi duyunca 75 yaşını devirmiş olan bendenizin bile kafasında bir şimşek çaktı, kendi kendime şöyle söylendim: “İki yalancı şahit bulup, mahkemede yaşımı küçülterek, ben de bu kuryelik işine gireyim bari, verem hastalığına tutulmuş cebim ve cüzdanım, bu sayede biraz olsun para yüzü görmüş olur?” diye düşündüm... Nasıl fikir ama, siz de beğendiniz mi, ha ?..

                     Vekilimize Ayda 450 Bin TL Maaşı Yetmiyormuş?..

Haber aynen şöyleydi: “AKP Tekirdağ Milletvekili Mestan Özcan, Çorlu’da basın mensuplarıyla bir araya geldiği sırada skandal açıklamalara imza attı... Özcan, milyonlarca asgari ücretli ve emeklinin açlık sınırının altında maaşlarla hayatta kalmaya çalıştığı bu dönemde, Milletvekili maaşıyla geçinmekte zorluk çektiğini söyledi... Meclis lokantasına büyük zamların basın mensupları yüzünden geldiğini söyleyip, maaşların yetmediğini ve harcanan paranın çok daha fazla olduğunu söyleyen Özcan onlara; ‘Şöyle söyleyeyim; ben emekli maaşımla milletvekili maaşımı sana vereceğim, sen de gel bunları bir ay içerisinde idare et, yap’ ifadelerini kullandı...” Evet, haber aynen böyleydi...

Biz de hemen bir araştırma yaptık ve gördük ki; zaten bir ‘Köfte Dükkânları Zinciri’ sahibi olan Mestan Özcan; kendi dükkânında bir porsiyon köfteyi 470 TL’den satarken, bu köfteyi Meclis Lokantası’nda sadece ‘120 TL’ ödüyor... İki yılda ödediği vergi miktarı da ’50 Milyon TL’ imiş... Ve bu Milletvekilimiz, ayda sadece “20 Bin TL” maaş alan biz emeklilerle herhalde dalgasını geçiyordu !? Allah büyük, nasılsa o sandık bir gün biz emeklilerin de önüne gelecek; bu insanlara o zaman “450 Bin TL’ mi büyük, yoksa “20 Bin TL” mi büyük, hepsine bir güzel göstereceğiz inşallah; biraz daha sabır ya Yüce Yaratan!.. 

O kara Pazar günü alınan haberin herkesin içini paramparça ettiğini belirten Baykam; “Uğur Mumcu bugün yaşasaydı bu karanlık dönemde çok daha fazla olay açıklığa kavuşacaktı, Mumcu Türkiye'nin önünü çok daha fazla açacak dosyalara, kitaplara, makalelere imza atacaktı. Onun dostluğunu, sesini, gülümsemesini ve kimi zaman anlamlı kahkahasını özlüyoruz. Türkiye Cumhuriyeti için vücudunu bilerek siper eden bu büyük gazeteciyi saygıyla selamlıyor, gelecek kuşaklara taşımayı görev biliyoruz” dedi...

Cumhuriyet Gazetesi yazarı Mehmet Ali Güller ise, aradan geçen 33 yılda Uğur Mumcu’nun yaptığı uyarıların bugün gerçeğe dönüştüğünü vurguladı: “33 yıl önce ne söylediyse, hangi konuda Türkiye’yi uyardıysa, ne yazık ki o uyarıların gerçekleştiği bir Türkiye’deyiz” diyen Güller, Mumcu’nun ardından bu mücadeleyi sürdürdüklerini belirtti...

Güller, bugün de gazetecilerin farklı yöntemlerle susturulmaya çalışıldığını ifade ederek; “Kimi genç gazetecileri gerçekleri yazdıkları için Silivri’ye götürüyorlar, kimini casus ilan edip televizyonlarına el koyuyorlar, kimini hukuk dışı yasalarla oto-sansüre zorluyorlar” dedi. Ancak bu baskıların sonuç vermeyeceğini vurgulayan Güller; “33 yıl önce Uğur Mumcu’yu katledenlerin de, bugün kalemimizi eğmeye çalışanların da bilmediği bir şey var: Biz kökleri Namık Kemallere dayanan devrimci bir kuşağız! Halka gerçekleri anlatma konusunda kalemimizi bir milim bile eğmeyeceğiz” diye konuştu...

Cumhuriyet yazarı Arif Kızılyalın da, Ocak ayının Türkiye için acılarla dolu bir ay olduğunu hatırlattı. Uğur Mumcu’nun yanı sıra Gaffar Okkan ve Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD)’nin kurucu genel başkanı Muammer Aksoy’un da Ocak ayında katledildiğini anımsatan Kızılyalın, bu cinayetlerin “faili meçhul değil, faili belli” olduğunu söyledi. Uğur Mumcu ile aynı çatı altında çalıştığını belirten Kızılyalın; “Onun onurunu ve gururunu taşıyoruz” ifadelerini kullandı.

Yenigün Haber Ajansı Başkanvekili Osman Gölcük ise Uğur Mumcu’nun halka bıraktığı mirasa dikkat çekti. Mumcu’nun; “Vurulduk ey halkım, unutma bizi” sözlerini anımsatan Gölcük; “Biz de hiçbir zaman unutmayacağız!.. Onun anısını ve mücadelesini Cumhuriyet olarak yaşatmaya devam edeceğiz” diyerek konuşmasını tamamladı... Aynı gün ülkemizin duyarlı TV kanallarının hepsi de bu önemli olayı haber yaptı, bazıları tartışma programları hazırladı...

Böyle bir değerimizi kaybedeli tam 33 yıl oldu... O gün doğan çocuklarımız artık ’33 Yaşına’ geldiler!.. Genç nesil o harika gazeteci-yazarın TV’lerdeki tartışma programlarını göremediler, sürekli verdiği konferansları izleyemediler!.. O yıllarda “Araştırmacı Gazeteci” denildiği zaman ilk akla gelen isim oydu!.. Onun zamanında iktidar partileri bu gazeteciden çok çektiler!.. Belgeleriyle birlikte ortaya çıkardığı kirli siyaset, bu tür dürüst insanları tamamen susturmak için bazı tezgâhlar düzenliyor, o hepsinin üstesinden geliyordu!.. Ama 24 Ocak 1993 günkü karlı ortamda, küçük bir ‘dalgınlığı, ihmali veya hatası’, sonuçta O’nu da önceki devrimci ve güzel insanlar gibi alıp götürdü, ‘bilerek’ de failleri bir türlü bulunamadı!..

O vatansever, çalışkan, üretken ve devrimci insanı fizîken kaybettik ama; “Vurulduk Ey Halkım, Unutma Bizi!” sözünü tüm ülke insanları olarak asla unutmadık, asla unutmayacağız ve unutturmayacağız!.. Mesleğimizin medar-ı iftiharı olan senin doğru yolundan da asla ayrılmayacağız, rahat uyu güzel insan, e mi !?

Page Six sitesinin haberine göre, First Lady Melania Trump, filmin resmi galasına katılacak. Los Angeles, New York ve San Francisco gibi büyük şehirlerde de eş zamanlı özel gösterimler düzenlenecek... Yoğun ilgi nedeniyle ek salonlar ayrıldığı, bazı seanslarda beklenen izleyici sayısının sekiz katı aşan bir talep oluştuğu ifade edildi.

Filmin tanıtımında, aralarında ABD’nin Belçika Büyükelçisi Bill White’ın da bulunduğu eski ve mevcut bazı ABD Büyükelçilerinin yer aldığı aktarıldı. White’ın, New York’taki Intrepid Deniz-Hava-Uzay Müzesi’nin eski başkanı olduğu ve Melania Trump’la yakın ilişkilerinin bulunduğu kaydedildi. Melania’ya bu belgesel karşılığında ’40 Milyon Dolar’ ödenmiş, iyi mi?

Uluslararası tanıtım kampanyasının ise 30 ülkede afiş ve fragman gösterimlerini kapsadığı bildirildi. Tanıtımların İtalya’daki Duomo Katedrali’nden Londra’daki Piccadilly Meydanı’na kadar uzandığı, ayrıca Las Vegas Sphere platformunda da yer aldığı belirtildi.

Belgeselin yapımcısı ve Melania Trump’ın kıdemli danışmanı Mark Beckman; “First Lady, televizyon reklamlarından billboard’lara kadar filmin ve tanıtım kampanyasının tüm ayrıntılarını bizzat denetliyor. Amaç, izleyiciye özel bir sinema deneyimi sunmak” dedi... Beckman; “İzleyiciler daha önce hiç görmedikleri yerlere tanıklık edecek. Bu, eşi benzeri olmayan bir şey” ifadelerini kullandı... Belgeselin, Melania Trump’ın tanıtım sürecini doğrudan yönettiği ve klasik stüdyo yöntemlerinden farklı, 'Özel' bir sinema deneyimi sunmayı hedefleyen bir proje olduğu değerlendiriliyor...

Allah Allaaahhh... Şu haberdeki abartılara bakınız bir!.. Şunun şurasında görev süresi üç yıl sonra bitecek olan Başkan Trump’ın –bilmem kaçıncı karısı- olmak dışında hiçbir meziyeti olmayan bu kadını, birkaç yıl sonra ne hatırlayan olacak, ne de arayıp-soran!.. Basit bir belgesel için ödenen şu korkunç miktardaki ücrete bakar mısınız!?

Peki, bizim buralarda neler oluyor?.. İşte şunlar oluyor:

---Annelerinin cenazesinde miras kavgası kanlı bitti… Ağabey kardeşini silahla vurarak öldürdü... İstanbul-Kâğıthane'de, camide anneleri Nuriye Mutlu'nun cenaze namazına katılan iki kardeş arasında, namazın ardından miras paylaşımından dolayı tartışma çıktı. Tartışmanın kısa sürede büyüyerek kavgaya dönüştüğü olayda, ağabey Mustafa Mutlu (69), kardeşi Mehmet Mutlu'yu (52) silahla başından ve karnından vurdu. Ağır yaralanan Mehmet Mutlu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti. Polis ekipleri şüpheli Mustafa Mutlu'yu gözaltına aldı... Yahu, şu miras meselesi çok mu acildi yani!? Daha merhumenin cenazesi defnedilmemiş, mevlidi okunmamış, hayrı yapılmamış, yas eden kadınların gözyaşları kurumamış; bunlar iki kardeş camii avlusunda silahlarını çekip, birbirlerini vuruyorlar!.. İşte ülke insanımızın geldiği durum bu...

---Gazeteci Sedef Kabaş gözaltına alındı!.. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan açıklamada, şüpheli Kabaş hakkında, ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı paylaşımlar nedeniyle; "Cumhurbaşkanına hakaret" ve "suç işlemeye tahrik" suçları kapsamında soruşturma açıldığı belirtildi... Kabaş'ın gözaltına alındığı kaydedilen açıklamada, şüphelinin yarın adliyeye sevk edileceği bildirildi... Bu kaçıncı gözaltı, kaçıncı mahkeme ve kaçıncı hapis !?

Instagram'daki 795.000 takipçisiyle günlük rutinini paylaşan Buettner, mutfaklara asla sokulmaması gerektiğini düşündüğü dört gıdayı açıkladı. Buettner; "İlk sırada, pastırma, sosis, salam, sucuk gibi işlenmiş etler yer alıyor. Bunların kanserle ilişkili olduğunu biliyoruz" dedi. Gerçekten de pek çok uzun soluklu araştırma, işlenmiş etlerle kolorektal kanser ve kardiyovasküler hastalıkların ortaya çıkışı arasında bir ilişki olduğunu gösteriyor.

Söz konusu insanlar, 100 yaşını aşmış kişilerin oranının oldukça yüksek olduğu "Mavi Bölge" olarak adlandırılan coğrafyalarda oldukça nadir görülüyor. Kara listede ikinci sırada, Buettner'ın modern beslenmedeki en zararlı temel gıdalardan biri olarak tanımladığı şeker yüklü içecekler bulunuyor. Buettner; "Gazlı içecekler rafine şekerin bir numaralı kaynağıdır" ifadelerini kullandı... Buettner'a göre, herhangi bir besin değeri olmayan bu içecekler, kan şekerinde hızlı bir artışa neden olarak, uzun ömürlülüğün düşmanları olan obezite, insülin direnci ve kronik iltihaplanmaya katkıda bulunuyor.

Buettner'ın listesinde bir sonraki sırada yer alan gıdalar ise; kilo alımıyla olan bağlantılarının altını çizdiği tuzlu atıştırmalıklar. Listedeki dördüncü madde ise; insanların genellikle dolaplarında ya da çekmecelerinde sakladıkları ve öğleden sonra 3'te yedikleri paketlenmiş tatlılar... Buettner;"Bunlar, evinize asla sokmamanız gereken şeyler" dedi. Bununla birlikte takipçilerine kendilerini bu tür gıdalardan mahrum bırakmak yerine ev dışında tüketme seçeneğini değerlendirmelerini tavsiye eden Buettner, bu ilkenin Sardinya, Okinawa ve İkarya gibi uzun ömürlü kültürlerde yaygın bir şekilde uygulandığını belirtti.

Bu felsefeyi kendi hayatında da uygulayan Buettner; “10 yıldır Et Yemiyor!..” Bunun yerine dünyanın dört bir yanındaki uzun ömürlü insanların beslenme alışkanlıklarından esinlenerek, bitki ağırlıklı yemekler tercih ediyor ve bu sayede enerjisinin, kilosunun ve genel sağlığının iyileştirdiğini belirtiyor. Halbuki; önüne gelen de bizi ‘et tüketmeye’ teşvik ediyor!..

Buettner, bir diğer videoda sağlık sırlarından birinin Sardinya mutfağına ait olan ve kahvaltıda tükettiği minestrone çorbası olduğunu belirterek; "Güne mutlaka baklagiller ve sebzelerle hazırladığım ve üzerine biraz zeytinyağı ve avokado eklediğim minestrone çorbası başlıyorum. Bu bana uzun süre kalıcı enerji veriyor" dedi... Minestrone, antik Roma döneminden bu yana İtalyan mutfağının temel çorbalarından biri. Geleneksel olarak mevsim sebzeleriyle yapılan minestrone, zengin ve lezzetli olması için genellikle saatlerce pişiriliyor. Ancak Sardinya Adasının dağlık iç kesimlerinde, minestrone sadece ucuz ve sıcak bir yemekten daha fazlası... Burada yaşayan aileler yüzyıllardır her gün bu çorbanın çeşitlerini tüketiyor. Baklagiller, sebzeler ve tahıllar, modern beslenme biliminin artık olağanüstü bir sağlık için temel olarak kabul ettiği şekillerde bir araya getirilerek sofralar zenginleştiriliyor.

Buettner'ın Mavi Bölgeler üzerinde yaptığı kapsamlı araştırmalar, baklagiller, yeşillikler ve rafine edilmemiş karbonhidratlar açısından zengin diyetlerin, kronik hastalıkların azalması, iltihaplanmanın düşmesi ve ömrün önemli ölçüde uzaması ile güçlü bir bağlantısı olduğunu ortaya koyuyor... Buettner videosunda, Batı'nın ‘fast food’ kültürünün yayılmasıyla bu beslenme alışkanlıklarının çoğunun ortadan kaybolmakta olduğunu ve nesiller boyunca tüm nüfusun gelişmesine yardımcı olan yemekleri korumanın her zamankinden daha önemli hale geldiğini belirtti: “Bu dört yiyeceği asla evinize sokmayın” dedi... Bir takipçisi ise Buettner'ın ferahlatıcı ve nazik yaklaşımını överek, felsefesini; "Uzun ömürlülüğün aşırılıklarla değil, tekrarlanabilir alışkanlıklar, gerçek gıda ve 'anlamlı bağlar' ile inşa edildiğini anımsatan harika bir hatırlatma" olarak nitelendirdi...

Ben diyeceğimi dedim, artık gerisi size kalmıştır, NOKTA..

ÖĞRETMEN OKULU ÖĞRENCİLERİ ANLATIYOR

            Kavalcı Seyfo, 1954-1976 yılları arasında Dicle İlköğretmen Okulunda öğrenim gören öğrencilerin anılarında  bir sembol olarak yer almıştır (2). Refik Türk arkadaşımızın hazırladığı “Hoşot Anıları” kitabında Dicle 1960 çıkışlı halkbilimci Nuri Erkal onu : "Zülfo, Aşık Veysel gibi, öteki duyularıyla, olana bitene anlam veren, kavalıyla anlatandı. Zülfo’nun değeri bilinmedi. Yıllarca ona, sıradan bir dilenci gözüyle bakıldı. Bence Zülfo, kır tanrısı Pan’dır. Pan’ın flütü, Zülfo’nun dilsiz kavalı vardı.  Bülürvan Zülfo, börtü böceğin seslerini, kuşların cıvıltılarını, ekinlerin hışırtısını doldurmuştu kavalına. Asuri duruşuyla Ergani Tren İstasyonu’nda, yolculara kaval üflerdi. Biz de fırsat buldukça, okuduğumuz Öğretmen Okulundan bir kilometre kadar uzaktaki tren istasyonuna koşar, Kavalcı Zülfo’yu dinlerdik”    diye anlatır. 1968 mezunu Ahmet Deveci’nin yazısında bir yerel gazetenin büyük puntolarla “Yaşar Kemal, Ergani İstasyonu’nda Kavalcı Zülfo’yu dinlerken Treni kaçırdı”  haberini paylaşır. 1971 mezunu Nuri Aslan: “İstasyon hayatımızın merkeziydi. İstasyona gelen trenler  boyunca karısının veya kızının kolunda yürüyerek kavalıyla yanık havalar çalan Hafız ise hepimiz için Dice’nin ayrılmaz bir parçasıydı” diyerek Zülfo’yu anlatır. 1972 çıkışlı Şerif Başol  Zülfo'yu anılarında : "Hafız kavalına üflediği zaman Zülküf Dağı, Hoşot Ovası, zil zurna sarhoş olurdu. Hilar Mağaraları, Çayönü canlanır, kurtlar, kuşlar ve tüm canlılar kulak kesilirdi. O kadar güzel çalardı ki yolcuların bir kısmı ağlardı. Bir kısmı da vagonların penceresinden sarkarak bakarlardı” diyerek yazar. Yılmaz Güney, Kavalcı Zülfo’yu  ve Ergani Tren İstasyonu’nda eteğine tutunup birlikte gezen kızını  Sürü filmine konu ederek sinemaya taşır.

YILMAZ ODABAŞI VE KAVALCI ZÜLFO

            Şair, yazar Yılmaz Odabaşı’nın  1996’da yayımadığı “Sevginin herkesten şikayeti var” kitabında Dicleli öğrencilerin  tümünün anlatılarında yer alan Ergani Tren İstasyonu’nda kaval çalan Zülfo  ile ilgili “Vivaldi Zülfo”adlı yazısında  “Dicle Köy Enstitüsü, İstasyon  ve Zülfo arasındaki” ilişkiler ve bölgedeki Dicle algısı yer alıyor (3). Odabaşı,  1950 ve 60’lı yıllarda Diyarbakır’ın Ergani, Çermik, Çüngüş ilçelerine bağlı köylerin kavruk çocuklarının, ya köylerinde ilkokulu tamamlamış veya Ergani’de Dicle Köy Enstitüsü-İlköğretmen Okulunu bitirip öğretmen olduklarını ifade ederek yazısına başlıyor.  O yıllarda halkın yüzde ellisinin okuma yazma bilmediği koşullarda öğretmenlik mesleğinin toplumdaki saygınlığının altını önemle çizer. Devamında: “Benim de birçok yakınım, vefat eden babam, neredeyse yarım gün Çermik’ten Ergani’ye yaya yürüyerek Dicle İlköğretmen Okulunda öğrenim görmüşler”  diyerek tanıklığını aktarır. Odabaşının babası Mehmet Odabaşı Dicle Köy Enstitüsü girişli, öğretmen okulu çıkışlı bir öğretmendir.

            Odabaşı,  Dicle mezunu hikayeci ve senarist Osman Şahin’in dostluğuna, ağabeyliğine saygı duyduğunu belirterek: “1989 yılında imzalayıp Diyarbakır adresime gönderdiği  ‘Ay Bazen Mavidir’ kitabındaki ‘Bozkırda Vivaldi’  adlı nefis hikayesinde, Ergani demiryolunda kaval çalarak  dilenen yoksul ve kör bir adamın hikayesini anlatır” diyerek kitapla ilgili değerlendirmesini yapar.  Osman Şahin’in bu öyküsünden etkilenen Yılmaz Odabaşı  “Vivaldi Zülfo” yazısında ailesindeki  Zülfo ile ilgili bir anıyı: “Bir gün Diyarbakır’ın Mardinkapı semtinde, köylerden getirilip stüdyosuz, bandrolsüz üretilen dengbej kasetlerinden birkaç tane alıp evime getirmiştim. Aldıklarım arasında, üzerinde çalanın  adı sanı yazılmayan bir kaval kaseti  de vardı. Kaseti kasetçalara koyup, ezgilerin ne kadar güzel olduklarını düşünüp bütününü  dinlemek üzere keyifle ayaklarımı uzattığımda, bitişik odadan anamın hıçkırıklarını duyarak kalkıp yanına gittim. Anam hiçbir açıklama yapmıyor, ağlıyordu” ifadeleriyle aktarır. Odabaşı,  annesinin neden kaval sesiyle ağladığını sorar. Annesi: “Ben bu kavalı 28 yıl önce Ergani demiryolunda dinlemiştim. Bu kör Zülfo’nun kavalıdır. O yıllar baban Dicle İlköğretmen Okulunu bitirmiş, tayini Konya’nın bir Çerkez köyüne çıkmıştı. Kucağımda sen ve yükümüz bir kat yataktı. Hayatımda ilk kez köyümden çıkıp uzaklara gidiyordum. Daha onbeş yaşımda bir anneydim. Ergani’den trene bindik. Ben kompartımanda çevreme korkuyla bakarken, baban alışveriş yapıp geleceğini söyleyerek dışarı çıkmıştı. Kucağımda sen vardın. O an birden  şimdi çaldığın kaval sesiyle hıçkırarak ağlamaya başlamıştım. Sen de ağlamaya başlamıştın. Sonra trenin düdüğü acı acı öttü, yola koyulduk. Bu kaval sesi benim için bir gurbet çığlığıdır, çocukken anne oluşumdur, yitirdiğim gençliğim, yitirdiğim düşlerimdir” şeklinde cevaplar. Odabaşı,  annesinin anlattıklarını dinleyince aldığı kasetteki kavalı çalanın Osman Şahin’in hikayesindeki Zülfo olduğunu anlar. Kasetin bir kopyasını  ağabeyim dediği Osman Şahin’e postalar.

            Odabaşı, Zülfo’nun Ergani’de kötü koşullarda yaşadığını öğrenir.  Bir haber yazısı yazarak Diyarbakır-Gündem gazetesine bırakır. 28 Nisan 1993 tarihli Gündem gazetesinde, mukavva kutuların üzerinde tek odalı bir evde yaşayan Zülfo’nun haberi, “Ergani’de Vivaldi”  başlığıyla çıkar. Zülfo’nun  yaşlılıktan konuşamadığını, sorulara yanıt veremediğini  belirten haberde: “Hoşan ovasının, Hilar mağaralarının, Çayönü kabartmalarının, kısaca susturulmuş bir tarihin ve halkın çığlıklarını kavalıyla çalan Zülfo veya diğer adıyla Hafız…88 yaşında, yüzünde talanın paletleri ve postalları var. Yüzü Ararat dağı gibi heybetli. Ama artık kaval çalmıyor” deniliyordu. Yılmaz Odabaşı, 1995 yaz aylarında Diyarbakır’da halk sanatçısı Zülfo’yu aradığını  fakat “Dilenci Zülfo mu? O öldü” dediklerini yazar (3).

OSMAN ŞAHİN VE BOZKIRDA VİVALDİ

            Osman Şahin’in  öyküsüne göre, her gün istasyonda kaval çalan Zülfo, Dicle İlköğretmen Okulu öğrencilerinin o yıllarda tanıyıp pek ciddiye almadıkları  bir dilencidir. Dicle İlköğretmen Okulu öğrencilerinin “Dertli Mustafa” olarak  tanımladıkları müzik öğretmeni Mustafa Kurtdemir,  okulda yoksul ve kavruk köy çocuklarına Mozart, Beethoven, Vivaldi ve Brahms  dinleten, orta yaşlı, ceket cebinde ipek mendil taşıyan, içine kapanık, naif, sessiz, yalnız   ve az konuşan, diğer öğretmenlerden farklı  bir öğretmendir.  Öğrencilerine piyano, keman çalan gerçek bir müzik öğretmenidir. Osman Şahin, onun müziğe bakışını: “Sesleri çirkin, güzel diye ayırmazdı hiç. Ona göre çirkin, güzel, kötü sesler yoktu doğada; yerinde kullanılmayan sesler vardır yalnızca”  ifadeleriyle tanımlar(4).

