BAYRAK VE EĞİTİM

 Ay yıldızlı al bayrak,  bu ülkeye vatandaşlık bağıyla herkesi bağlayan bir semboldür. Kimin bayrağı olursa olsun bayrağa saygı göstermek herkesin boynunun borcudur. Bu husus herkese öğretilmelidir.  Özellikle askerlik,  bu eğitimin olmazsa olmazlarındandır. Okullar da bayrak sevgisinin yeşerdiği yerdir.  Eğitim denince akla önce bayrak gelir. Bayraksız eğitim olmaz.

Okullarımızda bayrak istiklal Marşıyla göndere çekilir ya da gönderden indirilir. Osmanlı'da İstiklal Marşı yoktu. Sadece Perşembe günlerinin paydos vakitlerinde öğrenciler,“Padişahım çok yaşa” diye bağırtılırdı. Cumhuriyet döneminde ise sadece İstiklal Marşı söylenmektedir.  Pazartesi sabahları yönetici ya da öğretmenin biri öğrencilere““Günaydın””  diye bağırır. Öğrenciler de “sağol” diye karşılık verirler. Sonra İstiklal Marşı söylenir. Bizim Köy Enstitülerinde İstiklal Marşından sonra şöyle bir şarkı söylenirdi.

“Ben sözü özüne uyan bir Türküm.”

“Çalışıp ileri gitmektir ülküm”

“Küçüğü severim taptığım haktır”

“Yasam büyüklerimi üstün tutmaktır.”

 

“Severim her şeyden güzel yurdumu”

“Severim özümden çok ulusumu”

“Sensin Türk varlığı bahtiyarlığım”

 “Sana bir armağan olsun varlığım”

Ayni şarkı eğitmenli köy okullarında da söylenirdi.

Sonraları bu şarkı besteden sıyrıldı, salt güfte olarak ilkokullarda sabahları öğrencilere söyletilmeye başlandı. Bu yıl, yeni öğretimin içine nasıl gireceğini bilmiyoruz.

Her Türk insanı, yani Türk Yurduna vatandaşlık bağıyla bağlı bulunan her birey bayrağı için çekinmeden canını vermelidir. Aksi halde bayrak bir bez parçası oluverir.