Kutsal Ramazan Ayı sonlarında her yıl kutladığımız, kiminin “Şeker Bayramı” kiminin de “Ramazan Bayramı” dedikleri, biz Müslümanların her ikisini de kabul ettiğimiz bu dinî bayram; öncelikle yönetici büyüklerimizin bir-iki gün önceden basına verdikleri iyi niyet mesajlarıyla başlar…
Hani, bu güzel olumlu mesajların tıpkı yazıldığı gibi hayata geçtiği günleri bir görsek var ya; yemin olsun bizim ülkemiz bir anda kalkınır, bütün küslükler ve kısır kavgalar biter, açlar doyar, işsizler iş sahibi olur, hastalar şifa bulur ve bu güzel ülkemiz, dünyanın örnek gösterildiği bir ülke olurdu ya, neyse…
Tatil süresi üç gün olan bu bayram öncesi yeni giysiler alınır, kadınlarımız baklava-börekler hazırlarlar, Pazar veya marketlerden bayramlık şekerler, kolonyalar veya gül suları alınır, aile büyükleri bozuk paraları bir kenara koyarlar, bu hazırlıklara en çok da dünya tatlısı çocuklarımız sevinirler…
Memurlar, özel şirketlerde veya KİT’lerde çalışan işçilerden uzaklara gidecek olanlar, işini bir şekilde yoluna koyanlar, arife gününden önce yollara düşerler ki, uzun zamandır göremedikleri dost ve yakınlarıyla köy veya kentlerinde daha fazla vakit geçirme imkânı bulurlar…
Diğer ülkeleri bilemem de; bizim ülkede trafik kazalarının tavan yaptığı, akaryakıta en fazla para ödenen, yolcu ücretlerine zamların özenle yapıldığı ve bankamatiklerden en fazla borç paraların çekildiği, şeker hastalarının üçer-beşer hastanelere götürüldüğü günler, hep bu bayram günleridir…
Bendeniz de her bayram yaptığım gibi, 07 Ağustos Çarşamba, yani arife günü büyüklerimizin bütün gazetelere verdikleri bayram mesajlarını dikkatle okudum. Keyifle çarşıya çıktım. Tıraş olup, pazara koştum. Sanki önümüzde bir kıtlık tehlikesi varmış gibi, birkaç hafta yetecek miktardaki erzakları arabama doldurup, evin yolunu tuttum…
08 Ağustos Perşembe günü, yani bayramın ilk günü, sayın Kaymakamımızın Yatağan Orman Müdürlüğü Salonu’nda, saat 10.30’da düzenlediği “Geleneksel Bayramlaşma” ya katıldım: Belediye Başkanları, daire amirleri, partilerin İlçe Başkanları ve aday adayları, Dernek ve Sendika Başkanları, Köy ve Mahalle Muhtarları, vatandaşlar, orman yangın ekipleri ve tabii ki bizim Basın Mensupları oradaydılar…
Masalara özenle konulmuş baklavalar, kuru pastalar, meyve suları ve memba şişe suları vardı. Her yeni gelene peş peşe yapılan çay ikramları, konukları çok memnun etti. Bu arada herkes, hem ikramları tadıyor, hem de birbirleriyle sohbet ediyorlardı. Kaymakam Bey, Ziraat Odası Başkanımız sayın Şenyüz Buğday’a dönüp; “Yaşı büyük Başkanlarımızdan biri olarak, eski ve şimdiki bayramlar konusunda ne düşünüyorsunuz, bize anlatır mısınız sayın Başkanım?” dedi.
Başkan Buğday: “Efendim, eski bayramlar daha katılımcı ve sevinçli idi. Günlerce hazırlık yapılırdı, şimdi her şey zaten hazır bulunuyor, eski bayramların tadı yok efendim” dedi…
Ben önümdeki ikramları meyve suyu eşliğinde tıkınırken, Kaymakam Bey bir de bana dönüp; “Her gün yazıp çiziyorsun. Söyle bakalım Sakin Bey, siz nasıl buluyorsunuz eski ve yeni bayramların farkını?” demez mi… Ben aceleyle bir fırt daha meyve suyu çekip; “Efendim, öncelikle şu bayramlaşmaları öğleden sonraları yapsak nasıl olur? Sabah sabah hepimiz uyku sersemliği ve bir karış suratla buraya geliyoruz, istenilen şekilde muhabbet ve diyaloglar kurulamıyor diye düşünüyorum? Eski bayramlarda caddeler el öpen, şeker toplayan çocuklardan geçilmezdi. Şimdilerde ise bilgisayarlar, tabletler ve TV’lerin başından ayrılmıyorlar. Bizler yoklukta büyüdük, bayram için alınan elbise ve ayakkabıları koynumuza sokarak, çok bayram gecelerinde onlarla yattık. Ama günümüz çocukları doygun, eski samimi sevinçler bugünlerde yok, benim gözlemim budur efendim” dedim. Benden sonra söz alan İl Genel Meclisi Başkanımız Cemal Gürpınar, Osmanlı dönemindeki bayramları anlatıp; “O günlerde de insanlar, ‘Ah eski bayramlar’ derlerdi. Demek ki, her gelen nesil aynı şeyler söylemeye böyle devam edecek” dedi…
İlk konuşmayı sayın Yatağan Müftümüz yaptı, bu dinî bayramın özelliklerini kısaca anlattı. Ardından sayın Kaymakamımız Dr. Hasan Tanrıseven, bayramlaşmaya katılanlara teşekkür konuşması yaptı, burada görev yapmaktan son derece keyif aldığını anlattı ve tören sona erdi, Yatağan Belediyesi’ne bayramlaşmaya gidildi.
Belediye’den çıkışta Yatağan Esnaf Odası Başkanımız sayın Mustafa Kuzu gelip, birkaç gün önce yazdığım “Turist Akar, Yatağan Bakar” yazımı esnaflar olarak çok beğendiklerini, kendilerinde bulunan bazı dokümanları bana vereceğini, bir yazı daha yazmamı istediklerini bildirdiler, bir işe yaradığımı düşünerek ben de çok mutlu oldum…
Ancak, Cuma akşamı CHP’li Hamdi Mandal’ın kızının, Çamlık’ta yapılan kına gecesinde, pabuçlarını çıkarıp da, “Konyalım” havası önünde oynayan birçok arkadaşı varken, hiçbir CHP’li aday adayımızın bu düğüne katılmayışı dikkatlerden kaçmadı…
İşte, bir bayram daha böyle geçti…
