“Adana’da 10 Kasım Atatürk’ü anma törenleri hükümet aleyhine protesto gösterisine dönüştü. Yaklaşık 3 bin kişinin katıldığı Atatürk Anıtı önündeki anma töreninde AKP ve Başbakan aleyhinde sloganlar atan kalabalık, Adana Valisi Hüseyin Avni Coş’u yuhalayıp; “AKP’li Vali istemiyoruz” diye bağırdı. Bu sırada kalabalıktan, ‘Allah belânı versin’ sesi duyuldu.
Vali Hüseyin Avni Coş da, bağıran gruptan bir kişiyi işaret edip; “Allah belanı versin diyen o gavatı alın” diye talimat verince, polisler hamle yaptı ve arbede çıktı.
Yolu kapatıp, hükümet aleyhine sloganlar atan CHP’li gençler ile polisler arasında da sert tartışmalar oldu. CHP Adana Milletvekili Ümit Özgümüş, CHP’li gençlerden birini götürmek isteyen polisin üzerine yürüdü. Polisler, hedef haline gelen meslektaşlarını alandan uzaklaştırdı. Bazı göstericiler de resmi plakalı araçlara saldırdı… Vali Coş, daha sonraki açıklamasında; “Ben ona Gavat demedim, KAVAS dedim” diye açıklama yaptı… (10 Kasım 2013/ Sözcü Gazt..)
Son yıllarda AKP’li Bakanların, Milletvekillerinin ve onların atadıkları Yöneticilerin; “Ben öyle demek istememiştim… Benim o sözüm yanlış anlaşıldı… Sözlerim çarpıtıldı…” gibi açıklamalar çok fazla görülmeye başladı değil mi?
Atalarımız; “Söz gümüşse, sükût altındır!” diye boşuna dememişler. Bir konu hakkında fazla bilgin yoksa, yeterli donanımın ve hazırlığın yoksa, orada konuşmayın daha iyi değil mi? Niye hep sizin konuşmalarınız yanlış anlaşılır ki? Yabancı dilde değil, hep Türkçe olan bu konuşmalar, siz söyleyince mi anlam değiştirir oldu? Yoksa sizler, bu sözleri hep “Mecazi” anlamda söylüyorsunuz da, biz mi anlamıyoruz!? Bizler anlama özürlü müyüz? İtirazlarınız çok sık olunca, sıkıntı vermeye de başladınız, biliyor musunuz? Sayın Başbakanımız size ne dedi; “Dik duracağız, diklenmeyeceğiz ama, eğilmeyeceğiz de…” demedi mi?
Vali Bey; “O gavatı alın” dememiş de, “O kavası alın” demiş, yerseniz tabii… Ama belki de Vali Bey “gayda, gayya, gâvur, gazap” veya “kavaf, kavuk, lavuk, kavak, kaval” demiştir, ne bilelim biz!?
TDK Sözlüğüne göre, Arapça bir sözcük olan Kavas; “Elçilik, banka ve mecliste hizmetli veya koruma görevlisi” demektir…
Gavat ise bir sokak dili, argo sözcüktür. Birileri kullansa da, bizim burada anlamını açıklamaya, Türk aile terbiyemiz müsaade etmiyor…
Zati şu dilimizden çektiğimizi var ya; yemin olsun ayağımızdaki en azgın nasırdan çekmiyoruz!.. Yine atalarımız demiş ki; “Söz ağzınızdan çıkmadan sizin esirinizdir; ağzınızdan çıktıktan sonra ise, siz onun esirisinizdir!..”
Ben biliyorum, bugün o kadar çok atasözü kullandım ki, şimdi kalkıp bana da; “Ulan şu atalarımız da söz söylemekten başka bir halt yapmamışlar mı yahu!? Bu kadar çok atasözü mü olur lan!?” diyeceksiniz belki?
İyi de ben ne yapayım kardeşim? Her konuda birşeyler uydurmuşlar işte… Bana kızanlara da yine bir atasözümüzle uyarmak isterim; “Konuşurken bin kere düşün, bir söz söyle!..”
İşte bu Türk atasözlerini ilk derleyen eser, Kâşgarlı Mahmud’un Dîvân-ü Lügati’t Türk adlı eseridir.
Ne dersiniz, bu konu sizin kadar beni de sıktı, yeter artık!.. Daha sırada; “Damlaya damlaya göl olur… Sakla samanı gelir zamanı… Damdan düşenin halini, damdan düşen bilir…” gibi atasözlerimiz de vardı ya, neyse? Hadi herkes işine baksın; “Yolcu yoluna, köylü köyüne…”
