Ünlü Yalancı Fıkraları ?

--- Nasreddin Hoca Akşehir’de Kadılık yaparken yanına birisi gelmiş:

- “Çarşıdaki filânca adam tamburumu çaldı” diyerek davacı olmuş. Zanlı adam mahkemeye getirilmiş. Kadı efendi zanlıya;

- “Sen bu adamın tamburunu çalmışsın” demiş.

-“Ben onun tamburunu çalmadım. Tambur zati benim, hem benim de tanıklarım var” deyince

getirilen tanıklar, tamburun sahibinin davalı kişi olduğunu, kaç telli olduğunu ve bazı önemli özelliklerini söylemişler.

Yalancı davacı:

- “Bunların şahitliğini asla kabul etmem! Biri düğünlerde köçeklik eder, öteki şarkı söyler, şu sarhoş da zati bir zurnacıdır” diye itiraz etmiş, şahitleri aşağılamış...

Kadı Nasreddin Hoca davacının sözünü kesmiş:

- “Be adam, tambur davasında bunlardan daha iyi tanık mı olur, götürüp atın içeri bu yalancı adamı” demiş…

--- Köylünün birisi, diğer bir köylüden “10 kile buğday alacağı olduğunu” iddia ediyormuş. Aslında böyle bir alacağı yokmuş, ama adam bir yalancı şahit bulup, mahkemeyi de aldatıp, on kile buğdayı almayı planlıyormuş. Yalancı şahit ararken Nasreddin Hoca; “Ben sana şahitlik yaparım” deyince, adam pek sevinmiş. Hocaya çaylar, kahveler içirip, helvalı ekmek de yedirmiş… Öyle ya, Nasreddin Hoca şahit olunca, nasılsa Kadı efendi de kolaylıkla kendi  lehine karar verecektir...

Mahkemede, Kadı efendi Hoca’ya sormuş :

- “Bu adamın, şu adamdan on kile buğday alacağı varmış. Ne diyorsun, doğru mu?”

Nasreddin Hoca ;

- “Evet Kadı efendi. Bu adamın, şu adamdan on kile saman alacağı vardır” deyince adam atılmış;

- “On kile buğday diyecektin ya Hoca, dilin sürçtü herhalde?” deyince,  Hoca da hiç duraksamadan:

- “ Ha buğday, ha arpa, ha saman!..  Zati hepsi yalan!.. Ne fark eder ki?” demiş…

--- Bizim Yatağan’da bir market sahibi, komşu dükkândaki elektrikçiye varıp; “Yahu senin İzmir’de okuyan kızın, sınıf arkadaşının aklına uyup, bugün öğleyin otobüsle İstanbul’a artist olmaya gidiyorlarmış. Benden duyduğunu kimselere söyleme ama, ha yetiştin ha yetişemedin! Haber vermeden hemen oraya gitsen iyi olur komşu” demiş…

İşini gücünü bırakan elektrikçinin tepesi atar, hemen arabasına binerek, tam gaz İzmir’e gider… Saatlerce garajda İstanbul’a gidecek kızını ve arkadaşını bekler, ne gelen vardır, ne de giden…

Sonra bir hışımla kızların kaldıkları eve varır. Kızcağızları yeni okuldan gelmiş, masa başında derslerini çalışırken bulur. O zaman anlar ki, market sahibi komşusu yine yalan söyleyip, kandırıp, kendisini buralara kadar yormuştur…

Onlara hiçbir şey söylemeden, bir süre sohbet edip, kös kös Yatağan’a döner. Yolda da, bu yalancı market sahibi komşusunu nasıl tongaya düşürüp de, bundan beş beter bir oyuna getireceğinin planlarını hazırlar…

Bugünlerde ortalık yalandan, hırsızlıktan, yolsuzluktan, tapelerden, kasetlerden, montaj ve kumpas söylentilerinden geçilmiyor… Artık kimin “doğruları” söylediğine şaşar olduk… Ancak bu belirsizlik çok uzun sürmeyecektir. Nasıl ki “güneş balçıkla sıvanmaz” ise, nasıl ki “yalancının mumu yatsıya kadar sürer” ise, bu yalanların da aslı bir gün ortaya çıkacaktır!.. Sizleri bilemem, ama ben böyle düşünüyorum ve kendimi hep; “Umut Sakin’in ekmeği, ye Sakinim ye!” diye kendimi teselli ediyorum… İsterseniz siz de deneyiniz, göreceksiniz çok mutlu olacak, ben dallama kadar rahat bir uyku çekeceksiniz…    Sakin KOŞAR…