Harçlık aldıktan sonra gündeme oturan ve sosyal medyada birçok eleştiri alan, hatta yandaş medya yakıştırması yapılan TGRT Muhabiri Sultan Akten, Twitter hesabından düştüğü notta; “Bana Başbakandan harçlık aldığım için yandaş diyenler bile olmuş. Arkadaşlar, ben kendime bile muhalifim.:)) Magazin de habere dahildir. Ben işimi yaptım” ifadelerini kullandı…
Kendisi de dahil olmak üzere, birçok yandaş meslektaşı ona sahip çıktı ve yaptığı işi göklere çıkardılar… Eleştirenleri de “Gezi Zekâlılar” olarak nitelediler, iyi mi!?
Ancak, beni en çok hayrete düşüren ise, Habertürk Yazarı Serdar Turgut oldu. Diyordu ki; “Sultan Akten, Başbakan’dan harçlık isteyerek öyle önemli bir iş yaptı ki; ben büyük gazetelerin Genel Yayın Yönetmeni olsam, onu hemen büyük paralarla transfer ederdim” diyordu…
Yahu, bir gazetecinin görevi harçlık istemek mi, Başbakan’a kamuoyu adına soru sormak mıdır!? Sen elinde fotoğraf makinesiyle oraya niye gittin? Seni, maaşını veren gazeten oraya ne diye gönderdi? “Git de Başbakan’dan harçlık iste, yolunu bul, gerisine de karışma” mı dedi? Yoksa; “Sadece yârenlik et, şaka yap, bayram harçlığını kap, bu bize yeter” mi dedi? Bak kardeşim; dünya o günlerde Amerika ekonomik krizi yaşarken, bizim uçaklar Suriye uçak ve helikopterleri peşinde koşarken, PKK hükümete rest çekip, “sözün bittiği yerde neyin başlayacağını” sayın Başbakan’a öfkeyle sorarken, iki pilotumuz Lübnan’da rehinken, Amerikan gazeteleri, “Başbakan Erdoğan, İsrail’in 10 ajanını İranlılara ihbar etti” diye haberler yaparken, sen kalkıp da gazeteci olarak sadece harçlık istersen, tabii ki hedef tahtası olur, eleştirilirsin!..
Başka ne bekliyordun ki? Bu ülke hiçbir sorunu olmayan, insanları güllük – gülistanlık içinde yaşayan, ununu eleyip de eleğini duvara asmış rahat bir ülke değil ki!.. Bu tepkilerin esas sebebi de, zati sizin yeterince gazetecilik görevinizi önceden de yapmamış, esas sorunları hep es geçmekte olmanızdan kaynaklanıyor, bunu bilmiyor musunuz!?
Bal gibi biliyorsunuz da; işinize gelmiyor, aşınızdan olmaktan korkuyorsunuz değil mi? Madalyonun bir de öteki yüzü var: Olmaz ya, zati mümkün değil de; diyelim ki sayın Başbakan7dan bu harçlığı isteyen bir TGRT muhabiri değil de, bir Cumhuriyet, Sözcü, Aydınlık veya bir soL Gazetesi muhabiri; ya da GIRGIR, Penguen Dergisi muhabiri olsa idi, aynı hoşgörüyle karşılanır da, Başbakan’dan 200 TL. harçlığı kapabilirler miydi? Hiç, ama hiç zannetmiyorum!.. Olsa olsa güzel bir fırça yerler, üstelik bir de dalga geçtikleri savıyla kendilerini mahkemede bulurlardı…
Muhabir kızımız Sultan Akten, Twitter notunda diyordu ki; “Arkadaşlar ben kendime bile muhalifim, magazin de haberdir” diyordu… Evet; gazetecilik “yandaşlık” değil, “muhaliflik”tir!.. Tespitin güzel ve yerinde ama, icraatın yanlıştı! Hani sorduğun sorular nerede!? Tek yaptığın ise; 200 TL.’yi yüzüne sürerek cebe indirip, şen – şakrak gülmekten ibaretti…
Eğer sen orada 200 TL’yi alıp da, sayın Başbakan ve tüm gazetecilerin önünde; “Sağolun Başbakanım, bu parayı sizden kaptım ama; ben bunu götürüp filanca Çocuk Yurdu’na, mahallemde kirasını ödeyemeyen Fatma teyzeye, elektriği kesik Ayşe nineye vereceğim…” filân deseydin, inanın bu bayramın ‘yıldız gazetecisi’ olurdun!.. Lâkin ne yazık ki, o treni de kaçırdın gazeteci geçinen kardeşim!..
