Bu konudaki yazıma başlamadan önce, Anadolu Dergisi’nde 09 Şubat 1947 yılında yayımlanan “Anlatamıyorum” adlı, şu bizim deli Orhan Veli şiirini yavaş yavaş okumanızı istirham ediyorum:
“Ağlasam sesimi duyar mısınız/ Mısralarımda?/ Dokunabilir misiniz/ Gözyaşlarıma ellerinizle?/ Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel/ Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu/ Bu derde düşmeden önce…/ Bir yer var, biliyorum/ Her şeyi söylemek mümkün/ Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum/ Anlatamıyorum!..”
Evet, 13 yıllık o tek başına AKP iktidarından hep şikâyet ediyor, bütün muhalefet partilerinin katmerli eleştirileri eşliğinde de, hep yaka silkiyorduk değil mi!? Seçim öncesi anketler de, bu iktidarın artık gideceğini gösteriyordu değil mi? Çoğu gazetelerin “Emekli Köşeleri” zehir-zemberek açıklamalar yayımlıyor; “Emekliler aç, sefil, sürünüyorlar, bu seçimde gereğini yapacaklar” diyorlardı değil mi?
Emekliler konusunda ilk adımı CHP attı, “yılda iki maaş ikramiye” sözü verdi. Sonra pusuda bekleyen diğer partiler, CHP’nin bu vaadinin biraz altı veya üstü vaatler söylediler, araziye uydular… Eee, hani 10 milyon emekliden CHP’ye gelen oylar nerede? Demek ki biz emekliler bol para ve maaşlar içinde yüzüyormuşuz da haberimiz yokmuş!?
Dört Bakan’ın istifasına sebep olan yolsuzluk iddiaları sonucu, bunlar iktidarın oylarıyla Meclis’te aklandılar… Peki, bu suçu işlemedilerse, böyle bir şey yok idi ise, yeniden eski görevlerine ne diye iade edilmediler? Günah değil mi bu arkadaşlara!?
Cumhuriyet dönemi kazanımı bütün fabrikalar ya satıldı, ya da kapatıldı… Peki, yeni istihdamlar için, işsizliği önlemek için devlet bunların yerine hangi fabrikaları yaptı ve kaç kişi buralara işe alındı!? Koca bir ‘SIFIR!..’ Ama (ne halta yarıyorsa?), ülkenin her köşesine bol camlı “Alış-Veriş Merkezleri” (AVM) yapıldı… Bunların üretime, kalkınmaya katkıları nedir!?
Neyse, seçim yapıldı ve sonuçta çok şikâyet ettiğimiz AKP’ye 258, umut bağladığımız CHP’ye 132, MHP’ye 80, HDP’ye de 80 milletvekilini veren bizim halkımız değil mi?
Tamam, AKP tek başına iktidar gücünü yitirdi, artık hükümet kuramıyor; ama şu muhalefet partilerinin haline bir baksanıza!.. Üç muhalefet partisi toplamı 292 ediyor, koalisyon iktidarı olmak için bu sayı yeterli… Bu sefer de kendi aralarında bir kavga başladı; “Ben onlarla hükümet olmam, elleri kanlı, emri başka yerden alıyorlar, sonra halk bizi affetmez” diyorlar, ipe un seriyorlar… Yahu, Meclis’e giren dört partiye oylarını bu halk vermedi mi? Biriniz Amerikalılardan, biriniz Ruslardan, biriniz Almanlardan mı bu oyları aldınız!? Kimin verdiği oyu ve desteği, kime şikâyet ediyorsunuz!? Bu oylar, sandığa giden 53 milyon T.C. vatandaşı ve seçmenin değil mi? Hiçbir seçmene “Şu partiye niye oy verdin!?” deme hakkı ve lüksü olmadığı gibi, bu Meclis’te çıkan tabloda, “ben onlarla hükümet olmam” deme hakkı ve lüksü de olamaz, olmaması gerekir!..
İleride hangi partiler anlaşır da iktidar olurlar, ya da son ihtimal olarak erken seçime mi giderler bilemem? Çünkü ben sosyal medya fenomeni Fuat Avni değilim!.. (Sahi, şu Fuat Avni Erdoğan- Baykal görüşmesinin sırrını niye açıklamadı, ha?) Ama bildiğim bir şey var: Bunca sözlerinden sonra; AKP ile kim iktidar olur da “kırmızı çizgiler bahane, kırmızı plakalar şahane” diye düşünür ve kim “hadin erken seçime gidelim” derse, bu halkın önüne bir daha çıkma yüzleri ve takatleri kalmaz!..
Sakin KOŞAR…