MHP’de yöneticiler Olağan Kongrenin 18 Mart 2018 tarihinde yapılacağını söylerken; üst üste seçim kaybeden bu yönetimin artık değişmesini isteyen Meral Akşener, Sinan Oğan, Ümit Özdağ ve Koray Aydın’dan oluşan muhalif kanat ise, kongrenin 15 Mayıs 2016 tarihinde yapılacağını ilân etmişlerdi…
Delege sayısı salt çoğunluğunda yeterli imzayı toplayan muhaliflere göre, bu Olağanüstü Kongre derhal toplanmalıydı… Mevcut Genel Başkan sayın Devlet Bahçeli ve yardımcıları ise, bu partiyi bölücülere (muhaliflere) asla teslim etmeyeceklerini söylüyorlardı… Yani durum, tıpkı merhum Aziz Nesin’in ünlü “Yaşar Ne Yaşar, Ne Yaşamaz?” adlı kitabındaki olaylara benziyordu…
Derken 15 Mayıs 2016 gelip çattı… İktidarın da katkılarıyla, muhalif MHP’liler kiraladıkları kongre salonuna giremediler, dediklerine göre yine 748 kongre delegesi imzasını orada topladılar, tutanak tutup; iktidar partisi mensuplarının MHP’nin iç işlerine karıştıklarını, Adalet Bakanı, İçişleri Bakanı, Ankara Valisi ve Emniyet Müdürü hakkında suç duyurusunda bulunacaklarını söyleyerek geri döndüler…
13 Mayıs Cuma günü akşamına kadar “Yargıtay Kararı” beklendi, çıkmadı… Yerel mahkemelerden Tosya (Kastamonu), Ermenek (Sivas), Ankara 2. İcra ve 25. İcra Mahkemeleri kararları havada uçuştu… Ermenek Mahkemesi yeni karar alarak, yıldırım hızıyla Ankara’ya gönderdi; sonuçta MHP muhalif kanadının istediği kongre yapılamadı…
İlk bakışta sayın Devlet Bahçeli bu maçı –olağanüstü polis önlemleri sayesinde- “1 – 0” kazanmış gibi görünüyordu… Ancak, haberlerde izlediğimiz kadarıyla, oraya toplanmış binlerce muhalif partilinin şevk ve heyecanını görünce, aslında sayın Bahçeli’nin çoktan bu yarışı kaybetmiş olduğunu söylemek için “Kâhin” olmaya gerek yoktur…
Haa, bundan sonra neler olabilir? Sayın Bahçeli ve yöneticileri, bu muhalif 4 ismi ve onlara yardım edenleri partiden ihraç edebilirler? Onlara destek veren İl ve İlçe Yöneticilerini azledebilir, yeni tip delegeler seçtirebilirler? Ancak, daha önce birçok partide yaşanan bu tür kıyımlar, hiçbir zaman mevcut yöneticilerin iş başında kalmalarına yetmedi, hepsi birer birer yok olup gittiler, geride kalanlar ise, hep partilerine gönülden sahip çıkanlar oldu… Yani, bir partide gözden ve gönülden düştüyseniz, artık sizleri ilâhlar dahil, kimseler kurtaramaz!..
Bu olaylar ne ilk defa yaşanıyor, ne de son olacaktır… Çağdaş ülke ve çağdaş insan olma yolundan sapıldıkça, demokrasiyi içine sindirememiş insanlar, “İSTİFA” denen o erdemi göstermekten imtina ettikçe, daha böyle çoook olaya şahit olacağız, göreceksiniz…
