Yaşadığımız ülkede olsun, ilimizde olsun, bölgemizde olsun ya da mahallemizde olsun; insanların fikriyatlarını söylerken ötekileştirilmeden veya “şuncu buncu diye yaftalanmadığı, bir o kadar da seviyeli bir şekilde tartışmayı becerebildiği, tartışırken kavga etmediği bir ortamı hep düşünüp, arzu etmişimdir.
Söze neden böyle başladım? Sanki bu görmek istediğimi hayata geçirmek için oluşturulmuş bir topluluktan söz etmek için..
Hür Düşünce Platformu’ndan söz ediyorum. Dedim ya hemen yaftalarız diye. Kimine göre Muğla’da birilerinin yan yana gelerek rakı içip vatan kurtardığı bir oluşum, kimilerine göre gerekliliği sorgulanan toplantı.
Platformun kurulduğu günü çok iyi hatırlarım. Bazı hevesler gibi kısa sürede parlayıp sönmedi, sonlanmadı, sonlandırılmadı. Aralarından ayrılan isimler oldu ya da ebediyete intikal edenler ama yeni isimler de katıldı ve bugün hala oluşumunu sürdürüyor. Kısacası üyelerinin devamlılıklarıyla bu günlere kadar geldi. İstikrar önemli. Yönetim kurulları toplanamazken, Hür Düşünce hep yeterli çoğunluğunu sağlamıştır.
Bu toplantılara platformun kurulduğu yıllardan bu yana çağrılan bir gazeteciyim, elimden geldiğince de icabet etmeye çalışıyorum. Peki, ne yapar bu platform?
Bu platform bir kere her görüşten kişinin rahatlıkla fikrini doğrudan konuşabildiği, aynı dünya görüşüne sahip olmayanlar tarafından da dinlenip, saygı duyulabildiği ve en önemlisi Muğla’da en çok siyasiler tarafından sağlanmasını yararlı bulduğumuz konsensüsün çoğu zaman hakim olabildiği bir ortam. Bu yönde düşünen insanlardan oluşmuş samimi bir birleşim. Sürtüşmeler bile seviyeli ve bir o kadar da eğlenceli. Öyle basında yer almak anlamında medya maymunluğu yapmak gibi bir dertleri de yok. Toplantıya davet ettiği gazetecinin ertesi gün haber yapıp yapmadığını da sorgulamıyor. Toplantıların içeriği de boş değil. Yani kendileri çalıp kendileri oynamıyorlar. Dönem yönetimince düşünülen bir gündem doğrultusunda o gündemin muhatabı kişiler, konuşmacı olarak toplantıya davet ediliyor ve platform üyeleri o konuda bilgilendiriliyor.
Bu toplantılarda ortaya atılan fikirler de zaman zaman biz gazeteciler için yararlı olduğu kadar farkındalık yaratma anlamında da önem arz edebiliyor.
Geçtiğimiz Salı günü platformun Kasım ayı toplantısında bulundum. Ergun Şahinalp’in dönem başkanlığındaki toplantının konuğu Muğlaspor’un genç Kulüp Başkanı Haluk Beyimoğlu idi. Beyimoğlu yönetim anlayışını ve Muğlaspor gerçeğinin Muğla’nın en önemli dinamiklerinden biri olduğunu anlatırken, platform üyelerinden olan ve kendisiyle uzun yıllardır hukukumuz olan sevgili Avukat Talat Atasoy yerinden kalkıp yanıma kadar geldi. Kulağıma eğildi. Mutlaka farklı bir yaklaşımının olacağını düşündüğüm biridir kendisi ve oldu da. “Süleyman Muğlaspor’un sportif başarısı olsun ama ya stadyumdaki elle manuel değiştirilen skorboard ile oyuncu değiştirilen teneke levhalar ne olsun?” dedi. Atasoy, Afyon Karahisar’da doğmuş ama geçimini Muğla’da kazanan başarılı bir hukukçu. Bir o kadar da Muğla duyarlısı. Muğla’yı en az Muğlalılar kadar önemseyen biridir. Kulağıma söylediği saptama önemliydi. Sonra gitti yerine oturdu ve bu konuyu Haluk Beyimoğlu’nun da görüşlerine sundu.
Beyimoğlu’nun da açıklamalarından böyle bir ihtiyacın var olduğunu yine maliyetle alakalı sorunlarla ilgili bir türlü hayata geçirilemediğini öğrendik.
Aslında Atasoy, stadyumdaki çağ dışı uygulamanın hala daha vücut bulduğu yer de, sportif başarının yanında yeniliklerin öneminden dem vuruyordu. Kesinlikle haklıydı. Belki de halkın stadyuma gelişlerine olan ilgiyi arttırmanın bile böylesine basit bir yenilik ile giderilebileceğini ima ediyordu. Evet bu bir farkındalık yaratma anlamında ortaya atılan bir görüştü. Sportif başarıların sadece para-spor ilişkisiyle değil, motivasyonla da oluşabileceğini örnekliyordu Atasoy.
Ve ardından bombayı patlattı; “Bu skorboardu ben yaptırıyorum” dedi. Takipçisi olmayacağım çünkü yaptıracağını biliyorum. Sırf “geçimimi Muğla’dan kazanıyorum” diye kendinde bu şehre karşı sorumluluk hissi duyan birinin bu davranışının, Muğla’nın sunduğu rahatlıklardan en üst düzeyde istifade eden kişi ve kurumlara da örnek olmasını diliyorum.
