Bu başlıkla ilgili, cahil birine ait çok meşhur bir 'Kurban Fıkrası' vardır. Cahil anlatıyormuş;
“Hazreti Davut'un çocuğu olmamış, ellerini açıp Allah'a yalvarmış:
- Yarabbi bana bir kız evlât ver, sonra onu sana kurban edeceğim, demiş.
Davut hazretlerinin duası ve isteği kabul edilmiş...
Allah ona bir kız çocuğu vermiş... Gel zaman, git zaman, Davut'un aklına Allah'a verdiği o kurban sözü gelmiş. Hazreti Ayşe'yi yatırıp, taş üzerinde kafasını kesmek üzereyken, Azrail gökten bir keçiyle gelmiş, Hz. Davut'un elini tutmuş, keçiyi kestirmiş, kızcağız kurtulmuş...
Kimse sesini çıkarmamış, herkes birbirine şaşkın bakarken, adam;
- Anladınız mı? deyince, dinleyenlerden biri dayanamamış:
- Ulan ne söyledin ki biz de anlayalım, hem bu deve misâli lâflarının neresini düzeltelim!? Bi kere o Peygamber Hazreti Davut değil, Hazreti İbrahim idi... Kurban edilen çocuk da kız değil, erkekti... Çocuk Ayşe değil, Hazreti İsmail'di. Gelen de Azrail değil, Cebrail'di ve kesilen de keçi değil, koçtu!.. Ulan bu hikâyenin neresini düzeltelim de, senin bu lâfını anlayalım!?” demiş ya…
Başımızdaki iktidar da öyle işler yaptı, kısa zamanda öyle kararlar aldı ve uygulamaya kalkıştı ki; millet olarak olanlara ağzı açık ve şaşkın halde bakar olduk…
Birincisi; Yeni Anayasa çalışmaları…
Ben hukukçu değilim, bu işlerden pek anlamam ama, o meşhur 'Anayasa Komisyonu' kurulurken, muhalefet partileri de oraya üye verirken, birden aklıma geldi ve kendi kendime sordum: “Yahu bu milletvekillerinin hepsi, mevcut Anayasa üzerine, o Anayasa hükümlerine yürekten sadık kalacaklarına dair, ülkenin 75 milyon insanı önünde yemin etmediler mi? Ettiler!.. E, bu üzerine yemin ettikleri Anayasa'yı, ortada fol yok yumurta yokken, olağanüstü bir hâl de yokken değiştirmeye kalkışmak, bu mevcut Anayasa'ya saygısızlık ve yeminine sadakâtten vazgeçmek demek değil midir?” dedim…
Mevcut Anayasa'nın içindeki her maddeyi kabul edip, bunlara uyacağına dair ant içiliyor, yeminler ediliyor, sonra o üzerine yemin edilen Anayasa bir kenara itilip, değiştirilmeye çalışılıyor, olur mu? Hani ettiğiniz yeminler nerede kaldı? Bu durum “Anayasal Suç” değil midir arkadaşlar!?
Gene söylüyorum; ben hukukçu değilim, ama bu soru sizce de doğru değil mi?
Son yıllarda öyle davalar açıldı ki; içeride tutulan seçilmiş milletvekilleri, komutanlar, gazeteci ve yazarlar bir türlü salıverilmiyor, dava bitirilip de cezaları da belli olmuyor!.. Beş yıldır yatanlar var!..
Tanıklara bakıyorsunuz; Kanada'da Haham olan ve devletin kendilerini kullandığını itiraf eden Tuncay Güney… Terör suçundan müebbet hapis yatan Şemdin Sakık… Telefon dinlemeleri, CD'ler, kasetler, ıslak veya kuru olduğu tartışılan imzalar…
Kısa sürede gördük ki; terörle mücadele etmiş komutanlara darbeci, terör suçu işlemişlere de mazlum ve masum gözüyle bakılır oldu!.. Böyle adalet olur mu?
Sayın Başbakan, seçim sırasında çıkıp, güya muhalefet liderlerini suçluyor: “Siz Hakkari'ye gidemez, orada Türk bayrağını bile sallayamazsınız!..” diyor…
Tam 11 yıldır iktidar olan sizlersiniz! Eğer bir muhalefet partisi, bu ülkenin 81 İlinden bazılarına gidemiyor ve orada bayrak sallayamıyorsa, demek ki siz bu ülkede güvenliği sağlayamıyorsunuz! Bunun tek sorumlusu da, suçlusu da sizlersinizdir!.. Bu sürede hep muhalefette olanları ne hakla suçluyorsunuz ki!?
Dedim ya; bu uygulamaların ve söylemlerin hangi birini düzeltelim bilemiyoruz???