            Osman Şahin öyküsünde öğretmen, öğrenci ve hizmetlilerden oluşan Dicle Köy Enstitüsü ailesi yemekhanede yemek yerken müzik öğretmeni Mustafa Kurtdemir yanındaki  Kavalcı  Zülküf Babanın elinden tutarak  birlikte zarif adımlarla sahneye yürüdüklerini yazar. Osman Şahin Zülküf Baba’ayı:“Çayönü’ndeki Asur kabartmalarının içinden çıkmış gelmiş gibiydi”  diyerek tanımlayarak şaşkınlıkla sahneyi izleyen öğrencilerin duygusunu: “Okulumuz kuruldu kurulalı kimsenin aklından geçmemişti Zülküf Babayı okula çağırıp ağırlamak. Bunu o yanına yaklaşılmaz, bizimle konuşmaz, hepimizi küçümser sandığımız hocamız yapıyordu hem de” diyerek anlatır.  Müzik öğretmeni sahnede yaptığı konuşmada: “Onu  istasyona her gidişimde görür, izlerim. Onun çalıp üflediği havaları hiçbir yerde duymadım. Onu anladığımı sanmıyorum. Kimi insanlar görünüşüne, giysilerine, yaptığı işe bakarak bir dilenci sanabilir onu. Burada dilenci sözcüğünü kullandığım için konuğumuz beni bağışlasın. Aslında  bana göre o değerini yeterince bilemediğimiz seçkin bir halk sanatçısıdır. O bu toprakların Veysel’idir.” Konser sürecinde  öğrencilerin  en ufak bir devinim, kıpırtı, ses  çıkarmadığını aktaran Şahin:  “Zülküf Baba’yı ilk kez görüyor, dinliyor gibiydik. Yemekhanenin tavanında bütün gün bıcırdayan, öten serçeler bile sessizlikten ürkmüşler gibi seslerini kesmişlerdi” diyerek dinleti atmosferini aktarır.  

            Osman Şahin: “Ben, Köy Enstitülerini, çok sevdiğim İtalyan besteci Vivaldi’nin dört mevsim eserine benzetirim: Bitmez tükenmez baharların, mevsimlerin bozkıra gelişini müjdeleyen Vivaldi müziği... Bundan esinlenerek Dicle Köy Enstitüsü yemekhanesinde, 600’den fazla öğrenci ve 70’e yakın öğretmenin bizzat katılımlarıyla yaşanan bu  olayı “Bozkırda Vivaldi” adıyla yıllar önce yazmıştım” diyerek  anlatır.  Kültür dünyamızın değerli ismi Dicle Köy Enstitülü dostum, Osman Şahin’e bu satırlardan sağlıklar dileyerek sevgilerimizi, selamlarımızı iletiyoruz.

Kaynakça:

1) https://www.tigrishaber.com/kavalci-hafiz-zulfi-yokusla-ilgili-bir-duzeltme-3917yy.htm

2)Türk.R.(2024). Hoşot Anıları, Ozan Yayınları,İstanb

3)Odabaşı.Y.(1996). “Sevginin herkesten şikayeti var”. Doruk Yayınları, Ankara

4)Şahin. O.(1989). Ay Bazen Mavidir. Cem Yayınları, İstanbul

ABD’nin Demokrat Partili California Valisi  Gavin Newsom bile, kendi ülkesinin Başkanı için; Davos'ta Avrupalı liderlere seslenerek, ABD Başkanı Donald Trump'ın Grönland talebine karşı 'omurgalı' durmalarını istedi. Newsom, Trump'ın 'zayıf' olduğunu belirterek, “Nezaketi bırakın, yüzüne yumruk atın” dedi, iyi mi !?

California Valisi Gavin Newsom, salı günü İsviçre'de düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu'nda (Davos) gazetecilere verdiği demeçte, Avrupalıların ABD Başkanı Donald Trump'a karşı Grönland konusunda "nezaketi bırakmaları" gerektiğini söyledi... Vali Newsom, Avrupalı liderlere "omurgalı olmaları" ve Trump'ın "yüzüne yumruk atmaları" çağrısında bulundu...

Newsom, ABD Başkanı'nın karakteri hakkında analizlerde bulunarak, "O zayıflıkları kullanmakta iyidir, ancak yüzüne yumruk yediğinde geri adım atar" dedi. Avrupalı müttefiklere seslenen Newsom; "Her tarafı idare edemezsiniz. Nezaket bu kadar yeter. Onu yatıştırmaya çalışmayı bırakın. Ateşe ateşle karşılık verin, zaten önümüzdeki aylardaki ‘ara seçimleri’ de kaybedecek, bu adamdan çekinmenize hiç gerek yok" ifadelerini kullandı...

1940’lı yıllarda devam eden II. Dünya Savaşı sırasında, dünyadaki tek rakipleri ve düşmanları olan Ruslara yardım ederek, Almanları yenmediler mi? 1970’li yıllarda Vietnam’a saldırdılar, yenildiler, kendilerine yardım eden bazı yerli hainleri yüzüstü bırakıp da çekilmediler mi? 1980’li yıllarda Afganistan’a girip, bir türlü başarılı olamayınca, pılıyı-pırtıyı toplayıp, birkaç günde oradan kaçmadılar mı? Oradaki yerli hainler de ABD uçakları tekelerine tutunarak kaçmak isterken, yüzlerce metreden yerlere düşmediler mi? 2003 yılında Irak’ta Saddam Hüseyin’i, 2011’de Libya’da Muammer Kaddafi’yi kendi ülkesinin insanlarına öldürtüp, oradan da tüymediler mi? 1984 yılından beri bunların desteğiyle kurulan PKK hainlerine her türlü desteği verip, bize karşı terör estirip, 50 Bin insanımızı öldürtmediler mi? Aynı ABD, 1999’da terörist başı APO’yu, ‘Ecevit Hükümeti’ne –asmamak kaydıyla- teslim etmediler mi? Şimdi de, Suriye’de kullandıkları IŞİD’i, PKK’nın uzantıları olan YPG ve SDG’yi orada eşşek gibi kullanıp, bir kenara atıverdiler işte!..

Gerçek ABD işte budur!.. Şimdi eli koynunda kalakalan bu terörist uzantıları TV’lere çıkıp, ABD’ye lânet okuyorlar, pişmanlık içinde ‘Ah-Vah’ edip, kandırıldıklarını söyleyip duruyorlar!.. Bunlar sizin babanızın oğulları mıydı !? Tarihi geçmişiniz olan komşularınız veya kan bağınız olan insanlar mıydı da bu kadar güvenip, onlara inanarak bunca suçları işlediniz!? Aklınız bu işin sonunu hiç düşünmediyse, şimdi bize ne, bin beter olun e mi !?

Başkan Donald Trump’ın nasıl bir siyasetçi olduğunu bilmeyen mi vardı? Ne diye bu Amerikan halkı bu adamı ikinci defa Başkan seçti? Çünkü o halkın da bu adamdan pek bir farkı yoktu ki? Dünyanın başına belâ olduğunu, bu ülkenin kendi ‘California Valisi Gavin Newsom’ bile açıkça söylüyor, gelip Avrupalılara kendi Devlet Başkanı aleyhinde bazı akıllar veriyor, sonunun da çok yakın olduğunu, çünkü ‘ara seçimleri kesin kaybedeceğini söylüyor!..  

Devlet geleneği, devlet terbiyesi olan hangi ülke Valileri bunları yapar veya yapabilir !? Devşirme bir topluluk olan ABD, işte böyle bir ülke!.. Artık bunlara hiç de güvenilemeyeceğini bir kez daha gördük, bütün dünya ülkeleri olarak ‘birlik içinde’ hareket etmezsek eğer, daha çok kötü şeylere şahit olacağımızı herkes de anlamalı artık, NOKTA...

"Bakın, elimde Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığının belgesi var, şu anda siz de internetten ulaşabilirsiniz. Buradaki rakamlara baktığınızda, evet gerçekten o günkü en düşük BAĞ-KUR emeklisinin maaşı 150 lira, en düşük SSK emeklisinin ücreti 257 lira, en düşük memur emeklisinin ücreti 376 lira, asgari ücret 184 lira yani hepsi de asgari ücretten yüksek, BAĞ-KUR emeklisi biraz geride...

Hem emekli maaşının en düşük olanını asgari ücret seviyesine çekecek, ama 9.000 gün prim ödemiş, hak etmiş, daha yüksek emekli aylığı alması gerekenin de hakkını koruyacak adil bir sistem öneriyoruz. Bizim önerimiz kayıtlarda var, ama diyorsanız ki: ‘Sizinki olmaz, bizimki olsun...’ Biz varız, çıkartın bir A4, yazın hakkaniyetli bir zam, biz de altını imzalayalım, beş dakikada geçirelim, müjdeyi verelim" dediler...

Bunun devamında en düşük emekli maaşının yeterli olmadığını kabul eden sayın Özlem Zengin; 'Türkiye'nin şartları en müsait olduğu zamanda yeniden gözden geçirileceğini' belirtti ve: "Sağ olun. Makroekonomik dengeleri bozmadan ve emeklilerimize mümkün olan en fazla katkıyı vermeyi ve en kısa zamanda bu rakamları daha da arttırarak bir düzenleme yapmayı hedefliyoruz. Evet, yeterli değildir; bunu hepimiz görüyoruz, geçen zaman içerisindeki artışa baktığınız zaman da süreç içerisinde ne kadar ciddi bir artış olduğunu da görüyoruz. Benim buradan emekli kardeşlerimize ifadem şudur, onları muhatap olarak söylüyorum: En kısa zamanda, Türkiye'nin şartları en müsait olduğunda bu ücretler tekrar, bir kez daha zaten gözden geçirilecektir" dedi, iyi mi?

Tamam efendim, madem bu işler böyle olabiliyorsa; gelin sizlerin ‘273 Bin TL olan Milletvekili Maaşlarını’ da, şu anda 160 Bin TL’yi bulan ‘Emekli Milletvekili’ maaşlarını da o zamana kadar yarıya düşürelim, ortalık düzelince yeniden arttıralım madem !? Olur mu? Size gelince olmaz değil mi? Ama biz gariban emeklilere gelince her şey müsait oluyor, öyle mi? Sevsinler sizin bu güzel ama hiç de insancıl olmayan önerilerinizi!..

Bugün 22 Ocak 2026, günlerden Perşembe sabahı, saat de 05.00 suları... Dışarıda, uzun zamandır beklediğimiz bolca yağmur yağıyor, şu bizim uğraştığımız işlere bakar mısınız? Sevinç ve umutlarımız yine gelecek günlere havale edildi, yine aklımızla alay ediliyor, yine dertlerimizin çözümü geciktiriliyor; neye sevinip de nelere üzüleceğimizi yine bilemez haldeyiz!..

İktidar partisinin Yüce Meclis’te en çok konuşan, her şeye karışan ve en çok da eleştirilen bayan Vekili Özlem Zengin hanım, bundan önce de; “Biz bütün yaptıklarımızla gurur duyuyoruz!” diyerek, muhalefetin halk yararına her önergeye ‘RET Oyu’ vermeleriyle çok eleştirilmişti... Bugün de, tüm ısrarlara rağmen, iktidar destekçilerinin bile ‘Sefalet Ücreti’ dedikleri emekli maaşlarını 20 Bin TL yaparak, aynı tavırlarını sürdürdüler!.. Bütün bunlar yine unutulacak mı, yoksa ilk seçimde artık bunların faturaları kesilecek mi, hep beraber bekleyip de göreceğiz inşallah!..

Neyse, yazımızı bir fıkra ile bitirelim bari: Bir gün TV programındaki sohbette ünlü ‘Domates Güzeli - Ayşen Gruda’ anlatıyordu: “Durakta yeşil ışığın yanmasını bekliyorduk, orta yaşlı bir kadın hiç ışığa bakmadan yola yürüdü... Acı bir frenle duran minibüs şoförü camı açıp, bu kadına aynen şöyle bağırdı: ‘Bak teyze, bu meret senin kocan olan Enişteme hiç benzemez; seni altına aldı mı, sadece sarıp-sarmalayıp-sevip de bırakmaz, sonunda herkesi öldürür!..’ dedi, durakta bekleyen herkes gülmekten yerlere yatmıştı...” dedi, stüdyoda da ortalık bir anda yıkıldı, gülüşmeler havada uçuşmuştu...

Spora ve sağlıklı beslenme kurallarına çok dikkat eden bu büyüğümüz, 75 yaşına geldiğinde bir kitap çıkarmış, adını da: “Yaş 75, Yolun Yarısı...” vermişti... Aslında bu adı vermesinin sebebi şuydu; 1946 yılında CHP’nin açtığı bir şiir yarışmasında, “Otuz Beş Yaş” adlı ‘7 Kıtalık’ şiiriyle birinci olan ‘Cahit Sıtkı TARANCI’ nın şiiri de aynen şöyle başlıyordu; “Yaş 35, Yolun Yarısı Eder/ Dante Gibi Ortasındayız Ömrün/ Delikanlı Çağımızdaki Cevher/ Yalvarmak, Yakarmak Nafile Bugün/ Gözünün Yaşına Bakmadan Gider...” diyordu...

Merhum Ertuğrul Akbay da, aradan yıllar geçtiği, teknolojinin ve tıbbın çok geliştiğini düşündüğü için, bu rakamı 2013 yılında tam 75 yaşına geldiği için bu kitabını yazmıştı!.. Kendisi gayet sağlıklı, spor yapıyor, beslenmesine dikkat ediyor, bize de biraz yardımcı olmak için bu kitabını yayımlıyordu... Ancak, bu çok gelişen teknolojinin bazı sakıncaları-hormonları-zehirleri pek görememiş olacaktı ki; son yıllardaki bazı besinlerin tehlikelerini fark edemedi, kendisi de sonuçta ‘Kanser’ oldu ve daha 81 yaşındayken aramızdan ayrıldı... Zati ‘Otuz Beş Yaş’ şiiri şairimiz Cahit Sıtkı Tarancı da daha ’46 Yaşında’ iken vefat etmişti...

Peki, şimdi durduk yerde bendeniz niye bunları yazdım? “Ulan ülkede alay eder gibi asgari ücreti ‘20 Bin TL’ olarak belirlediler, Suriye’de kan gövdeyi götürüyor, Venezuela Liderini uyurken havaya uçurup, ABD’de yargılamaya götürdüler; Putin yine Ukrayna’ya nükleer başlıklı füze attı; İran’ın bütün eyaletleri karışmış, halk sokağa dökülmüş vaziyetteyken; sen bula bula bu yaş şiirlerini niye yazıyorsun ki?” diyenleriniz olabilir... Herhalde bunu keyfimizden yazmıyoruz; bendeniz de şu anda tam ’75 Yaşına’ girmiş durumdayım, endişelerim tavan yapıyor da ondan yazıyorum tabii...

Yahu, bize emekli zammını verirken, aslan TÜİK’in aklına uyup da, sadece % 16, 80 oranında zam verirlerken, hemen ertesi günü devletin Milli Piyangosunun bütün kumar çeşitlerine ‘% 50 zam’ koydular; kolonu 10 TL olanlar 15 TL oldu, niye buna kimse itiraz etmedi !? Bu nasıl zam anlayışı böyle; bize verirken % 16.80, bizden yolarlarken ise en az % 50 alıyorlar!.. Bu size mantıklı geliyor mu ha, hani şimdi neredesin aslan TÜİK, buna da itiraz etsene!..

Bizim gibi ülkelerde ‘Ölüm’ dediğiniz şen nedir ki; saka gibi bir şeydir!.. Pencere altından geçen birinin kafasına saksı düşmesi... Sokakta çatışan çetelerin serseri kurşunlarıyla yere serilmeniz... Rüzgârda uçan çatılar altında kalanlar... Hatırlı kişilerin genç çocuklarının lüks araçlarla ezdikleri, içeride bir gün yatmamaları... filân, ‘güncel rutin ölümlerimiz’ arasında değiller mi?

Geçende üç günlük bir gelin, kocasını bakkaldan reçel almaya göndermiş... Öbür sokaktaki düğünde eğlenen bir gurup, aşka gelip havaya ateş açmışlar!.. Bir ‘Yorgun Mermi’ genç kocanın tepesine düşmüş, bakkalın önünde onu öldürmüş!.. Hemen bu acı olayı evine bildirmişler, genç geline hemen; “Geçmiş olsun, şimdi ne yapacaksın kızım?” demişler, genç gelin hiç düşünmeden; “Daha yaşım çok genç, yakında birini daha bulur, onu da bakkala kaymak almaya gönderirim” demiş, iyi mi?..

İşte gerçek hayat bu dostlar, hiç edebiyata-şiire-kitaba gerek var mı yani? Şu bizim Cahit Sıtkı ve Ertuğrul Akbaş gibi büyüklerimiz boşuna ve bir hiç uğruna mı uğraşıp duruyorlar, ne !?

07 Ocak 2026 Çarşamba günü iktidar partisi AKP’nin haftalık gurup toplantısı sonrası, yine başka partilerden seçilmiş üç milletvekili, hiç utanmadan ve sıkılmadan, bir Milletvekiline yakışmayacak abartılı sözlerle AKP’ye katılırken; aslında ne kadar basit ve kullanılmaya müsait insanlar olduklarını cümle-âleme bir kez daha gösterdiler!.. Bununla ilgili basında çıkan haber aynen şöyleydi:

“Toplantıda, CHP'den ihracının istenmesi üzerine istifa eden Mersin Milletvekili Hasan Ufuk Çakır, Gelecek Partisi'nden istifa ederek bağımsız milletvekili olan İsa Mesih Şahin ve DEVA Partisi'nden istifa eden Kahramanmaraş Milletvekili İrfan Karatutlu'ya Erdoğan tarafından rozetleri takıldı...

‘Hasan Ufuk Çakır, sayın Erdoğan'ın rozet takması sonrası yaptığı açıklamada; 'Türkiye Cumhuriyeti'nin iki Başkomutanı vardır; biri Mustafa Kemal Atatürk'tür, ikincisi Recep Tayyip Erdoğan'dır' sözlerini kullanarak; ‘Erdoğan'a selam duruyorum...’ dedi...”

Haber aynen böyleydi... Üç Milletvekilinden Hasan Ufuk Çakır, söylediği sözler ve yaptığı hareketlerle hepimize parmak ısırttı!.. Meğerse adam doğuştan AKP’li imiş de, hiç birimizin -özellikle de onu aday gösteren Bay Kemal’in- haberi yokmuş da, bunca partili arasından O’nu aday göstermiş... Bu olay üzerine bir açıklama yapan CHP Gurup Başkanvekili ve Mersin Milletvekili Ali Mahir Başarır; “Bu adam aday yapılırken sayın Genel Başkan Kılıçdaroğlu’na yalvardım; bu kişiye güvenilemeyeceğini söyledim, bu adayın sırasına Gençlik Kollarından gelen bir arkadaşımızı önerdim, beklediğimiz gibi çıktı, şimdi de ihanete uğradık!” diyordu...

Hani ben ihtiyar dallama yazarınız, geçmişimize bakarak bu olayı da ‘normal’ kabul edebilirdim amma; uzun zamandır sessizliğini koruyan ve hiçbir delikten çıkıp da son olaylara karışmayan sayın Bülent Arınç’ ın çıkıp da; “Ben Mersin Milletvekili Hasan Ufuk Çakır’ın, rozet takılırken söyledikleri ve yaptıklarını çok yadırgadım! Sen önce, sana oy verenlere olan diyetini ödedin mi, kime sordun da parti değiştirdin!?” demesi yok mu? Bir AKP kurucusunun bile bunları söylemesi sizce de büyük önem taşımıyor mu? Bazılarınız çıkıp da; “Adamın davranışlarını bir AKP kurucusu bile yadırgadı, biz niye kabul edelim ki? Yoksa bu kadar yapmacık bağlılığa onlar da mı kıskandılar acaba?” diyebilirler, ne bileyim ben ?..

Bu dönek arkadaşın tarih bilgine de hayranım doğrusu; 75 yıllık ömrümde onun kadar yalakaları çok az gördüm, ben de eski Fırıldak Kubi (Kubilay Uygun’a) selâm duruyorum (!), yeriniz hiç boş kalmıyor baksana, rahat uyu, e mi? Eskimiş CHP Vekili Hasan Ufuk Çakır dedi ki; “Türkiye Cumhuriyeti’nin iki büyük komutanı vardır; biri Mustafa Kemal Atatürk, biri de sayın Recep Tayyip Erdoğan, ben de karşısında O’na selâm duruyorum!” dedi, iyi mi? Peki, Kurtuluş Savaşı’nın en önemli komutanları olan Garp Cephesi Komutanı İsmet İnönü, Şark Cephesi Komutanı Kâzım Karabekir, Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak ne olmuş oluyor !? Şimdi bu Türk Tarihi yeniden mi yazılacak, bütün okul kitapları yeniden mi değişecek?.. Gördünüz mü şu başımıza gelenleri gari ?..

Anayasa’yı değiştirme iddiasında olan AKP’nin önünde daha epeyce eksik Vekil sayısı var... Durun bakalım daha neler olacak, nelere şahit olup, bunlardan biri olmadığımıza binlerce kez şükredeceğiz belki, kim bilir: “Du bakali daha nele nele olucek!?”

            Yukarıdaki Edip Cansever dizeleri  yaşam umudunun, heyecanının şiirsel bir anlatısıdır. İyi ki hayata, umuda, güzelliğe dair dizeler yazan şairlerimiz var. Zor günlerden geçtiğimiz ülke koşullarında  bu dizelerle ayakta kalıp yaşamı savunmaya çabalıyoruz.  Yüreğinde  geleceğe dair umutları kaybetmeyenler haftada iki gün İstanbul ve ülkenin bir köşesinde Sayın Özgür Özel’in mitinglerinde şiirlerle, şarkılarla yeni dayanışmalar üreterek  hayat pahalılığına, çalışanlara verilen sefalet ücretlerine, ülkedeki antidemokratik iklime itiraz ediyorlar. CHP’nin toplumsal muhalefeti sürüklediği bu koşullarda partiden ayrılan milletvekilleri ve belediye başkanları ile ilgili olarak dostça bazı eleştirilerimizi mitinglerde yağmurda soğukta toplanan insanların emeğine saygı adına  ifade etmeyi  bir görev sayıyorum. CHP’de acilen yapısal bir devrim gerçekleştirilmelidir. Akp’ye geçen Mersin milletvekili nasıl bu partide listelere girdi?, ayrılan belediye başkanları ve özellikle  bazı büyükşehir belediyelerindeki başkanlar nasıl seçildi?  Bunların  basına yansıyan çok lüks koşullarda yaşayan, rahatsız edici yaşam  tarzları sürdüren  yakın çalışma arkadaşları, danışmanlar   nasıl seçildi? Bunlar mutlaka sorgulanmalıdır. Parti;  keyfiliklerden, kişilerin tercihlerinden çok ilkesel düzeyde liyakat ve birikimi öne çıkaran  aday belirleme sürecine evrilmelidir. Belediye başkanları ve il başkanlarının görev tanımlamaları iyi yapılmalı, ilçe belediye başkanları ile ilgili olarak yerel dinamikler öne çıkarılmalıdır. Bunlar yapılmadığı takdirde parti,  büyük emekle toplumsal muhalefete  yapılan öncülük görevini kaybedecektir.

TAYFUN  KAHRAMAN VE MURAT ÇALIK’A YAPILANLAR

            MS hastası şehir plancısı Tayfun Kahraman ve kanser tedavisi gören Beylikdüzü Belediye Başkanı Murat Çalık çok ciddi sağlık sorunları yaşadıklarını  ailelerinin basına, medyaya yansıyan çığlıklarından acıyla izliyoruz. Tayfun Kahraman ile  ilgili serbest bırakılmasına yönelik Anayasa Mahkemesi kararının  uygulanmaması gibi gariplikler yaşanırken  hastanelerde uzun süreli tedavilerine izin verilmemektedir.  Murat Çalık ameliyat olduktan hemen sonra cezaevine gönderilmekte, Tayfun Kahraman neredeyse yürüyemez hale geldiğini eşinin açıklamalarından öğreniyoruz. Tüm bu yaşananların  toplumsal vicdanlarda  yeri yoktur. Bu insani olmayan, düşman hukuku uygulamalarına bir an önce son verilmelidir. Eğer bu süreçlerde  Çalık ve Kahraman’ı kaybedersek karar vericiler, yargıçlar, doktorlar hiç vicdani acı yaşamayacaklar mı? Yargı mensupları ve doktorlar parti devletinin değil halkın hukukçusu, halkın doktoru olmanın nesnelliği  ile karar vermeli, yaşam hakkını  öne çıkarmalıdırlar.

