PKK saldırıları sonucunda son iki ayda 120’ye yakın asker-polis yaşamını yitirdi. Her gün yeni ölümler oluyor. Ölmenin, öldürmenin sonu yok. 1984'den bu yana 40 bine yakın vatan evladı öldü bu topraklarda, gelinen nokta neresi? Değişen ne oldu 31 yılda? Hep acı, gözyaşı ve ızdırap... PKK yetkilileri tek taraflı ateşkes ilan etmeli ve barışçıl yöntemlerle sorunlarına çözüm aramalıdırlar. PKK’nın bu eylemleri, HDP’nin parlamento dışında kalmasını amaçlayan eylemlerdir objektif olarak.
Bu topraklarda insan kanı akmasın artık; ne Türk ne Kürt ölsün... Analar, çocuklarını, sonu olmayan bu içsavaşta ölsün diye mi doğurup, büyütüyor? Etki, tepkiyi doğuruyor. PKK olarak siz silaha sarılmazsanız, Türk askeri ve polisi de silaha sarılmaz. Siz savaşı durdurursanız, bu ülkede iç barış sağlanır.
HDP’de siyaset yapanlar, PKK'nın ‘amasız’ ve ‘ancaksız’ silah bırakması için her türlü yolu denemeli ve daha etkin girişimlerde bulunmalıdırlar. Kürt kanaat önderleri, PKK’nın güç bulduğu Batı kamuoyu da, bu konuda etkin bir tavır içinde olmalı, demokratik mücadele çağrısı yapmalıdırlar…
Bu ülkede barış içinde kardeşçe yaşamak varken, bu şiddet, bu katliam niye? Cizre’ye yürüyen grubun içinde yer alan bir Kürt Ana, yollarını kesen polislere, “Biz Kürt ve Türk olarak iç içe geçmişiz. Birbirimizi öldürmekle tüketemeyiz. Bu topraklardaki kardeş kavgası sona ersin” diyordu haykırarak, belli ki bu acılardan yüreği yanmış birisi olarak!
PKK saldırılarından sonra, intikam duygusuyla hareket eden bazı kişiler, HDP binalarına saldırdı, Kürt esnafların dükkânlarını yaktı, Kürt ve Kürt’e benzeyenleri dövmeye çalıştı... Batı’dan Doğu’ya giden otobüsler taşlandı. Bu tür tepkiler yanlış ve hedefini bulmayan tepkilerdir...
HDP, DEMOKRATİK SİYASETİN DIŞINA İTİLMEMELİ
Bu olaylardan sonra, faturayı HDP’ye kesmek isteyenler, HDP’yi demokratik siyasetin dışında bırakmanın koşullarını yaratmaya çalışmaktadırlar. TBMM, HDP’den veya Kürt toplumunun demokratik siyaset yapma araçlarından yoksun bırakılmamalıdır. Bu tür çaba ve niyetler, Türk toplumsal yaşamda derin yaralar açacaktır.
7 Haziran seçimleri sonucunda oluşan seçim tablosuna göre parlamentodan bir hükümet kurulması sağlanmalıydı. MHP’nin başından, kendisini her türlü koalisyon oluşumunun dışında tutması ise Türkiye demokrasisi açısından yanlış olan davranışlardı. 7 Haziran seçim tablosuna göre; HDP dışarıdan destekli CHP-MHP koalisyonu bu ülke için en uygun tablo olurdu ve belki de yaşanılan bu olaylar yaşanmazdı…
‘Kürt Sorunu’nun çözümü, askeri yöntemlerle, güvenlik temelinde çözülecek bir sorun değildir. Bu sorun, ölmekle-öldürmekle çözülebilseydi, şimdiye kadar çözülürdü. Bu sorun, silahlar vasıtasıyla çözmeye çalışılırsa, bu kavga ve içsavaş bir 30 yıl daha sürer, acı ve gözyaşı devam eder.
Bu savaş bitirilmeli, Kürt ve Türk tarafları önyargısız olarak masaya oturmalı ve ‘sorun olan şeyleri’ konuşmalı, tartışmalıdırlar. Bu sorun parlamento çatısı altında konuşulmalı, ‘Kürt Sorunu’nun çözümüne ilişkin demokratik istekler somut olarak ortaya konulmalıdır.
Bu ülkede iç barışı sağlamak için aklın ve mantığın yol göstericiliğinde, Türkler ve Kürtler elele vermelidir. İç barış, Türkiye'nin kendi iç dinamikleriyle ve bu topraklar üzerinde yaşayan içiçe geçmiş insanların, toplulukların ve halkların kendi çabalarıyla sağlanacaktır...
Türkiye'de bu güç, bu ortak irade ve üst akıl vardır...
