Ne olurdu sanki, bu ismi birkaç gün önce halka açıklayıp da, enine-boyuna tartışılması sağlansa, kesin adaylığı da sonra açıklansa olmaz mıydı, ha?
Günlerdir dolaşmadık kurum ve kuruluş bırakmadılar… Ser verdiler, “SIR” vermediler… Birçok milletvekili, gazeteci, köşe yazarı; Deniz Baykal, Abdüllatif Şener, Yılmaz Büyükerşen, İlhan Kesici, Emine Ülker Tarhan, Meral Akşener, Mehmet Haberal ve Metin Feyzioğlu isimlerinin adaylıkları üzerine akıl-fikir yürütürlerken, Anamuhalefet Partisi CHP Lideri sayın Kemal Kılıçdaroğlu, MHP Lideri sayın Devlet Bahçeli’ye 40 dakikalığına son bir ziyarette bulundu ve pat diye ortak Köşk adaylarının “Prof Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu” olduğunu açıklayıverdi…
O akşam TV programlarına çıkan Hakan Aygün olumlu konuşurken, Hulki Cevizoğlu adeta kudurdu ve bu adaya karşı çıktı… CHP Genel Başkan Yardımcıları Köşk adayına sıcak bakarken, CHP ve MHP Milletvekillerinden bazıları tam karşısında olduklarını açıkladılar…
Alevi Dernekleri ortak açıklama yapıp, bu adaya asla oy vermeyeceklerini açıkladılar…
Başta Soner Yalçın olmak üzere; Mehmet Tezkan, Rahmi Turan, Necati Doğru, Saygı Öztürk bu isme karşı çıkarken, Emin Çölaşan ve Uğur Dündar gibi isimler ise olaya biraz daha yumuşak yaklaştılar… Soner Yalçın’ın ilginç bir iddiası daha vardı, diyordu ki; “Ekmeleddin İhsanoğlu’nun adaylığı, laik ülkemizin Anayasasına aykırıdır, çünkü bu kişinin Genel Sekreterliğini yaptığı Dünya İslâm Örgütü’ne Türkiye resmen üye değildir” diyordu…
Peki, böyle önemli bir KÖŞK adayı böyle mi açıklanırdı?
Bu isim üzerinde durduklarını kamuoyuna açıklayıp da, bu şahsiyet her platformda birkaç gün tartışılsa, herkesin görüşleri ölçülüp-tartıldıktan sonra kesin karar verilse olmaz mıydı?
Bence, sırf bu eksiklik veya hata yüzünden baltayı taşa vurdular… Bir çuval inciri yine berbat ettiler gibi geliyor bana, ya sizler ne diyorsunuz buna?
Karşılarında oluşan yeni muhalifler; “20 milletvekili imzası bulup, kendi adayımızı çıkaracağız, böylece içimize sinen birine oyumuzu vereceğiz” diyorlar, buyurun cenaze namazına!..
Şimdi tam da şu sorunun sorulacağı günleri yaşıyoruz: “Biz bağcı mı döveceğiz, yoksa üzüm mü yiyeceğiz!? Birlik olup, asgarî müştereklerde birleşerek yumruğu bir yere mi vuracağız, yoksa her kafadan çıkan seslerle bölünüp, emaneti yine 12 yıldır şikâyet edip durduğumuz kişilere mi teslim edeceğiz?
İşte Halep, işte arşın!.. Bizler yine “armudun sapı, üzümün çöpü” kavgaları yaparak yine seçimi kaybedince “ahh-vahh-elim kırılaydı” filân demeyeceksek eğer, herkes kendi istediği adayı çıkarıp, en demokratik haklarını kullanarak, yine boynu bükük, yine eli koynunda evlerine gitsinler, ben ne yapayım ki!?
Elimizdeki kumaş belli, bundan bir takım damat elbisesi zar-zor çıkıyorken; siz kalkıp da bu kumaşın bir bölümünden heybe, bir bölümünden torba dikerseniz; takım elbise yakasız, kolsuz, paçasız olur, damadın da kıçı ayazda kalır, hiçbir şeye yaramaz…
İstediğiniz buysa, varın gidin de canınızın istediği adaya oyunuzu veriniz, beni de bu karışık işlere bulaştırmayınız, tamam mı!?
Sakin KOŞAR…
