Artık Türkiye’nin “Nereye Gittiği” değil de, “Nereye Vardığı” konusunun tartışılması gerekmiyor mu? Neden? İşte bu sebebe en güzel yanıt, şu haberin içinde var da ondan diyoruz:
“Akçakoca’daki bir otelde düzenlenen kadınlar matinesinde Nadide Sultan sahneye çıktı.
Şarkıcının konseri için havuz kenarına sahne kuruldu. Nadide Sultan’ın erkeklerden oluşan orkestrasının görünmemesi için ise, otel yönetimi tarafından ilginç bir önlem alındı.
Şarkıcının parçalarını seslendirdiği sahne ile orkestrası arasına paravan koyularak, erkeklerin görünmesi engellendi. Orkestrası ile kendisi arasına paravan koyulması, Nadide Sultan’ı da şaşkına çevirdi. İnsanların görüşlerine saygı duyduklarını belirten Nadide Sultan, uygulamanın otel tarafından yapıldığını ifade ederek; "Orkestramla ben her türlü iletişim kurarım. Bu kez de şarkılarımı böyle söyledim" dedi.
Orkestra için bulunan ‘perde çözümü’ otelin medya iletişimini yapan şirketin bülteninde; “Bu konserde erkek sinek bile yoktu!” başlığı ile ele alındı.
Bültende; “Sadece kadınlara özel verilen konserde, erkek sinek bile uçurtulmadı. Nadide Sultan'ın, tamamı erkeklerden oluşan orkestrasına da ilginç bir çözüm bulundu. Sahneye kurulan özel paravanla, orkestra ile seyircinin bağlantısı kesildi. Orkestra paravanın arkasında çaldı, Nadide Sultan da paravanın önünde, kadın hayranlarını birbirinden güzel şarkılarıyla coşturdu” ifadelerine yer verildi…” (10 Ağustos 2013/ Cumhuriyet.)
Harem selâmlık uygulaması tıpkı Osmanlı dönemine döndürüldü. Önce iktidar toplantılarında denendi, biraz beklendi, belediye otobüslerinde denendi. Sonra sinemalara, plajlara, okullara monte edildi. Özellikle kadınlardan tepki gelmemesi üzerine, bakınız işi nerelere vardırdılar!?
Bize göre hava hoş da, o otel görevlilerinin; Nadide Sultan’ın arkasından ekmek parası uğruna giden orkestra veya saz ekibine “Erkek Sinekler” demesini nasıl içlerine sindirdiler de, o anda konseri bırakıp gitmediler acaba?
Ama burada bir farkı iyi ayırt etmek gerekiyor: Harem selâmlık uygulamasında, kadın “İkinci Sınıf Vatandaş” olarak görüldüğünden, bugüne kadar çarşafa sarılanlar hep kadınlardı. Ama burada ilk defa çarşafa sarılanların “Erkekler” olduğunun ayartına varıyoruz!.. Tabii, bu da bir gelişmedir: Eğlenen, açıkta olan kadınlar, kapatılanlar da “Erkek Sinek” dedikleri iki ayaklı Teke’lerdir; attıkları zaman mangalda kül bırakmayan bizim erkek milletine hayırlı olsun efendim!..
Osmanlı döneminin meşhur Ustura Kemal’i, Kadırgalı Kör Emin’i, Arap Abdullah’ı filân vardı; Kasımpaşa ve Eşrefpaşa kabadayıları vardı. Dillerinde; “Heeyyttt!.. Anamı doğrayan ben/ Babamı doğrayan ben/ Var mı bana yan bakan üleynn!../ Yemenim küt burun, yumurta topuk/ Ecdattan külhanbeyiyim, değilim kopuk/ Şaşırıp da sataşma sakın babalık/ Kulaklarından duvara çakarım üleynn!..” şeklindeki söylemleriyle hava atarlardı. E bu gözü dönmüşlere; “Zati hayırlı evlât dediğin de sizin gibi olur abi” demekten başka ne diyebilirlerdi ki? Nereye gitti bu erkekler, ha!?
Düşünüyorum da; yeniden yayınlanacak olan ünlü “Çocuklar Duymasın” TV dizisinin “Taş Fırın Erkeği Haluk” ile yine aynı dizide, söz konusu erkeklik meselesi olduğunda, burnundan kıl aldırmayan meşhur “Çaycı Hüseyin” ve sadık adamı “Şükrü” abilerimiz bu işe ne diyecekler acaba? Karizmalarının fena çizildiğinin ayartına varacaklar mı, ne dersiniz? Yoksa “Âkil Adam” Kadir Abi ve Orhan Baba gibi ortalıkta görünmeyecekler mi? Artık kafes arkaları biz erkekleri mi bekliyor, ne!? Bizler sabırlı insanlarız, bekleriz!.. “Du bakali daha neler olucek!?”
(Düzeltme ve Özür:
Dünkü “Sayın Baykal Bayramda Niye Muğla’daydı?” başlıklı yazımda, sayın Baykal’la yapılan toplantılar ve yemeklere, bazı partili yöneticilerinden aldığım bilgilerde, sayın Hasan Haşmet Işık’ın da katıldığını yazmıştım. Kendisi telefonla aradı, hiçbir toplantıya ve yemeğe katılmadığını bildirdi. Benim için de kendi beyanı öncelikli ve geçerlidir. Yanlış veya yanlı haber mi verdiler bilemiyorum ama; düzeltir, özür dilerim… S. K.) 