İKTİDAR ÇEVRELERİNİN EMEKLİLERE BAKIŞI

            Son on günde, ocak ayı ile birlikte  pazara ve çarşıya,  bir lokantada yemeğe  çıktığımızda, bir kahvede çay-kahve içerken  fahiş fiyat artışlarını  görüyoruz. Televizyon ekranlarında örgütlü emekli sendikalarının ülkenin her köşesinde 20 bin liralık ücrete karşı verdikleri hak arama mücadelesini saygıyla izliyoruz. Yaşlı yoksulluğu bu iktidar tarafından adeta dayatılıyordu. Siyasal iktidarın ülke kaynaklarını halkın refahını iyileştirme yerine  sermaye kesimlerine ve yandaş kesimlere  kaynak  aktardığı çok açık. İktidar çevreleri bu süreci savunma adına “Emeklilerin ömrü bizim iktidarımız döneminde uzadı, Şükretmiyorlar, Her ay maaşlarını alabiliyorlar, Uzun Yaşıyorlar, Bütçe açığının nedeni ETY’liler” şeklinde absürd açıklamalar yapıyorlar. Bu ifadeler siyasal iktidarın halktan ne kadar uzaklaştığının somut delilidir. Emekli insanlarına “çok yaşıyorlar” diyerek bakmanın vicdani ağırlığını, rahatsızlığını hissetmemelerini emekli bir akademisyen olarak üzüntüyle izliyorum. Parti devletinin geldiği nokta maalesef böyle…

MİLLİ EĞİTİM BAKANI TEKİN’İN İNCİLERİ

            Eğitimci kimliği olmayan Milli Eğitim Bakanı Tekin, uygulmalarıyla, laik eğitim karşıtlığı içeren  açıkamalarıyla  ve de Cumhuriyetimizin kurucusunu görmezden gelen yaklaşımlarıyla  ülkede büyük tepkiler almaktadır.  Ülkede emekliler, işçiler, memurlar dışında atanmayan öğretmenler de meydanlarda haklarını aramak adına seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Bu iktidar seçim öncesi öğretmen adaylarına mülakatın kaldırılacağına söz vermesine karşılık bu konuda adım atmamış, esnek çalışma koşullarını öne çıkararak öğretmenlik meslek onurunu yok eden ücretli-sözleşmeli öğretmenlik statüsünü yaygınlaştırmaktadır. Tekin yaptığı son açıklamada: “’Ücretli öğretmenlik diye bir şey yok. Bu uydurma bir kavram. Ne bizim sistemimizde ne mevzuatımızda ne kanunumuzda böyle bir şey yok. Bu nedir? Belli dersleri okutacağımız öğretmen bulunamadığında ek ders ücreti karşılığında bize destek olan kişiler bu kapsamda değerlendiriliyor. Ücretli öğretmenlik sanki bizim mevzuatımızda olan bir kavram gibi sunuluyor. Bu sistem legal bir kadro türü değil, tam tersine ihtiyaç gidermek için üretilmiş bir ara formül’’ ifadeleriyle çalışmakta olan yaklaşık 90 bin ücretli öğretmeni yok saymaktadır. Bu sayı da her yıl artmaktadır. Bunun adı ucuz, güvencesiz, kadrosuz öğretmen çalıştırmadır.  Bakan rahatsız ise ve yasalarda yeri yoksa çözüm çok açıktır. Sözleşmeli ve ücretli öğretmenlik statülerini kaldırıp bu öğretmenleri kadrolu atamaktır.

TARİHTEN DERS ALMAK

            Türkiye yakın zamanda FETÖ adı verilen ABD destekli gerici bir tarikatın  darbe girişimini yaşadı. Darbe öncesi ülkede hayali-düzmece dosyalarla pek çok yurttaşımız büyük acılar yaşadı.  Siyasal iktidarın  destek verdiği ve  yargı, güvenlik, üniversite ve diğer kamu bürokrasisine ele geçiren  kadroların yarattığı travmayı hep birlikte yaşadık. Bugünlerde siyasal iktidar FETÖ’den boşalan  alanı  Menzil tarikatına açarak büyük yanlışlar yapmaktadır. Bu hafta İzmir-Karabağlar’da Menzil tarikatının hiçbir güvenlik duvarıyla karşılaşmadan düzenlediği  geniş katılımlı toplantı dikkat çekiciydi. Hak arayan emekliler, atanmayan öğretmenleri coplarla dağıtan güvenlik güçleri  Karabağlar’da  adeta kaybolmuşlardır. Güvenlik güçlerinin bu çifte standartını anlamak zor. İran, Suriye deneyimleri de göz önüne alınarak tarikat ve cemaatlerin kamu kadrolarında yer almaması ve mutlaka  denetlenebilir olması bizim gibi ülkelerde yaşamsal önemdedir.

            Son günlerde  15-16 yaş çocukları arasında yaşanan öldürme olayları, kadın cinayetleri,  fubolda yasa dışı bahis ve  ve medyatik kişilerin karıştığı  uyuşturucu salgını toplumda  yaşanan sosyal çürümeleri, vasatlıkları ve  değersizlikleri  işaret etmektedir. Dilerim  ki ülkemiz bu yozlaşmadan kurtularak, herkesin kendini eşit yurttaş gördüğü demokratik hukuk devleti iklimine  2026 yılında kavuşur. Umudumuz budur.  Ne dersiniz?

Başkan Trump bir gün çıkıp; “Grönland bizim olmalı... Kanada’yı satın alıp, 51. Eyaletimiz yapacağım... Zati ‘Panama Kanalı’ bizimdi, Çin orayı sahiplendi... Danimarka, Grönland’ı bize satmazsa, askerî gücümüzle alacağız!.. Venezuela’dan sonra sırada Küba, Meksika, Kolombiya ve İran var... Zati Venezuela petrollerini biz bulmuş, biz işletiyorduk, bunlar bizim olacak!.. Venezuela’yı ben yöneteceğim artık!.. Grönland’ın nadir maden elementlerini Rusya ve Çin’e bırakamayız, aslında biz Avrupa’yı da bunlardan kurtarıyoruz...” gibi, akla-hayale gelmedik çok uçuk açıklamalar yapıyor!.. Bir başka gün çıkıp; “İran halk isyanına İran kuvvetleri müdahale ederse, biz silahlarımız dolu şekilde müdahaleye hazırız!..” diyor...

Yahu, sen bu koca dünyanın Ağası mısın!? Dünyadaki 300 civarındaki ülke toprakları, senin genelev işleten Alman deden ve babandan miras mı kaldı !? Tamam, bugün dünyanın en zengin, en güçlü ülkesi olabilirsin? Beş kıta ülkeleri birlik olurlarsa, onların karşısında senin bir ‘Sinek’ kadar bile hükmün kalmaz, ya bunu da hiç hesap ediyor musun!? Bundan önce senin gibi ‘Güç Zehirlenmesi’ yaşayan Cengiz Han, Romalılar, Atilla, Timur Han, Napolyon ve Adolf Hitler... gibi çok kişi bunu denedi, sonları büyük hüsran ve hayal kırıklıkları ile bitti, ya bunu da biliyor musunuz !?

Zaten son günlerde öyle can sıkıcı açıklamalar yapar oldu ki; başta ülkesinin New York ve Minnesota Valileri bile bu adama isyan edip; artık susmasını, hayalinde dünyayı yönetmeye kalkmak yerine, kendi ülkesindeki aslî görevini yapmasını tavsiye ettiler!..

ABD, kuruluşu 1776 yılından beri tam 47 Başkan görev yaptı... Bunların 4 tanesi suikast sonucu öldü, ayrıca 9 tanesi de suikasta uğrayıp sağ ve yaralı olarak kurtuldular!.. Bunların içinde en son suikasta uğrayıp da kurtulanların en sonuncusu da, seçimler sırasında Başkan Donald Trump idi; kurşun sol kulağını delip de geçmişti, birkaç santim içeriden geçse, beyninden vurulacak ve bugün aramızda olmayacaktı...

Zannedilen o ki, ‘Güç Zehirlenmesi’ denilen iktidar hastalığı son günlerde öyle nüksetmiş olmalı ki; önüne gelene rest çekiyor, önüne geleni azarlıyor, aşağılıyor, dalga geçiyor, bazen basın toplantılarında öyle ciddi konular konuşulurken bile danslar ediyor, kendinden önceki Başkanları suçluyor, seçimde kendisine yardımcı olanları bile beş dakikada üstlerini çizebiliyor!.. Sizleri bilemem, ama bence bu adam kendi yatak odasındaki boy aynasında da bazı hareketleri yapıyor, kendisini çok beğeniyor, ne isterse yapabileceğini zannediyor!? Zaman zaman eşi ile küsüyor, beraber olsalar bile ona elini tutturmuyor, uzak duruyor, basın önünde Başkana tavır koyuyor!.. Herhalde o da bu adamdan bıkmış-usanmış ama, onda da ikinci kez ‘First Leydi’ unvanı yüzünden oluşan güç zehirlenmesi sebebiyle bir türlü ayrılamıyor!? Tabii bu benim fikrim, aynı fikirde değilseniz eğer iki defa öksürünüz, ben şıp diye anlarım...

Evet dostlar, işte dünya böyle bir liderle baş başa... Daha neler görüp de neler çekeceğiz bakalım; sağ olursak eğer, pek de çok zaman geçmeden her şeyi yine görüp, arşivlerimize bir not daha düşecek ve yaşamaya devam edeceğiz inşallah!..

Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro'nun ABD tarafından yakalanmasının ardından Yunan bir gazeteciden Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı hedef alan skandal bir paylaşım geldi. Sözde gazeteci, Maduro'nun gözaltındaki görselini yapay zeka ile düzenleyerek Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı hedef aldı. Gazeteci Yılmaz Özdil, Sözcü TV'de yayınlanan Kırmızı-Beyaz programında bu provokatif paylaşıma karşı Yunan gazeteciye haddini bildiren bir açıklamada bulundu. Özdil'in skandal paylaşım üzerine yanıtı şu şekilde oldu:

“Sosyal medyada çok konuşuldu yani ben o Yunan Gazeteciye buradan şunu söyleyebilirim. Türkiye'nin yüzölçümü çok büyük. Allah'a çok şükür. Herkesi gömecek kadar toprağımız var. Ben Yunanlı Gazeteciye denemesini tavsiye ederim...Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanına karşı yapay zeka ile bir şey yapmış herif. Bir kere Türkiye'yi Venezuela gibi bir ülkeyle yan yana gösterilmesine ciddiye alıp tepki verilmesi de garip. Asıl ikincisi de yani deniyor ki ‘Saray'ı Türkiye korur mu?’ 15 Temmuz'da denediler bunu...”

'TÜRKİYE BİR ÜLKE DEĞİL, BİR VATANDIR!..'

“Venezuela ile Türkiye kıyaslamak şundan yanlış, adamların devlet başkanını çaldılar. Herifler duruyor öyle. Çünkü bunlar ülke vatan değil. Türkiye vatan. Türkiye üzerine hesap yapmaya çalışanların bunu gözden kaçırıyor. Türkiye bir ülke değil vatan arada ciddi fark var... Erdoğan’ı değil, ‘Erdoğan'ın terliğini’ kimse alamaz. Biz varız, biz buradayız!.. Kimse merak etmesin. Türk'e kefen biçmek isteyen mezarını derin kazsın. Burası ülke değil bir vatan. Bize bu vatan toprağını kuponla vermediler. Dolayısıyla Türkiye'yi Venezuela gibi tırışkadan bir ülke ile kıyaslamak Türk Milletine hakarettir!..” dedi...

Sözlerine katılırsınız veya katılmazsınız, ama sayın Yılmaz Özdil doğru söylüyor ve tam da damardan vuruyordu!.. Öyle ya; daha dün İngilizlerin ağzına bakıp da 1919’da İzmir’e çıkan Yunanlılar, Ege Bölgesini kuşatıp, Eskişehir’e kadar gitmişlerdi... Peki sonra ne oldu? Bu milletin ölümüne direnişi karşısında kancık tavşanlar gibi geri kaçtılar, Ege Denizi’ne çakıl taşları gibi döküldüler, zati pek olmayan itibarlarını dünya çapında tamamen kaybettiler değil mi? 15 Temmuz 2016 günü bir deneme de ABD destekli dinci Fethullah Terör Örgütü bir deneme yaptı, bir gecede çoğu teslim oldu, imkânı olanlar da yurt dışına, kendilerine akıl veren ‘Gâvur Dostlarının’ yanına kaçmak zorunda kaldılar!..

Burası ‘Venezuela’ gibi bir devşirme insanların ülkesi değil, her karışı şehit kanlarımızla sulanmış bir ‘Türk Vatanıdır!..’ Sayın Yılmaz Özdil’in de dediği gibi; “Bizi tırışkadan bir ülke olan Venezuela gibi ülkelerle karıştırmayın!” diyordu... Yunanlı çok bilmiş bir gazeteci kılıklı çıkıp, elin icadı olan ‘Yapay Zekâ’ marifetiyle bir şeyler yayımlıyor, içindeki tarihten gelen eskimiş kinini kusuyordu!.. Denemesi bedava canım gazeteci kılıklı; gel-dene-gör bakalım ‘Türkiye’ neyin nesiymiş, nasılmış; atalarından tam ‘107 Yıl’ sonra bizzat kendinde de dene ve gör bakalım canım, burada dünya kaç bucakmış!?

Evet, zaman zaman böyle ‘delik dondan çıkar gibi’ bazı uçuk akıllılar ortaya çıkıp, olmayacak hayallerini paylaşıyorlar, sonra da marifetlerinin altında kalakalıveriyorlar işte!.. Yunanlı gazeteci kılıklı da bunlardan biriydi, sanırım yine gerekli yanıtı da aldı.

Filmi izleyen herkesin aklında kalan birkaç şey şunlardı: “Ben çalışmaya karşıyım... Ben TV ve Bilgisayara karşıyım... Ben saate karşıyım... Ben paraya karşıyım... ‘Emeklilik’ diye bir şey yoktur, bunu biz insanlar uydurduk... ‘Stok Yapmak’ insanlara mahsustur; siz hiç stok yapan Kaplan veya Kuşa rastladınız mı? Ben stok yapmaya da karşıyım!..” Bu sözlerin hepsi, Mandıra Filozofu lâkaplı, dört üniversite bitirmiş Mustafa Ali’ye ait sözlerdi, bunu da hatırladınız mı? Bu sözleriyle, kendi yerini satın alıp da turistik devasa binalar yapacak olan ‘Cavit Beyi’ yoldan çıkarmış,  en sonunda onu da kendisi gibi yaşamaya ikna etmişti...

Dikkat ettiyseniz eğer, son günlerde sık sık ekranlara çıkarılan, Sosyal Medyada her gün görüşleri yayımlanan, daha 46 yaşındaki bir “Profesör Doktorumuz” ortaya çıktı... Sadeliği, giyimi, kuşamı; her konuda ileri sürdüğü fikirleri ile çok dikkat çekmeye başladı!.. Adı, “Prof. Dr. Oytun ERBAŞ...” Bütün okullarını çok iyi derecelerle bitirmiş, ama şimdilerde işsiz ve cebinde parası da yok!.. O da bütün programlarda evliliğe, çocuk yapmaya, zorunlu çalışmaya, iyi giyinmeye ve pahalı yemeklere karşı olduğunu söylüyor, kendisi de ne bulursa yediğini söylüyor!..

Geçende bir TV programında, şu anda hapiste olan gazeteci Fatih Altaylı’ya demediğini koymamıştı!.. Dedi ki; “O bir gazeteci filân değil, klik o, klik!.. Beni üniversitedeki işimden Fatih Altaylı attırdı!.. Hazırladığımız 10 Milyon TL’lik araştırma yatırımımızı o mahvetti, inşallah hiç hapislerden çıkmaz!” diyordu... (Klik, İngilizce bir sözcük olup, Türkçe karşılığı ise ‘Bölek’ demektir...)

Birinde TV spikeri soruyordu; “Çok paranız olsa ne yapardınız, yine de evlenip rahatınıza bakmaz mıydınız?” deyince, ona aynen şöyle dedi: “Hayır, ben çok parayı sevmem!.. Olursa da götürüp anneme veririm... Evlilik, çocuk yapmak, bana göre değil; ben kendi başıma istediğim gibi özgür ve bağımsız yaşamayı seven birisiyim!” demiş, hemen cebinden cep telefonunu, kimliklerini, cebinde kalan sadece 100 TL’sini gösterip; “Bak benim telefonumun şarjı dahi yoktur, konuşma ihtiyacı duymam ki... Şu pasaportum, şu nüfus cüzdanım, şu da uzun süredir cebimde olan 600 TL’den kalan param, kredi kartı asla kullanmam” diyordu...

1978’de İzmir’de doğan Prof. Dr. Oytun Erbaş; 2018’de Doçent, 2023 yılında da Profesör oldu... Bir ‘Asperger Hastası’ olduğu açıklanan Oytun Erbaş; “Gebze-Demiroğlu Bilim Üniversitesi-Deneysel Tıp Enstitüsü” kurucusu ve yöneticisidir... Tıp ve Yaratılış alanında birçok araştırmaları ve görüşleri vardır...

Diyeceksiniz ki; “Yahu bunca eğitim almış, bunca Tıbbî araştırmalar ve çalışmalar yapmış bir insan, neden biz normal insanlar gibi davranmıyor-düşünmüyor-yaşamıyor!?” Büyük buluşlar yapmış ünlü Bilim İnsanlarının çoğuna baktığınızda, bize aykırı gelen bazı davranışları olduğunu görürsünüz... Geçende spiker Buket Aydın ile konuşuyordu, dedi ki; “Tıptan nasibini alamamış bazı diyetisyen hanımlarımız anlatıyorlar; “Kirazı yiyin, sapını sakın atmayın, diyorlar... Ne yani, ülkede kiraz bitti de, bizler onun sapına mı kaldık? Ben hiç kiraz sapı yemedim, yemem de; bırakın onlar yesinler!..” Gel de bu görüşüne katılma şimdi...

Evet, son günlerin yeni ‘Mandıra Filozofumuz’ Prof. Dr. Oytun Erbaş da bunlardan biri işte... Bazıları hiç düşünmeden, hemen böyle davranış gösterenlere “Deli, Aykırı” yaftaları yakıştırması hiç de mantıklı değildir!.. Tabii ki bunlar olacak, bize yeni ufuklar açacaklar, bizler de çoğunluğa uyarak, kurallara uygun yaşamaya devam edeceğiz...

İlk hapishane önü görüntülerini hepimiz izledik; sevinçle hapisten çıkanlar, hasretle yakınlarına koşanlar, özlemle anne-babasına-eşine-çocuğuna-sevgilisine sarılanlar... Tamam, bu görüntüler güzel ve duygusal da; ya bu hükümlülerin zarar verdiği insanların kendileri, yakınları, bu görüntüleri izlerken neler düşündüler acaba? Hiç bunu düşünenler, bu öfkeyi içinde hissedenler oldu mu acaba? Bunlarla yakın yerlerde yaşayanlar, sık sık bunlarla karşılaştıklarında neler olabileceğinin ayartına varanlar da oldu mu ki ?..

Hatırlayınız; 22 Aralık 2.000 tarihinde DSP-ANAP-MHP Koalisyon Hükümeti, adına ‘Rahşan Affı’ denilen kısmî bir af çıkarmışlar, 70 Bin hükümlünün 40 Binini serbest bırakmışlardı... Peki, sonuçta ne olmuştu? İlk bir ay içinde bu hükümlülerin tam % 30’u yeniden birer suç işleyerek hapishanelere geri dönmüş, ancak, bu sevinç ortamından medet uman MHP lideri sayın Bahçeli de hemen ‘Erken Seçim’ istemiş, 03 Kasım 2002’de yapılan seçimde, yeni kurulan AKP % 34 oyla tek başına iktidara gelmiş, CHP de tek başına Anamuhalefet Partisi olmuş, diğer tüm partiler (DSP-MHP-ANAP-RP) de sandığın dibinde kalmışlardı...

Şimdi de 50 Bin hükümlüyü salıverdik, MHP’li sayın Feti Yıldız; bu sayının ‘120 Bine’ çıkabileceğini söyledi; göreceksiniz ki, en yakın zamanda bu sabıkalılardan yine en az % 30 kadarı yeniden suç işleyecek, yine bizim masum halkın ve kadınlarımızın canını yakıp, yeniden bu cezaevlerine geri dönecekler, bu fuzulî af da hiçbir halta yine yaramayacaktır!?

Bu tür aflar bir tek şeye hizmet ediyor: Suç işlemeye meyilli kişilere cesaret verip; “Nasılsa çok yakında bir şekilde dışarı çıkarım, ya da çok sık ilân edilen yeni bir ‘erken Seçim’ sayesinde buradan kurtulurum, ben yapacağımı geri bırakmayayım!?” diye düşünen insanların çoğalmasına sebep oluyorlar... Bu durum da, ülkede işlenen suç sayısını her yıl kat kat arttırıyor!.. Olan da, zavallı kadınlarımıza ve özellikle masum çocuklarımıza oluyor!..

Elin İngiliz, Fransız, Rus ve Amerikalısı gibi; suç işleyenleri atın içeri, orada pestili çıkıncaya kadar veya ölene kadar tutun, hiç ‘cezasız kalmayacağı’ gerçeği ciğerlerine kadar işlesin; bakın bakalım bu kadar, bizim ülkemizdeki kadar kolay ve çok suç işleniyor mu ? Mümkün değil !.. Nedir bu yahu üç-beş yılda ‘kısmî veya genel aflar’ kardeşim !? Siz bunu yaparken, hiçbir mağdura sordunuz mu, ‘acaba onlar ne düşünüyor?’ dediniz mi !?

Bunca suç işleniyor, bunca suçlu hapishanelere dolduruluyor, yıllardır hapishane yatak sayılarının hep yetersiz kaldığı defalarca yazılıp-çiziliyor; ama siz hiç bunların neden olduğu, nereden kaynaklandığına dair devlet tarafından bir araştırma yapıldığını duydunuz mu? Bunların nasıl önüne geçileceği konusunda üniversitelerle ve uzmanlarla bir araştırma çabası olduğunu hiç duydunuz mu?

Her olaydan sonra polislerimiz hemen koşuyorlar, zanlıları yakalıyorlar, ilk polis ifadelerinden sonra Savcılıklara sevk ediyorlar; mevcut Yasalar nedeniyle birçoğu Savcılıklarda serbest bırakılıyor, Mahkemelere sevk edilenlerin çoğu “Adlî Kontrol ve Yurt Dışı Yasağı, Açık Cezaevi-Ev Hapsi...” gibi nedenlerle bırakıldıktan sonra, bütün bunlara rağmen, geri kalanlara bile mevcut hapishanelerimiz yetmiyor!.. Yahu arkadaşlar bu işte bir gariplik yok mu? Yeni yeni birçok hapishane açılmasına rağmen, neden hep yetersiz kalıyor buralar? Neden bu kadar suç işleniyor, biz niye böyleyiz, bunun sonu nereye varacak, bunları hiç düşünen yok mu Allah aşkına !? Bu kaçıncı dolaylı af kardeşim!?

Neden bu kadar kesin ve sert öneride bulunuyorum? İşte sebepleri: Bu kuruluşun beş daimi temsilcisi ‘ABD, Rusya, Çin, İngiltere ve Fransa’ değil mi? Genel Kurul’da alınan bir karara, bunların ‘bir tanesi’ itiraz edince, hiçbir karar uygulanamıyor değil mi? Tam ‘193 Üye Ülke ve 2 de Gözlemci Ülkesi’ bulunan bu koca kuruluş; bu ‘Beş Tane Daimi Üyenin’ emrinde bulunan birer ‘Emir Eri’ durumuna düşmüyorlar mı? Dünya çapında bunlardan biri suç işlediğinde, bu koca kuruluş ona bir ceza veremiyor!.. Böyle saçma bir hukuk ve itibar üstünlüğü kabul edilebilir mi? Ama yıllar önce bu hatayı yapmışlar işte!..

Allah aşkına; şu bebek katili İsrail, kaç defa suçlandı, cezası kesildi, ama ABD veya İngiltere’nin itirazları yüzünden bu suçlu devlete bir tek yaptırım uygulanamadı değil mi? Şu diktatör ‘Kuzey Kore’ye de defalarca ceza verildi, Çin veya Rusya itiraz etti, onlara da bir yaptırım uygulanamadı değil mi? Eee, ne işe yarar bu kuruluş kardeşim !?

