O eski güzel yıllarda çizilen karikatürler vardı: Bir memur; elinde sefer tası, cebinde bir gazete, kravatlı ve fötr şapka ile çizilirdi… Baktığınızda memur olduğunu anlardınız…
Bir fabrikatör, bir patron; ağzında puro, göbekli, cepleri şişkin, ensesi kat kat, herkese tepeden bakan bir hava ile çizilirdi. Bakınca “bu patron” derdiniz…
Bir siyasetçi; tonton görünüşlü, önünde kürsü, elinde mikrofon, başında melon şapka, sırtında smokinle çizilirdi…
Üniversite öğrencisi; elinde “T Cetveli-Gönye” ile defter ve kitaplarla gösterilirdi…
Bir ev kadını da; sırtında çocuğu, elinde bir Pazar filesiyle anlatılırdı…
Peki, şimdilerde durum nasıl? Öğrencinin elinde cep telefonu dışında ne var? Nerde memur elinde sefer tasları, kravat nerede, adam akşam bile yemeğini dışarıda yiyor!.. Siyasetçi kısmının elinde avuç avuç dolarlar, öteki elinde cep telefonu ile ihale ve özelleştirme peşinde… Patronlar desen, iktidar sahipleri karşısında eğilmekten “Nötrdamın Kamburu” adayı olma yolundalar… Büyük gazetelerde çalışan anlı-şanlı gazetecilerin karizmaları çizilmiş, okuyucusundan köşe-bucak kaçar haldeler…
Yolda yürüyen Hâkim ve Savcılara, Komutan ve Emniyet Müdürlerine göz ucuyla bakabilen insanlarımız, korkuyla karışık bir saygı duyarlardı… Son olaylar hepsinin boynunu büktü, bir baskı, bir fütursuzluk ki, kimsenin bir yere sığınma, bir yerde korunma şansı bile kalmadı…
Şu Habertürk yöneticilerini MHP haberinden ötürü Fas’tan arayan sayın Başbakan, yine aynı gazetecilerin seçim anketleri üzerinde yaptıkları ahlâksızca oynamaları, şu Sabah ve Yeni Şafak Gazeteleri’nde 07 Şubat günü çıkan AKP seçim anketinin oy oranları, Hürriyet’in aynı gün Sabah Gazetesi’ne verdiği, ağır ithamlar ve çok sert yanıt, artık yolun çocuklarını bile hayretle güldürür hale getirdiler… Haberlerinize herkes gülüyor, anlıyor musunuz!?
Bunlar yetmezmiş gibi, ya şu yandaş koruma ve torpil haberlerine ne diyeceksiniz? İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 2013’teki “Müdür Atamaları Sınavı”nda, soruları hazırlayan İnsan Kaynakları Şube Müdürü Tarık Uğur; kendisi de bu sınava girip birinci olmuş, sonra da Müdür olarak atanmış, iyi mi? Tam da; “kendin pişir, kendin ye sınavı” yani… Başka birinin bu sınavı kazanması olası mı? Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarının adaleti bu mu?
Çevre ve Şehircilik Bakan Yardımcısı Muhammet BALTA; “Kentsel Dönüşüm Projesi”ni anlatacağı yerde, sanki siyasetçi Bakanmış gibi, “Onuncu Yıl Marşı”nı diline dolayınca, salon boşalıvermiş, gidenlerin arkalarından çok yalvarmış ama geri dönmemişler… “Kenarına bak bezini al” derler ya? Bunun da soyadına bak, şıp diye meramını anla!..
Milletin vergileriyle, devletten 100 milyar TL’lik ihale alan aç gözlü bir müteahhit; “Abi bu milletin a…. koyacağız” diyor!.. Koy birader koy, zati senin gibi yeni yetme-türedi zengin ağızlarına da, bu adice küfürler yakışırdı…
Yüce Allah’ı, Peygamberimizi ve kutsal kitabımız Kur’an-ı Kerim’i hiç düşürmedikleri o pis ağızlarından; artık yalan, iftira, hakaret, küfür, koyun sandıkları milleti aşağılama sözlerinden başka bir şey çıkmaz oldu… Bu böyle gitmez, gitmemeli!.. 30 Mart yerel seçimleri bunlara bir fren, bir gem olmalı artık!.. 