Mayıs ayı başında, Meclis’te grup kurup da seçimlere rahat girmesi için CHP’den 15 milletvekilinin İYİ Parti’ye geçmesi projesini, bizler CHP Genel Başkanı sayın Kemal Kılıçdaroğlu tasarladı diye biliyor, kendisini yürekten alkışlıyorduk…
18 Mayıs günü sayın Uğur Dündar’ın hazırladığı “Halk Arenası” programında öğrendik ki, bizzat sayın Meral Akşener; “YSK’nın tavrını sezinleyip, bizi seçime sokmayacaklarını anladığım için, hemen CHP Genel Merkezi’ne gittim, sayın Kılıçdaroğlu ile görüşüp, 15 milletvekilini bizzat ben istedim” demez mi… Yani, bu ilginç projenin bizim Kılıçdaroğlu’na ait değil, sayın Akşener’e ait olduğunu anladık, partililer olarak hayal kırıklığı yaşadık…
23 Mayıs 2018 Çarşamba günü FOX TV’ye çıkan SP lideri sayın Temel Karamollaoğlu; sayın Abdullah Gül’ün Cumhurbaşkanı adaylığı konusunu sayın Kılıçdaroğlu’na götürdüğünde, onun adaylığını Kemal Kılıçdaroğlu’nun kabul ettiğini söyledi, iyi mi? Yani, yeni bir “Ekmeleddin Vakası” yaşamamıza ramak kala, biz yine direkten dönmüşüz, iyi mi?
Bu olaylar üzerine oturup biraz düşündüm… Kendi kendime dedim ki; “Hani 425 Km giderek bir ‘Adalet Yürüyüşü’ gerçekleştirmişti ya? Herhalde bu yürüyüş aklını da ona, sayın Tayyip Erdoğan’ın açtığı yüklü tazminat davalarını savunan avukatları akıl verdi de; ‘Yürü ya müvekkilim, bu yollar yürümekle aşınmaz, bu paralar ödenmekle tükenmez, bir de bunu dene’ dediler, bu kadar mesafeyi bir umutla öyle kat etti galiba?” dedim… Muharrem İnce’yi aday göstermesi konusunda da; “Bu işi bizzat kendisi değil, sayın Deniz Baykal ile görüşmesi sonrasında karar verdi gibime geliyor? Yoksa, daha önce yaptıklarıyla tanıdığımız sayın Kılıçdaroğlu bu basireti, bu akılcı yolu kolayca pek gösteremezdi” dedim…
Ne yani, yalan mı söyleyeyim, düşüncemi sizden mi saklayayım!? Yukarıda yazdığım yaptıkları, ileride yapacaklarının teminatı değil de, ya nesidir!? Şu İllerimizde çıkan milletvekili aday listelerini görmediniz mi? Kimlerin liste dışı bırakılıp da, kimlerin hiç hak etmedikleri yerlere getirildiğini fark etmediniz mi? Konya’da Hüsnü Bozkurt, Mersin’de Fikri Sağlar, İstanbul’da Barış Yarkadaş, Eren Erdem, Umut Oran, Gülay Yedekçi; İzmir’de Musa Çam, Mustafa Balbay; Trabzon’da Haluk Pekşen gibi isimler harcanır mıydı yahu!?
Ya bizim Muğla’ya ne diyelim: Bodrum hiç düşünülmemiş… CHP’nin oy deposu Fethiye adaylarına 5. ve 6. sıralar, yani seçilemeyecek sıralar layık görülmüş, dördüncü büyük İlçemiz Marmaris adayı, taa 7’inci sıraya konulmuş… Böyle bir listeden başarı beklemek, katırdan yavru doğurmasını beklemek kadar umutsuz değil mi? Bunu yapmak akıl kârı bir siyasi düşünce olabilir mi? Listeye baktığınızda gördüğünüz tek şey, her zamanki gibi “Belediye Başkanları Hükümranlığı” olduğu apaçık gözüküyor; bugün onların istediği Vekiller seçilecek, yarın da o Vekiller bu Belediye Başkanlarını aday gösterecekler? Bu kısır döngü böyle devam etmiyor mu? Genel Merkez ve bunca danışmanları ne işe yararlar, bu tezgâhı niye durdurmazlar, onu da anlamak mümkün değil!?
Bu ülkenin kurtarıcısı ve kurucusu olanların partisi olan CHP’de çok büyük bir yönetim boşluğu olduğu iyice ortaya çıktı!.. Parti iyi yönetilmiyor, yeni söylemler, yeni sloganlar, yeni stratejiler üretilemiyor, çağa uygun taktiklerle partinin oyu yıllardır bir türlü % 25’lerden yukarıya çıkarılamıyor!..
Bence bu seçimler dünyanın sonu değil!.. CHP’de yeni bir arayışa ihtiyaç var!.. 24 Haziran sonrası bu konuda çalışmalar yapıp, bu parti eski güzel ve güçlü günlerine geri döndürülmelidir diye düşünüyorum?
Biliyorum, bazıları bana kızacaklar, ama görünen köy kılavuz istemez!.. Bu parti üst yönetimi ve örgütleri heyecanını, kudretini, umudunu kaybetmiş gibi görünüyor… Bunları inanın ki içim yanarak yazıyorum!.. Yeni, yaratıcı ve çağdaş yönetimlerle bunun ivedilikle sağlanması, ülkemiz ve geleceğimiz için çok önemlidir!.. 