Mısır sürgününden dönünce, Şair Eşref'e çok kızsa da, yine sevgi ve saygı duyan İzmir Valisi Kâmil Paşa, onu İzmir'in bir Vilayet kolunda işe alır. İki ay sonra denetimine gittiği memur Eşref'in çalıştığı dairede, prostat hastası olmasından dolayı çişini etmeye tuvalete girince bir de ne görsün! Tuvalet kapısının iç tarafında çok korkunç biri gibi görünen kendi resmi asılı değil mi! Kemeri açılmış pantolonu elinde, öfkeyle dışarı çıkarak:
"Ben ki senin amirinim, o berbat görünümlü resmimi hiç utanmadan helâya nasıl asarsın? " deyince, Eşref:
"Bu bir alay konusu değil Paşam. Müthiş bir korku sonucu resminiz helâya asılmıştır! Paşa: "Sen ne demek istiyorsun be adam!?"
"Arz edeyim Paşam; malumu âlileridir ki bendeniz sizden çok korkarım. Son zamanlarda bu Eşref kulunuza âriz olan kötü bir hastalıktan mustaribim, yani kabızım…"
Paşa büsbütün kızmış...
Eşref: "Müsaade edin efendim… Baktım ki kabızdan şişip çatlayacağım. Bunun üzerine resminizi hemen helâya astım! İçeri girip de heybetli fotoğrafınızı görünce, korkudan bir anda... "
Daha Eşref sözünü tamamlamadan Kamil Paşa'nın elinden pantolonu düşmüş ve salonda bulunanlar hep birden kahkahayı basmışlar... Neyzen Tevfik'e de bir ara kızar ve şu mısraları yazar:
“Kimseler Hafız'a (Neyzen'e) alnı yere gelmiş diyemez,
Doğduğundan beri kıç dönmedi Şeytan'a bile!
Çokça camide, mescitte dolaştı amma,
Koymadı alnını hiç secde-î Rahmân'a bile!
Hacıyatmaz gibidir sanki köpoğlu köpek,
Ayaküstünde kalır, düşse de mîzâna bile!
Yağlasın o Ney'ini hazret-î pir,
Barekâllah koca Hâfız alıyor,
Kamışı da şimdi gö….nden çalıyor…”
Bir gün Eşref'e sormuşlar: "Neden o zehirli taşlamalarında çoğu kez isim kullanmıyorsun? Kimin için yazıldıkları belli değil ki üstat?" deyince Eşref:
"Neden olacak, bütün alçaklara uygulanıp da, numarasız gözlük gibi kullanılsın diye!" der...
“İngiliz palyaçosu, şu kralın halini gör,
Yurdun sinesine tohum-u esaret ekiyor.
Yuları düşman elinde, beşere çifte atar,
Bir Mısır eşeğini, bak sekiz at zor çekiyor…”
Bunları da, "Kral Faruk'un babasının, parlamentoya sekiz atın çektiği bir görkemli arabayla gidişi nedeniyle söylemiştir…"
Şair Eşref ve Şeytan
Eşref Mısır'da sürgündeyken, Abdülhamit'in ağır hasta olduğu söylentisini duyar. Dostları Eşref'e :
"Şeytan, Abdülhamit'ten elini çekiyor üstat. Sen de bu adamla uğraşmaktan vazgeç artık, günaha girme" derler. Eşref ikna olmaz, çok kızar, Abdülhamit'e hitaben şu dörtlüğü söyler:
”Toprak altında da olsan bulurum,
Erişir koca burnuna birkaç tekmem!..
Can verip, kurtulurum zannetme,
Şeytan çekse de, orandan elimi çekmem!..”
Öfkeli, aksi, inatçı ve hiç kimseden çekinmeyen Şair Eşref Bayındır Kaymakamı iken, camide Cuma namazı kılarken pabuçlarını çaldırır. Cemaat korkudan, pabuçlarını develerin yediğini söylerler. Buna inanmayan Eşref şöyle der: “Bayındır, Bayındır, Bayındırlılar hayındır! Deve pabucumu yemiş, peh!? Bu bana adi bir oyundur!..” Eh, bugünlük bu kadar yeter. Devamı gelecek, bekleyiniz efendim…
güvenilir bahis siteleri - deneme bonusu - canlı bahis - kaçak iddaa - casino siteleri -