Bütün yaygın gazetelerimizin 11 Ekim 2019 Cuma günkü birinci sayfasında şu haber vardı: “ABD Başkanı Donald Trump, PKK teröristlerine yıllardır silah ve para verdiklerini itiraf etti!.. Trump; ‘Türkiye’nin ölümcül düşmanı PKK ile Başkan Barack Obama döneminde olduğu gibi, biz de ortaklık yaptık’ sözleriyle itirafta bulundu” deniliyordu…
İyi de kardeşim, bizler yıllardır bu köşede nöbetçi Bekir Çavuşun beygirini mi yellendiriyorduk!? Kaç defa yazdık, belgelerini sunduk, bunların o teröristlere havadan ve karadan lojistik destek sağladıklarını, silah-mühimmat-ilâç-yiyecek temin ettiklerini, bunların bazılarını kamplarda eğittiklerini yazıp-çizmedik mi? ABD’den bize ne dost, ne de müttefik olmayacağını, bunların amacının tüm Ortadoğu ülkelerini dümdüz edip, buraların tek devleti ve patronu olarak ‘İSRAİL’i hazırladıklarını anlatıp durmadık mı!?
Bakınız, FETÖ’cü darbe kalkışması sırasında suçüstü yakalanan ABD Büyükelçiliği çalışanları ile Rahip Bronson’u, bu Donald Trump denen adamın ısrarları üzerine Amerika’ya verdik mi? Verdik!.. Peki, onlarca çuval tutarındaki belgelere rağmen, iki devlet arasındaki “Suçluları İadesi” anlaşmamıza rağmen, defalarca istediğimiz Fethullah Gülen haini ve suç ortaklarını bize geri verdiler mi? Vermediler!.. Eksik olsun böyle dost ve müttefikler yahu!..
CHP lideri sayın Kemal Kılıçdaroğlu, 8 Ekim Salı günkü grup toplantısında 7 sorunun iktidar tarafından yanıtlanmasını istemişti… Bence en önemli sorusu şuydu: “Türkiye’nin, Suriye yönetimi ile konuşup-anlaşmasını istemeyen, bunu sürekli engelleyen ülke hangi ülkedir!?” Evet, gözü kapalı herkesin bilip de söyleyeceği, bunu istemeyen tek ülke Amerika ve onların Başkanı Trump’tır!.. Rusya ve İran, bizimkilere defalarca Şam Yönetimi ile bir araya gelip, şu sorunların ortadan kaldırılmasını istediler, biz hep yan çizdik!.. Neden? ABD telkini, baskısı ve istekleri vardı da ondan tabii!..
Seçimle gelmiş Şam Yönetiminin bir ordusu vardı, biz karşılarına “Özel Suriye Ordusu (ÖSO)” diye bir ordu kurdurup, sonradan adına ‘Milli Suriye Ordusu’ dedik… Elin ülkesinde iki tane ‘Milli Ordu’ mu olurmuş? Esad’ı hiç sevmesek de, bu yapılmamalıydı… Bunlar da ABD ayak oyunlarının bir parçasıydı sanırım?
Başkan Trump, kendi iç siyaset baskılarından dolayı Suriye’den askerlerini çekeceklerini açıkladı… Kim inandı buna? Sanırım, yolun çocukları bile bu sözüne gülüp geçtiler!.. Trump kendisi istese bile, Amerikalı devasa silah tüccarları bunu yaptırırlar mı? Her yerde çatışmalar durur da, barış yapılırsa, bu kan yalamaya alışmış silah tüccarları kime bu ölüm silahlarını satacaklar!? Olur mu, bu çatışmalar hiç durur mu!? Bir yerlerde insanlar ölmezse, bunlar nereden para kazanacak, yeşil Dolarları nasıl istifleyecekler!?
Biliyor musunuz; 1974 yılındaki “Kıbrıs Barış Harekâtı” sırasında bazı dost ülkelerden desteklerimiz vardı; Libya, Azerbaycan, Suudi Arabistan ve bazı Türk Cumhuriyetlerinden… Şimdi Suriye’ye “Barış Pınarı Harekâtı” başlattık, bir tek bize tam destek veren ülke olmadı, yanımızda sadece yarım ağızla Pakistan, Azerbaycan ile Katar duruyor, neden acaba?
Neyse, bunlar derin mevzular… Bu konu üzerinde daha çok şey yazacağız… Ben bugünkü yazımı Muğlalı şairimiz sayın İbrahim ERGİN’in “SBF Baskını” şiiriyle bitirmek istiyorum:
“Ölüyor kardeşlerim/ Daha bizim bir yurt için/ Daha güzel bir dünya için/ Yırtmak için geceyi/ Karanlıkta yıldızlar gibi akarak/ Birer birer düşüyorlar toprağa/ Göğüslerine ekiyorlar geleceği…”
