“Sizin yapmanız gereken işi biz yapıyoruz.”
Vay, sen misin bunu diyen. “Sen askerleri darbeye çağırıyorsun.”
Adamcağız korkmuş olmalı ki “yok demiş, ben oralarda bu-lunan bazı devlet görevlilerine söyledim.” “ülkedeki özgürlük mücadelesinde onların ihmali nedeniyle böyle olaylar olmaktadır” gibilerden.
Doğrusu sayın başkanın te-laşını anlamak zor. Velev ki askerlere söylemiş olsun. Bun-da şaşılacak ne var? Asker Tür-kiye Cumhuriyeti yurttaşı değil mi? Türkiye Cumhuriyetini her türlü kazadan beladan koruma görevi her yurttaş gibi askerlere de verilmemiş mi? Atatürk “Gençliğe Hitabe’sini” tüm yurt-taşlara yapmamış mı? Doğru-sunu söylemek gerekirse “cum-huriyeti koruma” görevi hepimi-zindir, ama bu işte en büyük ağırlık Türk ordusuna düşer.
1961 Anayasa’sının verdiği özgürlük ortamını “dar geldi” “bol geldi” yaveleriyle kuşa çevi-renler askerler mi? Bugün kü siyasal iktidarın yaptıklarına bir göz atalım, gerçekleri daha iyi görürüz. Yurt topraklarını, devletin yaptığı büyük yatırımları satanlar, askerler mi ? Bu yurdun savunulmasını birinci elden yapmak zorun da olanlar kuşkusuz askerlerdir. Asker, gücünü halktan alır. Gücü yetmezse halka başvurur. Yurt savunması için vatandaşa boz elbiseyi neden giydirirler?
Darbeciliği iş haline getir-mek askerlik görevinin kötüye kullanılmasıdır. Her insan bir değildir. O nedenle her askerin yaptığı kendi sorumluluğunda-dır. “Filan komutan, şunu yapı-yor, o nedenle askerlere görev vermeyelim”Filan komutanın yaptığını Türk ordusundan sora-mayız. Herkes kendi hesabını er geç verir verecektir, vermelidir.
Hepimiz askerlik yaptık. Üstünde ağır sorumluklar taşıyanlarımız oldu. Bu ülkede namuslu yurttaşlar kadar namussuzlar da var. Bunlarla mücadele ederken hislerine kapılanlar her zaman görül-müştür. Fakat unutulmasın ki devlet bunları affetmez. Hesa-bını mutlaka sorar. Ama hesap vermekten korkup da eli kolu bağlı oturamayız.
Yazımızı İsmet İnönü’nün ünlü özdeyişiyle bitirelim:
“Bir memlekette namuslu vatandaşlar, en az namussuzlar kadar cesur olmadıkça kurtuluş yoktur.” Ne dersiniz?
