Bizim berduş Teoman’ın söz yazarlığını ve bestesini yaptığı, daha sonra Sezen Aksu ve Müslüm Baba’nın da söylediği ünlü bir şarkı vardı; “Paramparça!..” Şarkının üçüncü kıtasında şöyle diyordu: “Bugün benim doğum günüm/ Hem sarhoşum, hem yastayım/ Bir barda tabure üstünde/ BABAMIN ÖLDÜĞÜ YAŞTAYIM!.. “
Evet dostlar, bendeniz ihtiyar dallama yazarınız da şu anda tam ’74 Yaşında ve Babamın Öldüğü Yaştayım!..” Rahmetli babam 1994 yılında, 74 yaşında aramızdan ayrılmıştı... Arkasında gözü yaşlı bir eş ve 5 çocuk bırakmıştı... Ömrü boyunca bir gün olsun namazlarını, orucunu, ailesine olan sorumluluklarını hiç aksatmadan, çok sevdiği partisi CHP’den hiç kopmadan, köyünün sürekli parti delegesi ve hiç değişmeyen Bozüyük CHP Muhtarlığının da hep ‘Birinci Azası’ olarak görev yapıp, bu fani dünyadan çekip gitti!.. Kendisi ve partili arkadaşları, 1950’li yılların sonlarına doğru, DP iktidarı baskıları altında geçirmiş, üç günde bir Bozüyük Jandarma Karakolu’na çağırılarak, yaptıkları bazı köy hizmetleriyle ilgili hep sorguya çekilmişler, halk için yaptıklarıyla sürekli tehdit edilmişlerdi...
‘Kalp, Şeker, Yüksek Tansiyon, Prostat’ gibi hastalıklar yüzünden erken yaşta kaybettiğimiz babam rahmetli; köyün en çok okuyan insanlarından biriydi... Dini konularda çok engin bilgilere sahipti... O günlerde imam-hatip olmak isteyen birçok genç, günlerce babama gelir, ondan kurs alır, sınavları bu sayede kazanırlardı... Beni Gönen Öğretmen Okulu ve Anadolu Üniversitesi’nde, kardeşimi de ODTÜ’de okuttu... Giyim ve beslenmemize çok dikkat ederdi... Bugün bunlara kaç aile babası dikkat ediyor acaba?
Bendeniz ‘Aranjman’ türü yeni yetme sanatçıların şarkılarını pek dinlemem ve ciddiye almazdım... Ama bizim berduş Teoman’ın bu “Paramparça” şarkısı sözleri çok dikkatimi çekti, içinde adeta kendimi buldum!.. Babam rahmetli ağzına bir damla içki koymadan öteki dünyaya gitmişti ama, ben onun eksiklerini telâfi edercesine, keyfimin iyi olduğu her zaman bir miktar zıkkımlanmaya çalışırım!.. Ve aklıma geldikçe de, öylesine söylenmiş o ‘Teoman Şarkısını’ mırıldanırım: “Bugün benim doğum günüm/ Kelimeler büyüyor ağzımda/ Bildiğim bütün hayatlar/ Paramparça, paramparça!..”
Evet, bugün ’18 Mart 2025’ günlerden Salı... O ünlü ‘Çanakkale Zaferimizin’ 110’uncu yılı... Yine birileri, bu zaferi bize hediye eden askerî deha ‘Mustafa Kemal’ adını anmadan bu zaferin kutlamalarını yaptılar, dualarında adını bile anmadılar!.. Aynı gün, İstanbul Büyükşehir BB sayın Ekrem İmamoğlu’nun 31 yıllık ‘İstanbul Üniversitesi’ diplomasını iptal ettiler!.. Aynı günün gecesi, sahur vaktinde onlarca polis aracıyla evini basıp, çocuklarının gözü önünde, sanki bir terörist başı, binlerce kişiyi öldürmüş bir eşkıyayı teslim alır gibi evinden alıp gittiler!.. Koskoca 16 Milyonluk bir şehrin Büyükşehir Belediye Başkanı olarak, sanki bir telefon etseler karakola kendisi gitmeyecekmiş gibi, bir teröristi alır gibi alıp gittiler!.. O güzelim, o saygılı çocuklarının ve mütevazı eşinin hüznünü bir görmek istemezdiniz!.. Bu ülkede bir askerî darbe mi vardı, bir düşman işgaline mi uğramıştık? Niye bunları kendi insanlarımıza yaşatıyoruz ki!? Hiç kimse bunları unutabilir mi artık!?
Dedim ya; ben şimdi 74 yaşımdayım ve rahmetli babamın öldüğü yaştayım!.. Benim çocukluğumda, üç günde bir jandarma karakoluna çağırılıp, DP iktidarının sorguya çektiği CHP’li babam ve arkadaşlarına yaşattıkları baskıları bugün bile nefretle hatırlıyorum!.. Bugünler tez geçer, gelecek nesiller de bu yaşanan ve yaşatılanları unuturlar mı sanıyorsunuz!? Hiç, ama hiç zannetmiyorum!.. Keser döner sap döner, bir gün gelir hesap döner, herkes yaptıklarının hesabını kuruşu kuruşuna öder!..
