Sokak olayları örgütlenerek, gençliğin ve aydınların 12 Eylül darbesinden önce öldürülerek, askeri darbenin meşrulaştırılmasını önleyemediğim için! (15-18 yaşları arasındaydım.)
Ülkemiz sınıfsal bir ekonomik sömürü içine sokulurken, sınıfsal sosyalist hareketlerin ve gençliğin bölünerek yutulacak lokmalar haline getirilerek yutulmasını engelleyemediğim için!
12 Eylül sonrası, SHP’de üyelik ve ilçe yöneticiliği yaptığım sırada bile, SHP’nin sınıfsal karektere bürünmesini ve CHP’ye katılarak yok edilmesini engelleyemediğim için! (SHP’yi ele geçiren ve bugün CHP’yi işlevsizleştirerek, ülkenin 24 Ocak kararlarının ekonomik uygulamalarının önüne açanları da engelleyemediğim için.)
Siyasi yapının, “ülke asker ve polisini, kendi halkının haklı eylemlerini, Türk-İslamcı, milliyetçi” bir anlayış ile örgütleyerek, ülkemizdeki bu gidişatı hazırlamasını engelleyemediğim için.
Ülkede eğitim hayatının, ülkeyi yöneten siyasiler eliyle bilimsel eğitimden, bireysel kurtuluşa yönlendirerek, üretmekten ziyade tüketime geçişin sağlanarak dönüştürmesi politikalarını engelleyemediğim için.
Ülke siyasetinin insanları açlıkla terbiye ederek, “ya bendensin, ya da öteki” diye ayrıştırarak yönetme kültürünüm biat kültürünü yerleştirmesini engelleyemediğim için.
Siyasetin, “ülkede yaşayan insanların, ekonomik refah seviyesini yükseltmekten ziyade, elindekileri yok pahasına almanın ekonomik siyasetini hayata geçirmesini” engelleyemediğim için.
Yerel siyasetin, “bireysel çıkarlara heba edilerek harcanmasının siyasetini” engelleyemediğim için.
“1990’lı yıllarda ülke yangın yerine dönüştürülür ve yine siyasi cinayetler işlenirken” engelleyemediğim için.
“1994 5 Nisan ekonomik kararları ile yerli sermayemiz tasfiye edilirken” engelleyemediğim için.
“1999 yılında deprem sırasında bile çalışma hayatının yasal düzenlemeleri ile uğraşan siyasi iktidarı” engelleyemediğim için.
“2001 krizi ile 1994 yılında beli kırılmış yerli sermayemizin tasfiye edilerek, ekonomimizin 24 Ocak 1980 kararları ile uluslararası sermayeye devrini” engelleyemediğim için.
“1950 yılından günümüze, Türkiye siyasetinin dinci gericiliğe devrinin siyasi koşullarını hazırlayan ve bugün Ortadoğulaşma adı altında sürdürülen emperyalist siyasetin ülkemizdeki uygulayıcılarını” engelleyemediğim için.
“Dinci, etnisite, poitik, sportif, kültürel vb. ayrıştırmayı bir devlet politikasını dönüştürerek sürdüren siyasi kutuplaşmayı” engelleyemediğim için.
Suçluyum!!!!
1970’li yılların ikinci yarısından itibaren ülke siyasetinde yer almaya başladım.
İçimizdeki İrlandalılarla siyasi ortaklığımız 1990’lı yılların ilk dönemine kadar sürdü. Ve sonra ilk başta, içimizdeki İrlandalılar terk etti.
Ve terk edilen siyasi alan, 1980’li yıllarda doğan ve a-politik bir nüfusu oluşturacak gençlik dönemine rastlanmasının politik şartları bu şekilde oluşması sağlandı.
Aynı İrlandalılar 2010 yılındaki 12 Eylül referandumunda sahneye yine çıktılar.
Evet, bizler, siyasi yaşamda elimizde kalanlarla buraya kadar yürümeye çalıştık.
Ülkeyi yöneten resmi siyaset ise hem içimizdeki İrlandalılar ve yetmez ama Evetçiler eliyle, ülkeyi böyle bir siyasi atmosfer içine sokarak ilerlemeye devam ettiler.
Bizlerin partileri, siyasi örgütlerinin içleri de boşaltılarak ilerleyen süreçte, bugün gelinen siyasi atmosferi sağlayan yarı resmi anlamında hareket eden ihanet şebekeleri ile ülkemizin getirildiği bugünkü siyasi atmosferden, oluşturdukları sermayeleri korumakla meşgul siyasetçilerle karşı karşıyayız.
Ve bizler yerlerimizden hiç ayrılmadık.
Ama ayrılanlarla, ülkemizi bu hale getirenler bugün ayrışma içindeler.
Peki, ne kadar güveneceğiz, izledikleri politikalar ortadayken?
Evet bizler suçluyuz, engelleyemediğimiz için.
Bizlere açlıkla terbiye edenlerin politikasını, parti politikası haline getiren sizler!
Sizler ne yaptınız?
