11 Mart 2013 günlü TV ya-yınlarından birinde bir din ada-mıyla yapılan soru-yanıt biçimin-de bir program izledim. Böyle yüz yüze yapılan programlara mülakat ya da röportaj deniyor. Biz buna sade bir Türkçe karşılık koyalım: Soru-yanıt programı.
Konuşan kişi Hakan Aygün. Yanıtlayan ise şu anda adı aklımda olmayan bir din adamı. Gerçek bir din adamı mı desem, yoksa gerçekçi bir din adamı mı? Yoksa hiç bir şey mi? Neyse…
Bu din adamının gazeteciye verdiği yanıtlardan çok şey öğrendim, gibi geliyor bana. Belki de hiçbir şey öğrenmedim. Öğrendiklerimi özet olarak sunmak isterim:
“Kutsal kitabımızda namaz kılma konusunda hiçbir buyruk yokmuş”. Oysa bizlerin ana babaları namaz seccadelerinde öldü, desek yeridir. Keza bunca yıldır başımızda tüy bırakmayan türban tartışmalarını da boş yere yaptığımız anlaşılıyor. Örtünme konusu da dinci politikacıların öne sürdükleri kadar buyurgan değil. İyi anladıysam örtünme bahsi aile içinde bir olay. Çocuk-ların ebeveynlerinin odalarına girerken kapıyı çalmaları öğre-tilmeli. Ki ana baba vücutlarını örtme görevini yapabilsinler. Buradaki örtme vücudun tamamı için mi yoksa sadece baş için mi açıklık yok(muş).
Bir başka soru: kurban kesmeye dair. Kurban kesmek herkese farz mı? Sadece hac farizasını yerine getirenler için böyle bir zorunluluk varmış. Diğer Müslümanları zorunlu sayan bir Tanrı buyruğu yokmuş.
Bir başka soru, cami ve cemevi üzerine. Kur'an'da cami diye bir kavram söz konusu bile edilmemiş. Camilerin dinsel bir kurum olduğuna dair herhangi bir yorum da yokmuş, kutsal kitabımızda. Ya cemevi? (Cemevi) de cami ile eş değerli. Nasıl, camiler halkın kendi isteği ile oluşturduğu kurumlarsa cemevleri de öyle imiş... Eğer birincisini bir ibadet yeri kabul edersek ikincisini de ibadet yeri olarak kabul etmeliymişiz. Yok, birisi ibadet yeri değilse öteki de değilmiş. Miş diyorum, çünkü doğrusunu bilmiyorum. Diyanete sorsam “taraflı”ymış. “Bu konuda Diyanet İşleri Başkanlığı taraf olmak durumuna düşemez” diyor o kişi.
Dinlediğim o programda aklımda kalanlar bundan ibaret. Ama bunları neden yazıyorum?
Bugüne kadar bağnazlığın içine gırtlağına kadar batırılmışız. O günah. Bu günah… Bu günahlar dizgesi karşısında Müslüman'a debelenip durmak kalmış. Ben de onlardan bir Müslüman değil miyim? Babam, kulağıma bir ezan okumuş doğunca… Onbaşısının adını bana koymuş o kadar… Arapça bilse neyse. Az çok yorum yapabilir belki. Arapça bilmediği için ona her şeyi Tanrı buyruğu olarak kabul etmek kalmış… Biz kabul etmesek olur mu? Tövbe tövbe… Falih Rıfkı Atay bir yazısında şöyle diyor: “Yıllarca önce Türkiye'ye gelen bir Filistin müftüsü şöyle demişti:
“Kur’an Tanrı’nın söyledikleri anlaşılsın diye yazılmıştır..Kur’anı anlamayarak okumanın ne faydası var.?”