Şimdi de, yine bu BM’nin daimi üyesi olan ABD,  bağımsız bir ülke Venezuela’da, seçilmiş bir Cumhurbaşkanını, adeta bir Mafya operasyonu gibi bir operasyonla, yatağından alarak, pijamaları ve yanında eşi ile birlikte, elleri kelepçeli halde kaçırdı; söylendiğine göre ABD’ye askerî gemiyle götürüldü!.. Yine söylendiğine göre; ABD’ye karşı çok suç işlemiş de, oranın Mahkemelerinde ve oranın kanunları ile yargılanacaklarmış !? Hani yine bu ‘BM’ nerede? Bir tek ülke lideri bu işe sevindi: Arjantin’in eli testereli Tımarhanelik Devlet Başkanı olan ‘Javier Milei’ sevindi ve tebrik etti!.. Eğer bu dünyada ‘gücü gücüne yeten’ herkes kafasının estiği yöneticiyi bu şekilde kaçırmaya kalkarsa, bu koca koca kuruluşların kime, ne yararı olur ki !?

ABD Başkanı Donald Trump’ın kafası atarsa; ileride İran, Küba, Kolombiya, Kanada, Brezilya... gibi ülkelerin liderlerini de böyle Mafyavarî usullerle yine kaçıracak mı !? Büyük gücüne güvenip de, her aklına estiğini yapan böyle kişilere; dünyanın bütün mazlum ülkeleri bir olup, birlik oluşturup, hemen karşı çıkmalıdırlar!.. Göreceksiniz ki, yarın çok geç olacak!..

Bu olayla ilgili Başkan Trump, 03 Ocak 2026 Cumartesi akşamı saat 19.30’da basın açıklaması yaptı... Bir buçuk saat süren havalı konuşmasında; önce kalbinden vurdukları ve lideri ile eşini kaçırdıkları ‘Venezuela’da öncelikle seçimlerin yapılacağını, demokrasinin bunu gerektirdiğini söyledi... Aradan beş dakika bile geçmeden dedi ki; “Artık Venezuela’yı biz yöneteceğiz!.. Onlar petrolleri verimli işletemiyordu, biz gerekli yatırımları yapıp, bütün dünyaya petrol satacağız!.. Madenleri de eski usullerle işliyorlar, biz son teknolojiyle maden üreteceğiz...” dedi, iyi mi ? Belli ki, Maduro’yu önceden kendi adamları çoktan satmış da, haberi yokmuş?

Peki, hani hemen seçim yapıp da, orada demokrasiyi sağlayacaktınız ya? Konuşmasında hemen kendini ele verdi, bu işteki esas amacının Venezuela’nın petrollerini, altın madenlerini ve nadir bulunan elementlerini zorla alıp götürmek için çalışıyormuş meğer, bunu da bizzat kendisi söyledi; gözümüzle görüp, kulaklarımızla duyduk !..

Aslında bu iş, Venezuela halkı dışında kimseyi ilgilendirmez, ama Maduro’nun yerine kimi getirip de seçtirecek bunlar? Şu anda kaçak olan, Nobel Ödüllü Muhalif lider ‘Maria Corina Machado’ adlı vatan haini kadını getirecekler!.. Daha bugün bombalanan ve seçilmiş Cumhurbaşkanı ile eşini kaçıranlara sevgi-saygı gösterisinde bulunuyor, yapılan müdahalenin çok yerinde olduğunu beyan ediyordu!.. İşte onun da nasıl bir lider olacağı şimdiden belli; çoktan ülkesini satmış bile!.. Dünyanın bu gidişi, hiç de iyi bir gidiş değil de, Yüce Allah sonumuzu hayreyler inşallah!.. 

Haberde anlatıldığına göre, Aralık ayı başında istifa eden Vekil Hasan Ufuk Çakır, kendisini milletvekili yapan Bay Kemal’i telefonla aramış, halkının isteğiyle AKP’ye geçeceğini söyleyip, kendisinden ‘Helâllik’ istemiş, Bay Kemal de hakkını gani gani helâl ettiğini söyleyip, aradığı için çok teşekkür etmiş... Vallayi ben uydurmadım, Barış Yarkadaş’ın haberi aynen böyleydi... Yani, ‘Bozacılarla-Şıracılar’ birbirlerini işte böyle izah ediyorlardı, yerseniz tabii...

Ulan adama sorarlar; 14 Mayıs 2023 tarihinde yapılan Milletvekili seçimlerinde Mersin halkı, sana CHP’den aday olduğun için oylarını verdiler, CHP Milletvekili olarak Yüce Meclis’e gönderdiler!.. 2 sene içinde ne değişti de, sen seçildiğin partinden ayrılıp da, hangi hakla başka bir partiye geçiyorsun!? Kime sordun!? Mersin halkı iktidardan çok mu memnun da, senin oraya geçmeni istedi!? Sen kimi kandırıyorsun!? Sen bu milletin akılıyla alay mı ediyorsun!?

Ben bunlara bakıyorum da, aklıma hemen 1970’li ve 1990’lı yılların ‘Ayıplı Vekil Transferleri’ aklıma geliyor dostlar!.. Hükümet kuracak parti lideri, milletvekili sayısı birkaç eksik olunca adamlarına açık açık emir verir; “Hadi gidin de, birkaç kumar borcu olan milletvekili bulup, partimize katalım, sayıyı tamamlayalım” der, kısa sürede ‘226 Vekil’ tamamlanır, hükümet kurulurdu... Başta Afyon DSP Vekili “Kubilay Uygun (Fırıldak Kubi)” adlı, birkaç ayda tam yedi tane parti değiştiren Fırıldak Vekilimizi hatırladınız mı? Ya da, 12 Vekil transferi ile hükümet kuran ‘Ecevit’in, sonradan bunlardan çektiklerini hatırladınız mı? “Tarih tekerrür eder” dedikleri bu olsa gerek, baksanıza 2026’da yine aynı şeyler başımıza gelmeye başladı bile...

Ya şu Bay Kemal’e ne demeli !? Genel Başkanlık seçimini kaybettin, bari o meşhur ‘mutfağına’ git de, edebinle orada oturmasını bil, başka şeylere de burnunu sokma, değil mi? Adam bir türlü durdurulamıyor, susmuyor, edebiyle oturmasını bilmiyor yahu!? Bu rakip partiye tüyecek olan Mersin Milletvekili senin eserin, madem telefonla seni aradı, neden ona; “Böyle işler bizim partililere yakışmaz, hem sana oy veren Mersinli CHP’liler ne derler, madem istifa ettin, Bağımsız Milletvekili olarak yerinde otur, başkalarına da malzeme olma!” diye neden söylemiyor da, hakkını gani gani helâl ettiğini ve yediği bu yeni haltı neden onaylıyorsun yahu !? Bu parti seni 13 yıl Genel Başkan yaptı, hiç utanmıyor musun!?

Dedim ya, bu ülkede artık tuz kokmaya başladı, TUUZZZ !.. Eski ayıplı Vekil transferi yıllarına yine geri döndük, en umulmadık kişiler de bu işe gizliden alkış tutuyorlar, yazık!.. Lütfen biraz düşününüz yahu; eskiden bu ayıplı transferleri yapanların sonlarını görmediniz mi, hâlâ onlar hakkında neler anlatıyorlar, duymuyor musunuz!? Niye bunları tekrar yapıyorsunuz ki !?

Neyse... Biraz soluklanalım ve yazımızı bir fıkrayla bitirelim de rahatlayalım bari...                      ---“Konuşanlar” Stüdyosu Yıkıldı:  “Konuşanlar” stüdyosunda genç biri el kaldırıp söz istedi... Sunucu Hasan Can Kaya; “Arkadaşımıza mikrofon verelim; buyurun ne anlatacaksınız?” dedi... Doğulu olduğu belli olan genç; “Abi, ben Bursa’da kendime ait şahsî sevgilimle ‘Hayvanat Bahçesine’ gezmeye gitmiştik abi...” der demez, Hasan Can iki ayağı üzerinde göğe göğe zıplamaya, kahkahalarla gülmeye başladı... Gülmesi geçince de; “İşte edebiyat ve aşk dünyasının örnek bir fenomeni karşımızda, sevgilisiyle ilk gittiği yere ve şu ifade biçimine bakınız bir?” dedi, ortalık gülmekten ve alkıştan yıkıldı...

Hasan Can bu sefer; “Anlatacak başka bir şeyin var mı?” deyince de; “Abi benim acilen evlenmem lâzımdı, yoksa babam evlâtlıktan atacak, mirasından da mahrum bırakacaktı!.. İki yıl içinde üç sevgilim oldu, sonradan üçü de ‘Erkek’ çıktı abi!..” demez mi !? Hasan Can sandalyeye yığılıp kaldı, yattığı yerden yalvardı; “Lütfen şunun elinden hemen mikrofonu alın, yoksa bu salak benim ölümüme de sebep olacak!..” diye bağırdı...

Evet... Bozüyüklü olan ben, tam bu deprem sırasında merhum annem ile beraber, sabahın erken saatlerinde avludaki tuvalete kalkmıştık... Öyle bir deprem oluyordu ki; zeytin ağaçlarımız yere değip kalkıyor, bizler ayakta duramıyor, yere uzanmak zorunda kalıyorduk!.. Kümesteki tavukların ve yeni uyanan kuşların sesinden, kedi ve köpeklerin haykırışlarından kulaklar sağır oluyordu!.. 5-10 saniye kadar sonra ortalık duraldı; annemle baktık ki, evimiz ve damlarımız yerinde duruyordu... Ben daha 6 yaşlarındaydım ve sidiğimin yarısını donuma kaçırmıştım ama, bunun pek de önemi yoktu, çünkü hâlâ sağ-salim yaşıyorduk nasılsa!..

Bu durum bir Cumartesi günü olmalıydı ki; ertesi günü Bozüyük Pazarı bütün haşmetiyle yine kuruldu, bütün esnaflar kaldıkları yerden işlerine devam ediyorlardı... O günlerde Bozüyük’e bir ana giriş yolu vardı: Sağ tarafında ilk mekân Zeybeklerin Oteli, Zeybeklerin Kahvesi, yolun karşı tarafında Süreyya Savran’ın Sinema Salonu, Oktay Turgut’un bakkal dükkânı, yanında yine Süreyya Savran’ın terzi dükkânı vardı... Devamında Kalaycı Alirza’nın dükkânı, Cambaz Ömer Evi, Kâtip Şükrü’nün bakkal dükkânı, Turgut Avcı’nın ayakkabı dükkânı, Halil Karaman’ın dükkânında Terzi Nazmi, yanında Ağaların Kahvesi, hemen onun bitişiğinde Süleyman Çakmak Kahvesi-Fırını-Bakkal Memiş-Berber Tahsin- ağabeyi Ayakkabıcı Topal Mehmet-Bakkal Cafer Buğday-Demirci Ahmet-Kahveci Adnan Bencik vardı...

Yolun karşısında Bakkal Cemil Toksöz, onun karşısında Nalbant Süleyman Tütüncü, bitişiğinde Tarım Kredi Kooperatifi, onun yanında Terzi Vahit Akalp dükkânı, yanında Darıcı Nazmi zahire dükkânı ve yanında da kumaş satan Yavsalı Mehmet amca vardı... Arka tarafında Tersi Hasan Öztürk ve bitişiğinde Güngör Erkul marangoz atölyesi yer alıyordu... Oktay Turgutların yaptığı, sonra Sütçü Ali’nin satın aldığı betonarme dükkân bitişiğinde de, filmlerin çevrildiği ünlü ‘Mağolların Kahvesi’ vardı...

Üst tarafından Kuzeye doğru ise; hayvan kesilen Ganare, Semerci Kazım Bahçıvan dükkânı, Aşçı Halilibrahim lokantası, Terzi Sadet Cinaz dükkânı ve Mustafa Beçin Bakkaliyesi vardı... Yolun karşı tarafında Köy Muhtarlığı binası, bitişiğinde Bakkal Gırobalı Mehmet Bakkaliyesi, Nafi Yüksel ayakkabı dükkânı, Girenizlerli Osman Giyim Evi, Ayakkabıcı Mustafa Erkul bulunuyordu... Yine yolun karşısında Kuzeye doğru Küçük İsmail Fırını, Hacı Hatapçı Bakkal dükkânı, Beçinlerin dükkânlarında ayakkabıcı Davut ve Semerci Kazım Biber ile biraz ileride Kazım Bencik Fırını ve Lokantası yer alıyordu... İşte Bozüyük Pazar Yeri bu esnaflardan oluşuyordu...

Tabii, dışarıdan gelen Fethiyeli, Milaslı ve Marmarisli sebze-meyve satıcıları bunlara dahil değil... Mağolların Kahvesi önündeki Ulu Çınar ağacı dibine gelen dondurmacılar Karcı Seyfi, Gazozcu Mehmet, Yalabık, Karcı Mehmet ile Peynirciler ve Seyyar Ayakkabıcılar bunlara dahil değildir.. O günlerin berberleri olan Berber İsmail, Berber Hüseyin ve Berber Salih gibiler ise, genelde kahvehane içinde tıraşlarını yapar, ayrıca dükkân kirası ve yakacak ücreti ödemezlerdi... Ayrıca; Demirköprü altından küfeler dolusu balık tutup gelen Deli İsmet, Eskihisarlı Macuncu Dayı, Koru Çayı ve Kamış Arığından toplanan Su Kazyağı ve Su Kerdemesi getirenler, Yoğurt-Süt-Çökelek-Yumurta-Köy Tavuğu-Yağ satmaya gelen köylüler, benim de yemeye doyamadığım envai çeşit otları satanlar da vardı tabii...

İşte bu depremlerin ortalığı yıktığı o kötü günlerde, bizim Bozüyük Köyü böyle muhteşem ve hayat dolu günler, pazarlar yaşıyordu... O günleri bizler dolu dolu yaşadık, istiyoruz ki; yeni nesil çocuklarımız da bunları bilsinler ve unutmasınlar!.

Biz dayı oğlum merhum Suat Gencel ile anlaşıp, sabah erkenden Pınarbaşı altındaki bahçelere Lökşe (Çulluk), Ördek ve Karatavuk avlamak için anlaşmıştık... Ben babamın ‘İtalyan Beratta’ tüfeğini, Suat da Gırobalı Mehmet dayımın Çiftesini habersizce alıp kaçacaktık...

Sabah erkenden Fırında buluşup, merhum Servet ağabeyimin keklikçi köpeği ‘Tarkan’ı da alıp, bahçelere yürüdük... Aplangeç’i geçince ben köpeğin ipini çözdüm, arıkları takip ederek aşağı doğru gittik... Hacı Pembe teyzenin bahçesine varınca, giriş kapısı yüksekçe çalı-çırpı ile kapalı olduğundan, yan taraftan bahçesine girdik... Köpeğimiz Tarkan bir koku buldu, kapıdaki çalılara doğru yürüdü... Çalılara yaklaşınca ip gibi uzanıp, bir ön ayağını kaldırarak, hiç kıpırdamaz oldu... Biz Suat’la hemen atış pozisyonu alıp, Lökşenin uçmasını bekledik, ama o kaçmıyor, Tarkan da hiç kıpırdamıyordu... Her taraf kar ve buz olduğundan, ben biraz yaklaşıp, köpeğe hafif bir tekme attım, Tarkan birden çalılara doğru atladı, ağzında bir Lökşe ile ters geldi!.. Hemen koşup ağzından Lökşeyi aldım; meğerse Lökşe uzun gagasını yere saplamış, buz tutan yerden gagasını geri alamıyor ve uçamıyormuş... Ben Lökşeyi fişeklikteki askısına boynundan astım, yürüdük... İleriki ağaçlarda iki tane ben, iki tane de Suat, Karatavuk vurduk ve soğuğa daha fazla dayanamayarak döndük... Suat, bakkal dükkânındaki babasına görünmemek için eski okulun altından, ben de caminin önünden çarşı içine yürüdük, yine fırında buluşacaktık!..

Ben tam fırın önüne varınca, bizim alt tarafımızda merhum Cambaz Ömer’in damında kalaycılık yapan Alirıza İçöz amca ile karşılaştım... Kendisi de çok ünlü avcı olan Kalaycı Alirıza amca, benim askıdaki Lökşe ve Karatavukları görünce çok şaşırdı!? Hemen; “Bunları sen mi vurdun oğlum?” dedi... Ben zaten herkese göstermek için çarşı içinden gelmiştim; büyük bir hava ile bunları uçara nasıl vurduğumu anlattım!.. Alirıza amca hemen kolumdan tutarak; “Hadi birer çay içelim, biraz için ısınır!” diyerek, beni doğruca ‘Mağolların Kahvesine’ götürdü... İçerideki büyük sobanın etrafında Berber Şükrü, Alirzaların Mehmet, Ağolların Mustafa, Kadirlerin Osman, Akkanat Mehmet, Üsüllerin Oktay amcalar oturuyorlardı... Bunların hepsi de köyümüzün en ünlü avcıları idiler!.. Kalaycı Alirıza beni onlara göstererek; “Bakın Sakin bunların hepsini uçara vurmuş, hadi hepiniz bu çocuğun avucundan birer avuç su için bakayım, avcı dediğin böyle olur işte!..” demez mi?.. Ben kıpkırmızı suratla ne diyeceğimi şaşırırken, bazıları ‘Afferin çocuğa’ dediler, içlerinden sadece Üsüllerin Oktay  gülerek; “Hadi len oradan, avcılık buna mı kalmış, ölü bulmuştur onları!” demez mi... Ben hemen arkamı dönüp, fırına bile uğramadan eve geldim, akşama kadar çıkmadım!.. Akşam kahveye biraz havalı şekilde çıkıp, millete nasıl Lökşeyi uçara vurduğumu anlatacaktım ki; benim başımın belâsı Suat, herkese çoktaaan bu Lökşeyi bize Tarkan’ın nasıl tutuverdiğini anlatmıştı bile... O yılbaşı bana zehir olmuş, bütün ‘avcılık hevesim’ de kursağımda kalakalmıştı, hiç unutamam!.. 

Ancak, bunun öncesi de vardı tabii... Tüfek avcılığında böyle bir talihsizlik yaşamıştım ama; ‘Sapan Avcılığında’ benim elime kimseler su dökemezdi!.. Ne zaman kuş avlamaya gitsek, ben kendimden 4 yaş büyük olan Suat’tan hep daha fazla kuş vururdum!.. Bir gün benim namımı duyan Üsüllerin Mustafa, sapan ile Hacı Bahattin’in İncirliğinde beni yarışmaya davet etti... Gittik, yanımızda başka arkadaşlarımız da vardı, iki saat yarıştık, her ikimiz de 18’er İncir Kuşu vurarak, yarışı berabere bitirdik!.. Üsüllerin Mustafa da benden 4 yaş büyük ağabeyimizdi... Sapan kullanmada kendi yaşıtlarımdan kimse benimle yarışamazdı, bunu köyde herkes de bilirdi... Okulda merhum Süreyya Öğretmenimizden bu sebeple az mı ceza görmüş, az mı dayak yemiştik, tabii herkes bunu da çok iyi bilirlerdi..

Hiç ileriye gitmeye gerek yok, sadece bizim Yatağan İlçemizde beraber çalıştığımız, her yerde beraber olduğumuz ‘Öğretmen Arkadaşlarımızdan’ birçoğunu çok erken yaşlarda kaybetmedik mi? Ne olurdu sanki bizlerle beraber olsalar, o eski güzel anıları her gün birlikte yaşamaya yine devam etsek dünya mı yıkılırdı sanki!?

İşte Mahmut Ayık, işte Atilla Arda, işte canım kardeşim Mehmet Can, Mustafa Kara, Emin Can, Avni Buğday, Suat Gencel, Mehmet Ali Kayrak, Mustafa Uslu, Nevzat Duruş, Hüseyin Hisar, Bülent Sevil ve daha sayamayacağım kadar sadece öğretmen arkadaşımızı kaybettik!.. Zaman zaman bunlar aklıma geldiği sırada ruhum sıkılıyor, içim daralıyor, geride kalan bizleri düşünüp, başlıktaki atasözümüzü hatırlayarak, inanın kendimden nefret ediyorum!.. Onlarla çok iyi vakit geçirdiğimiz görev başında, dernek etkinliklerinde, lokalde, kahvehanede, sohbet ettiğimiz lokantalarda ve dost-akraba düğünlerinde ne güzel, ne unutulmaz anılarımız geride kaldı!.. Hepsinin toprağı bol, mekânları Cennet olmuştur inşallah!..

Bazen sohbetlerde isimleri geçiyor, bazen mezarlık ziyaretlerinde mezarlarını görüyoruz, bazen rüyama giriyorlar, bazen de bıraktıkları güzel eserlere rastlıyor, bir tuhaf oluyoruz... Oturup düşününce de, birçok ünlü Ozanımızın dediği gibi; “Gerçekten Yalan Dünya Ulan Bu!..” diye feryat edesimiz geliyor...

Sadece bizde değil, basın ve sanat dünyasında da durum aynı; çok sevdiğimiz gazetecileri, sanatçıları hep erken yaşlarda kaybettik, kaybetmeye de devam ediyoruz... Örneğin; 1980 darbesi sonrası birçok sanatçı aşırı baskılardan dolayı sessizliğe bürünürken, ‘Zeki Alasya-Metin Akpınar’ ikilisinin ‘Devekuşu Kabare Tiyatrosu’ ve TV’lerde ‘Nejat Uygur Tiyatrosu’ tüm hızıyla ve hiç çekinmeden gösterilerine devam edip, Türkiye’nin zirvesine çıktılar!.. Sahneler dışında kasetlerini yaptıkları; “Yasaklar, Aşk Olsun, Reklâmlar” oyunları, tüm ülkede zevkle izleniyordu...

1990’lı yılların başında, ‘Levent Kırca-Oya Başar’ çiftinin TV’lerde oynadıkları “Olacak O Kadar Televizyonu” skeçleri zirve yaptı, Zeki Alasya-Metin Akpınar ile Nejat Uygur’un önüne geçtiler!.. 1992 yılı Kış aylarında çok şiddetli hava koşulları sırasında Levent Kırca’nın tiyatrosu çöktü, gösterilerine ara vermek zorunda kaldılar, ekonomik olarak da çok zor durumlara düştüler... Levent Kırca; Başbakan Süleyman Demirel’e bizzat gidip bu durumunu anlattı, krediye ihtiyacı olduğunu, ama bankaların vermediğini söyledi...

Çoğu insan bunları bilmez ama, ben size söyleyeyim; Merhum Demirel gülerek; “Sen beni siyaseten çok rezil ettin ama, sen boş ver kredi çekmeyi, boşuna faiz de ödeme, ben sana ihtiyacın olan parayı vereyim, geriye de verme, ama bu güzel sanatına devam et!” dedikten sonra görevlilere bağırıp; “Şu benim özel çek defterimi getirin bakayım!” dedi...  Ancak Levent Kırca itiraz etti; “Şimdi sizden para alırsam, oyunlarımda sizi eleştiremem, bana müsaade efendim” deyip döndü... Sonra nasılsa, bazı bankalar bunlara kredi verdiler, işlerine yine devam ettiler... Ancak, -günahını almayalım ama- bu bankalara Başbakan Demirel talimat vermiş de olabilir?.. Aşırı borçlanan Levent Kırca battı, eşinden boşandı, sonra DSP’den siyasete atıldı, orada da tutturamadı ve kahrından erkenden öldü!..

Bugün hâlâ onların oynadıkları ‘Olacak O Kadar’ skeçleri, gerçek hayatımızda aynen devam ediyor, O’nun yıllar önceki sezgileri ve öngörüleri birer birer gerçek oluyor, yazık oldu Levent Kırca’ya ve o çok iyi kalpli, çok dürüst insanımızı da erkenden kaybettik!.. Yani, iyiler gerçekten fazla yaşamıyorlar!..

Dünkü yaygın gazetelerin birçoğunda yine uzun uzun anlatılıyordu: “Bulgar Baba Vanga, 50 yıl kadar önce 2026 yılı için şu şu kehânetlerde bulunmuştu... 1547 yıllarında önce Fransız Nostradamus, 2026 yılı için şu öngörülerde bulunmuştu... “Daha önce bunların öngördüğü depremler, su baskınları, büyük yangınlar, yanardağların püskürmesi, uzaydan gelenler, iklim değişiklikleri ve ‘Yapay Zekâ’ ile ilgili söylediklerinin çoğu gerçek oldu, yeni yılda da şunlar şunlar öngörülüyor...” diye, işkembe-i kübrâdan yine sallıyorlardı...

Yani, koca dünyanın ve 8 Milyarı aşkın insanın kaderi, aslında kör bir ‘kadın’ olan Bulgar ‘Baba Vanga’ ile kambur ve engelli olan ‘Nostradamus’a kaldıysa eğer; yazık bu kadar bilim yuvası Üniversitelere, , Uzay İstasyonlarına, Araştırma Kurum ve Kuruluşlarına!..

