Başbakan Erdoğan’ın, “kızlı-erkekli öğrenci evleri”nden söz etmesiyle, öğrenci evlerine baskınlar düzenlenmeye ve “kabahatler kanunu”na göre para cezaları kesilmeye başlandı. Evlerde kalan öğrenciler, sanki bir suçluymuş gibi devlet baskısının yanı sıra bir de çevre(mahalle) baskısıyla karşı karşıya kaldılar. Başbakan’ın bu açıklaması doğrudan doğruya özel yaşama müdahale olarak işlemeye başladı. İçişleri Bakanı Muammer Güler’in, öğrenci evleri için, “oralar terör yuvası” anlamına gelen açıklaması ise bir devlet adamının ağzından dökülmemesi gereken sözcüklerdi.
AKP iktidarının 11 yıllık sürecinde, uyguladığı veya gerçekleştirmeye çalıştığı bazı politikalar; hep kadın bedeni veya kadın cinsiyeti üzerinden olmuştur. AKP, bu politikalarından ‘siyasi yarar’ elde etmeye; kadını, muhafazakar ve ataerkil nizam anlayışıyla aile içi ilişkilere göre konumlandırmaya çalışıyor.
Türkiye’nin yarı feodal toplumsal yapısı ve bu yapının ürettiği geleneksel/tutucu değerler sonucunda; aile içinde bile kadın-erkek arasında pratik anlamda bir ‘eşit yurttaşlık’ kavramının olmadığını, ailede erkeğin hep ‘efendi’ rolünde olduğunu görüyoruz. Nazım Hikmet’in bir şiirindeki dizesi gibi, kadın, ülkemizin birçok coğrafyasında, ‘soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen’ bir durumdadır hâlâ… Pekçok kadın için, kâğıt üzerinde, erkeğiyle eşit haklara sahip olması, pek bir anlam ifade etmemektedir günümüz Türkiye’sinde.
Çocukluğunu yaşayamadan babası ve dedesi yaşındaki kişilerle evlendirilen çocuk gelinler; aile içinde ensest ilişki mağduru olanlar, aile içi şiddete uğrayan kadın ve çocuklar; koca koca insanların(rütbeli-rütbesiz) toplu olarak tecavüz ettiği küçücük kızlar, yetiştirme yurtlarındaki tecavüzler; sonra töre gelenekleri gereği öldürülen kızlar ve kadınlar, ayrıldığı eşi tarafından sokak ortasında veya çocuklarının önünde öldürülen anneler vd.
Tüm bunlar bizim ülkemizin toplumsal gerçekleri ve yürek burkan acı halleri… Siyasi bir iktidar, topluma ayar verecekse, önce bu çarpıklıkları düzeltmesi gerekiyor. Bu konuda hergün onlarca olay meydana geliyor. Bu can alıcı sorunları çözmek için etkin(yasal-idari ve güvenlik) önlemler almak dururken, ne diye suni gündem yaratılarak, öğrenci evleri hedef tahtası haline getiriliyor? Bir siyasi iktidarın veya bir Başbakan’ın işi, bunlarla uğraşmak mı olmalıdır?
Bir iktidar, kadın bedeni üzerinden siyaset yaparak, kendisine yarar sağlamaya çalışmamalıdır. Kadın; çeşitli yasal düzenlemelerle eve hapsedilerek, çocuk doğuran, sadece evinin işlerine bakan, toplumsal yaşamda etkin rol oynayamayan, erkeğinin eline bakan ikinci sınıf bir birey haline getirilmek istenilmektedir, AKP iktidarınca... Örnekler şöyle: kürtajın kısıtlanması, doğum yapmayı özendirecek kredilerin verilmesi, çocuk sayısına göre maddi destek sağlanması, evlenen üniversite öğrencilerine para yardımı yapılması, doğum izninin ücretlendirilmesi, emeklilik süresinin çocuk sayısıyla orantılı olarak kısaltılması vb. Tüm bunlar, kamu hizmeti adı altında türetilen, üremeye ilişkin stratejik bakış açısının ürünü ve sonuçlarıdır.
AKP iktidarı ve Sayın Başbakan, öğrenci evlerine ‘ayar’ vermek yerine; feodalitenin ve bağnaz düşüncelerin yol açtığı kadın ve kızların kıyımlarına yol açan, onların çok erken yaşlarda bu hayata veda etmelerine neden olan, hayatı kendilerine hak görüp, infaz yapan “egemen erkekler”in yol açtığı toplumsal çarpıklıklara bir göz atmalı ve bunlara çözüm bulmalıdır… Bir iktidar, bu toplumsal çarpıklıklara çözüm bulduğu oranda, iktidardır… 