Hafta sonu Alanya Kent Konseyi’nin ev sahipliğinde Türkiye Kent Konseyleri Platformu’nun 16. Genel Kurulu yapıldı. 80 dolayında Konsey başkanı ve/ya konsey genel sekreterinin katıldığı bu buluşmada Konseylerin sorunları ve çalışmaları paylaşıldı.
Benim Bodrum Kent Konseyi Başkanı olarak katıldığım bu buluşmaya, ne yazık ki ilimiz kent konseylerinden Milas Kent Konseyi Başkanı Mehmet Günlük’ten başka katılan olmadı.
Buluşmanın açılışını Dışişleri Bakanı Sayın Mevlut Çavuşoğlu’nun yapması; İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdür Yardımcısı Sayın Süleyman Elban’ın bakanlık görüşlerini aktarması bu buluşmaya ayrı bir değer kattı. Ayrıca yaptığımız ikili görüşmede Sayın Elban’a yapılanmada ve işleyişte karşılaştığımız sorunları aktarma fırsatı bulduk.
Platformda Alanya Kent Konseyi Engelsiz Meclisi’nin “Engelsiz Kent”, Odunpazarı Kent Konseyi’nin “Mahalle Meclisleri”, Nilüfer Kent Konseyi’nin “Oyun Engel Tanımaz” sunumları oldukça değerliydi. Konuk konuşmacı Çanakkale 18 Mart Üniversitesi’nden Prof. Dr. Hüseyin Erkul’un “Hukuksal Sorumluluk Açısından Kent Konseyleri” ve “ABD’de Yerel Yönetimler ve Halkın Yönetime Katılımı” başlıklı sunumları da çok yararlıydı.
Kent Konseyleri, yerel dinamiklerin tümüne eşit yakınlıktaki yapısıyla, Avrupa Birliği Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'nın katılımcılık, yerindenlik ve yönetişim ilkelerini hayata geçirerek demokrasimizi doğru temellere oturtmada eşsiz bir araç.
Bize göre bir kentte Kent Konseylerin kurumsallaşabilmesi için o kentte sivil toplum hareketinin gelişmiş olması gerek. Kent Konseylerini güçlü dernek, vakıf, oda ve sendikalar olmadan geliştirmek olanaksız. Kaldı ki bu durum, gerek yerel, gerekse ulusal düzeyde demokrasinin gelişmesi için de zorunlu.
Ne yazık ki ülkemizde siyaset, demokratik sivil toplum örgütlerine değil; aşiret, mezhep, tarikat, cemaat gibi yapılara yaslanmaktadır. Oysa denetlenebilir özellikleriyle Sivil Toplum Örgütleri, demokratik siyasetin vazgeçilmez gücüdürler. Bu bakımdan ülkemizde siyasetin demokratikleşebilmesi için STK’ların nicelik ve nitelikleri açısından desteklenmeleri zorunludur.
Yapısal bakımdan Sivil Toplum Örgütleri Platformu olarak da algılayabileceğimiz Kent Konseylerini, kentlilere farklılıklara saygı, uzlaşma, ortaklaşa çalışma, sorumluluk yüklenme becerilerini kazanma ortamları sunması bakımından da demokrasi okulları olarak da görmemiz mümkündür.
Rio sözleşmesi, Yerel Günden21, AB Yerel Yönetimler Özerklik Şartı gibi çok önemli dayanakları olan demokratik ve katılımcı siyaset ve toplum için vazgeçilmez platformlar olarak değerlendirilmesi gereken Kent Konseylerine, CHP dışında hiçbir siyasi partinin seçim bildirgesinde atıfta bulunmamış olmasını da kamuoyunun dikkatine sunmak; o partilerin, ülkemizde demokrasiyi geliştirme konusunda samimiyetlerini sorgulamak zorundayız.
Bugün kentlerimizin % 90’ında kent konseyi hâlâ yoktur. Birçok Kent Konseyi de bir avuç kent gönüllüsünün omuzlarında var olma savaşı vermektedirler.
5336 Sayılı Belediyeler Yasası’nın 76. Maddesine göre Kent Konseylerini kurdurmak ve konseylerin ayni ve nakdi giderlerini karşılamak belediye başkanlarının görevidir. Hal böyleyken hükümetin, konseyleri “tapulu arazide gecekondu” olarak gören belediye başkanları için bir yaptırımda bulunmaması da ilginçtir.
Gururla söylemeliyim ki Bodrum Kent Konseyi, üç yıl gibi kısa bir zamanda Türkiye’de ilgiyle izlenen, örnek alınan bir konsey olmayı başarmıştır. Bu buluşmada bunun da hazzını yaşadık. Bu başarı, elbette sivil toplumun gücünü bilen Bodrumlularla, konseyin işlevine inanan Başkan Kocadon’a aittir.
Alanya dönüşü Bodrum’a ayak basar basmaz sosyal medyada duygularımı “…ve Bodrum. Cennetim!” sözleriyle paylaşmam da bundan olsa gerekti.
Yapılacak daha çok işimiz olduğunu biliyorum; ama doğru yolda olduğumuz da gerçek…