Genelde ilginç kıyafetleri, değişik saç tıraşları ve garip hareketleri olan Erkek Burç yorumcularıyla, bacakları fora, açık giyimli, bakımlı ve her yeri estetik bakımlı olan Kadın burç yorumcuları, bunlara gerçekten inanan eğitimsiz veya eğitimden nasibini alamamış kitleleri yönlendiriyorlar, yazık!.. Yahu bunların önce kendilerine bile hayırları yok ki, sana-bana olsun!.. Bunu yüzlerine vurduğunuzda ise, duyacağınız tek sözleri şu oluyor: “İyi ama, bıçak sapını kesmez ki...”

Bu tip insanlar tarih boyunca hep saraylarda yaşayan, halkın ürettiklerinden beleşe geçinen, hiçbir şey üretmeyen, sadece o çok bol olan vakitlerini hoş geçirmek için, her gün bir yerde toplanıp da, akşamlara kadar ‘havanda su döven’ bazı insanların çevresinde yuvalanan ‘ikinci tür’ kişilerin türettikleri mesleklerdir!.. Tek özellikleri de; ağızlarının iyi lâf üretmesi, güzel yalan söyleyebilme becerilerinin olmasıdır!.. Sonuçta, bunların ederleri ‘Sıfırdır!..’

Hiçbir halta yaramasalar da, zaman içinde bunlar da kendilerine göre bazı iş kolları ve sektörler yaratmışlardır!.. Dünyanın bütün basılı gazetelerine bakınız; bir yanında mutlaka ‘O Günkü Burç Tahminleri’ yer alır, okuyucu sayısı da az değildir... Bazı geri zekâlılar ise; sabah kendi burcunun ne yazdığına bakmadan hiçbir işe girişmez, hiçbir karar vermez!.. ‘Allah ıslah etsin’ demekten başka da bunlar için yapacağımız bir şey de yok maalesef... Ulan bunlar her şeyi bilselerdi, önce bütün ülkelerin  en büyük yöneticileri ve en zenginleri bunlar olmaz mıydı, ha !?

Yıl olmuş 2026... ‘Milenyum Yılına’ girmişiz, şu uğraştığımız şeylere bakınız!.. Dünya iklimi değişiyor, buzullar eriyor, denizler yükseliyor, göller kuruyor, sular azalıyor, en yeşil yerler çölleşiyor, bizim uğraştığımız şeylere bakınız bir!?

Neyse artık, güzel bir fıkrayla yazımızı bitirelim bari: “Aşağı Düştük Beaa!..”

---Dul ve güzel bir kadının birinci kattaki evinde salon camı kırılmış, hemen bir camcıyı aramış... Kısa bir süre sonra zil çalmış, kadın megafondan sormuş: “Kim o?”

Trakya göçmeni camcı bağırmış: “Camcı beaa!..” Kadın kapıyı açıp, camcı kırık camı takmak için salona yürür, kadın da kapısı açık yatak odasına gitmiş, elbise değiştiriyormuş...

Beş dakika kadar sonra yine kapı zili çalmış, kadın yine megafondan; “Kim o?” demiş... Aşağıdaki ses; “Camcı beaa!..” deyince, kadın hemen; “Bir yanlışlık var, camcı biraz önce geldi, camı takıyor” deyince, bu sefer camcı öfkeyle; ”Tam ben camı takarken soyunacak ne vardı sanki, aşağı düştük beaa!..” demez mi...

Doğumundan kısa bir süre sonra; babası çiftçi, annesi öğretmen olan Escobar'ın ailesi, Medellín'in banliyösü olan Kolombiya'nın Envigado şehrine taşındı. Henüz genç bir delikanlıyken suç hayatına başladı... İlk yasadışı faaliyetleri arasında sahte diploma satmak, stereo ekipman kaçakçılığı yapmak ve yeniden satmak için mezar taşı çalmak yer alıyordu. Escobar ayrıca araba hırsızlığı da yapıyordu ve 1974'te ilk tutuklanmasına yol açan da bu suçtu. Kokain endüstrisi Kolombiya'da -kısmen Peru, Ekvador ve Bolivya'ya yakınlığı sayesinde, kokainin elde edildiği koka bitkisinin başlıca üreticileri- büyüdükçe, Escobar uyuşturucu kaçakçılığına karıştı. 1970'lerin ortalarında, daha sonra Medellín karteli olarak bilinen suç örgütünün kurulmasına yardımcı oldu...

1980'lerin sonlarında Escobar'ın, herhangi bir iade anlaşmasından muaf tutulması şartıyla Kolombiya'nın 10 milyar dolarlık borcunu ödemeyi teklif ettiği bildiriliyor... 1980'lerin ortalarına gelindiğinde, Medellín karteli kokain ticaretine hâkim olmuş, Escobar ise inanılmaz bir güç ve zenginliğe sahipti. Bazı raporlara göre, yaklaşık 25 milyar dolarlık bir servete sahip olan Escobar, Kolombiya'da Napoli (İtalya) adını taşıyan 2.800 hektarlık (7.000 dönüm) bir arazi olan Hacienda Nápoles'i de içeren gösterişli bir yaşam tarzını sürdürüyordu. 63 milyon dolara mal olduğu söylenen bu arazide futbol sahası, dinozor heykelleri, yapay göller, boğa güreşi arenası, uçak pisti ve tenis kortu bulunuyordu. Ayrıca, zürafalar, su aygırları ve develer gibi hayvanların bulunduğu bir hayvanat bahçesi de vardı. Buna ek olarak Escobar; yoksullara yardım etmek için çeşitli projeler finanse etti ve bu da onu Robin Hood'a benzetilmesine yol açtı. Bu algı, 1982'de ülkenin Kongresi'nde yedek üye olarak seçilmesine yardımcı oldu.

Ancak, bu tür hayırsever çalışmalar, Escobar'ın iyi bilinen acımasızlığıyla dengeleniyordu. Sorunları "plata o plomo" yani "gümüş" (rüşvet) veya "kurşun" (mermi) ile çözüyordu. Özellikle Cali kartelindeki rakip uyuşturucu kaçakçılarına ek olarak, kurbanları arasında hükümet yetkilileri, polisler ve siviller de vardı. 1989'da kartelin, iddia edilen bir muhbiri öldürmek amacıyla bir uçağa bomba yerleştirdiği bildirildi. 100'den fazla kişi öldü. Kartelin uyuşturucularının çoğunun varış noktası olan ve uyuşturucuyla mücadele savaşında Escobar'ı en önemli hedef olarak gören Amerika Birleşik Devletleri'ne iade tehditleri, Escobar'dan daha da büyük bir misillemeye yol açtı; Escobar'ın; "ABD'de bir hapishane hücresinde olmaktansa Kolombiya'da bir mezarda olmayı tercih ederim" dediği bildirildi...

Artan kan dökülmesinin ortasında, Escobar'ı bulmak için büyük bir insan avı başlatıldı ve hükümet de teslim olması için müzakerelere başladı. Haziran 1991'de, Kolombiya Kongresi'nin ülkenin yeni anayasasında iadeyi yasaklama kararı aldığı gün, Escobar teslim oldu ve ardından hapse atıldı. Ancak hapis cezası, suç faaliyetleri ve yaşam tarzı üzerinde pek bir etki yaratmadı. La Catedral olarak bilinen lüks bir hapishane inşa etmesine izin verildi. Tesis sadece gece kulübü, sauna, şelale ve futbol sahası içermekle kalmadı, aynı zamanda telefonlar, bilgisayarlar ve faks makineleri de vardı. Ancak Escobar, La Catedral'de iki kartel üyesine işkence edip öldürdükten sonra, yetkililer onu daha az elverişli bir hapishaneye nakletmeye karar verdi. Nakledilmeden önce Escobar, Temmuz 1992'de gözaltından kaçtı. Kolombiya hükümeti -iddialara göre ABD yetkilileri ve rakip uyuşturucu kaçakçıları tarafından da desteklenerek- bir insan avı başlattı...

01 Aralık 1993'te Escobar, iddialara göre pasta, şarap ve esrar eşliğinde 44. yaş gününü kutladı. Ertesi gün Medellín'deki saklandığı yer keşfedildi. Kolombiya güçleri binaya baskın yaparken, Escobar ve bir koruması çatıya çıkmayı başardı. Bir kovalamaca ve silahlı çatışma yaşandı ve Escobar vurularak öldürüldü. Ancak bazıları onun intihar ettiğini öne sürdü. Ölümünden kısa bir süre sonra Medellín Karteli çöktü... Efsanevi bir figür olan Pablo Escobar, ölümünden sonraki on yıllar boyunca sayısız kitaba, filme ve televizyon projesine ilham kaynağı oldu...

Irak’ta Saddam Hüseyin’i 2003 yılında deviren başta ABD, İsrail ve Batılı güçler, bu sefer de namlularını Libya Lideri Muammer Kaddafi’ye çevirmişlerdi... ‘Büyük Ortadoğu Projesi (BOP)’ kapsamında, bunların yok edilmesi planları yıllar öncesinden yapılmıştı ve sırası geleni indiriyorlardı!..  20 Ekim 2011 yılında da, kendi halkına çıkarttıkları bir isyanla Kaddafi’yi devirdiler, bir süre kaçıp saklanan Muammer Kaddafi de bulunup, hunharca katledildi!.. Yeni kurulan isyancı Libya hükümetini ilk tanıyan, ‘Papa’nın Vatikan Devleti’ olmuştu, hatırlayınız...

Evet, petrol zenginliğinin şımarıklığı ile Muammer Kaddafi çok havalı davranışlar gösteriyor, herkese tepeden bakıyordu ama; bizim de en büyük destekçimiz idi... Ecevit’in, 1974’deki “Kıbrıs Barış Harekâtı” sırasında, sözde müttefikimiz ABD bizi ambargolarla elimizi-kolumuzu bağlarken, en büyük askerî ve lojistik desteği Muammer Kaddafi sağlamış, yakıt ve ‘F-16’ yedek parçalarını bile temin etmişti!.. Ayrıca Kaddafi, kendi ülkesinde hasta olan, tedavi gören tüm vatandaşlarına ‘Muayene Ücreti, İlâç Parası’ hiç ödetmez, okuyan öğrenciler her yerde bedava okurlardı!.. Ya bunu da hatırladınız mı? İşte kendi halkı böyle bir insanı, elin tavsiyelerine kanarak, darbeyle indirivermişti!..

Şimdilerde ise Akdeniz’de “İsrail-Yunanistan-Güney Kıbrıs Rum Yönetimi” bir araya gelip, Türkiye’ye karşı bir ‘Şeytan Üçgeni’ hazırlıyorlar!.. Birbirlerinin topraklarına füzeler, savunma ve saldırı hatları kuruyorlar, sık sık da ‘askerî tatbikatlar’ yapıyorlar!.. Tam bu sırada Libya ile bazı toplantılar yapmamız, daha önce de bazı antlaşmalar imzalamamız, oraya askerî birlik göndermemiz, bu ‘Şeytan Üçgeni’ ülkelerini rahatsız ediyordu... Sadece bu sebeplerle, bizler bu ‘Libya Jetini’ ABD desteğindeki bunların düşürmüş olabileceğini düşünüyoruz!? Bu konuda İsrail’in zati sicili çok bozuk, İslâm Ülkelerinde yapmadığı suikast mı kaldı sanki !?

Olay sonrası MHP Lideri sayın Devlet Bahçeli de çıkıp; “Tam bu zamanda bu uçağın düşmüş olması hem çok üzücü ve hem de çok ‘düşündürücü’ olmuştur!” demedi mi?.. Yani, bu işte bir dış müdahale olabileceğini o da öngörmüştü...

Artık milletçe oturup, bir “durum değerlendirmesi” yapma zamanımız gelmedi mi? Osmanlıdan bu yana, Avrupa ve Batı dünyası hep bizim aleyhimize çalışıyor!.. 1071 yılında Alparslan’ın az bir kuvvetle Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğunu yenmemizi hâlâ kabullenebilmiş değiller!.. 1453 yılında Fatih Sultan Mehmet’in kesin zaferiyle bu ‘BİZANS İmparatorluğuna’ son verdiğini ise hiç içlerine sindiremediler!.. Ne zaman bir zayıflığımızı görseler, ne zaman uluslararası bir problem yaşasak, bütün Batı Âlemi ve Hıristiyan Devletler bizim aleyhimize çabalar içine giriyorlar!.. Uyanın artık Türk Milleti!..

Şu sıralarda Rusya’dan aldığımız ‘S-400’lerin geri verilmesi, ABD’den üyesi olduğumuz ‘F-35’lerin alınmasıyla ilgili çalışmalar sürerken; bir de Libya ile yeni bazı antlaşmalar yapıp, oraya askeri birlik gönderme kararımız açıklandığı bir sırada, buraya ziyarete gelen Libya Genelkurmay Başkanı ve üst düzey askeri kişilerin olduğu jet uçağı, ülkesine geri dönüşte aniden düşüveriyor!.. Bu tesadüfler sizce de biraz fazla değil mi? Hiç boş durmayan ABD güdümündeki “İsrail-Yunanistan-GKRC” isimli bu ‘Şeytan Üçgeni’ devletlerin, siz de boş duracaklarını mı sanıyorsunuz? Bunun üzerinde önemle durulmalıdır!.

Lâkin bu yıl yine ‘Ekim’ ayında başlayan bu sayısız ‘Komisyon’ toplantıları, önce İşçi Sendikalarının bu komisyona katılmayacaklarını açıklaması sonrası, yine defalarca toplandılar, ancak bugün 2025 yılının son Aralık ayının ‘22’sine gelmiş olmamıza rağmen, hâlâ bu Komisyon, bizim ne ücret alacağımıza dair bir defa olsun rakam açıklayamadı!..

İnsan oturup, düşünüyor ve: “Yahu, zati tamamı ‘erkeklerden’ oluşmuş bu Komisyon üyeleri, orada uzmanların verdikleri bilimsel ekonomi rakamları üzerinde mi tartışıyorlar; yoksa bu sayısız toplantılarda birbirlerine ‘askerlik anılarını, tatil maceralarını, yeni duydukları fıkraları’ filân mı anlatıyorlar!? Eğer bizim yeni yıl ücretleri için toplanmış olsalardı, üç ay boyunca bir kerecik olsun bir rakam telâffuz etmezler miydi yahu!?” demeye başladık... Sadece bunu bizler değil, tarafsız ekonomi uzmanları, aklı başında Sendika Başkanları da bunları söylüyor, biz de sizlere aktarıyoruz...

2025 yılının son Aralık ayı bitiyor, ufukta Hâlâ yeni ücretlerin ne olacağı belli değil, ama maşallah, ‘Yeni Yıl Zamları’ peş peşe gelmeye, zati Verem hastalığına tutulmuş cüzdanlarımızdan bu zamlı fiyatları ödemeye başladık bile!.. “Almadan vermek, sadece Yüce Allah’a mahsustur!” der dururdu eski büyüklerimiz... Eee, -çok estağfurullah ama- biz de zaten Yüce Tanrı olmadığımıza göre, daha yeni ücretlerimizi almadan, bu zamlı ödemeleri niye yapıyoruz ki !? Eyy, ‘tam 10 asgarî ücret’ toplamı kadar Milletvekili maaşı alan ‘Muhalefet Partileri Vekilleri’, bari bunları çıkıp da her gün siz itiraz ediniz; ne işe yararsınız, nerelerdesiniz sizler kardeşim !?

Şimdi size bu konuyla ilgili Cumhuriyet Gazetesi’nde 21 Aralık’ta çıkan bir haberle devam edelim:

“...Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan’ın işçiler masada olmadan devam eden asgari ücret görüşmeleri için yaptığı “Rakam için çok erken” açıklaması tepki çekti. Işıkhan bu açıklamayı yaparken, Meclis kayıtlarına göre CHP’li Özgür Karabat; bundan bir ay önce, 12 Kasım’da Meclis’e Işıkhan’ın yanıtlaması istemiyle verdiği soru önergesinde bugün işçilerin katılmayı protesto ettiği asgari ücret tespit komisyonunun yapısını eleştirdi.

Karabat önergesinde “Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, asgari ücret tespit komisyonu toplantılarını göstermelik bir formaliteye dönüştürmüş; işçi temsilcilerinin talepleri duymazdan gelinmiştir” diyerek “2026 yılı için asgari ücret belirleme sürecinde işçi konfederasyonlarının karar alma süreçlerine katılım oranı nedir?” sorusunu yöneltti. Ancak Bakan Işıkhan, bu önergeye hâlâ yanıt vermedi...”

Ben bu konuda daha ne yazayım ki?.. İşte haberler, işte yapılanlar, işte Halep, işte arşın,  işte sonuç... Hadi bugün de size fıkraları aratmayan bir anıyla veda edelim bari:

--- “Birini Öldürür, Diğerini Kullanır!..”

ABD eski Dışişleri Bakanı olan Yahudi kökenli, merhum Ecevit’in de okuldan Hocası olan ‘Henry Kissinger’ hep şöyle derdi: “Amerika iki yönüyle güçlüdür ve öyle de devam edecektir: 1-ABD kendi vatan hainlerini bulur ve hemen öldürür; 2-Diğer ülkelerin vatan hainlerini de çok çabuk bulur, onları sürekli besler ve kullanır!..”             

O yıllarda daha soba filan kullanılmadığından, Kış ayları soğuklarında ocağa atılan kütüklerle ısınır, biz çocuklar da çok sık hasta olurduk!.. Her zaman imdadımıza Ahmet Necati amca koşar, hap-şurup-iğnelerimizi o getirir, bizi o iyileştirirdi!.. Gündüzleri de oğulları Esat ve Turan bize gelir, geniş avlumuzda akşamlara kadar beraberce oynardık!..

Neyse... Ben okudum öğretmen oldum, Esat Adliyeye memur, Turan da Hacettepe Üniversitesi Tiyatro Bölümünü bitirip, sanatçı oldu!.. Turan; tam 19 TV dizisinde, 21 sinema filminde, sayısız tiyatro eserinde oynadı; “Dondurmam Gaymak” filmiyle Altın Koza Film Festivali’nde “En İyi Erkek Oyuncu” ödülünü, ‘Mezarcı’ rolüyle de, ‘London Festivali’nde “En İyi Yardımcı Oyuncu” ödüllerini kazandı, ismi de ülkemiz sanat tarihine kazındı... Böylece, İlçemiz Yatağan’ın ülke çapında çıkardığı ’İlk Ünlü Tiyatro-Sinema Sanatçımız’ oldu... 10 Kasım 1952 doğumlu olan Turan Özdemir kardeşimizi, 15 Ocak 2018 tarihinde, daha genç yaşındayken İstanbul’da ebediyen kaybettik!.. Halbuki ondan daha çok şeyler bekliyorduk!..

Yatağan’a geldiğinde zaman zaman Öğretmenevi Lokali’nde buluşur, sohbet ederdik... Kendisi de genelde ‘Mizah’ eserlerinde oynadığı için; benim de ‘Siyasi-Mizah’ türü gazete yazılarını zaman buldukça okuduğunu ve çok beğendiğini söylerdi... Annesi Suzan teyze de benim okuyucularımdan biriydi, her gün gazetemizi parasıyla satın alır ve okurdu...

Yeni nesil çocuklarımız pek tanımasalar da; Turan’ın dayısı “Kaya Köstepen” de çok meşhur bir futbolcuydu!.. Yıllarca BJK’nin ve Milli Takımımızın as kadrosunda yer almış, İlçemiz Yatağan’ın adını herkese duyurmuştur... Yatağan da vefasını gösterip, iki dönem Belediye Başkanlığı yapan Ahmet Necati Özdemir amcanın adını caddelere, parklara vermiş, Spor Sahamızın adını ‘Kaya Köstepen’e ve Amfi Tiyatro’ya da “Turan Özdemir” isimlerini vermiştir... Turan’ı kaybettiğimiz şu “15 Ocak” yaklaşırken, yeni neslimiz bunları unutmasın diye hatırlatıyorum!.. Çünkü bu güzel insanlarımızı çok erken yaşlarda kaybettik; toprakları bol, mekânları Cennet olsun inşallah!..

       Yeni Pazar Yerinde Yapılması Gereken İlk İş:

Herhalde sizler de şahit olmuşsunuzdur; Stat tarafına geçici olarak götürülen ‘Yatağan Çarşamba Pazarı’ yolları, zaten dar ve yetersiz... Dolayısıyla Salı ve Çarşamba günleri bu yolda yürümek hayli zorlaşıyor; pazara torbasıyla, çantasıyla, pazar arabasıyla, çocuklarıyla beraber gelen insanlarımız, buralarda zaten zorla gezebiliyorlar!.. Aşağıda bulunan okuldan öğle yemeğine veya akşam paydosuna çıkan öğrencilerin çoğunda bisiklet ve motosikletler var... Bir de yukarıdaki esnaflardan yiyecek getiren kuryelerin motosikletleri bu pazara giriyor, curcuna başlıyor!..

Genellikle gençlerimiz, kullandıkları motosikletleri yavaş da kullanmıyorlar!.. Bu gidişle önümüzdeki günlerde –özellikle yaşlılar ve çocuklar için- çok feci kazalara şahit olabiliriz!? Belediyemiz ve Emniyet Müdürlüğümüzün anlaşarak, bu probleme bir çözüm getirmelerini bekliyoruz!.. Okul çıkışında motosikletli çocuklarımızın aşağıdaki yollardan tahliyesi mümkünken, esnafın gönderdiği moto-kuryelerinin bu pazara girmesi yasaklanabilir? Halk olarak bu önlemleri bekliyoruz... 

Lâkin, sıra biz gazetecilerin haber vermesine gelince zanlıların yüzleri bantlı, isimleri gizli, yaptıkları da hep sadece ‘ZAN’ olarak kalıyor, uzun süren mahkeme sonucu açıklanana kadar böylece tüm bu tip haberlerin de tadı-tuzu-merakı-heyecanı kaçıyor, unutuluyor ve halkın ilgisi kalmıyor, bu tür suçlar da günden güne böyle artıyor işte!..

Geçenlerde yine böyle bir haber vardı: Bayanın birini devletin yardım kuruluşu başına ‘Müdür’ olarak atamışlar, devletten gelen yüklü miktardaki yardım paralarını ihtiyaç sahiplerine vereceği yerde, bu bayan müdür kendi hesabına geçiriyor!.. Şikâyetler üzerine müfettişler inceleme başlatıyor, müdürün yaptığı bütün yolsuzlukları ve çaldığı paraların miktarını ortaya çıkarıyorlar!.. Bu bayanı hemen görevden aldılar, gözaltındayken itiraf ettirdiler, sonra da hapse attılar!.. Teftiş sırasında, bu hırsız müdüre bir de kendi Bakanlığınca, çok iyi görev yaptığı savıyla ‘Takdirname’ verildiği ortaya çıktı!..

Ancak, bu konu hakkındaki bütün haberlerde bu bayan müdürün isminin ne olduğu, fotoğrafında kim olduğu hiç belli olmadı!.. Böyle önemli bir haber üç günde yine unutulup gitti!.. Halbuki, yaptığı yolsuzlukları bizzat kendisi itiraf ettikten sonra, bu cürmü işleyen devlet görevlisinin kim olduğunu herkes görmeli, tanıdıkları ortaya çıkmalı, müfettişlerin tespit edemedikleri başka kusurları ve suçları da varsa eğer, halkın ihbarıyla bunlar da öğrenilmeli; bu durum aynı tür işleri yapan diğer ‘görevlilere de bir ders’ olmalıydı değil mi?

Eskiden ülkenin gazetecilerine ‘Dördüncü Kuvvet’ denilir, suça meyilli herkes de bu dürüst gazetecilerden çekinirlerdi... Ama son yıllarda yukarıda anlattığımız ‘fotoğraftaki yüzlere bant, isimlere yasak’ getire getire, bu tür suçların artmasına bizzat kendimiz sebep olmadık mı? Aramızdan çıkan bazı ‘Gazeteci Kılıklı’  ahlâksız ve uyuşturucu müptelaları yüzünden de, bu saygın mesleğin de içine etmediler mi?

Keza; bazı suçlardan yakalan şahıslara bakıyorsunuz, daha önce bunların ’26 Suç Kaydı... 37 Suç Kaydı’ olduğu ve arandıkları ortaya çıkıyor!.. Bu nasıl iştir sevgili dostlar!? Bu kadar suç işlemiş zanlılar, bunca emniyet görevlimiz arasında nasıl ellerini-kollarını sallayarak gezebiliyorlar, bu işin mantıklı bir izahı olabilir mi !? Artık iletişim araçları çok yaygınlaştı, herkes dünyanın öteki ucundaki bir olayı birkaç saniyede öğreniveriyor!.. Bunları duyan elin oğlu ülke insanları kalkıp da; “Yahu bunların İçişleri Bakanlığı yok mu, istihbaratı yok mu, bunca ‘polis-jandarma-bekçi’ ne iş yapıyorlar?” demezler mi?

