EYLÜL KARAMAN

iki karanfil gibidir gözlerin;

kurdela  misâli,

yakalarıma takıp gezdiğim...

* * *

gözlerini eylülde seviyorum

bakarken zehir oluyorum zehirleniyorum

bir yağmur düşüyor teninden

limanlar hep seni söylüyorlar

sokak çocukları seni seviyor

yıldızlar saçlarına düşüyorlar

gözlerini eylülde seviyorum

lisa'nın kimliğini gösteriyor dudakların

saklı olan her şeyi açığa vuruyor ellerin

saçların koynuma düşüyorlar

nefesin rüyalarıma esiyorlar

ben eylül olunca zehir oluyorum zehirli oluyorum

tetikte oluyorum tetik bulunuyorum

bir yağmur seviyorum yağmura yağıyorum

başka mevsim aramıyorum sana aranıyorum

ben gözlerini eylülde seviyorum

saçlarına yıldızlar yağıyorlar