Hür Düşünce Platformu işte böyle bir ortam…
Söze neden böyle başladım? Sanki bu görmek istediğimi hayata geçirmek için oluşturulmuş bir topluluktan söz etmek için..
Hür Düşünce Platformu’ndan söz ediyorum. Dedim ya hemen yaftalarız diye. Kimine göre Muğla’da birilerinin yan yana gelerek rakı içip vatan kurtardığı bir oluşum, kimilerine göre gerekliliği sorgulanan toplantı.
Platformun kurulduğu günü çok iyi hatırlarım. Bazı hevesler gibi kısa sürede parlayıp sönmedi, sonlanmadı, sonlandırılmadı. Aralarından ayrılan isimler oldu ya da ebediyete intikal edenler ama yeni isimler de katıldı ve bugün hala oluşumunu sürdürüyor. Kısacası üyelerinin devamlılıklarıyla bu günlere kadar geldi. İstikrar önemli. Yönetim kurulları toplanamazken, Hür Düşünce hep yeterli çoğunluğunu sağlamıştır.
Bu toplantılara platformun kurulduğu yıllardan bu yana çağrılan bir gazeteciyim, elimden geldiğince de icabet etmeye çalışıyorum. Peki, ne yapar bu platform?
Bu platform bir kere her görüşten kişinin rahatlıkla fikrini doğrudan konuşabildiği, aynı dünya görüşüne sahip olmayanlar tarafından da dinlenip, saygı duyulabildiği ve en önemlisi Muğla’da en çok siyasiler tarafından sağlanmasını yararlı bulduğumuz konsensüsün çoğu zaman hakim olabildiği bir ortam. Bu yönde düşünen insanlardan oluşmuş samimi bir birleşim. Sürtüşmeler bile seviyeli ve bir o kadar da eğlenceli. Öyle basında yer almak anlamında medya maymunluğu yapmak gibi bir dertleri de yok. Toplantıya davet ettiği gazetecinin ertesi gün haber yapıp yapmadığını da sorgulamıyor. Toplantıların içeriği de boş değil. Yani kendileri çalıp kendileri oynamıyorlar. Dönem yönetimince düşünülen bir gündem doğrultusunda o gündemin muhatabı kişiler, konuşmacı olarak toplantıya davet ediliyor ve platform üyeleri o konuda bilgilendiriliyor.
Bu toplantılarda ortaya atılan fikirler de zaman zaman biz gazeteciler için yararlı olduğu kadar farkındalık yaratma anlamında da önem arz edebiliyor.
Geçtiğimiz Salı günü platformun Kasım ayı toplantısında bulundum. Ergun Şahinalp’in dönem başkanlığındaki toplantının konuğu Muğlaspor’un genç Kulüp Başkanı Haluk Beyimoğlu idi. Beyimoğlu yönetim anlayışını ve Muğlaspor gerçeğinin Muğla’nın en önemli dinamiklerinden biri olduğunu anlatırken, platform üyelerinden olan ve kendisiyle uzun yıllardır hukukumuz olan sevgili Avukat Talat Atasoy yerinden kalkıp yanıma kadar geldi. Kulağıma eğildi. Mutlaka farklı bir yaklaşımının olacağını düşündüğüm biridir kendisi ve oldu da. “Süleyman Muğlaspor’un sportif başarısı olsun ama ya stadyumdaki elle manuel değiştirilen skorboard ile oyuncu değiştirilen teneke levhalar ne olsun?” dedi. Atasoy, Afyon Karahisar’da doğmuş ama geçimini Muğla’da kazanan başarılı bir hukukçu. Bir o kadar da Muğla duyarlısı. Muğla’yı en az Muğlalılar kadar önemseyen biridir. Kulağıma söylediği saptama önemliydi. Sonra gitti yerine oturdu ve bu konuyu Haluk Beyimoğlu’nun da görüşlerine sundu.
Beyimoğlu’nun da açıklamalarından böyle bir ihtiyacın var olduğunu yine maliyetle alakalı sorunlarla ilgili bir türlü hayata geçirilemediğini öğrendik.
Aslında Atasoy, stadyumdaki çağ dışı uygulamanın hala daha vücut bulduğu yer de, sportif başarının yanında yeniliklerin öneminden dem vuruyordu. Kesinlikle haklıydı. Belki de halkın stadyuma gelişlerine olan ilgiyi arttırmanın bile böylesine basit bir yenilik ile giderilebileceğini ima ediyordu. Evet bu bir farkındalık yaratma anlamında ortaya atılan bir görüştü. Sportif başarıların sadece para-spor ilişkisiyle değil, motivasyonla da oluşabileceğini örnekliyordu Atasoy.
Ve ardından bombayı patlattı; “Bu skorboardu ben yaptırıyorum” dedi. Takipçisi olmayacağım çünkü yaptıracağını biliyorum. Sırf “geçimimi Muğla’dan kazanıyorum” diye kendinde bu şehre karşı sorumluluk hissi duyan birinin bu davranışının, Muğla’nın sunduğu rahatlıklardan en üst düzeyde istifade eden kişi ve kurumlara da örnek olmasını diliyorum.
Hür Düşünce Platformu işte böyle bir ortam…