Son günlerde TV Ana Haber Sunucularından sayın Ece Üner, sayın Ekrem Açıkel, sayın Damla Doğan Tuncel, daha önceleri de şimdi sunuculuğu bırakan sayın Fatih Portakal, bu durumu defalarca ekranlarda dile getirdiler, yetkilileri uyardılar, sayın Milletvekillerini yeni yasalar yapmaya davet ettiler, biliyorsunuz... Ancak ,bugüne kadar hiç birisinden bu konuda bir çaba göremedik!.. Herhalde onların daha önemli işleri vardı ki, böyle önemsiz (!) konulara pek vakit ayıramıyorlar zaar?..

Fakat bu günler çabuk geçer ve geçiyor da... Yarın yine bir yerlerden aday olup da, bu halkın önüne gelecekler değil mi? Bakalım halkımızın ve gazetecilerimizin soruları karşısında ne yanıtlar verecekler, bekleyip hep beraber göreceğiz inşallah...              

“Bir yer düşünüyorum, yemyeşil/ Bilmem, neresinde yurdun?/ Bir ev, günlük güneşlik/ Çiçekler içinde memnun!.. // Bahçe kapısına varmadan daha/ Baygın kokulu ıhlamurun/ Gölgesinde bir sıra, der gibi:/ -‘Oturun!..’// Haydi çocuklar, haydi /Salıncakları kurun /Başka dallarsa, eğilmiş:/ -‘Yemişlerimizden buyurun!..’// Rüzgâr esmez, konuşur:/ -‘Uçurtmalar uçun, çamaşırlar kuruyun’/ Mesut olun, yaşayın/ Ana, baba, evlât, torun!..”                                                                             

Şu sıkıntılı ve bunalımlı günlerde, herkesin suratının bir karış, umutlarını yitirmiş halde, kısık gözlerle etiketlere bakarken, acil giderler her gün yükselirken, çağımıza ait yeni mikrop çeşitleri bizi enfeksiyonlara boğarken, zavallı cüzdanlarımızın ‘bir deri - bir kemik’ kaldığı düşüncesi hepimizi hüzünlendirip, eski devlet tedavilerimizi mumla ararken, gelin biz de merhum şairimiz gibi şöööyyyle güzel bir hayal kuralım mı ha, ne dersiniz!? Haydi, gözlerinizi kapatın da hepiniz bana katılın öyleyse:

“Ben de bir yer düşünüyorum; işsizliğin, enflasyonun, pahalılığın ve ‘Üç Y.’nin (Yolsuzluk-Yoksulluk-Yalanın) olmadığı, çeşme ve pınarlarından berrak suların aktığı, insanlarımızın Ukrayna buğdayı-hayvanlarımızın Afrika samanı yerine, eskiden olduğu gibi ‘Has Anadolu’ ürünleri yediği, kendi kendimize yettiğimiz günleri hatırlayalım: Ne tatlı, ne lezzetli, ne kadar sağlıklıydı o eski meyvelerimiz-sebzelerimizi-kendi yerli ve milli ot yiyen hayvanlarımızın etleri-sütleri-peynirleri ve yumurtaları değil mi?

Bir yer düşünüyorum; birbirlerine saygı ve sevgiyle davranan Edebali-Hz. Mevlâna-Yunus Emre-Nasrettin Hoca torunlarının neş’e ve umutla yaşadığı kutsal Anadolu toprakları!.. Hocamızın ‘yoğurt çaldığı’ göllerimiz ağzına kadar dolu, ‘Deli Dumrul’un vergi aldığı tahta köprüler, berrak ve tertemiz akan dereler-çaylar-nehirler, yemyeşil ovalar ve yaylalar, balta-madenci ve ateş girmemiş ormanlar, hafif rüzgârlarla dalgalanan, balığı bereketli, müsilâj nedir bilmeyen denizler, dağlarında sürülerle keçiler, yaylalarında sürülerle koyunlar, kara petrolle havamızı kirletmeden ulaşımları sağlayan atlar-eşekler-katırlar-öküzler-develer; ne güzel, ne sağlıklı ve ne kadar yaşanası yıllardı onlar !..

Bizim düşündüğümüz yerlerde çevre ve doğa düşmanı, yalancı, şımarık ve kültür yoksunu siyasi yöneticiler olmamalı !.. Elimizdeki bilinen tek yaşanası ‘Dünyamızı’ ne hallere getirdiğimizi artık herkes biliyor: Bir türlü gözü ve cebi dolmayan sanayiciler yüzünden hava kalitesini düşürdük, aynı doyumsuz ve liyakâtsiz müteahhitler yüzünden cennet yeşili topraklarımızı ‘beton yığınlarına’ döndürdük, köstebekler gibi her yeri deşip maden arayanlar yüzünden ‘yeraltı sularımızı’ mahvettik, artık herkes önlerindeki kuyu-pınar-çeşmelerden değil, plâstik şişelerde satılan suları içer hale geldi !..

Kendilerini dünyanın efendisi-patronu zanneden Trump, Putin, Netanyahu, Musk... gibi yeni yetme, şımarık ve her yeri babalarının çiftliği zanneden ‘güç zehirlenmesine’ uğramış siyasilerle aynı atmosferi soluyarak, daha fazla zehirlenmek istemiyoruz!.. Bizim düşlediğimiz yerlerde bunlara asla yer yok !.. Bizim düşlediğimiz yerlerde Mustafa Kemal Atatürk, Mahatma Gandi, Nelson Mandela... gibi unutulmaz yöneticilerin hayali var !.. 

Evet, ‘Bir Yer Düşünüyorum?’ ama, bizim düşlediğimiz böyle bir yer henüz yok, sanırım bu gidişle ileride de olmayacak, birçok hayalimiz gibi bu da gerçekleşmeden bizler de öteki ebedi dünyaya göçüp gideceğiz gibime geliyor, çok üzgünüm dostlar!?

            Çocukluk dönemlerimde Kavaklıdere’nin kışı çok sert geçerdi. O nedenle  yılbaşı gecesi deyince aklıma hep karlı bir gün, üzerinde çayın fokurdadığı yanan bir soba ve aile çevresiyle hep birlikte oynanan tombala gelir.  Akşam  yemeği için çok özel hazırlık yapılmazdı. Ama  o akşam sobada pişirilen kestane, kuru üzüm, ceviz, incir ve kış meyveleri ikram edilirdi konuklara. İlerleyen saatlerde de mısır patlatılırdı. O yıllar hiç unutulmuyor.  O günleri düşününce Edip Cansever’in "Gökyüzü gibi bir şey şu çocukluk/ Hiçbir yere gitmiyor" dizeleri aklıma gelir hep.

            2025’in son günlerine gelirken Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Ferdi Zeyrek’in vefatından altı ay sonra 14 Aralık günü 37 yaşındaki Manisa Şehzadeler Belediye Başkanı Sevgili Gülşah Durbay’ın vefat haberi hepimizi sarstı. 15 Aralık günü yapılan on binlerin katıldığı cenaze törenini televizyonda  izlerken büyük bir acı yaşadık. Sosyal medyada Gülşah kızımız güler yüzlü fotoğrafının altında yer alan: “Cumhuriyet, Manisa’nın bir köyünde doğan bir kadının Şehzadeler’e belediye başkanı olabilme ihtimalidir” ifadesi ile adeta Cumhuriyeti ve Cumhuriyetin kadın devrimini selamladı. 2025 yılında yakın  çevremizden ve ülkede pek çok güzel insanı kaybettik. Her kayıpta yalnızlaşıyoruz. Bir Cumhuriyet kadını olan Sevgili Gülşah Başkanın tebessüm eden fotoğrafını hiç unutmayacağız.

            31 Aralık günü sadece yılbaşı değil, aynı zamanda insanın, toplumların kendileriyle hesaplaştığı bir gündür. “Ben bu yıl ne yaptım?” Sorusunun yanıtlarının arandığı bir özeleştiri günüdür. Kendime, aileme,  ülkeme, insanlığa dair neler yapabildim sorusunu hep sormak gerek. Zira yaşamınızdan bir yıl geçiyor ve hayat çok hızla akıyor. Murathan Mungan: “Bir yıl daha bitiyor/Düşlerim, tasalarım, yarım kalmış onca şey/Her yıl biraz daha kısalıyor bir öncekinden/Bana mı öyle geliyor/Yoksa daha mı hızlı ilerliyor zaman/İnsan yaşlanırken?” yılbaşı algısını dizelerine yukarıdaki gibi aktarıyor. Kendi yaşamımda uzun yıllardır 31 Aralık günü gündüz saatlerinde beyaz bir akışkanla önce kendimle hesaplaşma saati ayırırım ve bir yılın muhasebesini yapmaya çabalarım.  Özdemir Asaf: “Çocukken güneş olmak isterdim/ Sonra anladım ki en iyisi çocuk olmak/ Çünkü güneşten sıcaktı kalbim/ Büyüdüm derken yaşam denen ayazda üşüdüm/ Soğudu buza döndü kalbim/ Ne güneş olabildim, ne çocuk kalabildim” dizeleriyle  yaşam denilen bu süreci özetliyor adeta.

            2025’in son aylarında ülke gündeminde TUİK rakamlarının aksine hayatlarımızı daraltan ekonomik kriz,  eğitimin  yoğun sorunları, MESEM tartışmaları, barış süreci ve TBMM’nde yaşanan tartışmalar  yer aldı. Bakanlığın yaptığı protokala göre Mesleki Eğitim Merkezi (MESEM) öğrencileri haftada bir  gün okulda teorik eğitim, dört  gün işletmelerde pratik eğitim almakta…Ancak işletmelerde kontrol ve denetim olmadığı için öğrenciler gece geç saatlere kadar ve hafta sonu da çalıştırılmaktadır. Meslek lisesi öğrencileri için okulun, öğrenciler için bir sosyalleşme, toplumsallaşma  ortamı olma özelliğini kaybettiği çok açık. Bu süreç adeta çocuğu eğitim dışına bırakmaktadır. Son iki yılda çocuk yaşta 17 öğrencinin iş kazalarında öldüğü basında ve açıklamalarda yer almaktadır.  Geçen haftalarda Türkiye İşçi Partili (TİP) 17 genç, “öğrenciler ölmesin, çocuk işçiliğine, ucuz işgücüne hayır”  diyerek düzenledikleri protesto gösterisiyle  konuyu ülke gündemine yeniden taşıdılar. 16 genç insan bu nedenle tutuklandı. Tutuklanan gençlerin aileleri yan yana gelerek, bir insani durumu ve eğitimin piyasalaşmasını hayır dedikleri için çocuklarıyla gurur duyduklarını ifade eden açıklamalarda bulundular.

            2025 yılının en önemli gelişmelerinden birisi de TBMM’nde kurulan Barış Komisyonu oldu. Ülkemizde terörün sonlanması tüm yurttaşların ortak istemidir. Ancak ülkede yaşanan kayyum uygulamaları, yargının siyasetin dizayn etmek amacıyla kullanılması, demokratik hak ve özgürlüklerin kısıtlanması, tutuklu belediye başkanları, medya üzerindeki baskılar  nedeniyle toplumsal destek bulamamaktadır. Ülkenin öncelikle  demokratik hukuk devleti olması yolunda  atılacak adımlar olmadan bu komisyonun işi zor görünüyor.

            2026’ya girerken ülkenin en önemli sorunun gelir dağılımındaki eşitsizlik ve örselenen adalet duygusu olduğunun altını önemle çizmek isterim. O nedenle de kutlamalarda  kimimiz evlerde televizyon karşısında, bazılarımız en az 3 bin liradan başlayan restoranlarda veya otellerde, kimilerimiz de yılbaşından habersiz ekmek derdinde kahve, otogar köşelerinde  olacak.    Tüm bunlara rağmen yılbaşı akşamları genellikle iyimserliklerin öne çıktığı anlardır. Sosyal medya ve telefonlarla yakın çevremize, dostlarımıza hep güzellik, barış ve umut dolu mesajlar iletmeye çabalarız.  31 Aralık akşamı iyi şeyler düşüneceğiz. Yine her şeye rağmen umut, barış, adalet ve  demokrasi dileyeceğiz.

1-Şehit babasına trafikte ‘Park Cezası’ yazan Jandarma Trafik Astsubayı iki görevlinin, bunu öğrendikten sonra çok pişman olup, bu cezayı kendi ceplerinden ödemeleri haberi...

2-Anıtkabir’i ziyaret ederek, Kurtarıcımız ve Kurucumuz olan büyüğümüz Mustafa Kemal Atatürk’ün mozolesine çelenk koyduktan sonra diz çökerek saygısını gösteren ‘Belçika Savunma Bakanı’nın, geri geri giderek oradan ayrılması haberi...

3-Daha düne kadar PKK kurucusu, terörist başı APO’nun asılması için meydanlarda ‘İP-Urgan’ atanların, bugün aynı kişi için ‘Kurucu Önder’ demeleri haberi...

Bu öngörüme katılırsınız veya itiraz edersiniz, ben orasını bilemem? Ancak, şu kavanoz dipli dünyaya bir süreliğine ağlaya ağlaya gelip, sonra da geldiğimiz gibi, yine ağlaya ağlaya gittiğimizi düşünerek; benim içimde son bir yılda iz bırakan en önemli ‘üç haber’ bunlar oldu, sürç-ü lisan eyledimse eğer, tarafınızdan affola!..

Eveeettt... Şimdi gelelim ayrıntılara: Birinci seçtiğim haber, 02 Aralık’ta basında şöyle verilmişti:

“Bartın İlimizde görev yapan Jandarma Trafik Personeli, cezanın görev gereği kesildiğini, ama yüreklerinin buna razı olmadığını ifade ederek şu sözleri dile getirdiler: ‘Siz bu vatan için evlâdınızı verdiniz. Biz sizin hakkınızı asla ödeyemeyiz!..’ Bu sözlerin ardından ceza tutarını kendi maaşlarından karşılayarak ödemekte ısrar ettiler. Şehit Babası ise çok duygulu anlar yaşadı... Olayın ortaya çıkmasıyla birlikte sosyal medyada geniş yankı ve takdir uyandı. Çok sayıda vatandaş, jandarma personelinin bu davranışını ‘Vatan sevgisi ve saygının en içten örneği’ olarak yorumladılar...”

30 Temmuz günü gerçekleşen ikinci haberimiz basında şöyle verilmişti:

“BELÇİKALI BAKANDAN ANLAMLI MESAJ !.. Belçika Savunma Bakanı Theo Francken, Anıtkabir'e ziyarette bulundu. Theo Francken, Anıtkabir ziyaretinde, standart protokolün yanı sıra, Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e duyduğu saygıyı göstermek için mozole önünde diz çöktü. Belçikalı bir Bakanın, Çağdaş Türkiye Cumhuriyetinin Kurucu Liderine güçlü bir jestle saygı göstererek: ülkemizi karanlığa götürmek isteyen güruha ve dünyaya anlamlı bir mesaj verdi. Theo Francken, bu diplomatik mesajıyla sadece Atatürk’ün anısını onurlandırmadı. O’nun tam bağımsızlık, laiklik, anti-emperyalist duruşu gibi hayata geçirdiği ideallerine duyduğu saygıyı ifade etti. Batı toplumlarında diz çökme eylemi büyük saygı, itiraf ve duygusal bağlılık göstergesidir...”

Üçüncü habere konu olan olay ise; 01 Temmuz 2007 günü MHP’nin Erzurum Mitinginde, APO’nun asılması için sayın Devlet Bahçeli’nin meydana İP atmasıyla başlamıştı... Aynı sayın Bahçeli, 06 Haziran 2025 günü ve aynı kişi için “Kurucu Önder” demişti...

Evet dostlar, eskyeni 2025 Yılı için benim naçizane haber görüşlerim bunlardan ibaret olup, daha iyi fikri olanlar varsa eğer, onların beyanlarını da duymak isteriz...

Genç hemşire gece nöbetinden çıkıp, sabah erkenden evine gelir, kocasını uyandırmamak için sessiz ve yavaşça soyunurken, yatak odası karyolasının ayak ucunda, battaniyeden çıkmış iki kadın ve iki erkek ayağı görür!.. Cinleri tepesine çıkan genç hemşire; ‘kocasının eve kadın getirdiğini zannederek’ kapı arkasında duran beyzboll sopasını kaparak, kafalarına kafalarına vurmaya başlar!.. İniltiler kesilince, zaten yorgunluktan bitap düşmüş, kan-ter içinde kalan hemşire, burnundan soluyarak mutfağa bir bardak su içmeye gider!.. Bir de bakar ki; orada kocası oturmuş, gazete okumaktadır!.. Kocası hemen; “Hoş geldin canım; akşam senin nöbetçi olduğunu bilmeden bize sürpriz yapmaya gelen annen ile babanı bizim yatak odasında kalmalarını söyledim, eğer uyandılarsa onlara bir ‘Hoş Geldiniz’ der misin şekerim?” demez mi?.. Hemşire olduğu yere yığılır kalır...

--- Büyüyünce Ne Olacaklarmış?..

Bir gün öğretmeni küçük Osman’a sorar; “Söyle bakalım Osman, sen büyüyünce ne olmak istersin?” der... Minik Osman, sanki önceden hazırmış gibi sıralamaya başlamış; “Öğretmenim ben büyüyünce çok zengin olacağım; denizde yatım, havada jetim, lüks semtlerde katım olacak!.. Evlenince hem kendime ve hem de karıma özel arabalar alacak, onu altın takı ve bileziklerle, inci ve elmaslar içinde yüzdüreceğim!” demiş... Bu yanıttan çok mutlu olan bayan Öğretmen, bu sefer de küçük Ayşe’ye, büyüyünce ne yapmak istediğini sorar? Minik Ayşe hiç düşünmeden cevabı yapıştırır; “Ben büyüyünce Osman ile evlenip, onun karısı olacağım örtmeniimmm” diye bağırır...

--- Bir Gazeteyi Alamamış !?

Genç biri, cafede arkadaşına dert yanıyordu: “Dün sabah erkenden mahallenin dul bayan marketçisine gittim... Sıra sıra gazetelere göz gezdirip, bayana dedim ki; ‘Ben Hürriyet’i çok severim ama, iyisi mi bugün sen bana bir Sabah veriver!’ dedim... Kadın birden fenalaştı, bana terliğini fırlattı!.. Ben ne olduğunu anlamadan bu sefer de; ‘Madem öyleyse, bana bir Akşam veriver bari’ deyince marketinden kovdu!.. Tam çıkarken ben yine dönüp; ‘Gitmeden bana bir Posta ver de, öyle gideyim yahu!” deyince de, hemen telefonla polisi çağırdı!.. Vay be arkadaş, ben şimdi bu kadına ne dedim de bunlar benim başıma geldi yahu?” diye dertleniyordu... Peki, siz bu işten bir şey anladınız mı bakayım?..

---Merhum Can Yücel’den bir şiir yazmazsak ayıp kaçar, işte o şiir:

“Kendine bak, kendine/ Özüne/ Sözüne/ Benliğine;/ İlgilenme kimseyle/ Kim ne yemiş, kim ne giymiş?/ Bundan sana ne?/ Sen kendini besle:/ Bilgiyle/ Sevgiyle/ Şefkatle!../ Ancak o zaman ulaşırsın/ İnsan olmanın erdemine!..”

Yazımı bitirirken, son dakikada internete düşün bir haberi sizinle paylaşmadan yazıma son vermek istemiyorum: CHP sayesinde, daha doğrusu Bay Kemal’in büyük siyasi hataları yüzünden bugün Meclis’te grubu olan Deva Partisi lideri Ali Babacan, gidecek başka TV Kanalı bulamamış gibi ‘Ekol TV’ye çıkıp, konuşacak başka ‘gazeteci kılıklı’ bulamamış gibi, artık herkesin dışladığı ‘Nagehan Alçı’ya konuşmuş... Orada diyordu ki; “Bizim parti tabanımız artık CHP ile değil, kendi partimiz benzeri partilerle beraber yol yürümek istiyorlar!..” diyordu... “İyilikten maraz doğar” dedikleri bu olsa gerek!?

Umarım, evinin o çok meşhur mutfağından bunları Bay Kemal de ibretle dinliyordur, yaptığı büyük hataları görüp, bir daha siyasetin yanından bile geçmez, CHP’nin de semtine uğramız!?

İklim koşulları ilk çağlardan bu yana barınma ihtiyacından mimari tasarımlara, toplumsal cinsiyet rollerinin dağılımından beslenme pratiklerine, eğlence anlayışlarından yas süreçlerine dek insanların ve hayvanların sosyal ve kültürel yapılarını inşa etmede etkin rol oynamışlardır. Din, hukuk, ekonomi, tarım, göç, yerleşik hayat, sağlık, savaş ve aile gibi sosyal ve kültürel alanların inşası yaşadığımız coğrafyanın iklim koşullarından derin izler taşır. Böylece önemli bir çevre meselesi olan iklim krizi gündelik hayatın her hücresine işler.

Bazı zamanlar “aman bize bir şey olmaz” denilerek geçiştirilse de bugün iklim krizinin etkileri artık yalnızca büyük felaketlerde değil, gündelik hayat pratiklerinin en olağan hallerinde kendini göstererek yeni sembolik anlamlar kazanmıştır. Ev içi emek düzeninden uyku alışkanlıklarımıza, market alışveriş listemizden öğrencilerin günlük programlarına dek bir çok etmen iklim krizinin etkilerine göre yeniden şekilleniyor. Sürdürülebilir mimari, beslenme ve moda anlayışları toplumsal alanda benimsenmeye başlansa da etik ve bilimsel bir çizgide ilerlemenin de ötesine geçerek ticari kaygılar üzerinden eşitsiz biçimde yeniden üretiliyor!

Birçok alandan bilim insanı ve aktivistin yıllardır çağrısını yaptığı iklim krizi ile mücadele planları artık iktidar ve onun temsilcisi kurumlar tarafından daha fazla görmezden gelinemedi. İçerisinde bulunduğumuz iklim krizi sürecinin geleceğini, gezegende yaşamı paylaştığımız tüm türler adına eşit bir noktadan çözümlemek için, biz insanlar tarafından doğa üzerinde kurduğumuz tahakkümün politik ekonomisini çözümlemek gereklidir. İklim salt ısıtıp soğutan bir atmosfer değil; ekonomi, siyaset ve toplumsal alan dinamiklerinin yeniden inşa edildiği bir mücadele alanında konumlanır.

İklim krizi yalnızca insanların gündelik hayatını değil hayvanların da gündelik yaşamlarını önemli ölçüde etkiliyor. Tıpkı insanlar gibi barınma ve beslenme ihtiyacı olan, sosyalleşmeye önem veren, siz kafanızı başka bir yöne çevirseniz de hayatları devam eden hayvanlar var.

Kimileri hayvanat bahçesi denilen hapishanelerde ve ölüme terk edilen barınaklarda kimileri ise tabaklarımıza gelmeden hemen önce ve maden şirketleri tarafından yok edilen ormanlardaki mücadelelerinde yaşıyor …

Enerji ve maden şirketlerinden kurtaramadığımız ormanlardaki yangınlar iklim krizi sebebiyle artmış olsa da yangınlara anında müdahale edilmemesi, yanan alanların ertesi gün imara açılması iklim krizinin değil bambaşka bir meselenin göstergesi. Sarayın musluğundan mı akıpduru bu su? Söndürüversenize neyi bekleyipdurusunuz  bileyman gari! Sahi neyi bekleyipduruz?

Söndürmek için…

Kasım rakamıyla birlikte Temmuz–Kasım dönemindeki toplam ÜFE artışı % 9,53 oldu. Aralık verisinin de eklenmesiyle oran % 10,63 civarında gerçekleşirse, 01 Ocak’ta ÖTV maktu tutarları otomatik olarak bu oranda artacak. Bu artışlar, emekli ve memur maaşlarını belirlemede bir etkisi olmayan, ancak akaryakıttan tütün mamullerine, alkolden LPG’ye kadar geniş bir yelpazede yeni zamlar anlamına geliyor...

Sözcü Yazarı Vergi Uzmanı Mahmut Aydoğmuş, yeniden değerleme oranından (YDO) bağımsız olan bu mekanizma nedeniyle, Özel Tüketim Vergisi Kanunu’ndaki maktu ÖTV tutarlarının ÜFE kadar artırılacağını açıkladı. Aşağıdaki kalemlerde fiyatlar yılbaşından itibaren doğrudan değişecek: •Motorin, benzin, LPG •Doğalgaz ve sanayide kullanılan petrol türevleri •Tütün mamulleri •Alkollü içecekler...

