Biliyorsunuz, 03 Kasım 2002 Erken Genel Seçimi’nde aldığı %34’lük oyla ülke yönetimine gelen başımızdaki iktidar, Parti Genel Başkanı sayın Recep Tayyip Erdoğan “Yasaklı” olduğu için Başbakan olamamış, sayın Abdullah Gül Başbakanlığı yürütmüştü…
Meclis’te, iktidar vekillerinin verdikleri gazla bir tartışma başladı. Diyorlardı ki; “Bir parti iktidara geliyor, ama partinin Genel Başkanı ne Milletvekili, ne de Başbakan olabiliyor, bu demokrasiye aykırıdır” diyorlardı…
O zaman CHP Genel Başkanı olan sayın Deniz Baykal bu gaza geldi ve şöyle demeye başladı: “Evet doğru, madem bu partinin kurucusu ve sorumlusu odur, yetkisi de olmalıdır! Yarın arkadaşları başarısız olduğunda sayın Tayyip Erdoğan; ‘İşte ben görevde olmadığımdan başarısız oldular, aslında bu başarısızlık beni bağlamaz’ diyebilir? Onun için, hemen bu hükümetin başına geçmelidir” diyordu… Kendince; “Bunlar birkaç yıl bile dayanamazlar, düşerler, meydan da bize kalır” diye düşünüyordu belki? Ama olmadı…
Kısa sürede bir yol bulundu: Yüksek Seçim Kurulu, bir köyde yolsuzluk olduğu iddiasıyla Siirt seçimlerini iptal etti. 09 Mart 2003’te Siirt’te yeni seçim yapıldı. CHP lideri Baykal oraya gitmedi, bir miting bile düzenlemedi, üç milletvekilliğinin üçünü de AKP kazandı, birinci sırada da Recep Tayyip Erdoğan vardı… Sayın Baykal bunu “Demokrasi” adına yaptığını savunuyordu. Biz de o tarihte Yatağan CHP İlçe Örgütü’nde görevliydik, o günkü toplantılarda arkadaşlarıma; “Yahu siyasî partiler niye vardır!? Seçime gitmek ve seçilmek içindir, değil mi? Bizimkiler Siirt seçimini niye asılmadılar, neden gidip de bir miting bile düzenlemediler!? Böyle bir fırsat sayın Demirel’in, sayın Erbakan veya sayın Türkeş’in elinde olsaydı, rakip birine bu avantajı sağlarlar mıydı acaba!?” dediğimi hepsi bilirler…
“Demokrasi” adına her türlü desteği veren sayın Baykal ve CHP’nin, bu iktidardan sonra çektiklerini de bilmem anlatmama gerek var mı?
Neyse, biz esas konumuza dönelim… 01 Mayıs 2009’da Dışişleri Bakanı olan sayın Ahmet Davutoğlu, çok iddialı olarak bu görevi devraldı. İlk sözü şuydu: “Türkiye artık güçlü bir devlettir! Bu zati benim aslî işimdir, komşularımızla ‘Sıfır Sorun’ yaşayacağımızı, dünyada lider ülkeler arasında yer alacağımızı şimdiden beyan ediyorum!..” demişti. Çünkü o tarihe kadar Büyükelçilik yapmış, hem Cumhurbaşkanı ve hem de Başbakan’a Başdanışmanlık yapıyordu…
E sonra ne oldu? Aradan geçen 4 yılda, her konuda papaz olup da, kavga etmediğimiz bir tek komşumuzu bırakmadı… Şu anda elimizdeki ‘dokuz’ yakın komşudan, “Sıfır Komşu” ile kalakaldık… Kendisi bir şey demiyor da, artık ne demekse; Başbakanlık Müsteşar Yardımcısı İbrahim Kalın; “Türkiye Ortadoğu'da yalnız kaldı' iddiası doğru değil ama, eğer bu bir eleştiri ise, o zaman söylemek gerekir. Bu, değerli bir yalnızlıktır" demiş.
Bu lâf bana, I. Dünya Savaşı sırasında İngilizler için söylenen “Muhteşem Yalnızlık” lâfının kopyası gibi geldi ya, neyse? Siz buna doğruca “Yapayalnız Kaldık Bilader” diyemiyor musunuz, diliniz mi varmıyor yoksa!?
Cüneyt Arcayürek de, Cumhuriyet’teki 21 Ağustos yazısında şöyle diyordu: “…Düzgün görünen ilişkileri bu kerteye getiren tek başına Davutoğlu mu?
Yok, hayır! Baş mimarı dünya lideri düşleri gören RTE !.. Öyleyse; önce Başbakan’ın istifa etmesi gerekmez mi? Bu Başbakan bakarsınız bir gün, Davutoğlu’nu boşamış.
O da köşesine çekilmiş. Sıfır politikalarına ilham veren “Stratejik Derinlik” kitabının sürgiti bir kitap yazıyor. Adı da bugünden belli:
Stratejik Yalnızlık!” diye yazıyordu…
Sizin “Değerli Yalnızlık” dediğiniz buysa, biz almayalım beyler, sizin olsun!.. Atalarımız bize; “Yalnızlık Şeytan’a mahsustur” derlerdi, siz hiç duymadınız mı yoksa???
