Ülkemizde İmralı süreci ile başlayan ve nereye gittiğini henüz anlayamadığımız ilginçlikler yaşanıyor. Önceki gün Muğla Üniversitesinde bir gurup öğrenci Nevruz kutlamaları bahanesiyle ellerinde “Öcalan’a özgürlük, Kürtlere statü” yazılı pankartla gövde gösterisi yaparken, yanı başlarında polis ekipleri onları koruyordu. Öte yandan Ankara’da bir gurup öğrenci aynı pankartı taşıyınca olaylar çıkıyor, polis müdahalesi ile karşılaşıyor ve öğrenciler hakkında “suçu ve suçluyu övmek” suçlamasıyla gözaltılar yapılıyor.
İlçemizde yapımı devam eden kapalı spor salonu inşaatını incelemeye gelen Meslek Yüksek Okulu öğrencileri inşaat önünde habercilere toplu halde fotoğraf veriyorlar. Ama ne hikmetse inşaatın önündeki bütün öğrencilerin başlarında baret olmasına rağmen arka fonda bir cambaz edasıyla 5-6 metre yükseklikte çalışan işçilerde hiçbir güvenlik önlemi yok.
Öte yandan Yatağan Şehir Mezarlığında Kuvayi Milliye ve milli mücadelenin örgütlenişinin 90. yılının 2009 yılında yurt genelinde anlam ve önemini vurgulayacak kapsamlı etkinliklerle kutlanmasına yönelik çalışmalar çerçevesinde Muğla Valiliği’nin onayı ile oluşturulan İl Koordinasyon Kurulu’nun almış olduğu karar doğrultusunda Kuvayi Milliye kahramanlarının mezarlarına ayırt edici mezar taşı konulması ve bakımsız olan mezarların ise düzenlenmesi çalışması Yatağan’da da gerçekleştirilmiş ve çalışmaların tamamlanmasıyla birlikte bir tören düzenlenmişti.
Valiliğimize ve belediyemize teşekkür ediyoruz. Ancak ortada bir detay var ki, değinmeden geçemeyeceğim. Gazeteci kardeşim Burak Alper Kuş’un dikkatini çeken ve benimle paylaştığı bu konuyu fotoğraflardan inceledik. Kahramanlarımızdan bazılarının kabirleri aileleri tarafından düzenlenmiş ve o kabirlere sadece Valiliğin talimatı gereği hazırlanan mezar taşları yerleştirilmiş. Ama bazı kahramanlarımızın kabirleri düzayak, yani yerle bir, hiçbir ayırt edici özellik yok. İyi ki valiliğimiz düşünmüş te birer mezar taşı yaptırtmış, yoksa kabirlerin yeri bile belli değil. Hala de öyle mezar taşları dışında. Tıpkı büyükşehirlerde ki gökdelenlerle gecekondu mahallerinde ki fakirhaneler gibi. İki üç katlı ihtişamlı kabirlerin yanında, gariban kahramanlarımızın yere sıfır kabirleri. Dinen her ne kadar kabirlerin ihtişamlı olmamaları tavsiye edilse de, en azından orada yatanların şehitlerimiz gibi önemli olduklarını vurgulayabilseymişiz, ilginç değil mi?..