Bu rakamlar, yalnızca vergi kaynaklı minimum zam etkisi... Dağıtım, rafineri ve kur etkisi bu artışlara dahil değil. Sigarada yüzde/ 45 nispi ÖTV’nin yanı sıra maktu ÖTV uygulanıyor. 24 Ekim 2025’te 12,1495 TL olan maktu tutar, 16 TL’ye çıkarılmıştı. Böylece KDV dahil en az 2,04 TL maliyet artışı olacak. Çarpan etkisiyle bunun paket fiyatlarına yaklaşık 5 TL zam olarak yansıması bekleniyor...

Alkollü içeceklerde de ciddi maktu ÖTV uygulanıyor. Yılbaşında hem maktu ÖTV artışı hem de bu tutarların üzerine gelen KDV nedeniyle asgari % 12,76 fiyat artışı öngörülüyor. Kasım ayında hem TÜFE hem ÜFE tarafında “pek sakin” görünen oranlar, yılbaşında tüketicinin karşısına otomatik vergi artışları olarak çıkacak. Akaryakıt, sigara ve alkol başta olmak üzere geniş bir yelpazede fiyatların yeniden yukarı yönlü hareket edeceği şimdiden netleşmiş durumda...

Her yıl aynı teraneler; tam Aralık ayında çok düşük TÜİK enflasyon rakamları, bitip-tükenmez Komisyon toplantıları, sanki bir işe yarıyormuş gibi Türk-İş Genel Başkanının atıp-tutmaları ve küsüp gitmeleri veee sonuçta hep İktidar ve İş Adamaları Temsilcilerinin dedikleri zam oranlarının uygulanması... Aynı tiyatroyu, aynı senaryoyu izlemekten bunaldık, bıktık, usandık artık!.. Geçenlerde iktidar yanlısı gazeteci kılıklı ‘Cem Küçük’ bile isyan etti ve dedi ki; “1997 yılında ben üniversitede okurken, babamın aldığı maaş zammı ile tam iki tane ‘kurbanlık koyun’ alıyorduk” dedi... Şimdilerde bırakın verdikleri gülünç zammı da, bir aylık maaşlarıyla bile, bir tanecik ‘kurbanlık koyun’ alamıyor bu insanlar!.. Eserinizle övününüz, e mi !?

Neyse, yazımızı bir yanlış anlama öyküsüyle bitirelim: Özel Hastaneye girip, kolunu acıyla tutan genç adama, genç ve güzel bir Hemşire telâşla yaklaşarak; “Verem mi !?” diye sorar... Genç adam şaşırır, sağına soluna bakar, güzel Hemşireye utangaç bir halde sorar; “Bana neyini verecen ki?” demez mi? Halbuki Hemşire, son günlerde çok sık ‘Verem şikâyetiyle gelen hastalardan birimisiniz?’ demek istiyormuş...

Süreyya Buğday köyümüzde göreve başladıktan kısa bir süre sonra, Darbe Yönetimi bir karar alarak, köy muhtarlarının görevine son verip, bu görevlere her köyün İlkokul Müdürlerini ‘Muhtar’ olarak atadı!.. Çok çalışkan bir öğretmen olan Süreyya Buğday ‘Köy Muhtarı’ olduktan sonra; artık nüfusu artan köyün ihtiyacını karşılayamayan eski ilkokulun yerine, köyün girişindeki ‘Ereçöğürü Mevkii’ dediğimiz çayırlık olan hazine yerine taşımaya karar verdi!.. Hem yeni, hem geniş ve hem de büyük oyun bahçesi olan bu yerde inşaat için gerekli izinleri aldı, hemen yapımına başlattı...

Hiç unutmam, 1961 yılının 11’nci Kasım ayının 11’inci günü, saat 11.00’de; yani ‘11-11-1961, saat 11.00’de’ de, bu yeni okulun resmî açılışı yapıldı!.. Bizler o zaman 4. Sınıf öğrencisiydik, eski okulun bütün eşyalarını, kucağımızda günler öncesinden bizler aşağıya taşımıştık!.. Doğu’dan Batı’ya doğru uzunca bir binaydı, çok geniş ve yüksek beş sınıfı, ortada bir Okul Müdürü ve Öğretmenler Odası, bunların önünde de çok geniş, baştan başa bir salon yer alıyordu!.. Yüksekçe ve geniş merdivenlerden çıkılan okul binasının altında ise depolar-odunluk-kömürlük yer alıyordu... 23 Dönüm genişliğindeki arazisine bizler Üzüm Bağı, Zeytinlik, Dut Ağaçları, bütün okul çevresi duvar diplerine de, her öğrencinin adı yazılı olan Çam Ağaçları diktik, okulun Güneyine de, tıpkı ‘Kıbrıs Haritası’ şeklinde bir bahçe havuzu yaptık, bizden sonra onu ‘Paralelkenar Dörtgen-Baklava’ şekline getirdiler...

Biz bunları yeni okul heyecanı, zevk ve hevesle yaparken, bize her sabah zorla “Amerikan Süt Tozu” ile pişirilmiş sütleriyle, yine ‘II. Dünya Savaşı’ sırasında Amerikan Ordusu (NATO) depolarından kalma sarı peynir, soya yağı ve yine onların unlarından yapılma ekmekleri yedirirlerdi!.. Kimi öğrenciler bunu iştahla yerken, benim gibi ‘pimpirikli öğrenciler’ ise bunlardan nefret eder, kimsenin görmeyeceği yerlere dökerdik!.. Yahu, bizim zaten iki büyük ineğimiz vardı, her sabah evde bunların taze sütleri ve tereyağları ile kahvaltı eder, mis gibi kızarmış ‘Darı Ekmeği’ üzerine sürdüğümüz tereyağı veya keselenmiş yoğurtları yiyor; ayrıca annelerimizin ceplerimize koyduğu cevizli sucuk-kuru incir- kuru üzümle çok iyi besleniyorduk!.. Bana neydi elin ne idiğü belirsiz süt tozlarından, peynirlerinden, soya yağı ve bitli ekmeklerinden !? Bazen bunları bir köşeye dökerken yakalanır, öğretmenlerimizden ve özellikle Süreyya Bey’den ‘eşek sudan gelene kadar’ dayak yerdik !..

Bu işkence 1960’lı yılların sonuna kadar devam etti... Bir ülke insanlarının toptan sağlıklarıyla oynanması, herhalde böyle oluyordu!.. Çok sonraları duyduğumuza göre; bazı okulların duyarlı öğretmenleri tehlikeyi fark edip, bu Amerikan Yardımı gıda malzemelerini, yağmurlu günlerde bulanık akan derelere atmışlar, bazıları dondurmacılara parayla satmışlar, bazıları da suçüstü yakalanıp, mesleklerinden olmuşlardı... Ama nedense bu önemli konu üzerinde kimse yeterince durmadı, unutulup gitti, şimdiki yeni neslin bunlardan zerre kadar haberleri bile olmadı...

O yeni okulun büyük merdiveni başında olanları unutmamız mümkün değil: Her Pazartesi sabahı orada bayrak töreni yapılır, İstiklâl Marşı söylenir ve sınıflara öyle girilirdi... Ancak, bu tören sonrası hiç değişmeyen bir ‘Dayak Töreni’ de yapılırdı: Cumartesi ve Pazar günleri köyde suç işlemiş ve kayda geçmiş öğrencilerin isimleri tek tek okunur, bunlar merdiven başına çağırılır, geri kalanlar sınıflara sırayla alınırlar, suçlular da Okul Müdürü odasına sırayla götürülür; sinemaya giden, sapanla kuş avlayan-komşu camı kıranlar, bahçelere hırsızlığa gidenlerin tozları orada silkilir, sınıflarına gönderilirdi!.. Bizim dönemimizde her haftanın suçlularından ‘Ben, merhum Sacit Şimşek, Vahdettin Beçin, Nazif Güleç, Mustafa Gereme, Mehmet Bozdoğan, Hasan Bilgin’ orada yerimizi alır, diyetimizi öderdik!.. Derslerim çok iyi olmasına rağmen, Süreyya öğretmenim sırf bu yüzden beni ‘Şirret Koşar’ diye çağırır olmuştu... Şirretlikte en büyük rakibim ise Sacit Şimşek idi... Hey gidi günler hey, bu tür sıkıntılara rağmen, inanın o günleri şimdi çırayla arıyoruz, çırayla!..

Biliyorsunuz, iki sene kadar önce de başımıza bir ‘Seçil Erzan Vakası’ geldi... Ünlü ve paralı insanlarımızdan Fatih Terim, Arda Turan, Emre Belözoğlu, Muslera... gibi adı geçenleri, bu Banka Müdiresi bayan aldatıp; “Özel Bir Fonla” çok para kazanacakları vaadiyle, bunların ‘Milyon Dolarlarını’ gasp ettiği iddiasıyla içeri atıldı... Zaman zaman çıkan haberlerde; Seçil Erzan’a verilen bu paraların ‘Bankada’ değil; özel otel odalarında, merdiven altlarında, bu genç-güzel-bakımlı-alımlı kadının tek başına yaşadığı 240 metrekarelik lüks evinde, çantalar içinde, bizzat kendi eline oralarda verildiği gündeme geldi...

Siz hatırladınız mı bilmem, ama ben o genç-güzel-bakımlı-alımlı kadının, yargılamalar sırasında söylediği; “...Bana para verenlerin hepsi, benim etimden-sütümden-her şeyimden yararlandılar...” sözünü hiç unutamıyorum!.. Para verenlere bakıyorum, hiç magazin basınından eksik olmayan ünlülerimiz ve hepsi de ‘Erkek!..’ Bu koca koca adamlar, böyle yüklü paraların olmadık yerlerde ve elden verilmeyeceğini, bunun yasal olmadığını, teslim edilen bir paranın Banka Resmî Kaydı olmadan, ileride mutlaka bir sorun çıkarabileceğini nasıl bilmezler!? Kadının cazibesine kapılıp, kendi ayaklarıyla yolunmaya gitmişler!? Yani, burada suçlu ve kabahatli olan, sadece onları aldatan mı; aldananların da belli bir suçu-kabahati yok mu yani !?

01 Aralık 2025 tarihinde mahkeme sona erdi, çıkan haber aynen şöyleydi: “Son dakika haberi... Yüksek kârlı 'Fon Vaadiyle' spor camiasından ‘41 ismin’ dolandırıldığı ileri sürülen davada, Banka Müdiresi Seçil Erzan'a 102 yıl 4 ay 2 gün hapis cezası verildi. Eski yöneticiler Hakan Ateş ve Mehmet Aydoğdu'nun ise beraatına hükmedildi...”

Tamam, dava bitti de, hani kaptırdıkları paralar nerede? Banka Müdiresi savunmasında demiş ki; “Ben onları aldatmadım, para kazandırdım!.. Aldatmış olsam, bu paralarla aylarca ödeyemediğim evimin kirasını ödemez miydim, bende paraları yok!” diyesiymiş... Kaybettiklerini söyledikleri paralarını geri alamadıkları halde, bu kadın sağ olup da 102 yıl yatsa ne olacak, 402 yıl yatsa kaç yazacak ki!? Atalarımız ne güzel söylemişler; “Deveyi yardan uçuran, bir tutam ottur!” demişler... Aşırı istek, aşırı cazibeye kapılma, aşırı heves; işte böyle koca koca insanları şaşırtır, olmadık işlere yöneltir, büyük kayıplara sebep olur...

Son günlerde toto-lotocuların piyasaya sürdükleri yeni bir oyun var, adı da; “Hızlı On Numara!..” Beş dakikada bir çekiliyor, bir kolonu 20 TL... Bırakın üç-beş kolon oynamayı da; sadece bir saatte tam ’12 tane’ beş dakika var!.. Sadece bir kolon oynayan, toto bayiine en az saatte ‘240 TL’ veriyor!.. Günde üç-beş saat ve birkaç kolon birden oynadıklarında, ceplerinden en az “üç-beş Bin TL” kaybedip de gidiyorlar!..

Bunu bir haftaya veya aya vurduğunuzda, ortaya çok korkunç rakamlar çıkıveriyor!.. Zaten asgari ücretin ve emekli maaşının üç-beş katını orada kumara veren adamın sonunu bir düşünün artık !? Bana göre bu oyun derhal tedavülden kaldırılmalıdır!.. Bu toto-lotoculara, isimlerini bile sayamadığımız diğer bahisler yetmiyor mu? Bu oyun, müptelâlarına ‘Beş Dakikada Beşiktaş’ yaptırmıyor; ‘Beş Dakikada Beş Paralık’ ediveriyor!.. Yeter ama yahu!..                    

ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Tom Barrack, İstanbul Fener’deki Patrikhane ziyareti sırasında, Yunan Kathimerini Gazetesi’ne verdiği mülakatta, Heybeliada Ruhban Okulu'nun açılması talebinin yanı sıra, Ankara ile Atina arasındaki sorunları 'çözme' niyetine de işaret etti... Biz onların problem çözme yöntemlerini, becerilerini ve arkasındaki bütün niyetlerini taa ‘Osmanlı’ dönemlerinden beri biliriz!.. Bunlar kendilerini ne sanıyorlar da, koca burunlarını bütün bizim devlet işleri ve dış politikalarımıza o koca burunlarını sürekli sokmaya çalışıyorlar acaba?

Doğu Akdeniz’deki durumu da değerlendiren Barrack, şöyle demiş: “Dünyada gördüğümüz şey, geçmişin pişmanlıklarını bir kenara bırakıp yeni bir paradigma yaratma yönünde yeni bir ivme... Ve bu, Yunanistan ve Türkiye ile başlamalı. Birbirine bağlı iki büyük ülkenin, yüzlerce, binlerce yıl önce yaşanan olaylar yüzünden hâlâ birbirlerine kin beslemesi mantıklı değil...”

İyi de kardeşim; taa 15 Mayıs 1919’da İngilizlerin ağzına bakarak, bizim en gözde şehrimiz İzmir’i işgale gelenler bunlar değil miydi? Kurtarıcımız ve Kurucumuz Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve onun değerli silah arkadaşlarıyla beraber, herkesin parmak ısırdığı askerî taktiklerle bütün işgalcileri 30 Ağustos 1922 kesin zaferiyle bunlardan temizlememiş miydi !? O tarihten bu yana, tam 103 yıldır aynı ‘Yunan’ sürekli bizimle uğraşmıyor mu? Her kötülüğü yapmak için çırpınıp durmuyor mu? Onların bu çabalarında, taa 1919’dan beri sizlerin de onlara destek verdiğinizi bizler bilmiyor muyuz !? En son çok haklı ‘Kıbrıs Davamızda’ bile sizler hep Yunan-Rum tarafını tutup, bizleri her türlü baskılarla bunalttığınızı bilmeyen mi var !? Şimdi gelmiş, bu kinin bitmesini yine bizden istiyorsunuz; hadi işinize be !..

Yine röportajında diyor ki Tom Barrack; “İki ülke arasında Doğu Akdeniz konulu bir tür forum oluşturmanın etkili bir yol haritası olabileceğini düşünüyor musunuz?” sorusuna yanıt olarak ise şu cevabı verdi: Kesinlikle. Yüzde 100. Öyle olmalı. Her şey iletişimle başlar. Ve iletişim, korkudan çok refahtan kaynaklanır. Öyleyse, iki ülkenin bir araya gelmesiyle neler yaratılabileceğini düşünün: Her iki ülke ve tüm insanlık için Doğu Akdeniz’de yeni bir yapı, birlik ve refah, çocuklar için daha iyi bir yaşam...” diyor... Yok yaa, bundan size ne kardeşim !?

“ULUS DEVLETLER' ÖNÜMÜZDE ENGEL” : Daha önce de Hazar Denizi'nden Akdeniz’e uzanan bir hattan bahsettiği hatırlatılan Barrack, Baharat Yolu ve İpek Yolu’nun Doğu ile Batıyı 'üç veya dört farklı rotada' birbirine bağladığını ve 'bu refah yolunda medeniyetlerin kaynaşmasının gerçekleştiğini' ifade etti. Barrack, bunun tekrar olabileceğini, ancak; "1919’dan beri ulus devletler tarafından engellendiklerini. Her ülkenin, her eyaletin farklı bir yönetim biçimi tarafından idare edilmesi fikrinin pek de işe yaramadığını" öne sürerek şöyle devam ediyor: “Yeni bir refah modeli oluşturmak için şunu düşünün: Hazar Denizi’nde, Akdeniz’e ulaşması siyasi nedenlerle engellenen büyük fosil yakıt kaynakları var. Akdeniz’in kapısı konumundaki Yunanistan ve Türkiye varken bu kaynaklar nasıl kapalı kalabilir? Bu siyasi engeli nasıl kaldıracaksınız? Siyasi müdahaleyi ancak refah yaratarak ortadan kaldırabilirsiniz. Umudumuz bu...” diyor...

1984’ten beri PKK belâsını başımıza belâ edenler bunlar, Kıbrıs’ta hep karşımızda olanlar bunlar, AB’ye girmemize çeşitli engeller çıkaranlar bunlar değil mi? Yukarıdaki Tom Barrack’ın sözlerine bir bakınız; yıllardan beri Müslüman katili olan işgalci ‘İsrail’ yöneticilerinin de bu sözleri defalarca tekrar ettiklerini asla unutmayınız!.. 

Eskiden hep iki gün olan bu meşhur CHP Kurultayları, bu sefer ilk defa ’28 Kasım 2025’ tarihinde başlayıp, 30 Kasım 2025 tarihinde sona ererek, üç gün sürdü... Hiçbir olumsuz hareket ve olaya sebep olmadan, tam bir mutabakat içinde 39. Kurultay tamamlandı!.. Ancak; partililer bu Kurultay’da iki şeyi görmek istiyorlardı: Birincisi; ‘eskimiş Genel Başkan Bay Kemal’ ve YSK onaylı İstanbul İl Başkanı varken, birileri tarafından atanmış olan yedek aslan; ama yok hükmündeki ‘Kayyum İl Başkanı Gürsel Tekin’i de orada görmeyi umut ediyorlardı... Ama bu olmadı, zati olamazdı da, herkesin hevesleri kursaklarında kaldı!.. Halbuki Kurultaya gelseler, hepsi de ağız tadıyla bu iki uyduruk görevliye ‘Yuh’larını çekecekler, ruhen ve bedenen rahatlayacaklardı ama, bu istek kursaklarında kaldı...

Sahi; CHP’nin bütün görevlilerinin ‘ARINMASI’ gerektiğini söyleyen, onların ‘Kirli’  olduklarını iddia ederek, daha yargılanmadan önce, peşinen suçlayan Bay Kemal, Genel Başkan sayın Özgür Özel’in davetine rağmen niye Kurultaya katılamadı acaba? Başına gelecekleri mi biliyordu, yoksa tam Kurultay günü, başka demeç verecek gazete bulamamış gibi, gidip de son yıllarda sürekli CHP aleyhinde yayınlar yapan ‘Sabah Gazetesi’ne röportaj vermesinden dolayı pişmanlık mı duymuştu ki !? Ben o kadar ince düşünce sahibi olduğunu düşünemiyorum ama, sonuçta ne oldu? Artık Bay Kemal ve Gürsel Tekin birer ‘siyasi mevta’ oldular, zati olmayan varlıklarını artık tamamen yitirmiş oldular, bence de oh olsundu !..

Bunlar birileri tarafından kullanıldılar, işlevleri bitince de, çöp sepetine atıldılar!.. Göreceksiniz ki; CHP’ye her konuda zarar vermeleri için bunların kapıları önünde kuyruğa giren hepinizce malûm ‘yandaş medya’ mensupları, artık bir daha bunların semtlerine bile uğramayacaklardır!? Nasılsa işleri bitti, nihai kullanım tarihleri sona erdi, ‘Çöp’ haline gelip, tedavülden kalktılar ya? Kim neyler artık bundan sonra bu siyasî mevtaları !?

Bizler bu boş siyasi gelişmelerle meşgul edilirken, ülkenin ekonomik durumu, insanlarımızın işsizlik, evsizlik ve geçim dertleri gittikçe daha da kötüye gidiyor!.. Bugüne kadar pek ağzını açmayan garip-gureba insanlarımız bile seslerini yükseltmeye başladılar ve soruyorlar: “Bu 600 Milletvekili yerine, 300 Milletvekili bize yetmiyor mu? Bir yılda kaç saat çalışıyorlar da, bunca yüklü maaşları alıyorlar!? Bizler 25-30 yılda emekli olup da, ‘16.800 TL’ emekli maaşına mahkûm edilirken, sadece 2 yıl Vekillik yapan Milletvekilleri nasıl emekli oluyor da, bizim 10 katımız kadar emekli maaşı alıyorlar, adalet bu mu!? Bir seçimle iş başına gelen Parti Genel Başkanları, Milletvekilleri, Belediye Başkanları, Sendika-Dernek-Kooperatif-Esnaf Kuruluşları Başkanları, bir daha o koltuklarından kalkmak bilmiyorlar!.. Bütün çağdaş ve gelişmiş ülkeler bu görevlere sınırlama getirmişken, bu sınırlamalar niye bize de getirilmiyor!? Bazı Parti, Sendika ve Dernek Başkanları 40-50 yıldır görevdeler, bu makamlar onların babalarının çiftlikleri mi, neden ‘iki veya üç dönem’ sonra görevden ayrılmıyorlar!? Makam aracı ve makam şoförü saltanatı bitmek-tükenmek bilmiyor, biz çok zengin bir ülke miyiz ki; nedir bunca saltanat, lüks ve itibar tutkusu!? Bizim geçim derdimizin, enflasyonun, yüksek faizlerin ve paçamızdan akan büyük borçlarımızın ana sebebi bunlar olmasındı sakın!? Bunları biz düşünüyoruz da, Meclis’teki bizim 600 Vekilimiz ne işler yaparlar, ne diye bunları onlar düşünmüyorlar acaba...” diye sormaya başladılar, haksızlar mı yani !?

Artık yeni bir genç kuşak neslimiz geliyor, her şeyin farkındalar, esas sıkıntıları da onlar çekiyorlar!.. Umarız ki, bundan sonraki seçimlerde bu duyarlı kesim iş başına gelir, dile getirdikleri bu sorunları da bir güzel onlar hallederler!?

Dünya, Soğuk Savaş sonrası en tehlikeli eşiğe mi giriyor? ABD’nin derin strateji dehlizlerinden gelen Pentagon ve RAND raporları, 2026-2027 tarihlerini "büyük güçler arası sıcak çatışma" riskinin zirve yaptığı kritik bir pencere olarak işaretledi. Çin-Tayvan gerilimi ve Rusya-NATO çatışması merkezli bu raporlar, nükleer silah kullanımı riskini şok edici bir seviye olan ‘Yüzde/ 48’ olarak gösteriyor. Olası bir küresel nükleer savaş durumunda ‘dünya 89 saniyede yok olabilir’ denildi... (Haber-Hüseyin Biçe...)

Bilim insanlarının Kıyamet Saati'ni yok oluşa 89 saniye kala olarak güncellediği bir dönemde, askeri uyarılar ile Papa Leo’nun İznik’ten verdiği "hazır olun" mesajının kesişmesi, küresel domino etkisinin an meselesi olduğunu mu gösteriyor?..

Bu tehlike çanlarının merkezinde iki büyük fay hattı yatıyor: Çin’in Tayvan’a yapacağı o kaçınılmaz, ani hamle ve Doğu Avrupa’da Rusya-NATO geriliminin kontrolden çıkışı... Dünya düşünce kuruluşları, "Savaş Kesin!" diye ifade etmiyor, ancak masadaki rakamlar, tüm insanlığın uykularını kaçıracak cinsten!..”

Evet, dünyaya servis edilen haber aynen yukarıdaki gibiydi... İnsanlar olarak yaşayabildiğimiz tek dünya, şu üzerinde yaşadığımız dünyadır!.. Kısıtlı imkânlarımızla zaman zaman bazı gezegenlere gidip, orada insan yaşamına uygun olan yerleri hâlâ arıyoruz, ama bir türlü bize uygun bir yeri henüz bulamadık, değil mi?

Bilim insanlarımız uzun zamandır uyarıyorlar; “Atmosferimizi kirletmeyelim, onu ısıtmayalım, şu lânet olası atom-hidrojen-nötron bombası denemelerinden vazgeçelim, havadaki azot-karbondioksit-kükürt-dioksin-furan-arsenik oranlarını düşürelim, bunlar yüzünden aşırı kirlettiğimiz atmosfer ısındıkça, Kuzey ve Güney Kutbu buzullarını aşırı şekilde eritiyor, dünyamızda yaşam koşullarının sonunu getiriyoruz” dediler... Peki dinleyen kim !? Sorunu en çok dile getiren gelişmiş ülkeler, ama atmosferi en çok zehirleyen-ısıtan ülkeler de onlar değil mi? Nükleer bombaların sadece kendilerinde olmasını isteyip, başka ülkelere yasaklayanlar da aynı ülkeler değil mi? Peki, dünyada ilk ‘Atom Bombasını’ Japonya’ya atan kimdi? Şimdilerde bunu kontrol etmeye çalışan ABD değil miydi?

Peki, bundan önce ‘Dinamiti’ bulan kimdi? 1833 yılında İsveçli Alfred Nobel değil miydi? Bu bilim insanı sadece yol yapımında, kayaların tahribinde kullanılması için bulmuştu, ama biz insanlar bunu savaşlarda kullanıp, topluca insan katletmeye başlayınca bu icadından çok pişman olmuş, adına ödüller koyarak kendini affettirmeye çalışmıştı değil mi? Peki, atomu ilk parçalayan kişi kimdi? Roma’da 1934 yılında Enrico Fermi idi... Bunu ilk ‘Atom Bombası’ olarak icat eden kimdi? Yahudi kökenli bir Amerikalı olan Robert Oppenheimer idi ve 1945 yılında bu iki bomba Japonya’nın Nagazaki ve Hiroşima kentlerine atılmış, yüz binlerce kişiyi öldürmüş, bir o kadarını da sakat ve hastalıklı bırakmışlardı!..  

Önceleri sadece ABD’de olan bu Atom-Hidrojen-Nötron Bombaları, artık Rusya-Çin-Hindistan-Kuzey Kore-Pakistan-İngiltere-Fransa-İsrail gibi ülkelerin ellerinde de bulunuyor!.. İran’ın ise henüz yapmayı başarıp-başaramadığı bilinmiyor? Yani, ortalık karıştığında kimin, ne halt edeceği de kestirilemiyor!? Onun için yukarıda verdiğimiz haber, bir tehlike, dünyanın bir sona ulaşım haberidir ve çok önemlidir!.. Yani şu anda söz sahibi dünya liderlerinin ahval ve şeraitleri düşünüldüğünde, bizleri hiç de hayırlı günler beklemiyor!..

“Değerli dostlarım, cefakâr yol ve dava arkadaşlarım ve bu ülkenin yurtsever evlatları; Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kurucu partisidir. Aynı zamanda devleti ve cumhuriyeti koruma iradesinin de ta kendisidir. Cumhuriyet Halk Partisi sıradan bir parti değildir. Partimizin kodları, geleneği ve iki büyük misyonu vardır.

Birincisi siyaseti temiz tutmak ve hesap sormaktır. Hesap sorabilmek için de hesap vermekten kaçınmamak gerekir. Hesap vermek her bir CHP'linin namus borcudur. Her siyasi parti ve her siyasetçi savrulabilir, geri durabilir, rüşvet ve yolsuzluk sarmalına bulaşabilir ve hatta ihanet zincirine de tutunabilir. Ama, Cumhuriyet Halk Partisi rüşvetlerle, yolsuzluklarla ve rüşvet çarkının müteahhitleriyle anılamaz, bunlarla bir araya gelemez. Üzerinde iftiralar ve yolsuzluk iddialarıyla yol alamaz. Derhal arınmalı ve yoluna devam etmelidir. Cumhuriyet Halk Partisi aziz milletimizi ahlaki uyanışa davet eden bir parti olmalıdır.

İkincisi Cumhuriyet Halk Partisi devlete istikamet çizer. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin Ortadoğu'dan, Asya'ya, Kafkaslardan, Avrupa'ya, Altaylardan Tuna'ya söyleyecek sözü vardır. Türkiye Cumhuriyeti at sürdüğü ve şehit verdiği coğrafyalarda sıkışamaz. Gönül bağı kurduğu kardeş milletler sofrasında sıkıştırılamaz, sıkışıklığa gelemez. CHP, Ortadoğu'da tökezlememizi bekleyen İsrail ve Amerika belasını bertaraf etmek ve devletin âli menfaatleri için sürecin içinde olmak zorundadır. Risk almalıdır ve konuya siyaset üstü bakarak elini taşın altına koymalıdır. Milletimizin CHP'den beklentisi kardeşlik sürecinde öncü olması ve sürece istikamet çizmesidir. Tarihin doğru tarafında yer almak çoğu zaman cesaret ve kararlılık gerektirir. Tarih önünde aziz milletimizle, hak hukuk ve adalet yürüyüşümüze devam etmekteyiz. Sağlıcakla kalın."

Bu metne ilk tepki, eski Genel Başkanlardan sayın Hikmet Çetin’den geldi, dedi ki; “Sayın Özgür Özel ile Kılıçdaroğlu’nun hemen bir araya gelerek, baş başa bu sorunu aralarında çözmeleri gerekiyor, bunun için ben elimden geleni yapacağım” dedi...

Bence buna hiç lüzum yok efendim!.. Adam zaten peşin peşin yeni CHP yönetimini kendi kafasında yargılamış, suçlu bulmuş ki, aynen şöyle diyordu: “...CHP rüşvetlerle, yolsuzluklarla ve rüşvet çarkının müteahhitleriyle anılamaz!.. Bu iddialarla yol alamaz!.. Derhal arınmalı ve yoluna devam etmelidir” diyor...

Yöneticilerin ‘Arınması’ için, suça bulaşmış olmaları gerekir, yani ‘Kirli’ olmaları gerekir değil mi? Bay Kemal zaten onları şimdiden ‘Kirlenmiş’ görüyor da, ‘Arınıp da gelsinler’ diyor ya? Bu adamla buluşunca ne konuşulur, nasıl anlaşılır; hem anlaşsalar bile, bundan hangi hayırlı sonuç çıkar efendim !?

Daha önce de kaç defa yazdım; bu eski Genel Başkan Bay Kemal, partinin kuruluş yıldönümüne katılmadı, Ankara’daki çok önemli olan mitingine katılmadı, yeni yapılan tüm seçimler sonrasında Yüksek Seçim Kurulu (YSK) bütün seçim sonuçlarını onayladı, bu adam bir defa olsun CHP’nin yeni yöneticilerinin yanına gelip veya telefonla arayıp, hiç birisine bir kere ‘Hayırlı Olsun’ demedi, kendisinin adamı olduğunu söyleyen yüzsüzün biri gelip, kayyum olarak ‘İstanbul CHP İl Başkanı’ olduğunu iddia ederek, İl Binasına 31 adamıyla çöreklendi, bir defa olsun ona da; “Senin orada ne işin var, YSK seçim sonuçlarını görmedin mi, derhal o binayı terk et!” bile demedi, kiralık ofisinden olanı-biteni gülerek izledi...

Bütün olanlardan ve bu en son yazdıklarından sonra, bir kere daha söylüyorum, bana göre yapılacak tek bir iş var; hemen Bay Kemal’i ‘CHP Yüksek Disiplin Kurulu’na -kesin ihraç talebiyle- sevk etmek!.. Yeter ama yahu, bunlarla daha ne zamana kadar uğraşacak bu parti! ?

İsterseniz fıkrayı bir kere daha okuyunuz, bu iki zamane ve dallama arkadaşın düşündüklerini, yaptıklarını lütfen bütün açık yürekliliğinizle bana hemen yorum olarak yazınız, sizden başka hiçbir ihsan da istemiyorum...

---Bir gün sokak röportajları yapan yeni yetme, genç muhabir kızlarımızdan biri, çalıştığı TV Kanalı için magazin konularıyla ilgili sorular soruyordu... Yaşlıca bir adama mikrofonu uzatıp; “Amca, sizce aşk nedir?” diye sordu... Adam, göründüğü halinden hiç beklenmeyen bir yanıt verdi ve şöyle dedi: “Evlâdım aşk, yüksek derecede elektrik enerjisidir ki, adamı fena çarpar!..” dedi. Çok şaşıran genç kız; “Peki, sizce evlilik nedir amca?” deyince de yaşlı adam; “Haa evlilik de, bu harcanan aşırı elektriğin büyük rakamlı faturasıdır” demez mi? Sizce de doğru mu bu amcanın söyledikleri?

---Bizim İlçenin meşhur gazetecilerinden Mustafa Aktaş’ın da, bir zamanlar bakkal dükkânı vardı... Cumhuriyet Caddesi üzerindeki bu dükkânındaki komşusu kimdi biliyor musunuz? Hani yaşamıyla, esprileriyle meşhur hemşerimiz köfteci ‘Eşek Hakkı’ idi... Akşama kadar her durumdan bir espri çıkartır, bütün komşularını günlerce güldürürdü, Allah rahmet eylesin!..

Bir gün yine en erken dükkânını açan Eşek Hakkı, yavaşça Mustafa Aktaş’ın bakkal dükkânına gelip, kulağına eğilerek; “Yahu komşu, benim hemen eve gitmem gerekiyor, sen benim dükkâna göz-kulak oluver, olur mu?” deyince, bizim Aktaş hemen; “İyi ama, sen evden daha yeni gelmedin mi komşu?” diye sorunca da, eli pantolon kemerinde olan Eşek Hakkı; “Yahu sabah aceleyle zülhanede (banyoda) yıkanıp, yatak içindeki donumu alıp da giyerken, yanlışlıkla yengenin donunu kıçıma giymişim, şimdi çişimi yaparken fark ettim, bunu gidip değiştirmem gerekiyor!” demez mi? Yerlere yatan bizim Mustafa Aktaş, akşama kadar bunu herkese anlatmış, kulaktan kulağa bütün Yatağan da duymuştu...

Şimdi açık yüreklilikle söyleyiniz; hangi fıkra biz insanları bu kadar düşündürebilir ve güldürebilir? Basit gibi görünüp de, herkesin başına gelebilecek unutulmaz bir olay değil midir bu !?

---Bir gün Mustafa Aktaş yine ondan sonra gelip bakkal dükkânını açmış... Tam Eşek Hakkı’ya ‘hayırlı işler komşu’ diyeceği sırada, Eşek Hakkı hemen sırtını dönmüş... Bir mesele olduğunu anlayan Aktaş; “Hayrola komşu, bilmeden bir kusur mu işledik?” diye sormuş... Eşek Hakkı da; “Senin çırak bana hakaret etti, onun terbiyesini ver, yoksa seninle de hiç konuşmam!” demiş... Aktaş ne olduğunu sorunca da; “Senin yeni yetme çırak bana; ‘hayırlı işler Hakkı amca’ dedi, çok kırıldım!” demiş... Aktaş hayret edip; “Eee, ne var bunda?” deyince de, Eşek Hakkı; “Ulan bu memlekette benim namım ne!? Ne diye bana namımla hitap etmiyor!?” deyince, bizim Mustafa Aktaş durumu fark edip; “Senin Eşek Hakkı olduğunu bilmeyen mi var, bizim çocuk eşşeklik etmiş, bir daha olmaz, ben onun cezasını veririm, sen canını sıkma” deyip, komşusunun gönlünü almaya çalışmış...  

CUMHURİYET EĞİTİM DEVRİMCİLERİ VE ÖĞRETMEN

            Devrimci Cumhuriyet Dönemi olarak adlandırdığımız 1923-1946 yılları arasında görev yapmış Milli Eğitim Bakanları Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal’in öngörüleriyle ve bir bütünsellik ve süreklilik  içinde  Cumhuriyet Eğitim Devrimini gerçekleştirmişlerdi. 26 Ağustos 1924 tarihinde yapılan  Muallimler Birliği toplantısında  Mustafa Kemal: “…Devrimler, sizin, sayın öğretmenler sizin, toplumda ve düşünce hayatımızda yapacağımız devrimlerdeki başarınızla gerçekleşecektir. Hiçbir zaman unutmayın ki, Cumhuriyet sizden “fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür” nesiller ister…” ifadeleriyle Cumhuriyetin öğretmene bakışını ortaya koymuştur. 1926-1929  yıllarının Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati öğretmenlere “Muallim Arkadaş, Bilhassa bu sene, yeni Türk Harflerini tamim gibi şerefli bir vazifen daha vardır. Bütün memleket evlatlarını bir an evvel yeni harflerle okutarak Türkiye’de okuma yazma bilmeyen bir fert bırakmayacak kadar geniş bir azimle çalışmak mecburiyetindesin. Bunun için yeni Türk Harflerini çabuk öğren ve hemen herkese öğretmeye başla… Bu hedefe varmak için kürsü, mektep lazım değildir. Her yerde, her gördüğün, kadın, erkek, fakir, zengin, çiftçi, tüccar, köylü ve şehirli tefrik etmeyerek (ayırmayarak) derhal öğreteceksin” şeklinde seslenir. 1938-1946 yıllarının Milli Eğitim  ve Köy Enstitülerinin kurucu  bakanı Hasan Ali Yücel: “Biz kurtuluş savaşından sonra sosyal hayatımızda yaptığımız büyük devrimleri köylere götürecek adam yetiştirmek istedik. Çünkü ümmet devrinin böyle bir adamı vardı. Bu imamdır… Biz imamın yerine devrimci düşüncenin adamını göndermek istedik. İşte Köy Enstitüleri fikri böyle doğdu” ifadeleriyle öğretmenden beklentisini ortaya koyar. Köy Enstitülerinin kuramcısı ve uygulayıcısı İsmail Hakkı Tonguç ise:  Köy, işten kaçan, nefret eden pasif öğretmene değil, işi seven, ona sarılan, iş vasıtasıyla yurdu şenlendirecek olan canlı, hareketli öğretmene muhtaçtır. Yeni öğretmenler, bireyleri iş içinde yoğura yoğura, sakinleri saadet denizinde yüzen bir vatan yaratmalıdır. Yurt, yoksul insanların değil, varlıklı ve mesut insanların yurdu haline gelmeli; onun her tarafından neşe, sağlık ve bahtiyarlık fışkırmalıdır. Bu ülküye yaklaşmanın ana şartlarından biri, köye iş yapmasını bilen öğretmeni ve iş araçlarını sokmaktır” sözleriyle nasıl bir öğretmen sorusunu yanıtlar.

5 EKİM DÜNYA ÖĞRETMENLER VE 24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ

            5 Ekim Dünya Öğretmenler Günü UNESCO'nun tavsiyesiyle birçok ülkede 1994 yılından itibaren kutlanıyor. Aynı UNESCO 1997 yılını da Hasan Ali Yücel'in doğumunun 100. Yılında Türkiye'de Köy Enstitülerini kuruluşundaki emeği için "Dünya  Hasan Ali Yücel Yılı" ilan etmişti. 24 Kasım 1981'den beri  ülkemizde öğretmenler günü olarak kutlanıyor. 24 Kasım 1928, Türkiye Cumhuriyeti devletinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün "Millet Mektepleri'nin Başöğretmenliği"ni kabul ettiği gündür.  Mustafa Kemal'in  100. doğum yıl dönümü olan 1981 yılında onun "başöğretmen" oluşunun yıldönümlerinde ülke çapında Öğretmenler Günü kutlanmasına karar verildi. 5 Ekim ve 24 Kasım, bu iki önemli gün  ülkemizde eğitimin en önemli öznesi olan  öğretmenlerimizin  ve eğitimin sorunlarının görüşüldüğü, laik, demokratik bilimsel eğitimin örselenmesine itiraz günlerimiz olarak yaşam pratiğimizde hep var olacak. 5 Ekim ve 24 Kasım tarihlerinde  ülkemizin tüm okullarında ayrı bir heyecan ve sevinç yaşanır. Ellerinde karanfillerle öğretmenleri için yazdıkları şiirlerin coşkusu okunur mavi giysili çocuklarımızın yüzlerinde. Öğretmenler ise yılda iki kez anımsanmanın keyfiyle, yaptıkları işin büyüklüğünü hissederler. Mesleksel onuru yaşarlar. Öğretmen sendikalarındaki dostlarımız da öğretmenleri örgütlü olmaya davet eder ve öğretmenlerin sorunlarını dile getirerek siyasi iktidardan çözümler bekler.

ÖĞRENCİLİK YILLARIMDA ÖĞRETMEN ALGISI

            Köy Enstitülü bir aileden geliyorum. Çocukluğum hep okul ve öğretmenler arasında geçti. Köye gelen  genellikle enstitülü ilköğretim müfettişleri bizde ağırlanırdı.  Bu satırları yazarken Kavaklıdere İlkokulu, babam, öğretmenlerim, arkadaşlarım ve cıvıl-cıvıl yaşadığımız o güzel günleri anımsadım. İlkokula başladığım 17 Eylül 1962 hayatımdaki ilk devrimdir. 1962 yılında birinci sınıf öğretmenim saygıyla andığım Durani Keleş (Tekke) idi. Muğla Kız İlk Öğretmen Okulunu yeni tamamlamış gelmişti. İlk üç sınıfta öğretmenim olmuştu. İlk fişler, ilk çocuksu yaramazlıklarımız, ilk danslarımız, ilk okul türkülerimiz, sayılar, harfler, cümleler, yerli malı haftaları, şiirler, müsamereler, bayram kutlamaları ve öğretmenimizle zenginleşen ilk çocukluk günleri. Sonra ilkokul 4 ve 5.sınıflarda öğretmenim, babam Şükrü Kocabaş’dı. Şimdi daha net değerlendirebiliyorum. Öğretmenlik babama çok yakışmıştı. Kızılçullu Köy Enstitüsü'nden aldığı ışık onun hayatını değiştirmişti. Öğretmenlik onun yaşam biçimi olmuştu. Yaşamı, duruşu ve bir Cumhuriyet öğretmeni sorumluluğu ile öğretmenlik mesleğinin tüm hakkını vermişti. Kendisini hep geliştirmiştir. Kavaklıdere'nin eğitim tarihinde 33 yıl boyunca katkıları çok büyük olmuştur. Köyde ortaokulun açılışını sağlamış ve orada müzik derslerine girmişti mandolini ile. Ağabeyimin ve benim öğretmen okulları sınavlarını kazanabilmesi için iki yaz süren ortak çalışmalarımızı, çabalarımızı hiç unutamam. Bizlerin daha iyi bir eğitim alması için tek maaşlı bir öğretmen olarak verdiği emek bizim yaşamımızı değiştirmiştir. Sevgili öğretmenim, babam Şükrü Kocabaş'ın emekleri çabaları ve yurtseverliği daima yolumuzu aydınlattı, nur içinde yatsın.

GÜNÜMÜZDE ÖĞRETMEN

            Öğretmenler gününde öğretmenlerimize insanca bir yaşam için gerekli özlük haklarının verilmesi, mülakatların kaldırılmasını, yöneticilerini kendilerinin seçtiği demokratik okul ortamları dilemeyi bir görev sayıyorum. Bir felsefeci arkadaşımız "Öğretirken öğrenmeyen öğretemez. Eğitim karşılıklı bir dönüşümdür" saptamasıyla öğretmenlerin de sürekli bir öğrenme ve yenilenme süreci  içerisinde olması gerektiği vurgusunu yapıyor. Öğretmenlerimiz de öğretmenlik mesleğinin içini doldurarak, onurunu mutlaka korumayı çalışmalıdırlar.   1739 Sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu öğretmenliği: “Öğretmenlik, Devletin eğitim, öğretim ve bununla ilgili yönetim görevlerini üzerine alan özel bir ihtisas mesleğidir” ifadeleriyle tanımlıyor. İçinde yaşadığımız ülke koşullarında eğitim politikalarına yön verenler öğretmenliğe gerçekten özel bir ihtisas mesleği olarak bakıyorlar mı? Öğretmenlik meslek onurunu yok eden “ sözleşmeli, ücretli” olarak tanımlanma, yaklaşık bir milyon atanmayan öğretmenin varlığı  öğretmenlik mesleğine “ihtisas mesleği” olarak bakmayanların yarattığı sonuçlardır.

            Günümüzde  okullarda çalışan  1 milyon 200 bin öğretmenin günümüzde pek çok sorunu vardır. Ülkedeki siyasal iklim nedeniyle içine kapanan öğretmen kimliği ve  içi boşaltılan bir meslek algısı  temel sorun olarak karşımıza çıkmaktadır.  Günümüzde toplumsallığı öne çıkaran TÖS’lü, TÖB-DER’li öğretmen kimliğini artık göremiyoruz zira  öğretmen hayatın içinde artık yer almıyor.  Farklı araştırmalara göre  öğretmenlerin büyük oranda mutsuz oldukları görülüyor. Mutlu olmayan öğretmenlerle sağlıklı bir eğitim yapılabilir mi? Öğretmenlerimiz ayrıca  mesleğin çok özel ve o denli zor olduğunun, sabır, sevgi ve emekle yapılan bu mesleğin gereğini  yerine getirmenin içinde bulunduğumuz ülke koşullarında  daha da  zorlaştığının   altını çiziyorlar.  Öğretmenler, “Yanlış zamanda öğretmen olduk. Cumhuriyetin ilk yıllarında öğretmen olmak varmış!” diyerek Cumhuriyetin ilk yıllarına vurgu  yapıyor, yaşadıkları geçim derdi ve  itibar kaybının üzüntüsünü yaşıyorlar. Görülüyor ki  Cumhuriyet Eğitim Devrimi kahramanları Mustafa Necati’nin, Hasan-Ali Yücel’in, İsmail Hakkı Tonguç’un hedefledikleri özgüvenli, toplumsal yararı öne çıkaran, demokrat, aydınlanmacı öğretmen kimliği büyük bir erozyona uğramış. Çalışan kadın öğretmen oranının  yüzde ellinin  üstünde  olmasına rağmen  okul yönetimlerinde, il milli eğitim müdürlüklerinde kadın öğretmen oranı çok düşü kolması da toplumsal cinsiyet açısından  düşündürücüdür.

NİTELİKLİ ÖĞRETMEN YETİŞTİRME ADINA NE YAPMALI

            Türkiye, nitelikli öğretmen yetiştiremeyen, adaletsizlikler ve eşitsizlikler üreten, liyakatı  ve eğitim hakkını dışlayan ve evrensel laik-bilimsel eğitimin örselendiği eğitim süreçlerini yaşıyor. Türkiye’nin geleceği sayıları hızla artan özel okullarda değil nitelikli kamusal eğitimdedir. Ülkenin tüm çocuklarına nitelikli laik-bilimsel kamusal eğitim vermek temel anlayış olmalıdır. Eğitim fakültelerinin 2014 yılına kadar  “hazırbulunuşluk, motivasyon” anlamında en nitelikli öğrenci tabanı olan  Anadolu Öğretmen Liselerinin tekrar açılmasını öneriyorum. Ezberci, kitlesel eğitim yapan eğitim fakülteleri, Köy Enstitüleri deneyiminden de  esinlenerek öğrencilere beceri kazandıran  işliklerle, laboratuvarlarla  ve demokratik bir iklimle  yeniden yapılandırılmalıdır.  Köy Enstitüleri, eğitim tarihimizde nitelikli eğitimin ve nitelikli öğretmen yetiştirmenin, uygulamalı eğitimin  özgün kurumlarıydı.  Çevre ve doğa duyarlılığı taşıyan, öğrencilerini demokratik kültür ve sanatla buluşturan, iş içinde, yaparak, yaşayarak, üreterek öğrenmeyi ve toplumsal faydayı öne çıkaran eğitim kurumlarıydı. Bu kazanımlar eğitim fakültelerinin yeniden yapılandırılmasında, diğer eğitim kurumlarında  ve yeni arayışlarda temel alınmalıdır.  43 yıllık eğitim fakülteleri birikimini yok sayarak Milli Eğitim Akademesi yoluyla öğretmen yetiştirme arayışı kendi öğretmenini yetiştirmeyi hedefleyen rasyonel olmayan politik bir adımdır.

SONUÇ OLARAK

            Köy Enstitüleri ve ardılı  öğretmen okullarının nitelikli öğretmen yetiştirmelerinde önemli dinamikler: “Öğrenci seçimi, parasız-yatılı eğitim ortamı, uygulamalı eğitim, sanat eğitimi ve laik-demokratik bilimsel” eğitimdir. Günümüzde toplumsal sorumluluğunu kaybeden, parti devletine bağlı kurumlar haline gelen üniversitelerin ve dolasıyla eğitim fakültelerinin özerkliğini hayata geçirmeliyiz. Evrensel kent diye tanımladığımız üniversiteler, ülke sorunlarının tartışıldığı, önerilerinin ortaya konulduğu  kurumlara dönüştürmelidir.   Bu değerlendirmelerle öğretmenlik mesleğinin temellerini atan Cumhuriyet Eğitim Devriminin kahramanları Mustafa Kemal, Mustafa Necati, Saffet Arıkan, İsmail Hakkı Tonguç, Saffet Arıkan,  Hasan Ali Yücel ve tüm eğitim kahramanlarını selamlıyor, çalışan tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutluyorum.